Voor schrijvers, door schrijvers
971 inzendingen in deze rubriek

Ook jouw tekstbijdrage is welkom en meedoen is gratis.

Kort verhaal

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! In deze schrijfactiviteit is ook ruimte voor reisverhalen.
 
KLIK HIER om naar flitsverhalen te gaan.
Klik hier
Eerst inloggen of (gratis) aanmelden s.v.p. om je artikel in te zenden.
(klik op de button om in te loggen of je aan te melden)

264 Hits

Publicatie op:
Melk

Ze lag uitgestrekt op haar mat, en keek door het deurgat naar de palmbomen en naar de grote trossen kokosnoten, die er zwaar en kurkdroog bij hingen. Niets bewoog, alsof het leven zelf door de verschroeiende tropenzon was stilgelegd. De savanne was ingeslapen. In haar hut had ze de koelte gezocht, haar mat op de aarden vloer uitgespreid, en er zich voor een dutje op neergelegd. Ze had haar kind gevoed en het dan naast haar, eveneens op een mat, tegen de lemen muur aan te slapen gelegd.

Ze keek naar buiten. Het leven zelf was niét ingeslapen. Vlakbij schoof het silhouet van een gekromde rug langs de hellende stam van een palmboom omhoog. Terwijl hij met beide handen om de stam greep, duwde een jonge knaap zich met zijn blote voeten naar boven. Even later klonk het doffe geluid, waarmee kort na elkaar enkele kokosnoten in de zanderige bodem ploften. In gedachte proefde ze de smaak van zacht kokosvlees en vers kokossap in de mond.

Half wakker, half ingedut lag ze naar buiten te kijken, tot ze plots bij de opening van haar hut een zwarte beweging zag over de grond. Het bloed stolde in haar keel, als had een wurgende hand haar in de greep. Verlamd van de schrik keek ze toe. Eén enkel ogenblik was ze van de kaart, volstrekt hulpeloos. Instinctief balde ze haar vuisten, elke cel onder haar hersenpan vloog op scherp. Ze dwong zichzelf, niet één millimeter te verroeren. De dood loerde, ze keek hem recht in de ogen, twee kleine ogen, kleiner dan twee erwten. Niet één geluid was te horen terwijl het lange, blinkende lijf zich traag en kronkelend over de aangestampte aarde naar binnen sleepte. Het angstzweet brak haar uit, ze kende die soort maar al te goed, de gevaarlijkste van de savanne. Geen medicijn was tegen het gif ervan gewassen. Eén beet, en nog maar een paar minuten. Geen ogenblik liet haar blik het dier los, dat langzaam dichter schoof. Zelfs een trage, beschuttende spreiding van haar arm naar de baby die langs de andere kant lag, kon niet meer. De geringste beweging ware fataal. Toen ze het dier tegen haar arm voelde, sloot ze verstijfd van angst de ogen. Ze voelde hoe de slang langzaam omhoog gleed. En niemand, niemand die wist wat daar gebeurde. Niemand, niemand die haar ter hulp kwam. Doodsangst kneep haar de keel toe. Traag, eindeloos traag bewoog zich het dier over haar naakte borst. Ze hield de adem in. De kop richtte zich op, naar haar tepel, waaruit de overvloed drupte. Ze durfde haar ogen niet openen, voelde de smalle tong met snelle bewegingen over haar borst likken. Elke vezel van haar lichaam stond gespannen. Ze neep in haar vuisten, durfde niet denken, kón niet denken. Het dier lag nu bijna helemaal op haar, en likte verder de moedermelk op, tot de borst droog gelikt was. Eén eindeloos lang moment gebeurde er dan niets meer. Dan gleed de kop opzij, kwam er beweging in het lijf, en schoof het dier langzaam terug naar de vloer. Nog durfde ze niet verroeren. Ze opende voorzichtig de ogen, zag hoe de slang naast haar in een bocht lag en zich dan langzaam, langzaam, tergend langzaam naar de opening sleepte. Eerst toen het zwart uit het zicht was verdwenen, tastte ze naar haar kind, en ontlaadde zich de beklemming. Ze weende, schokkend, als keek ze immer nog de dood in de ogen.


Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Melk"

14.10.20
Feedback:
Mammamia, de rillingen lopen mij over de rug.
Wat een spannend verhaal.
Het zal je toch gebeuren, wat heldhaftig dat ze zo stil bleef liggen.
Mooi geschreven , Lieven.
  • Schrijfkwaliteit
    5.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

Heb je deze al gelezen?

  • Wat had hij graag een fiets gehad (157) Eelco Visser 01-10-2020

    Jammer dat de waarheid ter discussie staat, want verzonnen is het zeker niet.  Als ze geen broers waren geweest, was het allemaal heel anders gelopen. Dat denk ik als de schooljeugd mij inhaalt op...

    Lees meer: Wat had hij graag een...