• Kort verhaal
  • Blog
  • Column
  • Cursiefje
  • Essay
  • Haiku
  • Poëzie
  • Senryu
  • Limerick
  • Vrij vers
  • 55 woorden
  • Kort verhaal
  • Flitsverhaal
  • Volksverhalen
  • SF & Fantasy
  • Proefstuk
  • Ik, schrijver
  • 3 kleuren
  • Schrijfopdracht
  • Mijn schrijftip
  • Kort verhaal

    974 gepubliceerde artikelen.
    Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! 
    Fragmenten uit gepubliceerde manuscripten of vervolgverhalen zijn niet toegestaan en verwijderen we! Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.
  • Blog

    255 gepubliceerde artikelen.
    Een blog is in feite een persoonlijke webpagina met verhalen over het leven van de schrijver. In een blog vertel je iets aan de lezer waar hij/zij wat aan heeft. Heel vaak is dat iets informatiefs (hoe kun je het beste....) maar het kan ook inspirerend zijn (een persoonlijk verhaal over hoe je omgaat met een scheiding).  Bij een blog hoort een losse en informele schrijfstijl. In een persoonlijke blog draait het erg om de verteller die opschrijft wat hij of zij zelf allemaal meemaakt. Dat kan bijvoorbeeld de dagelijkse beslommeringen als moeder van twee kleine kids (mamablog) zijn.
    Maximaal 1000 woorden. 
  • Column

    433 gepubliceerde artikelen.
    Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.
    Maximaal 750 woorden.
  • Cursiefje

    520 gepubliceerde artikelen.
    Bij cursiefjes verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon, relativeert de realiteit en verzacht de problemen. 
    Maximaal 750 woorden.
  • Essay

    1 gepubliceerde artikelen.
    Een essay is een beschouwende prozatekst of een artikel over een we­ten­schap­pe­lijk, cul­tu­reel of fi­lo­so­fisch on­der­werp, waarin de schrijver zijn persoonlijke visie geeft op hedendaagse verschijnselen, problemen of ontwikkelingen.
    Maximaal 1000 woorden.
  • Haiku

    275 gepubliceerde artikelen.
    Haiku is een vorm van Japanse dichtkunst waarin de natuur, of iets in de natuur, centraal staat, geschreven in drie regels van 5, 7 en 5 lettergrepen. We accepteren alleen gedichten in tekst en dus geen afbeelding van een gedicht..
  • Poëzie

    1145 gepubliceerde artikelen.
    Poëzie is de kunst van het dichten. Ook is poëzie een verzamelnaam voor gedichten en verzen. Poëzie is een taaluiting waarbij een grote nadruk ligt op vorm, klank en beeldspraak. Het geheel is meer dan de som der delen.
    Toen hem gevraagd werd een definitie van poëzie te geven, zei de dichter Robert Frost: "Poetry is the kind of thing poets write." - Poëzie is wat dichters schrijven .
  • Senryu

    408 gepubliceerde artikelen.
    Senryu is een vorm van Japanse dichtkunst over de onvolkomenheid van de mensen, geschreven in drie regels van 5, 7 en 5 lettergrepen. We accepteren alleen gedichten in tekst en dus geen afbeelding van een gedicht.
  • Limerick

    35 gepubliceerde artikelen.
    Een limerick is een gedicht van vijf regels met het rijmschema a a b b a. In de eerste regel wordt (meestal) een persoon of dier geïntroduceerd met een plaatsnaam die meestal gekozen wordt vanwege het rijm. Voorts heeft een limerick vaak humoristische of dubbelzinnige inhoud. De laatste regel is de clou.
  • Vrij vers

    24 gepubliceerde artikelen.

    Een vrij vers is een gedicht zonder regelmatige strofebouw. De eerste strofe telt bijvoorbeeld zes, de tweede twee, de derde vijf verzen. Het gaat om poëtische teksten die vooral een sfeer oproepen. De strofe in een vrij vers heeft veelal een eenheid van idee. Vrije verzen hebben vaak eveneens geen vast maatsysteem. Het ontbreken van (eind)rijm komt eveneens vrij vaak voor in het vrije vers. Daarentegen komt binnen- en middenrijm veel voor in vrije verzen en soms zelfs voorrijm.

