Voor schrijvers, door schrijvers

Kort verhaal

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! In deze schrijfactiviteit is ook ruimte voor reisverhalen en flitsverhalen.
 "Het meest beknopte en sprekend voorbeeld van een flitsverhaal is het verhaal dat Ernest Hemingway schreef.
" Te koop: babyschoenen. Nooit gedragen."
Aantal gepubliceerde inzendingen: 553
Klik op de profielnaam of -afbeelding van de schrijver voor meer informatie en een overzicht van zijn/haar schrijfactiviteiten.

ONTLADING

| W.J. (Hans) Villerius

Er heerste een hittegolf. Elke ochtend vulde Clara een op het dorre gras geplaatste wasteil met kraanwater. En Daan besproeide de oppaskinderen ruimhartig met de tuinslang. Gisteren echter had het Waterschap een extra pomp bij het gemaal laten plaatsen om wegstromend kanaalwater terug te sluizen. Toen drong het pas goed tot hen beiden door. Ze moesten zuiniger aan gaan doen: overdag niet meer poedelen.

Terwijl Clara na het middagmaal thuis achterbleef met de enige zuigeling, vertrok Daan Griep wandelend met de twee oudste kleintjes naar de speeltuin in het vergeelde, nabije plantsoen. Begrijpelijkerwijs oefenden wipkip en glijbaan aldaar ook op omwonenden een onweerstaanbare aantrekkingskracht uit. Onder toezicht van hun moeders op een bankje duikelden Amber en Milano op het klimrek, ongehinderd door 36,7 graden.

Verderop jengelde een miezerig meisje, dat ‘Fee’ heette- als Daan dat correct verstaan had. Of mogelijk ‘Fay’ op z’n Engels, wat beter paste bij haar slonzige uiterlijk. Hij herkende haar van een vorig speeltuinbezoek. Destijds had hij zich kapot geërgerd. Nu was het opnieuw raak. De tweejarige Jasper schommelde tevreden. Dat zinde Fay niet. Zij holde gehaast naderbij en rukte, boos brabbelend, aan het verschrikte manneke. Daan reageerde gelukkig alert dankzij zijn vooringenomenheid. Terwijl hij zijn eigen peuter met de linkerhand in evenwicht hield, greep hij het lastige meisje met zijn vrije rechterhand vastberaden bij de pols.

Ai, onvermijdelijk gegil volgde. Waarop een, een, een … kolossaal wijfjesdier- drachtig of vraatzuchtig of beide- haar zitplaats verliet en schuimbekkend op hem toe waggelde. “Afblijven, of ik sla je op je smoel! Los!” Wit uitschot, nee, een roze lillende lawine was het. Had die omgesmolten olifant ooit dit schel piepende muisje gebaard? Zonder twijfel had zij daartoe eerst- fantaseerde Daan- een zwerver tot paren gedwongen, hem meedogenloos besmeurend met spattend speeksel en onsmakelijk slijmerige sappen. Wat zou zij getrompetterd hebben? Zeker niet ‘Laten wij zacht zijn voor elkander.’ Sodeju! Hij huiverde ondanks de brandende zon.

Soms leed Daan aan zelfoverschatting. Zo ook vandaag. Roekeloos antwoordde hij: “Slaag? Nounou. Door u gekust worden, mevrouw, is wel het allerlaatste, dat ik wil. Het tegendeel moet heerlijk wezen. Slaat u mij hard, alstublieft.” Intussen tilde hij Jasper in de buggy en greep zijn andere, oudere pupil bij het gehoorzame handje. Tot zijn opluchting zag hij de tegenstandster morrend verdwijnen. Ze begon met haar vriendinnen te smoezen.

Daan marcheerde op huis aan. Ter hoogte van het voetgangersbruggetje boven de sluisdeur realiseerde hij zich schaamtevol, dat hij de kinderen, die aan zijn zorgen toevertrouwd waren, had gebruikt als weermiddel.

Wat later die middag, bij het gezamenlijk fruit eten binnen, verzweeg hij het incident wijselijk voor Clara en maakte hij afleidende grapjes. (De kleintjes lachten dankbaar en verklapten evenmin iets.) Hij hield trouwens wel meer dingen geheim voor zijn vrouw om haar niet te verontrusten. Hun particuliere kinderopvangbedrijf viel onder haar verantwoordelijkheid. Zij leefde in voortdurende vrees voor klantenverlies en andere calamiteiten.

* * *
Tot zover het korte verhaal volgens de regels van Schrijverspunt.  De rest is voor wie 500 woorden te weinig vindt:

’s Avonds, zodra de uitgewerkte ouders hun kroost opgehaald hadden, dronken Clara en Daan ijslimonade buiten in de schaduw. Ze constateerden onmachtig, hoe een spreeuwenzwerm schaamteloos de kersenboom kaalplunderde. Daarna ruimden ze rondslingerend speelgoed op en dweilden het laminaat. Clara plofte op bed en Daan slofte uitgeblust naar zolder.

Boven moest hij een keuze maken tussen de kleinste of de grootste. Hij reikte omlaag vanaf een hoge kruk en torste de grootste moeizaam op schoot. Sloeg er beschermend beide armen amechtig omheen. Werd hij binnenkort te oud? Ah, de vertrouwde oliegeur. Liefdevol snoof hij even. Door grimassen en langdurig briesen maakte hij de spieren los. Daarna tuitte hij zijn lippen. Nog voor hij begonnen was, plakte zijn shirt al aan zijn borst. Bloedheet was het onder de dakpannen. Hij keek aarzelend naar het gesloten tuimelraam. Nee, dat bleef dicht. Met opzet. Buren mochten geen gerucht vernemen. Vroeger op de flat in Amsterdam had hij al genoeg ellende aan zijn lawaaiige liefhebberij beleefd.

Voorzichtig, ja teder bijna, plaatste hij zijn mond op de ronde opening. Hij ademde diep in en blies langzaam uit. Zijn lippen tintelden. De luchtstroom bracht hem diep van binnen aan het trillen. Hij voelde zijn buik zachtjes vibreren, zijn benen en zijn … eh, nou ja de rest daartussenin. Het gedreun van de bastubatonen overdonderde alles: diep, donker, dwingend. Eerst omhoog van Bes naar Es via de C. Dan omlaag: Des, F. En daarna terug, telkens sneller en sneller, op en neer. Iemand had hem bezworen, dat je er zoenlippen van kreeg. Andersom gold dat niet, wist hij uit ervaring. Van zoenlippen kreeg je geen goede embouchure.

Boven het huis scheurde een bliksemflits de hemel open. Hoera! Dat zou tijd worden na de wekenlange droogte. Hoopvol zette hij ‘April Showers’ in. Geen minuut later tikten tergend trage regendruppels op het schuine dak. Het luide gejuich op straat was ook hier binnen duidelijk hoorbaar.

Dit artikel delen?

Graag je mening (waardering en/of commentaar) over deze inzending.

Hits: 214

(De gemiddelde waardering is 5 door 1 stem(-men)

Reacties   

# Vijf sterrenW.J. (Hans) Villerius 22-10-2019 19:11
Van welke ongemotiveerde ster ook word ik niet veel wijzer!
Antwoorden
Misschien wil je de volgende inzending ook wel lezen...

Geboortepijn

Geschreven door Asko De vries robles. Geplaatst in 55 woordenverhaal.
AVL coupe noemt hij het. De tondeuse neemt hij vastbesloten ter hand en raast over zijn schedel heen. Hij toont zich solidair met zijn geliefde en zwangert met haar mee.&nb...
Actuele Top 3 van deze rubriek

Even iets anders in deze onzekere tijd.

23, mrt, 2020 Harry Boerkamp

Het mirakel van Mabelia

13, apr, 2020 Reinder Veelinx

De bloem en de mens

10, mei, 2020 Esther Goesinne

FEEDBACK

Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!
 
-
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen door bezoekers. Door een waardering (1-5 sterren) te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!