Korte verhalen

55 woorden verhalen op Schrijverspunt
  • Korte verhalen op Schrijverspunt

    Het korte verhaal leent zich voor het type analyse waaraan literaire romans worden onderworpen, voor wat betreft bijvoorbeeld de verteltechniek. Een kort verhaal verschilt van de anekdote doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard. Poe vond dat een kort verhaal in een half uur tot twee uur, maar in elk geval in één keer moest kunnen worden uitgelezen en gericht moest zijn op het bereiken van een enkel effect.

    De waarschijnlijk meest uitdagende vorm van een kort verhaal is het flitsverhaal. Een flitsverhaal is een compleet verhaal in het kleinst mogelijk aantal woorden. Het moet een begin, midden en einde hebben en bij voorkeur een draai of verrassing aan het einde. "Het meest beknopte en sprekend voorbeeld van een flitsverhaal is het verhaal dat Ernest Hemingway schreef."

    Te koop: babyschoenen. Nooit gedragen.
  • Wil je ook een kort verhaal publiceren op Schrijverspunt? Jouw zelf geschreven korte verhaal  of flitsverhaal is hier ook welkom. Graag eerst even inloggen (lid worden is gratis).Een kort verhaal bij Schrijverspunt mag uit maximaal 500 woorden bestaan.
  • Waardering voor een artikel
    Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

    Een artikel beoordelen? Breng dan s.v.p. een stem uit  door op de gewenste(1-5) ster te klikken. (5 sterren is de hoogste waardering)

