Voor schrijvers, door schrijvers
Kort verhaal

Kort verhaal

Aantal gepubliceerde inzendingen: 650

Macedonië…… ik kom ooit terug!

Meestal begint het tegen eind januari al wel te kriebelen, waar we in de zomer op vakantie naar toe zullen gaan. Ook in 2018 was dat niet anders. Dit keer wilden we wel eens ergens heen waar we nog nooit eerder waren geweest. Na een zoektocht op internet kwamen we bij Macedonië uit. Van te voren wisten we dat aan een heel andere vakantie zouden beginnen dan de vele vakanties hiervoor. We waren benieuwd hoe het zou zijn in dit land op de Balkan dat pas sinds 1991 onafhankelijk was.

We boekten op zo’n vijf kilometer afstand van het centrum van Orhid een hotel in de bergen, Tino Sveti Stefan, met een geweldig uitzicht over het meer van Orhid en op de stad. Ohrid (spreek uit oggrit) ligt aan het meer van Ohrid in het zuiden van Macedonië op zo’n 700 meter hoogte. Ohrid, de parel van de Balkan genoemd, is rijk aan monumenten en is om die reden opgenomen op de Werelderfgoedlijst van UNESCO.           

Het meer van Ohrid is een kom tussen de bergen Petrino en Galičica.Het meer is een van de oudste en diepste meren van Europa(300 meter diep).Er leven veel bijzondere vissoorten in het meer. Het water is zo helder dat je tot op grote diepte kunt kijken. Het meer staat onder bescherming van de UNESCO.  

6 juni vlogen we Via Wenen, Dubrovnik en Tirana in twee uur en twintig minuten naar het vliegveld van Orhid, Sint Paul de apostel geheten. Een heel klein vliegveld. Korte tijd na aankomst in ons hotel besloten we vanuit ons hotel over het kiezelstrand naar Orhid te wandelen. Het viel ons op dat vele hotels er erg verwaarloosd en leeg bijstonden en overal op het strand lagen waterfietsen en oude bootjes. Van een echtpaar dat in dezelfde buurt aan het fietsen was en al 7 jaren naar Macedonië ging, hoorden we dat dit al jaren zo was. Het waren hotels, die in het voormalige Joegoslavië eigendom van de staat waren geweest en waar de fabrieksarbeiders toen hun vakantie in doorbrachten. Na ons korte bezoek aan Orhid besloten we de volgende dag een uitgebreider bezoek aan de stad te brengen. We besloten dit keer de bus te nemen.

In Macedonië heb je niet zulk busvervoer als in Nederland. Een dienstregeling met vertrek op vaste tijden is er niet. In Orhid zie je wel een soort bushalte, maar in de buurt van ons hotel moest je gewoon langs de weg gaan staan en de hand opsteken als je met de bus wilde. De bus kan een oude gewone bus zijn, maar ook een kleine busje waar zo’n tien mensen in kunnen zitten We kochten twee kaartjes naar het centrum van Orhid, zo’n vijf kilometer rijden, voor 60 denar oftewel 1 euro! Ongekend zo goedkoop. We konden nog net een plekje vinden in het busje, dat er van binnen zo uitzag dat je er in Nederland nooit mee de weg op zou gaan. Maar het had ook wel weer zijn charme.

Na een korte busrit liepen we het centrum in, richting haven. Vervolgens liepen over de boulevard langs het prachtige meer met z’n vele bootjes en maakten direct al vele foto’s. Langs het meer lopend kwamen bij het Holland park met een standbeeld voor de schrijver A. den Doolaard (1901-1994), die daar in de jaren 70/80 van de vorige eeuw vele jaren gewoond had.

Op deze eerste wandeling in Orhid liepen we vanaf het centrale plein tot aan de mooie lounge bar Cubra Libre, waar je een mooi uitzicht had op de stad. We dronken verse jus de orange ( 300 denar, 2 glazen), zittend op de dikke kussens onderwijl genietend van het mooie weer.                                                                                      Aan het eind van de middag wilden we teruggaan met de bus, maar het duurde ons veel te lang voor er een bus kwam. Na lang aandringen van een taxichauffeur gingen we voor 100 denar ( 1,6 euro) met hem naar ons hotel terug.

We hadden nog slechts een klein deel van de stad gezien. Daarom gingen we de volgende dag weer naar Orhid. Vanaf het plein in het centrum liepen we de oude stad in. Gelukkig was het wat bewolkt en daarom niet zo warm want we moesten behoorlijk klimmen, voordat we het oude Romeinse theater van de vroegere stad Lychnidos bereikten. Het theater was in 1935 ontdekt waarna pas begin jaren zestig de opgravingen waren begonnen. In de buurt van het theater was een soort stadspoort/muur en een oud klooster. Dit alles was fraai gerestaureerd. Hier had je ook een mooi uitzicht over de stad.                                                                          Voordat we bij het oude fort ( burcht van Samuil)kwamen, moesten we weer behoorlijk klimmen. De burcht heeft 3 km aan muren die 16 meter hoog zijn en heeft 18 torens en 4 poorten. De robuuste torens en gekanteelde muren tekenen de skyline van de stad. We hadden op de burcht een prachtig uitzicht over de stad en het meer. Het was het klimmen meer dan waard. Vele foto’s werden gemaakt vanuit de burcht.

Vanaf de burcht moesten we nog een klein eindje lopen, voordat we bij de mooi op de rotsen gelegen kerk Sveti Jovan kwamen. Het bruin-rood-geel van stenen en dakpannen contrasteert met het groen eromheen en het blauw van het meer eronder. In de buurt van de mooi gerestaureerde kerk is men nog druk aan het bouwen. In de wensput was behoorlijk wat Macedonisch geld te zien op de bodem van de put. Vanaf de boulevard is het ook een mooi gezicht deze kerk te zien liggen op de hoek van de berg.

Na uren wandelen en monumenten bezichtigen, daalden we af naar beneden en liepen over de vlonder en strandje van het vissers dorp Kaneo langs het meer Onderweg stopten we bij een lounge bar( Kaoma), waar we een mooi uitzicht over het meer hadden en wat aten en dronken. Tenslotte kwamen we weer op het terras van bar Instinct terecht aan het grote plein, waar we ons bezoek aan de stad eindigde. Een mooie dag zat erop, waarop we veel van de prachtige stad Orhid hadden gezien.

In een volgend verhaal over onze vakantie in Macedonië zal ik wat schrijven over een bezoek aan Albanië, een leuke boottocht op het meer van Orhid, een bezoek aan Struga en een jeepsafari o.a. in het Nationale park Galicia.

Dit artikel delen?
Auteur: ©Harry Boerkamp
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 202
Publicatie op .

Geef een waardering voor: "Macedonië…… ik kom ooit terug!"

Geschreven door Harry Boerkamp . Geplaatst in Kort verhaal.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
19.07.20
Feedback:
Correctie i.v.m. oude waarderingen.
  • Lezenswaardig:
    60%
  • Passend in deze rubriek:
    60%
Show more
0 van de 0 reagerende lezers vond deze review nuttig

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!