  • 55 woorden

    1037 gepubliceerde artikelen.
    Waarom een verhaal in exact 55 woorden (incl. titel)? Omdat de vorm ons dwingt te schrappen tot de essentie van wat we willen zeggen. “In der Beschränkung zeigt sich erst der Meister”, of anders gezegd, in weer een andere taal: “Less Is More.” Alleen fictie komt in aanmerking. Dus een echt, afgerond prozaverhaal, met een begin, een midden en het liefst een verrassend eind en met één of meerdere personages , moet in exact 55 woorden, inclusief de titel, worden verteld.
  • Kort verhaal

    974 gepubliceerde artikelen.
    Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! 
    Fragmenten uit gepubliceerde manuscripten of vervolgverhalen zijn niet toegestaan en verwijderen we! Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.
  • Flitsverhaal

    120 gepubliceerde artikelen.
    Een flitsverhaal is, bij Schrijverspunt, een krachtig en compleet verhaal in het kleinst mogelijk (maximaal 150) aantal woorden. Het moet een begin, midden en einde hebben en bij voorkeur een draai of verrassing aan het einde. De voorkeur gaat uit naar een verhaal in een of slechts meerdere zinnen. Geen zgn quotes, wijsheden, gezegden, etc. Het meest beknopte en sprekend voorbeeld van een flitsverhaal is het verhaal dat Ernest Hemingway schreef.
    " Te koop: babyschoenen. Nooit gedragen."
  • Volksverhalen

    37 gepubliceerde artikelen.
    Sprookjes behoren tot een oude orale traditie en bevatten vaak een zedenles of diepere wijsheid. Het woord sprookje is afgeleid van het middeleeuwse 'sproke', dat verhaal of vertelling betekent. Als ongeschreven vertelling richtte een sproke zich tot ongeletterde volwassenen. De bekende sprookjes kennen we natuurlijk allemaal maar we lezen/horen ook graag verhalen die zelf verzonnen zijn. In deze schrijfactiviteit bieden we de mogelijkheid om zelf verzonnen sprookjes of een fabel toe te voegen. Gewoon om lekker voor te lezen voor kinderen of wie ze ook maar horen wil.
    Maximaal 1000 woorden.
  • SF & Fantasy

    13 gepubliceerde artikelen.
    Science fiction en Fantasy vallen beide onder een speculatief fictiegenre waarin veel elementen, personages en instellingen worden gecreëerd uit verbeeldingskracht en speculatie in plaats van uit de realiteit en het dagelijks leven. Er is echter een duidelijk verschil tussen science fiction en fantasy. Science fiction is gebaseerd op wetenschap en technologie en geeft daarom scenario's weer die op een dag waar zouden kunnen zijn. Fantasie daarentegen heeft betrekking op veel bovennatuurlijke elementen en vindt plaats in een wereld die niet bestaat en nooit kan bestaan.
    Bij een SF of Fantasyverhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.
  • Proefstuk

    19 gepubliceerde artikelen.
    Je schrijft veel en graag en bent meestal tevreden over je schrijfresultaten. Je deed al mee aan schrijfactiviteiten en schrijfwedstrijden maar je kunt nu ook een verhaal of gedicht laten zien waar je echt trots op bent of... waar je juist nog over twijfelt maar wat je wel graag aan anderen wilt laten zien. Dat is mogelijk in deze rubriek. Leden van Schrijverspunt kunnen in deze rubriek een schrijfresultaat tonen als een proefstuk van eigen kunnen. Er zijn geen voorwaarden voor genre, aantal woorden, etc. Het is jouw proefstuk wat jij graag aan anderen wilt laten lezen. Je mag max. 1 proefstuk insturen!
    Van lezers verwachten we respect voor de publicatie. Beloon de schrijver voor zijn/haar durf en inzet met serieuze feedback.
  • Ik, schrijver

    9 gepubliceerde artikelen.
    Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.
    Schrijf een fantasierijk verhaal met als onderwerp 'Ik, schrijver'. Waarheidsgetrouw of compleet fictief, het is aan jou als het maar de moeite waard is om te lezen. Probeer de lezer te boeien en mee te trekken in jouw wereld als schrijver.
  • 3 kleuren

    4 gepubliceerde artikelen.
    Een verhaal geschreven in maximaal 300 woorden waarbij 3 kleuren een rol spelen. De schrijver bepaalt zelf de kleuren. Het is echter niet de bedoeling om een kleur sec alleen als kleur te gebruiken maar ook als bv begrip, symbool of gemoedstoestand (Een blauwtje lopenZich groen en geel ergeren, wit wegtrekken, etc) .
  • Schrijfopdracht

    87 gepubliceerde artikelen.
    Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.
    Inzenden voor deze schrijfactiviteit is niet meer mogelijk. Op termijn beëindigen we deze mogelijkheid.
  • Mijn schrijftip

    Elke auteur heeft zo haar/zijn persoonlijke ervaringen met schrijven en weet vaak wat haar/hem beter, makkelijker, lezenswaardiger, spannender, etc. doet schrijven. Die ervaringen willen we hier graag delen met andere schrijvers. Zo beknopt mogelijk worden hier persoonlijke schrijftips voor schrijvers beschreven. Voor de een een ervaring, voor de ander wellicht een eye-opener.
    Maximaal 20 woorden.

