Voor schrijvers, door schrijvers
Poëzie

Kort verhaal

Aantal gepubliceerde inzendingen: 700

Lotto

Zucht, zucht, zucht, zucht, zucht. Nog een uurtje op het werk, en dan is het weekend. Davey hangt zijn laatste telefoongesprek op en zucht opnieuw. Bijna weekend. Op het laatste uur op vrijdag is er altijd vergadering bij het Lotto-kantoor. Deze keer hebben ze het over advertentiemogelijkheden.
'Iemand een goed idee?'
Jan, Daveys oudste collage, die bijna gepensioneerd is, reageert: 'Valentijnsloten?'
Vast dement, denkt Davey, want loten, nee, die zijn nooit romantisch geweest en zullen nooit romantisch zijn. Wat moet hij zich daarbij trouwens voorstellen? Loten, rood in plaats van geel, met om de te kiezen nummers een hartje? Eerder rode rozen, margrietjes of chocola. Lachend reageert hij op de directie die besluit het voorstel goed te keuren. De klok sloeg vijf, het kantoor sluit, en dus neemt de directie te snelle beslissingen. Het zal mij een worst wezen wat ze met de loten doen, denkt Davey. Zolang ik maar uitbetaald wordt. Op naar huis. 't Is weekend.

Er is veel te beleven bij de klantenservice van de Nederlandse Loterij, waar de Lotto onder valt. Veelzijdig werk waar je veel mensen met verschillende problemen tegenkomt. Van oude vrouwen tot jongere types, technische en voor de hand liggende problemen. Hij heeft er zijn vrouw Janneke leren kennen, aan de telefoon. Dan hoorde hij opeens een gouden stem door de hoorn klinken, kon hij die niet meer uit je kop krijgen en in de auto naar huis, wanneer de avond valt, huilde hij. Was ze maar hier, naast mij bij het verdwijnen van de zon. Slapend, rijdend of tijdens het tandenpoetsen. Hij dacht aan Janneke, wachtend.

Nu is ze thuis, wacht op hem terwijl ze voor hem kookt. Als Davey de auto instapt, beschouwt hij zijn vrouw als een vanzelfsprekendheid, iets wat er altijd al is geweest, net als hoe een kind denkt over zijn moeder. Aan afscheid dachten ze niet. Hoe mooi de kleuren van de wolken nu ook zijn, hoeveel bomen met bloemen er ook voorbij gaan, rijdend in de auto, Davey concentreert zich op de weg. Een ongeluk wil je niet op je geweten hebben. Het feit dat er op de snelweg om de zoveel meter een lantaarnpaal staat, lijkt hem eerder te boeien dan vage begrippen als liefde. Hij denkt niet aan Janneke, zijn vrouw met wie hij is getrouwd.

Vrijdag, 14 februari, een weekje later, gaat Davey toch even de winkels langs. 'Iedere dag kookt ze eten voor me,' gaf hij onlangs toe aan een collega, Jan, toe, een beetje lacherig. De kleine Jan lacht niet, is alleen teleurgesteld, zelfs als Davey een kwartiertje later in de supermarkt, naast de rozen en de chocola, de fraaie loten koopt die er zijn gekomen op Jans initiatief.

Dit artikel delen?
Auteur: ©Eduard Brand
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 222
Publicatie op .
 
  Meer van deze schrijver:

Geef een waardering voor: "Lotto"

Geschreven door Eduard Brand . Geplaatst in Kort verhaal.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!