• images/deelname/kort_verhaal.jpg
    Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Fragmenten uit gepubliceerde manuscripten of vervolgverhalen zijn niet toegestaan!
    Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.

    Klik op een van de tabs hieronder voor meer informatie!

  • Tekst inzenden:
    Ook jouw artikel is welkom! Inzenden van een verhaal/gedicht is mogelijk door eerst in te loggen. Registreren is gratis! Alleen door eerst in te loggen zie je een knop om je artikel in te zenden. Door op die knop te klikken kom je op een pagina waar je de schrijfactiviteit kunt selecteren waar je aan mee wilt doen. Op die pagina kun je ook de titel en tekst voor je artikel toevoegen. Lees vooraf de voorwaarden. Let op: Na inzending is wijziging van je tekst niet meer mogelijk (m.u.v. Plusleden)
    Je artikel is, na inzending, vrijwel direct te zien in de betreffende schrijfactiviteit en bij je profiel. We publiceren een artikel minimaal een jaar (plusleden langer!), daarna verwijderen we het artikel en de commentaren, etc. automatisch.

    Klik op een van de tabs hieronder voor meer informatie!

  • Publicatievoorwaarden
    • Inzendingen dienen te voldoen aan de voorwaarden zoals aangegeven bij de betreffende schrijfactiviteit, Nederlandstalig en van voldoende kwaliteit (grammaticaal en inhoudelijk) te zijn. We accepteren geen afbeeldingen van een tekst, maar alleen de daadwerkelijke tekst! Ook vervolgverhalen e.d. zijn niet toegestaan en verwijderen we.
    • Agressieve, onwettelijke, lasterlijke, racistische, misleidende of anderszins ongepaste of irrelevante bijdragen, naar interpretatie van de redactie, zijn niet toegestaan. De redactie behoudt zich het recht voor om inzendingen, zonder opgave van redenen, niet te publiceren, resp. te verwijderen.
    • De auteursrechten van een inzending blijven te allen tijde bij de inzender. Schrijverspunt brengt geen wijzigingen aan in de tekst.
    • Inzenders mogen geen door rechten beschermde teksten of afbeeldingen plaatsen.
    • Het plaatsen van persoonlijke informatie zonder toestemming van de redactie (zoals e-mailadressen, website en/of telefoonnummers) is niet toegestaan evenals teksten, advertenties en links van promotionele dan wel commerciële aard.
    • De redactie is niet aansprakelijk voor de gevolgen, juridisch of in andere zin, van de activiteiten van leden op Schrijverspunt, noch in Nederland, noch daarbuiten. De inzender blijft als enige verantwoordelijk en aansprakelijk voor de inhoud van zijn/haar bericht(en).
    • Bij inzending hanteert Schrijverspunt de actuele privacyregels. Onze privacyverklaring is onderaan op elke pagina te vinden.
    • We publiceren een inzending in principe een jaar lang op onze website. Voor plusleden is die periode langer.
    • Door het insturen van je schrijfactiviteit stem je in met deze voorwaarden.

     

    Klik op een van de tabs hieronder voor meer informatie!

  • Klik op een van de tabs hieronder voor meer informatie!

