Voor schrijvers, door schrijvers

Kort verhaal

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! 

175 Hits

Publicatie op:
Met een daverende klap...
 
Arnold Jespers heeft besloten het nieuwe jaar daverend te beginnen. Met een flinke klap, om het zo maar even te zeggen. Dat besluit had hij al lang geleden genomen. Lang voordat de mensen zelfs maar dachten aan oud en nieuw was hij er al mee bezig. Soms als hij in bed lag en de slaap niet kon vatten dacht hij aan de dag waarop hij zijn plannen eindelijk tot uitvoer kon brengen. De dag waarop zijn naam op ieders lippen zou liggen. 1 januari 2021. Zijn hart zwol dan op van trots en tranen welden op in zijn ogen. En als hij dan in slaap viel droomde hij.
Als je hem zo zag verwachtte je het niet van iemand als Arnold. Op de lagere school was hij de langste van de klas en omdat zijn schouders iets naar voren hingen, gaf hem dat een slungelig voorkomen. Tel daarbij op dat hij op zijn twaalfde aan de bril moest en je had een kant en klaar recept voor de loser van de klas. Geduldig onderging hij de pesterijen en vernederingen die nu eenmaal waren verbonden aan zijn status, maar in zijn hart groeide een tikkende tijdbom. Een bom die jaren later tot uitbarsting zou komen. Toen hij vijftien was scheidde zijn ouders. Arnold vond het niet erg. Hij was het geruzie en geschreeuw iedere avond al lang zat en na een tijdje afwisselend bij zijn vader en moeder te hebben gewoond, ging Arnold bij zijn moeder wonen. En in de zomer , waarin hij na de vakantie naar het hoger onderwijs zou gaan verhuisden ze naar een klein huisje aan de rand van de stad. Arnold was ondertussen uitgegroeid en had zijn bril ingeruild voor contactlenzen. Zijn haar had hij laten knippen volgens de laatste mode en hij had een baantje gevonden bij een groot distributie centrum. De helft van wat hij verdiende besteedde hij aan kleding en de andere helft ging in de kas als een soort startkapitaal. Het huisje bood genoeg ruimte voor twee personen en had tot Arnold zijn vreugde een grote kelder die hij gebruikte als opslag voor zijn spullen. Zijn moeder kwam nooit in de kelder en dat wilde hij graag zo houden. Na de zomervakantie ging hij naar de eerste klas van het hoger onderwijs en dat was waar hij Anita ontmoette. En dat is ook waar ons verhaal begint...
 
Anita was lang , mager en droeg altijd zwarte kleding. Haar piekende zwarte haar omlijstte een smal mager gezicht met flets blauwe ogen en een smalle mond met bloedeloze lippen. Ze keek nors voor zich uit toen ze in de lunch pauze alleen aan een tafeltje zat met een broodtrommeltje voor zich.
'Mag ik er bij komen zitten,'vroeg Arnold. Zonder op antwoord te wachten trok hij de stoel achteruit, ging zitten en schudde zijn plastic zak met boterhammen leeg.
Anita keek hem aan en Arnold rook haar sigaretten adem. 'Je zou moeten stoppen met roken,'zei hij ,'het is een slechte gewoonte.'
Op haar magere gezicht verscheen een schampere uitdrukking .'Waarom zou jij je daar druk om maken. Ik heb trouwens niet gezegd dat je kon gaan zitten.'
Arnold nam een flinke hap van zijn boterhammen en liet zijn kaken langzaam bewegen.' Ik ben vrij om te gaan zitten waar ik wil.'
Anita keek even achterom naar de andere leerlingen die joelend en lachend aan hun tafeltjes zaten. Arnold zag haar kijken.
'Dat zijn klootzakken. Jij niet. Jij bent anders, 'zei hij. 
Voor het eerst zag hij iets op haar gezicht dat op een glimlach leek.' Jammer dat ze in de school kantine geen bier schenken.'
'We kunnen na schooltijd een biertje drinken,'zei Arnold en keek haar aan. Hij vond haar op een of andere manier best wel knap.
'Afgesproken, jij trakteert.'
'Deal.'
Ze fietsten uit school samen naar een café waar ze een tafeltje in een schemerig hoekje namen, een biertje bestelden en er achter kwamen dat er heel wat zaken waren waar ze hetzelfde over dachten.
Anderhalf uur later fietste Arnold naar huis met een grote grijns op zijn gezicht. Hij wist niet wat het was maar het maar hij voelde dat het zijn leven ging veranderen. Voor het eerst was hij verliefd.

Hij kwam thuis, opende de schuurdeur en reed zijn fiets naar binnen. Zijn moeder stond op hem te wachten. Ze was een kleine vrouw en ze heette Maria. Ze had een dikke bos grijs haar en een grote neus. Vanwege reuma kon ze niet werken en samen moesten ze rondkomen van een uitkering en de alimentatie van haar ex.'Wat heb jij een grijns op je gezicht.'
'Ik heb een meisje ontmoet. Wat eten we vanavond?'
Zijn moeder antwoordde niet maar wees naar een grote doos die tegen de schutting was gezet.
'Dit is voor je bezorgd. Wat zit erin?'
Arnold zijn hart ging sneller kloppen van opwinding. Nog twee van deze bestellingen en hij kon aan de slag. Precies volgens zijn planning.
'Niets bijzonders. Heb ik nodig voor school.'
Hij tilde het op en liep naar binnen waar hij in de gang het luik voor de kelder opende. Maria bleef staan en keek hem argwanend aan.
'Als dat voor school is, waarom zet je het dan in de kelder.'
Arnold zuchtte geïrriteerd en vroeg zich af hoe het kon dat zijn vader het nog zestien jaar had uitgehouden met zijn moeder.
'Ik heb nu geen ruimte in mijn kamer,'zei hij kortaf.' Zolang staat het best hier.'
Maria liep terug met een schuddende dikke kont.
‘Als je maar weet dat ik geen pakket service ben. Volgende keer zorg je maar dat je thuis bent als er iets komt.'
Arnold hoorde het terwijl hij de doos bovenop de andere zette en even overspoelde hem een gevoel van woede. Wat zat ze te zeiken. Ze deed goddomme de hele dag niets. Hij zat op school en werkte zichzelf de weekenden kapot in het distributie centrum. Soms vroeg hij zich af of hij er wel verstandig aan had gedaan bij haar te gaan wonen. Maar zijn vader woonde in een flatje waar de kans om zijn plannen uit te kunnen voeren minimaal was. Hij klikte het licht aan en een kaal peertje aan de zoldering begon aarzelend te branden. Snel trok hij het luik dicht en legde zijn handen op de doos. Met trillende handen pakte hij een mesje van de tafel en sneed de tape door die om de doos heen was geplakt. Hij trok hem open en een gevoel van opwinding maakte zich van hem meester. Voorbereiding was belangrijk maar een flinke dosis geluk was onontbeerlijk. Arnold wist dat als hij dit vier maanden later had besteld hij de politie aan de deur had gekregen. Nu ging het zonder problemen. Sommige zaken waren ook zo simpel en voorspelbaar. Zorgvuldig plakte hij de doos weer dicht en plaatste die boven op de ander. Hij aarzelde. Was het verstandig een slot op het luik te maken? Als Maria dat zag ging ze zich zeker afvragen of hij iets had te verbergen. Nu vroeg ze het zich af, maar verder ging haar nieuwsgierigheid niet. Een kille hand sloot zich om zijn hart toen hij zich realiseerde dat hij drastische stappen moest nemen als ze ooit zag wat hij hier had. Ze was misschien dom, maar ze was niet gek.
Uit de la van de werkbank pakte hij de werktekeningen die hij van het internet had gehaald en spreidde die voor zich uit. Hij wierp een snelle blik op zijn horloge en zag dat het nog maar half vier was. Over twee uur gingen ze pas eten. Tijd om aan het werk te gaan.
 
Met groeiend ongeduld zag Arnold de minuten wijzer traag naar de drie bewegen. Gistermiddag kon hij niet afmaken wat hij begonnen was. Die ochtend toen hij naar school fietste had hij zich voorgenomen het vandaag af te maken. Als het klaar was had hij een belangrijke laatste stap gezet. Alles wat dan nog restte was afwerking en hier en daar wat aanpassingen.
De bel onderbrak zijn gedachten en snel stopte hij zijn boeken en schriften in zijn tas. Hij was één van de eersten die op de gang zijn jas aantrok, de gang uitliep en de trap af op weg naar buiten.
Van alle kanten kwamen ze nu aanlopen om van lokaal te wisselen of om naar huis te gaan. Snel liep hij door naar het fietsenhok toen hij geschreeuw hoorde. Buiten het hok gooiden vier jongens een tas hoog door de lucht naar elkaar over. Arnold trok zijn schouders op en haalde zijn fiets van het slot. Hij keek nog een keer en zag toen Anita tussen de jongens staan. Arnold kreeg een rood waas voor zijn ogen. Hij smeet zijn fiets tegen de grond en was binnen een paar tellen buiten.
De eerste draaide hij zijn arm op de rug en smeet hem toen van zich af. De tweede kreeg een stoot in zijn maag. Hij sloeg dubbel en Arnold schopte hem in zijn gezicht. Bloed spoot uit zijn neus op de grond. De derde keek verbijsterd toe voordat het tot hem doordrong dat hij het beste kon maken dat hij wegkwam. Arnold was hem te vlug af. Bij het hek haalde hij hem in en ramde zijn gezicht tegen het ijzer van het fietsenhok. Nog één keer tot dat hij door zijn knieën zakte.
Zwaar ademend raapte hij de tas op en gaf die aan Anita.' Ik haat die klootzakken.'
Anita pinkte een traan weg uit haar ooghoek.'Dat heeft nog nooit iemand voor me gedaan.'
Arnold haalde zijn schouders op.'Wil je mee naar mijn huis,'vroeg Anita. 'Mijn ouders zijn naar hun werk. We hebben het rijk alleen.'
Arnold maakte de sluiting van haar beha los en Anita trok haar slip uit. Ze had kleine borsten maar ze waren stevig en mooi. Ze trok zijn broek en onderbroek uit, nam zijn penis in haar mond voordat ze hem haar kut in leidde. Een half uur lang neukte hij haar totdat hij moe en bezweet van haar af rolde. Anita lag met haar ogen dicht en ademde bijna niet. Even dacht Arnold dat ze niet meer bij kwam.
Opeens opende ze haar ogen.'Dat was geweldig. Ik heb wel drie orgasmes gehad.'
Ze lagen zwijgend naast elkaar te staren naar het plafond, Anita was de eerste die de stilte verbrak. 'Wat kan jij neuken,zeg.'
'Ik neem aan dat dat als een compliment bedoeld is.'
'Ik wil zo nog een keer.'
Twintig minuten later bezorgde Arnold Anita nog twee orgasmes.
Ze kuste hem hartstochtelijk en na een uur in elkaars armen te hebben gelegen kwam Anita overeind.' Mijn ouders komen zo thuis.'
Arnold rolde van het bed af en kleedde zich aan. Anita zat op de rand van het bed.'Ik wil niet meer naar school. Ik haat het daar.'
Hij kuste haar.'Nog even geduld. Over ruim drie maanden is er geen school meer.'
Ze schrok toen ze de serieuze uitdrukking op zijn gezicht zag.' Kom morgen mee naar mijn huis. Dan laat ik het je zien.'
 
 
Ze stonden samen bij de werkbank. Arnold had alle schema's opengevouwen en wees haar op de belangrijkste punten. Anita luisterde en stelde vragen. Arnold bespeurde de opwinding in haar stem
en wist dat zijn geheim bij haar veilig was. Hij opende de dozen en liet alles zien. Met stijgende verbazing luisterde Anita naar wat hij van plan was.
' Ze zullen ook bij mij komen,'fluisterde Anita toen hij zijn armen om haar heen sloeg.
'Je moet zeggen dat je van niks wist. Ik heb je nooit iets verteld.'
Tranen welden op in haar ogen en druppelden op zijn blouse. Er klinkt een snik door in haar stem.
'Ik wil je niet kwijt.'
Ze kijkt hem aan en drukt een kus op zijn lippen.'We gaan samen.'
 
31 december 2020
 
De school is verlaten als Arnold en Anita door een open gelaten achterdeur naar binnen komen en beginnen met hun voorbereidingen. De school gaat tien uur open voor het oudejaarsfeest dus ze hebben nog ruim drie uur voordat het gaat beginnen. Ze werken snel en geconcentreerd en na een uur is alles klaar. Ze staan hand in hand voor het raam en kijken naar buiten. 'Wat zou er met je gebeuren als je dood gaat.'
'Niks,'antwoord Arnold.'Er is geen hemel en de hel is hier op aarde.'
Ze staan zwijgend naast elkaar, elk vervuld met hun eigen gedachten.'Ik wil seks met je,'zegt Anita.
'In de buitenlucht, ik wil elke vezel van je lichaam in mij voelen.'
 
Twee minuten voor twaalf steekt een agent zijn hoofd om de hoek.'Eh, brigadier. Ik denk dat u deze mail even moet lezen.'
De dienstdoende brigadier steekt zijn hand uit en laat zijn ogen over de paar regels gaan. Hij fronst zijn wenkbrauwen en kijkt naar de klok tegenover hem aan de muur. Hij komt zo snel overeind dat zijn stoel kletterend op de vloer valt. 'Waarschuw die school gelijk. Evacueren, en snel verdomme.'
Op het moment dat hij het zegt slaat de kerkklok buiten twaalf keer en luidt daarmee het nieuwe jaar in. 1 januari 2021. Enkele kilometers verderop kleurt de hemel rood en een explosie zo hard dat het bureau op zijn grondvesten trilt. De drukgolf is zo sterk dat alle ramen in een omtrek van tweehonderd meter springen. Brokken beton en stenen vliegen in de lucht om verderop weer neer te komen. Buizen en leidingen springen door de kracht van de ontploffing en water spuit alle kanten op. Mensen rennen in paniek weg en worden verpletterd onder gesteente. Een schokgolf doet de grond trillen en honderden mensen zijn in de veronderstelling dat het een aardbeving is. Tafels en stoelen van een naburig restaurant vallen om en een woning in aanbouw stort in. Mensen die op het schoolplein waren voor het vuurwerk zijn geraakt door rondvliegend glaswerk. Tientallen zwaargewonden lagen kermend op de grond. Van de school zelf stond de helft nog overeind. Een grote wolk van puin en stof hangt minutenlang in de lucht voordat het op de grond terug valt. Mensen in de verre omtrek blijven in paniek liggen met de armen boven hun hoofd. Door de gigantische ontploffing was het normale geluid van het vuurwerk op de achtergrond gedrongen.
Van alle kanten klinken de sirenes en duizenden mensen vragen zich af wat er in Godsnaam is gebeurt.
 
De trieste eindbalans is honderd vier en twintig doden en meer dan twee honderd gewonden waarvan tientallen zwaargewond. Nadat alle puin was opgeruimd vonden hulpverleners de gebroken lichamen van Arnold en Anita. Ze lagen hand in hand. En hij had gelijk gekregen. De hele dag lag zijn naam op ieders lippen.
 
 
 

Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Met een daverende klap..."

15.12.20
Feedback:
Spannend verhaal. Hoop dat het niet zo ver komt.
  • Schrijfkwaliteit
    4.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig