Voor schrijvers, door schrijvers
Kort verhaal

Kort verhaal

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! In deze schrijfactiviteit is ook ruimte voor reisverhalen en flitsverhalen.
 "Het meest beknopte en sprekend voorbeeld van een flitsverhaal is het verhaal dat Ernest Hemingway schreef.
" Te koop: babyschoenen. Nooit gedragen."
Aantal gepubliceerde inzendingen: 811

leeg

Eindelijk was mijn dienst afgelopen. Twaalf uur dienst in de eerste hulp. Ik ben kapot. Dat alles alleen omdat een of andere dronken malloot was gaan spookrijden op de A2. Gewonde na gewonde kwam binnen. Uiteindelijk. Zes doden en elf gewonden, waarvan zeker zeven ernstig en direct een operatie nodig hadden. 
Vrijdag de dertiende, volle maan, het weekend was nog maar net begonnen. Inmiddels was het al tien minuten zaterdag. Ik zag het toen ik de auto starten om naar huis te gaan. 00:10. Om zeven uur had ik nog naar huis geappt. Om te zeggen niet voor me op te blijven. Het zou een latertje worden. Nu voor de eerste keer keek ik op mijn telefoon. Geen antwoord. Ach, Harold zou het wel druk hebben gehad met onze dochters. BBD, zoals wij het noemden. Bad, bed en dwarsliggen. Regelmatig van die avonden met een dochter van drie en een van anderhalf. Dan werd je hele avond bepaald door huilen, dreinen, zeuren en met name gefrustreerd rondlopen, trap op en trap af, tot die meiden eindelijk sliepen. Daarna was je meestal zo moe dat je zelf op de bank in slaap viel.
Oh, ik hou van mijn dochters. Echt, ik geef mijn leven voor ze. Maar zo af en toe….Zo nu en dan….

Nu wilde ik niets liever dan naar huis. Harold een kus geven. Even bij de meisjes kijken. Ze een zachte kus geven en onderstoppen en dan op de bank tegen Harold aankruipen met een wijntje en een domme comedy op netflix.
Even weg van de realiteit van het ziekenhuis. Even ontspannen. Even de intieme warmte van mijn eigen gezinnetje.

Bijna thuis. Ik neem de afslag en rij Boxtel in. Het dorp met naar mijn idee meer kroegen als inwoners. Ver genoeg van de grotere steden om een eigen levendig centrum te hebben. Klein genoeg om snel mensen te leren kennen. Het was er gezellig.
Stoplichten rechts, links aanhouden, straat in, vierde huis aan de rechterkant. Thuis. Ik stap uit. Ons huis oogt donker, geen lichten aan. Harold zal wel op de bank liggen te slapen. Ik loop naar de voordeur en open deze met mijn sleutel. Ik sluit de deur en wandel de gang in. Ik wil het licht aandoen maar als ik het knopje omzet gebeurt er niets. Ach, lamp kapot. Morgen even maken. Ik loop de huiskamer in, zachtjes, ik wil niemand wakker maken. Ik wil het lampje naast de deur aandoen maar vind de knop niet. Zelfs de draad krijg ik niet gevonden. Nu gaan mijn nekharen overeind staan. Wat is dit? Ik ken dit huis. Ik heb die lamp hier zelf opgehangen. Ik probeer de schakelaar van het grote licht, klik hem aan, niets, donker. Ik roep: “Harold!” Het galmt in mijn oren. Ik krijg geen antwoord. Nu word ik pas echt nerveus.
What the fuck!
Mijn telefoon, zaklamp. Ik pak hem en doe mijn zaklamp aan. Mijn handen bibberen en ik heb het koud. Het kippenvel staat op mijn armen. Ik kijk mijn huis rond in het licht van mijn zaklamp. Ik zie niets. Ik sta in een lege woonkamer.
Alicia! Fay! Ik ren de trap op. Storm de babykamer binnen. Niets! Leeg!
Fay! De kinderkamer. De deur staat open. Leeg!
Leeg- het woord heeft me nooit iets gezegd, helemaal niets, tot nu. Niets is er meer in die kamer. Geen bed, geen gordijnen, geen kast, zelfs de vloerbedekking is er niet. Niets! Kaal! Zoals het hele huis kaal is. Zoals het opgeleverd zou zijn voor de verkoop.
Wat?
Waar?
Hoe?
Ik loop elke verdieping af. Van de zolder tot zelfs in de schuur.
Kaal.
Ik ben thuisgekomen in een leeg huis. Een kaal huis.
Waar zijn mijn dochters?
Waar is mijn man?
Ik bel. Ik bel Harold. 'Dit nummer is niet in gebruik.' Ik probeer het nog een keer en nog een keer.
Ik begin te gillen. Ik hoor mezelf niet maar besef wat ik doe. Ik zak op de grond. Naast de trap.
De paniek is weg. Wanhoop neemt het over. Diepe intense wanhoop.
Ik zak weg in het niets. In een leegte. Ik voel het gebeuren. Ik laat het gebeuren. Misschien vind ik ze daar in die leegte.
Alicia,
Fay,
Harold.
Dit artikel delen?
Auteur van dit artikel:
© Ingrid Bruggink
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 93
Publicatie op .

Geef een waardering voor: "leeg"

Geschreven door Ingrid Bruggink . Geplaatst in Kort verhaal.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Grammatica & Spelling:
Passend in deze rubriek:
30.09.20
Feedback:
Met plezier gelezen dit prachtig verhaal, complimenten Ingrid!
Grammatica & Spelling:
Voldoende
Passend in deze rubriek:
Ja
  • Lezenswaardig:
    80%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • Ingrid Bruggink 03.10.20
    Dank je, Brigitte
29.09.20
Feedback:
Met veel plezier gelezen. Spannende opbouw van het verhaal en ik kan me vinden in het open einde.
Grammatica & Spelling:
Voldoende
Passend in deze rubriek:
Ja
  • Lezenswaardig:
    80%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • Ingrid Bruggink 03.10.20
    Dank je Bert. Ben wel erg blij dat je je kunt vinden in het open einde, vind dat zelf soms meer doen als een totaal verhaal, maar weet ook dat sommige mensen zich hieraan storen.

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!