Voor schrijvers, door schrijvers
Kort verhaal

Kort verhaal

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! In deze schrijfactiviteit is ook ruimte voor reisverhalen en flitsverhalen.
 "Het meest beknopte en sprekend voorbeeld van een flitsverhaal is het verhaal dat Ernest Hemingway schreef.
" Te koop: babyschoenen. Nooit gedragen."
Aantal gepubliceerde inzendingen: 803

Leve de buurvrouw

De avond is donker, het is bijna de kortste dag van het jaar. Dat betekent ook dat het bijna kerstmis is. Jonas zou dit liever overslaan,  hij houdt niet van feestdagen, hij is al jaren alleen en doet die dagen niets bijzonders. Werken hoeft hij deze dagen niet net als zoveel andere mensen. Dat zal hij missen, zijn werk is zijn alles. Hij zal het huis eens gaan schoonmaken dan gaan de dagen snel voorbij en hij is nuttig bezig.

Dan gaat de bel, hij schrikt er van die bel is in geen jaren gegaan. Nooit krijgt hij bezoek.                       Ze is mooi en kijkt hem indringend aan als hij de deur open heeft gedaan.

‘Hallo’ verder weet hij niets te zeggen.                                                                                                                       ‘Hoi ik kom me even voorstellen, Ik ben Marja de Bruin en woon sinds vandaag naast u. Ik hoop dat u geen last heeft gehad, vandaag van de verhuizing.’                                                                                       ‘Oh nee ik ben net thuis, gewerkt he.’                                                                                                         ‘Oh gelukkig, heeft u tijd voor koffie? Dan kunnen we elkaar wat beter leren kennen?’ Koffie, beter leren kennen? Wat moet hij daar mee, maar nee zeggen getuigd niet van goede manieren.                              Nou ja lekker koffie. Hij weet zich geen houding te geven, wat erg is dit.                                           ‘Dan zie ik je zo, gezellig!’  En weg is zijn nieuwe buurvrouw. Jonas zucht, waarom heeft hij haar niet weggestuurd, nu zit hij vast. aan een koffie bezoek.

Kaarsrecht zit hij aan de eettafel bij Marja de Bruin. Hij heeft zich moeten dwingen naar haar toe te gaan en nu zit hij hier, wanneer kan hij weer weg?  Marja vertelt honderduit over haar verhuizing en haar nieuwe baan die haar zo erg leuk lijkt. Het gaat hem het ene oor in het andere uit.                     ‘Vertel jij eens iets over jezelf? Ik ben steeds aan het woord. Dan moet je me voortaan afzetten hoor, anders ratel ik maar door. Nu jij.’                                                                                                             ‘Nou ik, ik ben monteur, monteur bij de spoorwegen. Heel boeiend werk, ik doe dit al bijna vijfentwintig jaar. Ik moet weer naar huis, heb nog veel te doen. Dag bedankt voor de koffie.’         En weg is Jonas, hij vlucht naar huis, doet de deur op het dubbele slot en gaat met een zucht in zijn stoel zitten. Mijn hemel wat een mens en maar praten en nog eens praten.

Daar wordt er weer gebeld. Ik doe gewoon niet open denkt Jonas, maar de bel blijft bellen. Voorzichtig kijkt hij door een keer, ja hoor ze is het weer.                                                                     ‘Sorry voor het storen maar heb je voor mij een ui? Ben ik vergeten bij de boodschappen.’                  ‘Nee, ik heb geen uien in huis. Dag.’  En meteen doet hij de deur dicht en doet weer het dubbele slot erop. Weer de bel, maar Jonas laat de deur gesloten en Marja loopt teleurgesteld naar huis.

Marja is alleen, na de scheiding vijf jaar geleden heeft ze geen relatie meer gehad. Soms vindt ze dat geen probleem maar vaak mist ze de hand op haar schouder en de warmte in bed.  Vandaag is ze verhuisd en daar is ze erg blij mee. Het huis dat ze achterlaat zit boordevol herinneringen die ze niet uitgepoetst  krijgt, vandaar de verhuizing, eindelijk opnieuw beginnen.

De eerste kennismaking met de buurman verloopt alleen niet zoals ze gehoopt had. Gewoon even kletsen met de buurman of even iets lenen zit er bij deze nukkige man niet in of ze moet beter haar best doen. Ach, ze haalt haar schouders op, de tijd zal het leren. Nu eerst wat eten en dan lekker slapen. Bij het ontwaken realiseert Marja zich dat ze deze week verder vrij heeft dus draait ze zich lekker nog even om. Straks heeft ze tijd om een kerstboom te kopen en haar kamer gezellig te maken.                                                                                                                                                    Waar zou hier de dichtstbijzijnde kerstbomen verkoop zijn? Kan ik dat aan de buurman vragen? Of zal ik hem meevragen? Nou liever toch maar niet, hij is niet zo toeschietelijk.

Ze pakt haar fiets en rijdt rond om de omgeving te leren kennen en ze verwacht dan ook de kerstbomen te vinden. Het is lekker weer dus trapt Marja er lustig op los. Ondertussen bedenken haar hersenen een plan om Jonas op een andere manier te benaderen maar dat is niet eenvoudig.

Marja heeft zich een doel gesteld Jonas moet loskomen en volgend jaar vieren ze samen oud en nieuw met vuurwerk!!! Ze lacht als ze hier over denkt dat moet gaan lukken.                                        Jonas is van slag na het contact met Marja, hij houdt hier totaal niet van, zijn moeder deed ook zulke dingen, meisjes uitnodigen, ze wilde dat hij een vrouw vond. Altijd is hij weggelopen en heeft die meisjes nooit gezien. Gelukkig maar, anders liep een meid nu hier rond bij de gedachte wordt hij al onwel.

Overmorgen is het kerst, hij heeft vrij tot twee januari z’n tijd niet werken, eigenlijk kunnen ze hem dat niet aandoen. Zijn voornemen het huis te soppen gaat hij waar maken, van zijn moeder heeft hij reinheid geleerd en zijn huis moet schoon  zijn zoals het hoort. Boodschappen doet hij een keer per maand, alles in de vriezer dus heeft hij daar geen tijd aan te besteden.

Hobby s heeft Jonas niet, eigenlijk lijkt hem hem wel leuk een legpuzzel te doen zoals zijn moeder vroeger deed. Toch houdt iets hem tegen, dat is toch niets voor mannen? Een kerstboom heeft hij nooit, geeft alleen maar rommel. Nee voor hem geen kerst. En opnieuw die bel! Wat zal ze nu weer moeten, geen koffie neemt hij zich voor. Met de deur op een kier ziet hij haar staan met een kersttak in haar handen.                                                                                                                                             ‘Hoi Jonas, kijk heb ik voor je mee genomen, voor jouw kerstdagen. Een beetje versiering is toch leuk? Ik heb net mijn boom opgezet, kom je even kijken? Hij is prachtig geworden.’                          ‘Nou nee, ik heb het druk, dag,’  en dicht gooit hij de deur, Marja met de kersttak achterlatend.        Jonas poetst zo hard dat de verf van de deuren valt maar hij moet, hij moet de dag doorkomen en haar, zij van hiernaast, buiten gesloten houden. Dat moet hoe dan ook, zulke verstoringen wenst hij niet.                                                                                                                                                              De kerstdagen verlopen stil en saai en de dagen erna blijven even saai. Alles is schoongemaakt, nu alleen nog de jaarwisseling en dan weer het gewone ritme van veel werken.

Oudejaarsdag ruikt het buiten naar oliebollen, ze zal toch niet. De achterdeur is lang niet open geweest, zijn tuin is een stenen plaats waar hij weinig komt. Staande in zijn tuin ziet hij door de vervallen tuinschermen een drukke Marja die oliebollen bakt op een tuintafeltje. Ze ziet eruit alsof ze in haar element is en het ruikt eigenlijk wel lekker. Snel gaat hij weer naar binnen, doet de deur stevig op slot. Hopelijk heeft ze hem niet gezien. Maar direct hoort hij haar roepen,

‘Jonas ik heb verse oliebollen, ik heb je wel gezien hoor. Kom ik zal je een schaaltje aangeven over de schutting'.

Stijf staat Jonas achter zijn gesloten deur. Nee, nee ik wil dit niet. Hij wacht tot ze stopt met roepen dan gaat hij in de keuken thee zetten. Tevreden over zichzelf, hij heeft zich niet laten verleiden met oliebollen, want die lust hij wel.

Zo worstelt Jonas de dagen door, af en toe gluurt hij naar buitenom te kijken of Marja, zijn irritante buurvrouw weer dingen in petto heeft maar het lijkt erg rustig naast hem.                                               De jaar wisseling is altijd een roerige periode in de straat. De mensen schieten al uren pijlen en rotjes of. Hij verafschuwd al dat lawaai. Dus heeft hij oordopjes aangeschaft hopelijk kan hij dan rustig de uren afwachten.                                                                                                                           Tegen twaalf gaat de bel, daar is ze weer denkt hij, zet de deur op een kier en ja hoor daar staat Marja met een fles champagne met twee glazen voor de deur. Ze zet direct haar voet ertussen en doet lachend de deur verder open.                                                                                                          'Laten we samen even proosten om twaalf uur, alleen is dat niet gezellig.’   Hij kon niet anders dan haar binnenlaten, eruit duwen zou wat te ver gaan.                                                                              Marja schenkt de glazen in en kijkt stiekem rond en is lichtelijk verbaasd over de netheid van zijn kamer, wel erg verouderde spullen maar netjes is het wel.

‘Hier neem een glas en laten we proosten op het nieuwe jaar. Ik ben blij dat we even samen zijn, zulke momenten moet je niet alleen doormaken.’
Aarzelend pakt Jonas zijn glas en zegt kort ‘Proost’.

Het is nieuwjaar en het vuurwerk gaat los, een onmogelijk lawaai, nu kan hij toch moeilijk zijn oordopjes in doen. Dit is een vreselijke situatie denkt Jonas ,hoe raak ik haar kwijt. Dat weet hij niet, maar nu staat hij samen met nieuwe buurvrouw Marja voor het raam en kijken naar het vuurwerk. Na een half uur geluisterd te hebben naar haar gepraat zegt Jonas,                                        ‘Dank je wel voor de champagne nu wil ik gaan slapen. Morgen heb ik het druk en daarna ga ik weer werken, veel werken gelukkig.’ Met zachte drang werkt hij Marja naar de deur.                               ‘Ik ga maar laten we wat afspreken? Kom je morgen bij me eten?                                                                ‘O nee, daar heb ik geen tijd voor, dag.’ Niet bijster elegant duwt hij haar over de drempel en sluit de deur. Wat een ramp die nieuwe buurvrouw.

Het nieuwe jaar begint met ijs en sneeuw, dat betekent dat het ook flink koud is en een gure wind uit het oosten maakt het gruwelijk. Dik ingepakt verlaten mensen hun huizen en dat geldt ook voor Jonas. Hij begint al s’morgens om zes uur dan is het nog donker ook. Bij het voorbijgaan aan het raam van Marja ziet hij haar staan en ze kijken elkaar even aan. Wat een mens, nu al op, het lijkt alsof ze hem in de gaten houdt en daar is hij toch echt niet van gediend.

Het werken vervult hem weer met veel vreugde en hij maakt lange dagen. Door het slechte weer zijn er veel storingen aan het materieel. Lastig voor velen, voor hem een zege. De korte tijd dat hij thuis is, is dat voor eten en slapen.

Vaak als hij thuis is mist hij zijn moeder heel erg, ze is al tien jaar dood maar hij kan daar niet zo goed aan wennen. De eerste jaren ging hij vaak naar het kerkhof maar dat doet hij minder. Elke keer dat hij thuiskwam van ’n bezoekje was hij verdrietig en voelde de eenzaamheid veel erger. Daarom gaat hij nu alleen nog op haar verjaardag om de bloemen te brengen die ze altijd kreeg, anjers, witte anjers daar hield ze zo van.

Marja is na de jaarwisseling ook weer aan het werk gegaan, ze is begonnen als medewerker op een uitzendbureau. Ze heeft al eerder een dergelijke baan gehad en ze verwacht er veel van. Het contact met mensen, iets voor hen betekenen is de belangrijkste drijfveer om zich volledig in te zetten.

Jonas ziet ze elke morgen om voor zes uur weggaan en hij komt vaak pas tegen negen thuis. Dan is het lastig contact te leggen, dus wacht ze maar even op betere tijden want in het weekend is het vaak niet anders. Zelf is een paar weekenden weggeweest, een keer naar haar moeder, twee keer naar een vriendin. Ze had ze verwaarloosd de afgelopen maanden dat moest even rechtgezet wordt.

Ze had bij beide eigen gebakken appeltaart meegenomen en een grote bos bloemen. Dit werd met enthousiasme ontvangen. Het waren goede dagen maar Marja is blij dat ze voorlopig in het weekend weer gewoon thuis is.

Haar nieuwe woning is een zege, hier geen herinneringen aan die laatste twee jaar van haar huwelijk. Ze zijn uit liefde getrouwd en het was een feest de eerste jaren, ze wisten van het leven iets te maken. Haar man maakte snel carrière en hun huis straalde welstand uit. Dat was erg belangrijk voor hem. Naar mate de tijd vorderde bleek dat een zwangerschap niet was weggelegd voor Marja. Een afwijking, aangeboren, maakte dit onmogelijk. Met veel pijn in haar hart probeerde ze dit te verwerken echter hierbij ontbrak de steun van haar man.

Hij wilde alles perfect en dit was een tegenvaller hij zou niet de gevierde huisvader worden die hij voor ogen had. Het feest was over en Marja werd meer en meer aan de kant geschoven. In contacten met zijn bedrijf of relaties nam hij voortaan zijn secretaresse mee die er perfect uitzag en geen verdriet uitstraalde.

Twee jaar na de oordeel onvruchtbaar vroeg hij de scheiding aan en vertrok naar een penthouse, Marja kon in het huis blijven wonen maar hij nam wel alle mooie meubels mee, dat interesseerde haar niet. Alimentatie wilde ze ook niet, ze wil echt los van hem zijn. Daarom heeft ze gekozen weg uit dat huis te gaan. De verhuizing heeft haar goed gedaan. Al zijn sporen zijn uitgewist en in haar ziel zijn ze aan het slijten.

Als de vorstperiode voorbij is ziet op een zaterdagmiddag Jonas in zijn tuin. Hij ruimt wat op, dat is een goed moment voor de appeltaart die ze vanmorgen gebakken heeft. Ze rent naar buiten,       ‘Jonas ik heb verse appeltaart, zelf gebakken met verse slagroom. Ik kom aan de voordeur, doe je open?’ Zonder zijn antwoord af te wachten gaat ze naar binnen, maakt de slagroom klaar zet het samen meteen paar schoteltjes en vorkjes in een tasje. Dan belt ze aan. Jonas doet open en stralend stapt ze binnen.                                                                                                                                           ‘Hoi Jonas, kijk ik heb appeltaart. Ga zitten dan snij ik een flinke punt voor je met veel slagroom.’

Jonas zit ietwat verslagen aan tafel, heeft ze het toch weer voor elkaar. Hij is, denkt hij, gezwicht voor de appeltaart. Stom, stom had je niet moeten doen jongen, zegt hij tegen zichzelf.                       ‘Kom eet lekker, ik heb nog meer hoor, een hele appeltaart voor ons. En we kunnen, als je zin hebt wel even naar de stad voor een lunch bij de italiaan bijvoorbeeld.’ Ze kijkt hem hoopvol aan.           ‘Nou nee dank je dat doe ik niet. Ik moet straks weg, oh bijna al, zal ik de bordjes afwassen?’ Direct is hij bezig om maar zo snel mogelijk van haar af te komen.                                                                        ‘Jammer hoor, ze hebben daar heel bijzondere lasagne, volgende keer dan maar. Heb jij eigenlijk een auto? Ik zie alleen maar een fiets.’                                                                                                        ‘Nee ik hou niet van `autorijden dus geef ik daar geen geld aan uit.’                                                    ‘Eigenlijk heb je wel gelijk een auto kost veel geld maar ik vind het wel makkelijk daarom heb ik er wel een.’  Voordat ze verder kan praten zet Jonas de voordeur open en geeft haar het tasje met de spullen.                                                                                                                                                             'Dank je wel, het was lekker, tot ziens.’ En weer duwt hij haar het huis uit.

Marja stribbelt niet tegen en weet dat ze niet verder moet aandringen, maar ze is binnen geweest en hij heeft haar appeltaart gegeten, een kleine overwinning heeft ze behaald. Ze neemt zich voor hem even met rust te laten maar volgende week probeert ze het opnieuw, geen appeltaart maar dan boterkoek, hij zal smullen. Marja glimlacht ze vindt Jonas leuk en bij die gedachte krijgt ze een kleur.

De weken gaan voorbij Jonas heeft de laatste twee keer dat ze aan de deur was niet opengedaan. Hij werkt ook erg veel en kijkt verder niet om zich heen, zeker in zijn eigen straat, waar buurvrouw Marja rond sluipt en rondneust.

Op zondag doet hij het huis weer eens, alles soppen, de kleden kloppen, ramen wassen en de vloer in de was. Een heel karwei, maar dan kan het er weer even tegen. Alleen de trap moet nog gepoetst dan is hij klaar, van boven naar beneden alles in de was. Beneden ruimt hij alle schoonmaak artikelen weer op en mist de zeem. Hij bedenkt dat die waarschijnlijk nog boven ligt. Snel loopt hij naar boven en snel weer naar beneden, maar de trap is glad en daar duikelt hij naar beneden.

Met een harde klap ligt hij onderaan de trap en is direct bewusteloos.

Het is stil in huis, Jonas ligt in een vreemde houding onderaan de trap en is niet bij kennis.

Ondanks dat Jonas haar weigert binnen te laten blijft Marja hem bespieden om te weten wat hij doet. Gisteren heeft hij het hele huis gepoetst, ze zou willen dat zij daar fut voor had.

Gisteravond is ze weggeweest naar een afscheidsfeestje van een collega. Ze was laat thuis en heeft hem niet meer waargenomen. Vanmorgen is hij waarschijnlijk weer erg vroeg gaan werken, ze heeft hem niet gezien. Op haar werk wordt druk nagepraat over het feestje, iedereen is tevreden. Het is een drukke dag maar Marja wil wel op tijd naar huis, ze wil even bij Jonas langs met een lekkere salade die veel te groot is voor haar alleen. Ook nu doet Jonas niet open maar er brandt nog geen licht dus is hij nog op zijn werk bedenkt ze.

Halverwege de avond loopt ze toch nog even naar haar buurman maar geen beweging te bekennen, ook brandt er geen licht. Marja vindt het maar vreemd zo laat komt hij nooit thuis, maar ja wat moet je denken? Voordat ze gaat slapen besluit Marja nogmaals even te gaan kijken. Alles hetzelfde, dit klopt niet hij zal toch niet ziek zijn?

Ze loopt eerst naar de andere buur van Jonas, misschien heeft die een sleutel of weet hij iets. Ze wordt afgepoeierd, ze hebben geen contact.

De fiets van Jonas staat gewoon in de voortuin net als altijd. Marja neemt een besluit dit klopt niet. Ze belt 112, de politie beloofd te komen, maar het heeft geen prioriteit. Marja gaat op de stoep voor zijn deur zitten en wacht, na al een half uur komen twee agenten en praten met Marja. Erg bereid om iets te ondernemen zijn ze niet maar na een lang gesprek besluiten ze binnen polshoogte te nemen. Marja moet buiten wachten. Nadat de deur geforceerd is lopen de agenten voorzichtig naar binnen. Niet lang erna komt er een naar buiten.

‘Mevrouw, de ambulance komt eraan, meneer ligt onderaan de trap en ziet er slecht uit. Gaat u maar even kijken.’ Marja vliegt naar binnen en vindt een hoopje ellende onderaan de trap.

'Jonas, Jonas, wat is er gebeurd? Heb je pijn? Och, wat zie je er slecht uit. Wanneer komt die ambulance?’ Wild kijkt ze rond, ze hoort de sirenes al. De broeders behandelen eerste de gekwetste delen vooral zijn benen zijn gewond. Zij stellen diverse vragen en concluderen dat hij al meer dan vierentwintig uur daar ligt.                                                                                                                        ‘Leve de buurvrouw’ zegt de broeder. Dan ligt hij op een brancard en Jonas kijkt wanhopig. Hij wenkt Marja met zijn hand.

'Marja wil je met me mee gaan naar het ziekenhuis, alsjeblieft?  Ik denk dat ik dat graag wil, ik heb me zo alleen gevoeld!’ Hij stopt met praten en wordt dik ingepakt door de broeder. Marja pakt zijn hand.                                                                                                                                                 ‘Natuurlijk Jonas. ik blijf bij je.’

Ontspannen gaat Jonas liggen, zo is het goed.

Dit artikel delen?
Auteur van dit artikel:
© Trees Middelkoop
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 37
Publicatie op .

Geef een waardering voor: "Leve de buurvrouw"

Geschreven door Trees Middelkoop . Geplaatst in Kort verhaal.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Grammatica & Spelling:
Passend in deze rubriek:

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!