Korte verhalen

Korte verhalen op Schrijverspunt

Het korte verhaal leent zich voor het type analyse waaraan literaire romans worden onderworpen, voor wat betreft bijvoorbeeld de verteltechniek. Een kort verhaal verschilt van de anekdote doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard. Poe vond dat een kort verhaal in een half uur tot twee uur, maar in elk geval in één keer moest kunnen worden uitgelezen en gericht moest zijn op het bereiken van een enkel effect.

De waarschijnlijk meest uitdagende vorm van een kort verhaal is het flitsverhaal. Een flitsverhaal is een compleet verhaal in het kleinst mogelijk aantal woorden. Het moet een begin, midden en einde hebben en bij voorkeur een draai of verrassing aan het einde. "Het meest beknopte en sprekend voorbeeld van een flitsverhaal is het verhaal dat Ernest Hemingway schreef."

Te koop: babyschoenen. Nooit gedragen.

Jouw zelf geschreven korte verhaal  of flitsverhaal is hier ook welkom. Graag eerst even inloggen.Een kort verhaal bij Schrijverspunt mag uit maximaal 500 woorden bestaan.

Waardeer je een kort verhaal? Breng dan s.v.p. een stem uit van 1-5 (5 is de hoogste waardering)

Lieve moeder

Mijn lieve moeder, jij hebt zo veel nagelaten. Het zijn niet alleen je levenslessen, wijsheden of tradities, het is veel meer dan dat. Nog steeds denk ik terug aan die dag waar woorden in mijn gedachten gekerfd werden,.. toen je het mij vertelde. Te jong, dat was ik om het toen al te beseffen, wat de impact van dit alles zou zijn. Meedogenloos was het verdict. ”Borstkanker.” Dat ene kleine knobbeltje veroverde jouw lichaam en gijzelde je in gedachten. Nog steeds kwel ik mezelf met onopgeloste vragen, verplaats ik mij in je gevoelens van toen en pijnig ik mij door uitgesproken beelden te laten herleven. Ook fluister ik nog steeds je naam in donkere nachten hopend dat ik over je zal dromen en doet de angst mij verlammen als het besef fel toeslaat van een jonge moeder met borstkanker.

Ik zag het wel hoor, dat een zoveelste chemokuur je ziek maakte. Meermaals ging ik slapen met een hoofdtelefoon en het maakte mij niet uit wat voor muziek er binnen handbereik lag. Alles was goed genoeg om het niet te hoeven horen; hoe de badkamerdeur van een verdiep lager openging en jij het ziek zijn uitbraakte in het toilet. Ik kon het niet aanhoren, het brak mij in duizenden stukken, zo wreed was de realiteit. En hoe erg is het niet? Jij die met al je opgespaarde krachten probeerde overeind te blijven. Het was toen als de ziekte in haar remissie ging dat wij plots konden hopen; zou het zijn? Gaat het deze keer lukken?

Mooie momenten waren het; plannen maken en samen onze bootreis verder zetten, langs de stille wateren in het prachtige Nederland. Even onbezorgd samen genieten, gezamenlijk ontbijten op het achterdek van onze boot. Terwijl de zon haar eerste stralen tevoorschijn haalde. En de vele typische museumbezoeken waar ik toen zo tegen opzag, maar nu met het ouder worden zo ontzettend hard mis. Toen konden wij het niet weten, dat dit alles van hoop een spel van de kanker was, het treiterde ons, daagde uit maar langs de andere kant liet het ons even genieten, om daarna weer keihard toe te slaan en zich verder verspreide in je lichaam. Mijn lieve moeder, je vocht met een gezonde geest tegen een ziek lichaam. Het was onmenselijk moeilijk om jou te zien lijden. Slopende jaren volgde.

Onbewust schakelde ik over naar een denkwereld die niet strookte met de waarheid. Het was een overlevingstactiek, mijn toevluchtsoord die geleidelijk aan groeide in mijn leven. Dit maakte dat ik mijn greep op de realiteit verloor. Ik begon te geloven dat jij deze ziekte zou overwinnen. Jij kon wel eens de uitverkoren zijn die een kans kreeg om te leven zodat wij nog vele reizen konden maken, maar bovenal die heftige pijn zou verdwijnen. Hoe naïef ben ik toen niet geweest! Is het niet erg? Dat ik in al deze bagage de echtheid niet meer zag? Hoe egoïstisch was het niet om mij te verbergen in een wereld die een scherp contrast vertoonde met de werkelijkheid, waar jij tenslotte in worstelde en broos in achterbleef.