Lockdown

Publicatie: 08 januari 2021
 
Het is vroeg. Nog half slaapdronken strompelt mijn twaalfjarige dochter de huiskamer in. Ze is goed ingepakt. Een zachtroze wollige onesie, daaroverheen een hardrode, zware badjas.
'Heb je het koud?' wil ik weten, mijn wenkbrauwen optrekkend.
Ze is gegroeid. Zo ineens is ze langer geworden dan ik, de blik in haar ogen lijkt volwassener, en ik herken de geur van zuur puberzweet.
'Want volgens mij ben je te dik aangekleed,' vervolg ik onverbiddelijk.
'Ik moet in PowerPoint een opdracht maken,' zegt ze, mijn scherpe opmerking negerend.
Oh jee, denk ik. PowerPoint. Dat is op de laptop.
'De computer zegt dat het wachtwoord fout is, mam.'
We waren korte tijd geleden gehackt. Alle wachtwoorden moesten veranderd worden. Het blijkt dat Schilder als wachtwoord toch te gemakkelijk te kraken viel. De hacker had mijn account gekraakt en mijn naam veranderd, waardoor ik op internet doorging voor een man, genaamd Sybe Rosema, geboren op 30 december 1975.
Als Sybe was ik niet al te welbespraakt, maar desondanks toch zeer duidelijk met het kenbaar maken van mijn wensen. Geldwensen welteverstaan.
De eigenaar van dierengroothandel Groot, die per mail in gebrekkig Nederlands werd verzocht een financiële bijdrage te leveren, kon er wel om lachen.
De SNS Bank lachte niet en had een aangifte van ons nodig.
Helaas beschikt de gemeente Edam-Volendam sinds een aantal jaren niet langer meer over een eigen politiebureau, waardoor mijn nachtblinde man zich genoodzaakt zag op een natte maandagavond aangifte te doen in Monnickendam.
Dit kon alleen op afspraak, pas een week na de ontdekking van de hack.
'Waarom kan dat niet telefonisch?' sputterde mijn man tegen, uiteraard  tegen dovemansoren gezegd.
Met zenuwen in ons lijf probeerden we te gaan slapen. Meneer Sybe, met de toegang tot mijn account, sliep ongetwijfeld eveneens niet.
Een luide knal is te horen. De koerende duif op het dak zwijgt stante pede en blijkt de rest van de dag vertrokken.
'Het is oorlog,' zeg ik geschrokken, verstoord naar buiten starend. Een paar jongeren stormen lachend de steeg in.
'Dat was een Cobra, ma,' zegt dochterlief meewarig.
'Gaat die computer trouwens nog aan vandaag?'
Aan. Ja.
Het wachtwoordenboekje. Dat moet boven liggen op een schuilplaats.
Ergens in de kast tussen de lakens. Maar waar? Zoonlief, die de exacte bewaarplaats weet, can't be bothered. In zijn onderbroek stormt hij de slaapkamer binnen, zijn haar verward, een hand tussen de lakens op de bovenste plank van de kast stekend.
'Weg,' zegt ie schouderophalend en hij verdwijnt naar zijn kamer.
 
Dan moet ik helaas manlief toch even bellen. En die zit in de kelder van een visverwerkingsfabriek.
Eerst krijg ik de receptie aan de lijn, een buitengewoon vriendelijke dame, daarna mijn man. Blij is ie niet.
Het wachtwoord van de computer is helemaal niet veranderd, bijt hij me toe. Hoe ik erbij kom.
De computer wordt opgestart, maar mijn dochter is toch te laat voor de les. En dat is mijn schuld, huilt ze, na een stevige uitbrander van haar leraar.
Mijn respect voor de leraren is echt gegroeid. Niet alleen moeten ze al die kinderen onder de duim zien te houden, de lesstof bij zien te brengen, vergaderen en lessen voorbereiden,
ze moeten ook nog eens elk computersysteem meester zijn. Ik kan de knop netaan vinden. Nou ja, bijna dan.
Als ouder in een lockdown moet je toch maar over veel talenten beschikken. Vaardig zijn met allround lesstof, en geloof me, ook dat is roestig geworden na dertig jaar, psychologisch inzicht, overwicht en geduld. Maar het belangrijkste is kennis van Informatica, en dan volstaat dus niet mijn stenen tijdperk kennis van de Commodore 64.
Manlief komt 's avonds thuis.
Hij kookt, met hoogrode wangen, het avondmaal. Want ik ben moe.
'Moet ons andere kind ook nog eten?' vraagt ie.
'Wie? Buurvrouw Carina?'
Onze buurvrouw rijdt nog altijd, ondanks de coronatijd, de hele dag rond in haar bestelbus. Ze zal ook wel honger hebben en moe zijn. Dus waarom ook niet.
Ze is heel blij met het eten.
Gelukkig maar.
Een betere wereld begint uiteindelijk bij jezelf.
Ach ja, morgen maar weer een nieuwe dag.
WAARDERING

HITS

535

Artikel aangepast: 08-01-2021

Commentaar en/of waardering voor dit artikel:

Het is niet toegestaan eigen werk zelf een waardering te geven!
10.01.21
Feedback:
Heel leuk verhaal Nicole! Ik heb wel even moeten zoeken op Google wat " een onesie" is. Ik had daar (tot nu toe dan), nog nooit van gehoord. :-$ Maar ik heb het gevonden, inclusief een afbeelding.
Show more
10.01.21
Feedback:
Graag gelezen!
Show more
09.01.21
Feedback:
Mooi verhaal, Nicole. Met plezier gelezen.
Show more