Ook jouw artikel is welkom! Ga s.v.p. naar het overzicht van deze schrijfactiviteit om ook jouw verhaal/gedicht toe te voegen.

Los
Ik ga overdwars in het tweepersoonsbed liggen. Niemand die er wat van zal zeggen. Het gevoel van vrijheid piept nog maar net door de kier van de afwijzing en vernedering. Vanmorgen weer een verrassing op de deurmat.
Een maand geleden is het inmiddels dat Vincent me plompverloren vertelde dat hij een ander had. Acht jaar een relatie, waarvan drie jaar getrouwd. Nog diezelfde avond was hij vertrokken. Met een emotieloos gezicht had hij de noodzakelijke spullen gepakt en was gegaan, van het ene bed, naar het andere. ‘Ik ben helemaal uitgekeken op je’, beet hij me nog toe. ‘Je kunt wel een mooi gezichtje hebben, maar ik vind je helemaal niks.’
Dit had ik niet zien aankomen, ondanks alles. Ik wist niet wat ik voelde, buiten de enorme schok. Het idee dat ik alles geprobeerd had en dat ik nu gewoon, als was ik een oude vaatdoek, in een hoek werd gesmeten … ik voelde me verraden. Een donker gat van binnen drong zich op en ik deed mijn best dat gat te negeren. Een vacuüm greep om zich heen: ik las geen kranten, geen boeken, deed geen was, kookte niet. Toen mijn schoonmoeder langs kwam om afscheid te nemen, schonk ik bedorven melk in haar koffie. In een week tijd viel ik zeven kilo af. Ik liep door de wereld, maar hoorde er niet bij. Toch was er ook iets anders: een enorme opluchting, een gevoel van vrijheid. Ik dacht: vanaf nu bepaal ik alles zelf. Niets hoef ik meer: geen eten te koken, niet schoon te maken, niet te behagen, geen klappen te incasseren, geen vernederingen te slikken. Ik ben eigen baas en hij komt er nooit meer in.
Dat ‘nooit’ was een illusie. Hij had de sleutel nog en op de gekste tijden kwam hij binnen. Dan hoorde ik hem door de gang lopen, wat rommelen in de slaapkamer of badkamer om vervolgens weer te gaan, woordeloos, onzichtbaar. Gespannen had ik de eerste keer op de bank gezeten, bang voor wat er komen ging. Maar er kwam niets, ik bestond al tijden amper voor hem, nu blijkbaar helemaal niet meer. En hoewel ik opgelucht was dat er geen confrontatie kwam, voelde ik ook een enorm verdriet en bitterheid dat ik blijkbaar voor hem niet meer bestond. Waar was ik geweest al die jaren? Waarom had ik zoveel geslikt? Wat zei dat over mij? Mijn gedachten kwamen niet verder, ik zette muziek op, liep rondjes door de woonkamer tot het schemerig werd en ik van mezelf aan de wijn mocht. Ik begroef mezelf onder afleiding. Een soort vernietigingsdrang maakte zich van me meester. Kon mij het schelen als ik kapot ging. Van nu af aan bepaalde ik zelf hoe ik wilde leven.
Ook op een andere manier was hij nog niet uit mijn leven verdwenen. De scheiding moest immers nog geregeld. Soms kwamen er wrede telefoontjes, waarin hij smalend vertelde dat hij nu, bij zijn nieuwe vriendin, wèl meehielp in de huishouding. Niet avond aan avond zijn schoenen aantrok, en zonder een woord het huis verliet, als de bereide maaltijd hem niet aanstond. Godverdomme! Wat een teringgedrag had ik al die tijd getolereerd, angstig, bang voor zijn woede, zijn losse handen. Ik kon er niet over uit dat dit mijn leven was. Het huwelijk was een nachtmerrie geweest, dat zag ik in, maar het feit dat ik nu zo behandeld werd, dat ik me voor niets had uitgesloofd in de ijdele hoop dit huwelijk tot een ‘succes’ te maken, maakte me razend. Het idee ook dat ik mijn best deed, terwijl hij achter mijn rug om zat te flikflooien met een collega. Ik voelde me verloren, maar ook woedend, machteloos. De illusie van een bestendige relatie was uit elkaar gespat. Wie had ik eigenlijk voor de gek willen houden?
In mijn hervonden vrijheid liet ik mezelf los, niets hoefde meer. Een zak chips met een liter wijn, bij wijze van avondeten. Als de wijn op was, begon ik aan de volgende fles tot ik soms laveloos op de bank in slaap viel. Wel zette ik altijd een wekkertje. Mijn keurige opvoeding had me ingepeperd dat ik nooit of te nimmer mocht verzaken. Een ander hoefde niet onder mijn gedrag te lijden. Hoe ik het deed, weet ik niet meer, maar iedere ochtend was ik keurig op tijd op mijn werk. Ik deed mijn best me gewoon aan mijn taken te kwijten, maar merkte mijn trillende handen op. Genânt. Als een collega even kwam buurten, zorgde ik ervoor dat mijn handen uit het zicht waren. Vermoedelijk was dat trillen een combinatie van te weinig slaap en teveel alcohol. De hele dag, iedere dag, stond mijn leven in het teken van mijn pijn, die ik met niemand deelde.
Mijn moeder had er geen goed woord voor over. Ik belde haar op en kreeg het bekende riedeltje: ‘Hoe kan dit? Je bent toch niet voor niets getrouwd? Hoe vaak heb ik je niet gezegd dat je moet bouwen, niet breken? Tja, ik vind het natuurlijk heel verkeerd dat hij een ander heeft, maar wat is er dan toch gebeurd?’ Geen idee, dacht ik, behalve dat ik op mijn tenen liep, dat het nooit goed was. Dat ‘ie me denigreerde, me bedroog. Ik voelde me mislukt, misbruikt, minderwaardig. Ik had zo mijn best gedaan om te voldoen aan verwachtingen. De verwachting dat je een huwelijk sluit voor het leven was er één van. Wat kon ik doen, toen hij vlak na het huwelijk al een nacht niet thuiskwam? Mijn ouders zouden het niet overleven als ik had aangegeven van hem af te willen. Getrouwd! Ik was getrouwd met deze man, die wreder en wreder werd, verbaal en fysiek.
Het weekend na zijn vertrek ging ik naar mijn ouders. Ik hunkerde naar iets liefs, naar troost. Ik werd lief ontvangen, maar het was onwezenlijk. Het ging over van alles, maar niet over wat er in mijn leven op dat moment aan de hand was. Met mijn vader maakte ik een wandeling. Dat deed hij graag, als natuurminner. Al toen ik nog klein was, wees hij mij tijdens de verplichte wandelingen op allerlei planten, vertelde de namen, of op zijn minst waar de betreffende plant familie van was. Dat herkende hij aan de bladstand, de bladvorm, aan de meeldraden. Ook nu verloor hij zich in het vertellen over alles wat we passeerden. Ik liep naast hem, een steen in mijn maag. Ik probeerde geïnteresseerd te kijken, er voor hem te zijn, maar ik voelde me miserabel en alleen. Het lukte me de schijn op te houden. De schijn dat het wel ging met me. Daar had ik mijn leven al in geoefend: het niet delen van mijn verdriet, alles zelf proberen op te lossen. De enige troost die ik vond, was dat ik een zachte blik in zijn ogen zag als hij naar me keek. Hij was opvallend mild naar me toe, maar geen van beiden konden we het aan om te praten waarover liever niet gesproken werd.
Ik vroeg me af wat mijn vader nu van me dacht. Hoe vaak had hij vroeger niet gezegd dat mensen die voor een scheiding kozen, faalden? ‘Het zijn geen doorzetters’, zei hij dan. ‘Je doet een trouwbelofte en je hebt je daar maar aan te houden.’ Nu was ik pas 24 en ik lag al in scheiding. Mooi gedaan, dacht ik schamper. Het zoveelste waarin ik hem teleurstel.
Eenmaal thuis werd ik weer geconfronteerd met het drama van mijn gewezen huwelijk. Onze gezamenlijke rekening bleek leeg. Alles had hij opgenomen om ik weet niet wat mee te bekostigen. Ik kende hem niet anders dan iemand die in luxe wilde leven. Hij had me, toen hij zijn baan verloor, laten tekenen bij de kredietbank. Hij wilde een lening voor een nieuwe auto. Ik was tegen: een nieuwe auto, lekker belangrijk. Maar wat moest ik? Met mijn vaste baan had hij mijn handtekening nodig en na diverse ruzies, ging ik met hem mee om mijn handtekening te zetten. Toch had ik deze streek niet verwacht. Het was de zoveelste dreun die hij uitdeelde. Ik had geen idee hoe ik hiermee moest omgaan. Ik betrapte mezelf op de gedachte dat ik ‘dit niet verdiend had’, maar drukte het gelijk weg. Braakneigingen kreeg ik van slachtoffergedrag.
Nu lag er een dwangbevel op mijn deurmat. Hij had niet betaald, het komende jaar zou er beslag op een deel van mijn salaris gelegd worden. Beslag voor een auto die hij had meegenomen. Het was tenslotte mijn handtekening die onder het document stond.
Ik voel me leeg en uitgeput, maar ik moet strijden. Geen kans laat hij onbenut om me dwars te zitten. Het dreigt een eindeloos gevecht te worden. Belachelijk, denk ik ineens. Het moet een keer genoeg zijn. We hebben geen kinderen, we waren maar drie jaar getrouwd, ik geef het op. Ik wil niet meer op deze manier mijn leven laten beïnvloeden.
Doodvermoeid en gedesillusioneerd zet ik weer mijn handtekening, neem mijn verlies. Nu kan ik weer verder, kan ik deze ellende achter me laten. Ik kijk naar de puinhopen in mijn leven en denk eindelijk vrij te zijn.
Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Los"

© Elka Le Mair
18.04.21
Feedback:
Aangrijpend geschreven.
  • Kwaliteit
    4/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
08.12.20
Feedback:
Aangrijpend verhaal Elka, je voelt het verdriet. Het einde heeft voor mij iets opens, iets on-afs door dat ‘ik denk vrij te zijn’. Klinkt alsof er nog een vervolg, een deel twee komt, of vergis ik me?
  • Kwaliteit
    4.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • Elka Le Mair 08.12.20
    Hoi Annemarie, bedankt voor je feedback. En je voelt het goed. Ik zet niet voor niets 'ik denk vrij te zijn'. Maar of ik dat echt ga schrijven, weet ik nog niet. Ik schreef ook aan Janneke dat ooit mensen zeiden dat ik dit meer zou moeten uitwerken en wellicht een boek van zou kunnen maken. Dat kan, maar het vergt nogal wat van me. Ik weet nog niet of ik dat ga doen en ook niet of ik dat wel kan, eigenlijk.
08.12.20
Feedback:
Wat heb jij een hoop meegemaakt Elka en wat goed van je om dit op te schrijven en met ons te delen. Ik vind het dapper van je dat je je zo kwetsbaar op stelt, een bewijs van innerlijke sterkte. Ik hoop van harte dat je inmiddels je draai weer hebt gevonden en mensen om je heen hebt die je vertellen hoe waardevol je bent, in plaats van deze misselijk makende vernederingen.
  • Kwaliteit
    5.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • Elka Le Mair 08.12.20
    Dank je wel voor je waardering, Janneke. Ooit heb ik gehoord dat dit uitgewerkt zou moeten worden tot veel meer en dat ik nu teveel 'samenvat'. Deel je die mening?
    • Janneke De Leeuw van Weenen 09.12.20
      @e_k_le_mair Nee Elka, die mening deel ik niet. Een kort verhaal is een kort verhaal, daar moet je samenvatten. En het is prima te begrijpen. Als je meer wilt schrijven moet je denk ik een ander genre kiezen.
    • Elka Le Mair 09.12.20
      @Janneke Ik zag wat, maar nog niet gelezen. Dank daarvoor. Maar eigenlijk bedoelde ik of je de mening deelt dat ik teveel samenvat.
    • Janneke De Leeuw van Weenen 09.12.20
      Ik heb je een berichtje gestuurd Elka!
08.12.20
Feedback:
Wat een verhaal! Waarom kan een scheiding, als die er al moet komen, niet fatsoenlijk afgehandeld worden? Sterkte, Elka, de weg is nog heel lang, en je weet dat er aan het einde van elke tunnel licht is, hoe dan ook!
  • Kwaliteit
    5.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • Elka Le Mair 08.12.20
    Hm, vind je het nou aardig geschreven of grijpt de inhoud je aan?
    Hoe dan ook: geen zorgen, hoor! Dit is jaren geleden gebeurd.
    • Lieven Vandekerckhove 10.12.20
      Natuurlijk vind ik je stukje aardig geschreven. Ik heb van jou nog geen enkel stuk gelezen dat de moeite niet waard is! En wat de inhoud betreft, daar hoef ik geen tekening bij te maken: wie grijpt die geschiedenis niét aan? Gelukkig lees ik dat dit lang achter je ligt. En nu, Elka: de blik vooruit! There is only one road, and that´s the road ahead.

In elke boekenwinkel: