Korte verhalen

55 woorden verhalen op Schrijverspunt
  • Korte verhalen op Schrijverspunt

    Het korte verhaal leent zich voor het type analyse waaraan literaire romans worden onderworpen, voor wat betreft bijvoorbeeld de verteltechniek. Een kort verhaal verschilt van de anekdote doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard. Poe vond dat een kort verhaal in een half uur tot twee uur, maar in elk geval in één keer moest kunnen worden uitgelezen en gericht moest zijn op het bereiken van een enkel effect.

    De waarschijnlijk meest uitdagende vorm van een kort verhaal is het flitsverhaal. Een flitsverhaal is een compleet verhaal in het kleinst mogelijk aantal woorden. Het moet een begin, midden en einde hebben en bij voorkeur een draai of verrassing aan het einde. "Het meest beknopte en sprekend voorbeeld van een flitsverhaal is het verhaal dat Ernest Hemingway schreef."

    Te koop: babyschoenen. Nooit gedragen.
  • Wil je ook een kort verhaal publiceren op Schrijverspunt? Jouw zelf geschreven korte verhaal  of flitsverhaal is hier ook welkom. Graag eerst even inloggen (lid worden is gratis).Een kort verhaal bij Schrijverspunt mag uit maximaal 500 woorden bestaan.
  • Waardering voor een artikel
    Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

    Een artikel beoordelen? Breng dan s.v.p. een stem uit  door op de gewenste(1-5) ster te klikken. (5 sterren is de hoogste waardering)

ONTLADING

Er heerste een hittegolf. Elke ochtend vulde Clara een op het dorre gras geplaatste wasteil met kraanwater. En Daan besproeide de oppaskinderen ruimhartig met de tuinslang. Gisteren echter had het Waterschap een extra pomp bij het gemaal laten plaatsen om wegstromend kanaalwater terug te sluizen. Toen drong het pas goed tot hen beiden door. Ze moesten zuiniger aan gaan doen: overdag niet meer poedelen.

Terwijl Clara na het middagmaal thuis achterbleef met de enige zuigeling, vertrok Daan Griep wandelend met de twee oudste kleintjes naar de speeltuin in het vergeelde, nabije plantsoen. Begrijpelijkerwijs oefenden wipkip en glijbaan aldaar ook op omwonenden een onweerstaanbare aantrekkingskracht uit. Onder toezicht van hun moeders op een bankje duikelden Amber en Milano op het klimrek, ongehinderd door 36,7 graden.

Verderop jengelde een miezerig meisje, dat ‘Fee’ heette- als Daan dat correct verstaan had. Of mogelijk ‘Fay’ op z’n Engels, wat beter paste bij haar slonzige uiterlijk. Hij herkende haar van een vorig speeltuinbezoek. Destijds had hij zich kapot geërgerd. Nu was het opnieuw raak. De tweejarige Jasper schommelde tevreden. Dat zinde Fay niet. Zij holde gehaast naderbij en rukte, boos brabbelend, aan het verschrikte manneke. Daan reageerde gelukkig alert dankzij zijn vooringenomenheid. Terwijl hij zijn eigen peuter met de linkerhand in evenwicht hield, greep hij het lastige meisje met zijn vrije rechterhand vastberaden bij de pols.

Ai, onvermijdelijk gegil volgde. Waarop een, een, een … kolossaal wijfjesdier- drachtig of vraatzuchtig of beide- haar zitplaats verliet en schuimbekkend op hem toe waggelde. “Afblijven, of ik sla je op je smoel! Los!” Wit uitschot, nee, een roze lillende lawine was het. Had die omgesmolten olifant ooit dit schel piepende muisje gebaard? Zonder twijfel had zij daartoe eerst- fantaseerde Daan- een zwerver tot paren gedwongen, hem meedogenloos besmeurend met spattend speeksel en onsmakelijk slijmerige sappen. Wat zou zij getrompetterd hebben? Zeker niet ‘Laten wij zacht zijn voor elkander.’ Sodeju! Hij huiverde ondanks de brandende zon.

Soms leed Daan aan zelfoverschatting. Zo ook vandaag. Roekeloos antwoordde hij: “Slaag? Nounou. Door u gekust worden, mevrouw, is wel het allerlaatste, dat ik wil. Het tegendeel moet heerlijk wezen. Slaat u mij hard, alstublieft.” Intussen tilde hij Jasper in de buggy en greep zijn andere, oudere pupil bij het gehoorzame handje. Tot zijn opluchting zag hij de tegenstandster morrend verdwijnen. Ze begon met haar vriendinnen te smoezen.

Daan marcheerde op huis aan. Ter hoogte van het voetgangersbruggetje boven de sluisdeur realiseerde hij zich schaamtevol, dat hij de kinderen, die aan zijn zorgen toevertrouwd waren, had gebruikt als weermiddel.

Wat later die middag, bij het gezamenlijk fruit eten binnen, verzweeg hij het incident wijselijk voor Clara en maakte hij afleidende grapjes. (De kleintjes lachten dankbaar en verklapten evenmin iets.) Hij hield trouwens wel meer dingen geheim voor zijn vrouw om haar niet te verontrusten. Hun particuliere kinderopvangbedrijf viel onder haar verantwoordelijkheid. Zij leefde in voortdurende vrees voor klantenverlies en andere calamiteiten.

* * *
Tot zover het korte verhaal volgens de regels van Schrijverspunt.  De rest is voor wie 500 woorden te weinig vindt:

’s Avonds, zodra de uitgewerkte ouders hun kroost opgehaald hadden, dronken Clara en Daan ijslimonade buiten in de schaduw. Ze constateerden onmachtig, hoe een spreeuwenzwerm schaamteloos de kersenboom kaalplunderde. Daarna ruimden ze rondslingerend speelgoed op en dweilden het laminaat. Clara plofte op bed en Daan slofte uitgeblust naar zolder.

Boven moest hij een keuze maken tussen de kleinste of de grootste. Hij reikte omlaag vanaf een hoge kruk en torste de grootste moeizaam op schoot. Sloeg er beschermend beide armen amechtig omheen. Werd hij binnenkort te oud? Ah, de vertrouwde oliegeur. Liefdevol snoof hij even. Door grimassen en langdurig briesen maakte hij de spieren los. Daarna tuitte hij zijn lippen. Nog voor hij begonnen was, plakte zijn shirt al aan zijn borst. Bloedheet was het onder de dakpannen. Hij keek aarzelend naar het gesloten tuimelraam. Nee, dat bleef dicht. Met opzet. Buren mochten geen gerucht vernemen. Vroeger op de flat in Amsterdam had hij al genoeg ellende aan zijn lawaaiige liefhebberij beleefd.

Voorzichtig, ja teder bijna, plaatste hij zijn mond op de ronde opening. Hij ademde diep in en blies langzaam uit. Zijn lippen tintelden. De luchtstroom bracht hem diep van binnen aan het trillen. Hij voelde zijn buik zachtjes vibreren, zijn benen en zijn … eh, nou ja de rest daartussenin. Het gedreun van de bastubatonen overdonderde alles: diep, donker, dwingend. Eerst omhoog van Bes naar Es via de C. Dan omlaag: Des, F. En daarna terug, telkens sneller en sneller, op en neer. Iemand had hem bezworen, dat je er zoenlippen van kreeg. Andersom gold dat niet, wist hij uit ervaring. Van zoenlippen kreeg je geen goede embouchure.

Boven het huis scheurde een bliksemflits de hemel open. Hoera! Dat zou tijd worden na de wekenlange droogte. Hoopvol zette hij ‘April Showers’ in. Geen minuut later tikten tergend trage regendruppels op het schuine dak. Het luide gejuich op straat was ook hier binnen duidelijk hoorbaar.

Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 78
(Gemiddelde waardering 5 met 1 waardering(-en)

Login of registreer om een reactie te plaatsen

Wil je deze schrijver nomineren!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 verschillende schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de groene button te klikken.

Dank voor je nominatie!

Elke bezoeker van Schrijverspunt kan schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver. In totaal mag elke bezoeker 2 verschillende schrijvers nomineren over heel 2019. Nomineren is mogelijk tot 31 december 2019.

Omdat we streven naar een eerlijke nominatie voor Talentvolle schrijver 2019 controleren we elke nominatie op geldigheid. Ongeldige nominaties tellen niet mee in de score en verwijderen we.

Om de geldigheid van een nominatie te controleren vragen we je hieronder je e-mailadres in te vullen.  We garanderen dat we dit emailadres niet aan derden verstrekken en slechts gebruiken voor controle. Na afronding van de nominatie verwijderen we  dit e-mailadres.
Ongeldige invoer

Top 10: Hoogste beoordeelding in deze rubriek

Top 10 : Meest gelezen in deze rubriek

Recente inzendingen voor schrijfactiviteiten met een hoge waardering van bezoekers.

Borreluur.

sept 18, 2019 De bank in het park Pieter Wouter Broekharst

Goede daad!

sept 27, 2019 Ze keek me aan Pieter Wouter Broekharst

Meer schrijfactiviteiten