Tijden blijven voor niemand stilstaan, maar die van jou ging na jaren van ziekte wel in een heel hoge versnelling. Thuis blijven ging niet meer, het was een kleine hospice waar het huiselijke hoog in het vaandel lag, omgeven met een prachtige groene natuur daar ging je wonen tot… De waarheid drong door. Ik zag je, in het echt. Je was veel te mager; het viel mij op in dat grote bed waar jij in wegzonk. Ik kon niet anders dan leren omgaan met de tijd die ons restte, dagelijks een bezoek brengen en bij het doorgaan een avondzoen, want het kon wel eens de laatste zijn. Juist door het zien van de werkelijkheid zag ik je niet alleen, maar voelde ik jou ook. De gedachten die ik een lange tijd opbouwde in mijn fantasiewereld liet ik varen. Ik ging mee in jouw verhaal. De laatste momenten drongen door met veel pijn ervaarde ik dat dit het was; “geen feestdagen meer, geen einde jaar en ook geen nieuw begin, geen verjaardagen. Alleen een doos praline voor die ene witte met een noot middenin, een favoriet van jou.”

Onze laatste avond was in een volle zomer. Alles stond in bloei de natuur op zijn best. Die nacht haalde jij niet meer. Heel bewust is de dag voordien afscheid genomen; mijn tranen zijn nog steeds puur. Het was de eerste keer dat ik de dood zag – verschrikkelijk. Strijdend om je leven tot het je laatste adem nam, voor de laatste keer een diepe zucht naar levenslucht. Heel bewust ben ik komen kijken toen de dood je van mij had afgenomen. Aan de rand van je bed stond ik te staren naar je gezicht, niets van pijn kon ik waarnemen, fluisterde je naam…”mama.” Hopend dat je ogen zich zouden openen en jij herboren zou zijn. Wachtend op een teken van waar dan ook. Geruisloos bleef ik staan. Jij en ik alleen in een kamer, terwijl er buiten op de gang het leven verder ging . Ik heb het uitgeschreeuwd toen jouw ogen gesloten bleven. “En nee lieve verpleegster, ik wilde geen omhelzing van jou en ook geen troostende woorden.” Hoe goed bedoeld ze ook waren het hoefde niet. Alleen jij mijn lieve moeder,… jij had mij kunnen troosten. Je weet wel, zoals vroeger al die keren dat ik thuiskwam met een open knie en jij je tovermiddeltje bovenhaalde. Voorzichtig deppend met een beetje roodsel kleurde jij een zonnetje op mijn geschaafde been. Ik wilde alleen “ jouw woorden, jouw armen, jouw warmte en jouw stem. “

Mijn leven na die avond nam ik op zoals voorheen. Dit intense verdriet schuilt nog steeds diep in mij en na al die jaren zit ik middenin een rouwfase. Je ziet het niet altijd en een buitenstaander kan hierover niet oordelen of het zomaar begrijpen. Je kan mijn pijn niet voelen want het is mijn pijn. Het mijn verdriet. Het is mijn moeder.

Voorgoed droombeeld

genadig voor

haar gedemte licht

ontspringen

liederen en verzen

om wie ze was

trouw aan 

vervlogen jaren

geruisloos en durvend

langzaam

starend

bezield denkbeeld

zo broos

verloren in het bestaan

mijmerend overgegaan

An De Bock.
anvandezorg.
 


Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 488
(Gemiddelde waardering 4 met 2 waardering(-en)

Login of registreer om een reactie te plaatsen

Wil je deze schrijver nomineren!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 verschillende schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de groene button te klikken.

Dank voor je nominatie!

Elke bezoeker van Schrijverspunt kan schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver. In totaal mag elke bezoeker 2 verschillende schrijvers nomineren over heel 2019. Nomineren is mogelijk tot 31 december 2019.

Omdat we streven naar een eerlijke nominatie voor Talentvolle schrijver 2019 controleren we elke nominatie op geldigheid. Ongeldige nominaties tellen niet mee in de score en verwijderen we.

Om de geldigheid van een nominatie te controleren vragen we je hieronder je e-mailadres in te vullen.  We garanderen dat we dit emailadres niet aan derden verstrekken en slechts gebruiken voor controle. Na afronding van de nominatie verwijderen we  dit e-mailadres.
Ongeldige invoer

Alle gepubliceerde inzendingen

Geef een waardering voor een artikel
Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

Hoogste beoordeelding:

Schrijfwedstrijden

Boekentip

Top 10 : Meest gelezen

BookBuster