Kort verhaal

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! 

98 Hits

Publicatie op:

Op zoek naar schrijfwedstrijden?

Niets is wat het lijkt...
 
 
 
' Je bent op tijd.'
John haalde zijn schouders op.
'Had ik een keus? '
Hij antwoordde niet.' Je hebt de politie er buiten gehouden, zoals we hadden afgesproken?'
'Natuurlijk, ik wil haar graag terug.'
Er gleed een snelle glimlach over zijn knappe gezicht.’ Dat gaat gebeuren. Zit alles erin? Ik waarschuw je.. als je me besodemieterd.'
'Je mag het na tellen,' antwoordde John rustig.
De man bukte zich en trok de tas naar zich toe zonder zijn ogen van hem af te houden. Zijn hart begon sneller te kloppen toen hij de tas open klikte. Ondanks de kou had hij het zweet op zijn voorhoofd staan. Hij floot zachtjes toen hij de bankbiljetten in keurige stapeltjes zag liggen.
'Verdomd, zoveel heb je voor je vrouw over.'
Snel sloot hij de koffer weer en tilde hem op.
'Moet je het niet natellen.'
De man grijnsde. 'Als het niet klopt, weet ik je te vinden.'
'En nu jouw gedeelte van de afspraak. Mijn vrouw.'
'Natuurlijk, ik ben een man van mijn woord. Loop maar mee. Ze is hier vlakbij.'
Hij legde een hand op John zijn schouder en keek hem strak aan,
'Probeer niets uit te halen. We doen het precies zoals is afgesproken. Zo meteen komt ze uit de auto en loopt naar jou toe. Dan mag je haar even omhelzen, wat jij wil. Dan scheiden onze wegen. Oke? '
John knikte. 'Stel mijn geduld niet langer op de proef. Geloof me, het enige wat ik wil is Anna veilig terug.'
Tevreden klopte hij hem op de schouder en draaide zich om. 'We staan hier achter op de parkeerplaats. Een rode Mercedes.'
Hij versnelde nerveus zijn pas en voelde tranen in zijn ogen prikken als hij er aan dacht wat ze haar aan hadden kunnen doen. Ondanks het vroege uur stonden er al meer auto' s op de parkeerplaats en hier en daar liepen mensen al naar het winkelcentrum. Waarschijnlijk werknemers die op tijd wilde beginnen. Zich niet bewust van wat zich voor hun ogen afspeelde.
Een portier van de Mercedes zwaaide open en een jonge vrouw stapte uit.
Ze was knap om te zien, mooi en kwetsbaar. John begon te rennen en spreidde zijn armen. Toen ze elkaar op tien meter waren genaderd begon hij te snikken.
Ze glimlachte, stak een hand in de zak van haar jas en trok een pistool eruit. Aan het eind ervan zat een rare bobbel. Ze drukte af en er klonk een plof. De man viel op zijn knieën met een niet begrijpende blik in zijn ogen. Een rode vlek op zijn buik werd steeds groter.
Anna liep naar hem toe en hurkte bij hem neer, het pistool in haar hand.
' Het spijt me dat het zo is gelopen, John.’
De man met de koffer in zijn hand stond naast haar en legde een arm om haar schouder.
'Ik ben verliefd op hem geworden,' zei ze zacht.' Dit geld is voor ons...dankzij jou kunnen we samen verder.'
John keek haar aan en voelde het leven uit hem wegvloeien. 'Eerlijk gezegd,' zei ze.' Hield ik al heel lang niet meer van je.'
Hij staarde omhoog naar de grijze lucht, Uit een ooghoek zag hij ze samen in de Mercedes stappen en wegrijden.

Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Niets is wat het lijkt..."

© wilfred van Breda
14.05.21
Feedback:
Goed verhaal, erg sneu voor het slachtoffer. De uitspraak 'Dan mag je haar even knuffelen, wat jij wilt' vond ik eerst wat merkwaardig maar wordt erg duidelijk op het einde. Je aanhalingstekens staan af en toe op rare plaatsen, vooral in het begin van het verhaal maar ook in het midden en op het einde. Als je ze aan de zin vastklemt zonder spaties leest het her en der makkelijker.
  • Schrijfkwaliteit
    4.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig