Klik hieronder op een van de mogelijkheden.

Onderricht

“Dag Karel, hoe was het op school?”

“Saai, we moesten weer voetballen. De hele klas is gewogen en de helft is te zwaar. Die krijgen nu ook geen schoolontbijt meer. Dat is wel goed voor de handel, maar de mageren moeten wel meevoetballen, maar krijgen geen twee schoolontbijtjes.”

“Ja joh, het leven valt niet mee. Verder nog rampen?”

“Ja, ik moet een opstel schrijven over honderd miljoen jaar geleden.”

“Heb je al wat over die tijd?”

“Nog niks. Weet u er wat van?”

“Voor zover ik weet was de hele wereld toen een groot oerwoud, met hele grote beesten erin. De mensen hadden alleen maar speren en een soort hakbijlen. Met die speren zagen ze kans zo’n groot beest te vangen. Dat deden ze trouwens wel heel slim, ze groeven een geul in de grond die steeds smaller werd, dan gingen ze met z’n allen op zoek naar een lekker exemplaar, joegen hem met veel lawaai en prikken in de richting van de geul. Je snapt wat er gebeurde, hij liep zich zo vast als een huis aan het einde van de geul. Ze gooiden snel een stel boomstammen achter hem. Zo hadden ze voor maanden vlees in voorraad. Ze begonnen altijd aan de achterkant, want daar zaten de lekkerste lapjes. Als ze bij de kop waren dan hakten ze die in grote brokken, trokken daar bouillon van en plukten grote pannen met erwten, dat groeit in het oerwoud overal. Zo is de erwtensoep ontstaan. Dat eten we nu nog. Dit ging jaren goed, maar op een slechte dag liep het helemaal uit de hand. Uit de lucht viel een stuk steen, zo groot als een berg en kwam met enorme snelheid midden in het oerwoud terecht. Je snapt wat er gebeurde, alles vloog in de brand, tot honderden kilometers in de omtrek. De hele aarde werd bedekt met een dikke laag rook en toen ging het licht uit. De zon kwam er niet meer doorheen, dat betekent dat er ook niets meer groeide. Ze hadden in die tijd nog geen brandweer, dus het was ook wel een beetje eigen schuld. Er bleef dus bar weinig over, want het duurde heel lang voor al die rook was opgetrokken. Hoe het daarna verder ging, weet ik niet zo goed meer, maar weet je wat, hier heb je mijn bibliotheekpas, ze hebben daar vast een paar boeken over die tijd.”

“Ah, ben je daar weer? Dat is een stapel boeken.”

“Papa, je weet er niets van. Honderd miljoen jaar geleden waren er nog geen mensen.”

“Sorry boy, daar had ik niet op gerekend.”

© Jan sammels op .

Enthousiast over deze inzending? Deel je enthousiasme op sociale media m.b.v. onderstaande buttons.

Reacties:

Iedere bezoeker kan een reactie geven! Schrijvers stellen je tips en opmerkingen op prijs. Wil je automatisch een bericht ontvangen bij een reactie? Klik op de + boven de reacties.
23.03.22
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl van deze inzending.
Niets aan veranderen 😄
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig