Voor schrijvers, door schrijvers
Poëzie

Kort verhaal

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! In deze schrijfactiviteit is ook ruimte voor reisverhalen en flitsverhalen.
 "Het meest beknopte en sprekend voorbeeld van een flitsverhaal is het verhaal dat Ernest Hemingway schreef.
" Te koop: babyschoenen. Nooit gedragen."
Aantal gepubliceerde inzendingen: 804

messteek

Ik zag het meer dan dat ik het voelde. Het mes ging diep, heel diep mijn huid in. Geen bloed, nog niet. Ik keek naar je op. Zag je gezicht, vertrokken van haat. Zag je ogen, je pupillen. Ik wist het zodra ik voor je deur stond. Je had weer gebruikt. De paranoia straalde van je af. Maar dit, dit had ik niet verwacht. Niet dat mes achter je rug. Ik voelde me naar de grond zakken. Keek naar mijn buik. Het mes zat er tot aan het heft in. Nog steeds weinig bloed. Ik probeerde te bewegen. Toen kwam de pijn. Oh God, die pijn. Ik probeerde me ertegen te verzetten. Het lukte me niet. Ik zakte weg. Diep. Zwart.

Langzaam werd ik wakker. Ik probeerde mijn ogen te openen. Het licht deed pijn aan mijn ogen. Met die pijn kwam ook de herinnering terug. Het mes, jij, je drugs, je paranoia.

Ik kreeg mijn ogen open en keek voorzichtig om me heen. Ziekenhuis, infuus, verband en monitor. Geen mensen. Ik wilde rechtop gaan zitten maar de pijn in mijn buik weerhield me. De deur ging open en een verpleegster kwam binnen. “blijf liggen oké? Je bent net geopereerd. Je hebt ontzettend veel geluk gehad. Je hebt geen blijvende schade opgelopen. Ik roep even de arts en daarna kom ik terug om je functies te controleren”. “Water” vroeg ik. ‘Als de arts is geweest’. Ik sloot mijn ogen, vermoeid.

Een vreemde man zat naast mijn bed toen ik mijn ogen weer opende. Geen arts. Hij keek op van zijn telefoon toen hij merkte dat ik wakker was. “Water?’ vroeg ik hem. Hij pakte het glas wat naast mijn bed was gezet en hielp me wat water via het rietje naar binnen te krijgen. Daarna zette hij het glas weer terug. “Mijn naam is Van Kralingen, Ik ben de rechercheur die belast is met deze zaak. Weet u nog wat er gebeurt is?”

Ik knikte. Van Kralingen keek me aan. “Uw broer zelf heeft het niet overleeft. Hij is op de vlucht geslagen nadat hij u had neergestoken. Diverse buren hadden 112 gebeld. Op zijn vlucht probeerde hij de autoweg over te steken. Hij werd geschept en was op slag dood. Mijn condoleances hiervoor”.

Van Kralingen stopte. Weer keek hij me aan. Ik keek terug. Ik zweeg. Wat moest ik zeggen.

Het was mijn broer, ik heb ooit van hem gehouden, maar verachtte hem nu al jaren. Sinds het overlijden van mijn ouders zorgde ik voor hem. Ik, samen met allerlei hulpinstanties. Het voelde als mijn plicht. Hij was net weer afgekickt. Voor de zoveelste keer. Ik kon het aantal pogingen niet meer bijhouden. Hij had me gevraagd even langs te komen, hij wilde iets vragen. Op het moment van het telefoongesprek leek hij clean genoeg. Toen ik echter voor de deur stond was het duidelijk dat hij had gebruikt. Ik wist niet wat, maar het versterkte in ieder geval zijn paranoia waar hij al zijn hele leven last van had.

Ik sloot mijn ogen. Moest ik verdrietig zijn. Misschien wel,” maar ik voelde geen verdriet. Alleen maar opluchting. Het was goed zo.

Ik keek naar Van Kralingen. “Die auto die hem raakten. De inzittenden daarvan. Zijn zij oké?”

Dit artikel delen?
Auteur van dit artikel:
© Ingrid Bruggink
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 356
Publicatie op .

Geef een waardering voor: "messteek"

Geschreven door Ingrid Bruggink . Geplaatst in Kort verhaal.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Grammatica & Spelling:
Passend in deze rubriek:

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!