Voor schrijvers, door schrijvers
971 inzendingen in deze rubriek

Ook jouw tekstbijdrage is welkom en meedoen is gratis.

Kort verhaal

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! In deze schrijfactiviteit is ook ruimte voor reisverhalen.
 
KLIK HIER om naar flitsverhalen te gaan.
Klik hier
Eerst inloggen of (gratis) aanmelden s.v.p. om je artikel in te zenden.
(klik op de button om in te loggen of je aan te melden)

155 Hits

Publicatie op:
Radio Gaga

"We are the champions, we are the champions" dreunt het mij tegemoet als ik de voordeur open doe en naar binnen loop.
"Roos, zet die muziek zachter!" probeer ik boven Freddie Mercury uit te roepen.
Mijn dochter Roos is 16 en houdt normaal gesproken van andere muziek. Ze heeft mij wel eens uitgelachen, omdat ik zelf graag via mijn I-phone naar Queen of Genesis luister.
"Jouw muziek is antiek mam" alsdus mijn dochter.
Sinds we samen naar de film "Bohemian Rapsody" zijn geweest - Roos ging naar enig aarzelen toch met mij mee - is ze helemaal om.

Omdat kloppen bij die herrie geen zin heeft, open ik meteen Roos' kamerdeur.
Roos staat met haar rug naar mij toe als Freddie Mercury te zingen met een denkbeeldige microfoon in haar hand. Vertederd bekijk ik even deze scene, voordat ik mijn aanwezigheid kenbaar maak.
"Roos, ik ben thuis, wil je alsjeblieft de muziek wat zachter draaien?"
Geschrokken draait Roos zich om.
"Mam, hoe vaak moet ik nog zeggen dat je niet zomaar binnen moet komen!"
"Heb je mijn kloppen dan niet gehoord?" vraag ik plagerig.
"Hoor wie het zegt," raad ik meer dan dat ik het versta.
Mokkend loopt ze naar haar stereo en draait Freddie lager.
"Dank je, nu kan ik mijzelf weer horen. Ik ga zo koken."
"Na het eten ga ik nog even naar Inge" zegt Roos.
"Als je maar niet te laat terug bent, morgen is weer een gewone schooldag. Hoe gaat het met Inge?"
De ouders van Inge zijn na een fikse ruzie, waar blijbaar de hele buurt van mee mocht genieten, pas geleden uit elkaar gegaan en Inge is met haar moeder achtergebleven.
"Niet goed, ze huilt veel" antwoordt Roos. Inge is haar beste vriendin.
"Ja, dat kan mij goed voorstellen" leef ik mee.
"Vraag haar maar of ze morgen hier komt eten. Dan maak ik wat lekkers voor jullie."

Als ik naar de deur loop, vraag Roos "Mam, wanneer komt papa weer thuis?"
Goede vraag. Jaap is vertegenwoordiger voor zijn firma en reist de hele wereld af.
"Hij weet het zelf nog niet, dat hangt er van af of hij die deal voor elkaar krijgt. Je weet hoe belangrijk die klant voor hem is."
Roos zucht.
"Denk jij dat papa daar iemand anders heeft ontmoet?"
Aha, daar wringt de schoen.
Eerlijk gezegd heb ik mij deze vraag zelf ook meer dan eens gesteld. De laatste tijd is Jaap wel heel vaak in New York.
"Ik weet het niet schatje maar ik denk het niet" probeer ik haar gerust te stellen.
"Als papa weer thuis is, leert hij mij in onze auto rijden."
Ik rol met mijn ogen. Ze weet dat ik hier tegen ben.
Als Jaap thuis is, mag Roos bijna alles wat ik haar verbied.
"Zorg jij nou maar eerst dat jij je school afmaakt. Heb je morgen geen proefwerk?"
Beledigt draait Roos zich weer van mij af.
"Daar heb ik al lang voor geleerd" mompelt ze.
«Wat zeg je? Je weet dat ik je zo niet kan verstaan»
"Van jou moet ik altijd maar leren! Ik mag nooit eens wat leuks doen. En weet je wat? Ik kom vanavond thuis wanneer ik dat wil. Je hoort me toch niet!"

Ze is gemeen, en dat weet ze. Zoals elke hormoon gestuurde teenager, treft ze mij feilloos in mijn zwakke plek.
Ik ben meestal erg moe en ga vroeg naar bed. Als mijn hoortoestellen uit zijn, hoor ik inderdaad heel weinig meer. Jaap beweert soms zelfs plagend, dat er een bom naast mij af kan gaan en ik daar nog niet wakker van zou worden.
Roos kan dus in en uit huis gaan, zonder dat ik dat in de gaten heb.
"Als het moet blijf ik wakker tot je thuis bent jongedame" zeg ik streng. Iemand hier moet tenslotte grenzen stellen.
"En er zwaait wat als dit vanavond later is dan elf uur!"
Geërgerd loop ik naar haar kamerdeur.

"Mam, papa en jij gaan toch niet scheiden, he?" klinkt het plotseling achter mij.
Ik draai mij naar haar om en kijk in een paar schuldbewuste en verdrietige ogen.
"Liefje, dan zou ik dat toch als eerste moeten weten?"
Het begint een beetje te borrelen in mijn maagstreek. Zou ze het weten van Peter en mij?
We hebben elkaar drie maanden geleden tijdens een Workshop "Tijdmanagement" leren kennen en het vonkte meteen. Hij is alleenstaand en zeer attractief.
Eerst vroeg Peter mij een paar keer mee uit eten. Jan is er bijna nooit en ik wil ook een beetje leven, dus zei ik ja.
Daarna volgde meer. We zijn voorzichtig en hebben elkaar tot nu toe alleen een paar keer overdag in een hotel getroffen. Hij is teder en vindt het niet erg om het met het licht aan te doen, zodat ik zijn lief gefluisterde woorden kan aflezen.
Alleen al de gedachte daaraan laat mij huiveren. Hoe dit zo ver heeft kunnen komen weet ik niet en hoe dit verder moet ook niet, alleen dat ik van de momenten met Peter geniet.

"Kom, ik ga koken en dan gaan we zo eten" zeg ik om mijn gedachten aan Peter te verdrijven.
Als ik even later weer langs Roos' kamerdeur loop, jubelt Freddie dat Radio Gaga is. Nu wat zachter, dat wel.

"Kom, ik ga koken en dan gaan we zo eten" zeg ik om mijn gedachten aan Peter te verdrijven.
Als ik even later weer langs Roos' kamerdeur loop, jubelt Freddie dat Radio Gaga is. Nu wat zachter, dat wel.


Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Radio Gaga"

11.01.21
Feedback:
Leuk verhaal en herkenbaar. Denk wel aan de interpunctie. De komma hoort binnen de aanhalingstekens.
Volgens mij kan je pas rijlessen krijgen als je zeventien bent. Roos is zestien dus niet oud genoeg.
Kleine dingen maar wel belangrijk.
  • Schrijfkwaliteit
    3.0/5
Show more
1 van de 1 lezers vond deze review nuttig
  • Renee Iseli - Smits 11.01.21
    Dank je wel! Ok, dan zal ik daar op letten.
    Er is hier geen sprake van rijlessen, maar haar vader leert haar rijden, dat is toch anders ;-0

Heb je deze al gelezen?

  • De eerstwachtende (196) L.M. Spooren 08-10-2020

    Lijkschouw na euthanasie. Ik breek in bij een huis, een thuis, dat geschokt de adem inhoudt. Het verzet zich bijna tastbaar tegen mij, indringer van buiten die komt controleren. Terwijl de grens van...

    Lees meer: De eerstwachtende