Mijn handige buurman

Hij is bijzonder handig, daarnaast zeer behulpzaam en woont al net zo lang in Almere Buiten als de auteur van dit verhaal.
Ik ben bijzonder onhandig. Dat heeft als voordeel dat ik niet behulpzaam hoef te zijn, want niemand denkt er over mij voor klus of karwei te vragen.
Buurman renoveert geheel zelfstandig zijn badkamer, metselt een open haard en stelt de versnellingen van zijn racefiets af zonder daarbij een handleiding te raadplegen. Talrijk zijn de keren dat hij mij te hulp schoot als ik weer eens een van mijn auto’s naar de  knoppen stond te helpen.
Ooit had ik de luchtfilter uitgebouwd en vervolgens foutief gemonteerd, waarna de motorkap niet meer dicht kon.
‘Dat is moderne kunst!’ riep buurman, die ik te hulp had geroepen en onder de motorkap gluurde. Hij lachte zo intens, dat hij zich aan de paal van mijn carport moest vasthouden.
Indien ik thuis een schroevendraaier tevoorschijn haal, wordt mevrouw Keyzer bijzonder nerveus. Verschijn in met een boormachine in de woonkamer, dan stoot zij een gegil uit.
Maar tijdens een dag die die zij met onze dochter doorbracht, besloot ik om alsnog handig te worden. Ik trok het oude tapijt van de zoldertrap en ging, gewapend met plamuurmes en lijmoplosser, de traptreden te lijf.
Na een halfuur zwoegen hield ik een goed gesprek met mijn plamuurmes, waardoor ik erachter kwam dat ik wel wat al te lang met mijn gezicht boven de pot met lijmoplosser had gehangen.
Het werd tijd voor frisse lucht. Ik wankelde de trappen af en ging in mijn achtertuin staan.
Na enkele minuten diep ademhalen begon de duizeligheid te verdwijnen.
Ik ging op een stoeltje zitten en keek de tuin in.  
Het water van mijn koivijver leek uit groene modder te bestaan.
Hoe kan dat nou, dacht ik. Ik heb toch vorige week de UV lamp vervangen?
Ik schakelde het drukfilter uit en trok de UV lamp tevoorschijn. Brandde die nu wel of niet? Meer dan een vaag geflakker kon ik niet ontwaren, hoezeer ik ook tuurde.
Ik belde buurman, die meteen langskwam en eveneens geconcentreerd de lamp begon te bestuderen.
‘Er zit iets los’, luidde zijn diagnose.  
Na enig overleg besloot ik de lamp maar te vervangen. Ik trakteerde mijn redder in nood op een biertje en fietste daarna met de lamp richting het tuincentrum.
Midden in de daaropvolgende nacht werd ik wakker met het gevoel dat mijn ogen door gloeiende kolen waren vervangen. Ik kreeg ze niet eens meer open.
Mijn vrouw spoot er lenzenvloeistof overheen zonder dat het hielp. Even later leidde ze mij het huis uit en de auto in, waarna ze met sportieve rijstijl richting de eerste hulp van het Flevoziekenhuis scheurde.
Een aardige verpleegster goot in opdracht van de dienstdoende arts een wondervloeistof over mijn ogen heen. Ik kreeg ze weer open. De pijn verdween. Zij depte mijn gezicht schoon. Door een waterige waas heen zag ik drie mensen om mijn bed heen staan.
‘Heeft u in een lasvlam staan kijken?’ vroeg de dokter.
Ik vertelde hem over de UV lamp.
‘Dat was niet slim mijnheer!’
Mevrouw Keyzer liet zich er iets minder diplomatiek over uit.  
Ik zou er geen oogletsel aan overhouden, zo werd mij beloofd.
Hoofdschuddend reed mijn vrouw huiswaarts.
Het lukte ons om nog een paar uur te slapen. Vreemde dromen, hoogstwaarschijnlijk ontstaan uit de door mij ingeademde gif dampen, spookten achter mijn roodomrande kijkers.
Maar vroeg in diezelfde ochtend belde buurman. Hij had de afgelopen nacht enorme last van brandende ogen gekregen.
‘Hoe kan dat nou?’ vroeg ik geschrokken.  
Hij had nog net genoeg kunnen zien om een afspraak met de huisarts te maken. Of ik hem er heen wilde rijden.
‘Maar natuurlijk!’ riep ik, blij eindelijk eens wat terug te kunnen doen. Ik stormde naar buiten, nageroepen door mijn verbaasde vrouw. Buurman kwam zijn huis uit gestrompeld. Zijn ogen leken vrijwel dichtgelijmd door gelige korsten.  
‘Ik dacht dat het misschien kwam door die UV lamp’, dacht buurman. ‘Maar dan zou jij er toch ook last van moeten hebben.’
‘Het zal wel een infectie zijn. Of misschien heb je naar te hete films zitten kijken.’
De huisarts begreep niet waardoor het kwam. Hij sprak de veronderstelling uit dat buurman misschien per ongeluk schadelijk vuil in de ogen had gewreven en druppelde er wondervloeistof in.  
Het eerste wat buurman zag, was mijn bezorgde gezicht.
‘Zo, dat valt tegen!’ riep hij. ‘Ik had een lieftallige zuster verwacht!’
‘Je kunt niet alles hebben. Wees maar blij dat je nog kunt zien.’ 
Diezelfde dag hebben wij het hem verteld. Buurman was er niet eens boos over.
Maar ik merk sindsdien een zeker wantrouwen bij hem, als ik om hulp vraag. Het gaat allemaal niet meer zo vanzelfsprekend als vroeger.
Ach, het zal de leeftijd wel zijn.  
 

Gilbert Keyzer
Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 517
(Gemiddelde waardering 0 met waardering(-en)

Login of registreer om een reactie te plaatsen

Wil je deze schrijver nomineren!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 verschillende schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de groene button te klikken.

Dank voor je nominatie!

Elke bezoeker van Schrijverspunt kan schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver. In totaal mag elke bezoeker 2 verschillende schrijvers nomineren over heel 2019. Nomineren is mogelijk tot 31 december 2019.

Omdat we streven naar een eerlijke nominatie voor Talentvolle schrijver 2019 controleren we elke nominatie op geldigheid. Ongeldige nominaties tellen niet mee in de score en verwijderen we.

Om de geldigheid van een nominatie te controleren vragen we je hieronder je e-mailadres in te vullen.  We garanderen dat we dit emailadres niet aan derden verstrekken en slechts gebruiken voor controle. Na afronding van de nominatie verwijderen we  dit e-mailadres.
Ongeldige invoer

Hoogste beoordeelding:

Top 10 : Meest gelezen

Schrijfactiviteiten