1 post

Manisch depressief

103 Hits.

Soms vraag ik me af of ik misschien manisch-depressief ben. Waarom ?

Omdat ik soms 's morgens wakker wordt en alles is somber; de zon komt laat op, de

regen tikt tegen de ramen, het is koud, ik voel me niet goed, de hond luistert weer niet

als ik hem uit de tuin binnenroep, de vrouw is slechtgezind, de kinderen maken weer

veel lawaai voor ze naar school gaan, de wolken drijven over het huis, ik moet straks

nog gaan werken, het gras moet gemaaid worden, de strijk moet gedaan worden, de

postbode is weer te laat, de overbuur maakt weer veel lawaai met zijn oude auto, de

bakker is dicht, de beenhouwer is op vakantie, zal ik vandaag een hartaanval krijgen

vraag ik me af of een herseninfarct, misschien heb ik darmkanker of een tumor, mijn

eerste sigaret smaakt weer niet, de koffie is te warm, het brood te hard, er is geen

charcuterie...

Zo zie je maar wat een manisch-depressief persoon allemaal moet meemaken en pas

op daar eindigt het nog niet hee...

En dan plots, ineens...zie je de zon schijnen, in de tuin wipt een roodborstje van tak

tot tak, de hond komt even met zijn kop tegen je been duwen, je partner lacht en

brengt je een kop koffie. Dan word je euforisch, je lijkt plots alles aan te kunnen, je

wil bergen beklimmen,monsters verslaan, honderden kilometers gaan fietsen of een

marathon lopen.

De euforie kruipt via je aders naar je hersens, als je die al hebt uiteraard. Je voelt de

energie bezit nemen van je lichaam, dat er al bij al nog goed uitziet na al die jaren.

Je vat de koe bij de horens en besluit het gras te gaan maaien, nu je toch energie te

over hebt!

Even later loopt je baantjes in je tuin met je grasmaaier voor je. De zon schijnt nog

steeds, het is heerlijk lenteweer, er vliegen bijen en vlinders in je tuin.

De gevoelens van euforie zijn er nog steeds na het maaien en dan besluit je om gelijk

ook de haag te trimmen, na dit werkje besluit je ook om de auto te poetsen.

Je gaat aan de slag met emmer en spons en veel zeep. Een uurtje later blinkt je auto

als een 18-karaats diamant.

En dan, terwijl je lurkend aan een sigaret de auto bewondert voel je plots een druppel.

Het kan toch niet waar zijn hee! Het begint verdorie te regenen, nu op zo'n zonnige

dag. Net nu de wagen proper en droog is.

Je vloekt binnensmonds en zou de hele wereld verwensen indien je kon.

En daar zijn de negatieve gedachten weer die plots je hoofd bezetten en ervoor zorgen

dat de euforie van daarnet verdwijnt als sneeuw voor de zon.

Je begint te vloeken, te tieren, te roepen, hoe is het mogelijk, dat rotweer steeds en

morgen moet ik weer gaan werken en straks komt de postbode met een hoop

rekeningen, je moet ook de hond nog uitlaten en je vrouw belt dat ze veel later zal

zijn zodat je weer met koud eten op haar moet zitten wachten alsof je haar butler

bent!

Dus, nadat dit alles begon, pak ik gewoonlijk een biertje en ik giet het in één teug uit

in mijn speciaal daarvoor getrainde keel.

Een luide boer volgt!

En vreemd genoeg, door de alcohol waarschijnlijk, komt de euforie terug.

Maar je reageert er niet meer op.

Morgen is een andere dag zeg je tot jezelf.

Uiteraard zegt jezelf niks terug.

En even later zit je met nog een pilsje voor de televisie en kan de wereld voor jouw

part gestolen worden...

Ben ik nu manisch depressief? Neen, ik denk het niet, maar je weet maar nooit hee!

Alleen Plusleden kunnen een eigen artikel aanpassen na publicatie. KLIK HIER om alle voordelen van een pluslidmaatschap te bekijken.

De auteur van dit artikel yves goudket:

Als een auteur geen behoefte heeft aan feedback verschijnt er geen mogelijkheid voor reacties.

Ook jouw mening is hier welkom!

Reacties:

29.08.21
Feedback:
Ik vind het een leuk stukje, maar toch graag wat opbouwende feedback.
Het stuk begint in de ik-vorm en gaat daarna over op jij.
Er zitten nog meer slordigheidsfoutjes in, bijv. 'loopt je baantjes'.
De laatste zin zou ik weg laten, vooral 'hee'. Dat doet afbreuk aan het verhaal.
De stemmingen wisselen elkaar wel heel snel af, je komt geloofwaardiger over wanneer dat wat minder extreem is.
Ondanks dit alles vind ik het een origineel en ook wel herkenbaar thema. Dankjewel voor het delen.
  • Waardering
    60%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

Meer van deze auteur:

Titel:Hits:Waardering:Link:
Ik ruik niks...
503
Lezen?
Kinderen
115
Lezen?
Ik, schrijver?
75
Lezen?
Een dagje strand
75
Lezen?
Het gat in de markt
71
Lezen?