1 post
  • images/deelname/kort_verhaal.jpg
    Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Fragmenten uit gepubliceerde manuscripten of vervolgverhalen zijn niet toegestaan!
    Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.
    Klik op SCHRIJFACTIVITEITEN (tabs hieronder) voor alle mogelijkheden!
    924 gepubliceerde inzendingen
  • Tekst opsturen:
    Ook jouw artikel is welkom! Inzenden van een verhaal/gedicht is mogelijk door eerst in te loggen. Registreren is gratis! Alleen door eerst in te loggen en op de knop hieronder te klikken kom je op een pagina waar je de schrijfactiviteit kunt selecteren waar je aan mee wilt doen. Op die pagina kun je ook de titel en tekst voor je artikel toevoegen. Lees vooraf de voorwaarden. Let op: Na inzending is wijziging van je tekst niet meer mogelijk (m.u.v. Plusleden)
    Je artikel is, na inzending, vrijwel direct te zien in de betreffende schrijfactiviteit en bij je profiel. We publiceren een artikel minimaal een jaar (plusleden langer!), daarna verwijderen we het artikel en de commentaren, etc. automatisch.
  • De publicatievoorwaarden
    • Inzendingen dienen te voldoen aan de voorwaarden zoals aangegeven bij de betreffende schrijfactiviteit, Nederlandstalig en van voldoende kwaliteit (grammaticaal en inhoudelijk) te zijn. We accepteren geen afbeeldingen van een tekst, maar alleen de daadwerkelijke tekst!
    • Agressieve, onwettelijke, lasterlijke, racistische, misleidende of anderszins ongepaste of irrelevante bijdragen, naar interpretatie van de redactie, zijn niet toegestaan. De redactie behoudt zich het recht voor om inzendingen, zonder opgave van redenen, niet te publiceren, resp. te verwijderen.
    • De auteursrechten van een inzending blijven te allen tijde bij de inzender. Schrijverspunt brengt geen wijzigingen aan in de tekst.
    • Inzenders mogen geen door rechten beschermde teksten of afbeeldingen plaatsen.
    • Het plaatsen van persoonlijke informatie zonder toestemming van de redactie (zoals e-mailadressen, website en/of telefoonnummers) is niet toegestaan evenals teksten, advertenties en links van promotionele dan wel commerciële aard.
    • De redactie is niet aansprakelijk voor de gevolgen, juridisch of in andere zin, van de activiteiten van leden op Schrijverspunt, noch in Nederland, noch daarbuiten. De inzender blijft als enige verantwoordelijk en aansprakelijk voor de inhoud van zijn/haar bericht(en).
    • Bij inzending hanteert Schrijverspunt de actuele privacyregels. Onze privacyverklaring is onderaan op elke pagina te vinden.
    • We publiceren een inzending in principe een jaar lang op onze website. Voor plusleden is die periode langer.
    • Door het insturen van je schrijfactiviteit stem je in met deze voorwaarden.

     

Publicatie: 03-01-2021

Hits: 357

Als een auteur geen behoefte heeft aan feedback verschijnt er geen mogelijkheid voor reacties.

Later is nu

Aangepast: 03-01-2021

‘Gaan jullie dood, mama?’

‘Waarom vraag je dat?’

‘Gewoon. Gaan jullie dood?’

‘Nog lang niet.’

‘Nadat Sinterklaas is geweest?’

‘Hoe kom je daar nou bij?’

‘Omdat Sinterklaas nog lang niet komt, zei je.

Gaan jullie naar de hemel of naar het paradijs? Mag ik dan mee?’

‘Nee, jij leeft veel langer.’

‘Maar ik wil niet alleen zijn.

En als ik eerder doodga? Gaan jullie dan met mij mee?’

‘Jij gaat niet eerder dood.’

‘Soms gaan kinderen ook dood!’

‘Denk daar maar niet aan.’

‘Wanneer komt Sinterklaas?’

‘Nog lang niet.’

Ik wil dat Sinterklaas nooit meer komt.’

‘Waarom niet?’

‘Dan gaan jullie dood.’

‘We gaan niet dood.’

‘Hoe oud ben je als je doodgaat?’

‘Heel oud.’

‘Sinterklaas is toch heel oud…?’

‘Je hebt gehoord wat de dokter tegen je zei. De pijn gaat vanzelf weer over.’

Ik geloofde de dokter, en ik geloofde mijn moeder.

Toch wilde ik meer horen, dus vroeg ik het weer… Het precieze antwoord weet ik nog goed. Hoe ze me geruststelde? Niet door te zeggen ‘we gaan allemaal dood’. Dat zeg je niet tegen een kind. Maar door zichzelf en mijn vader in een uitzonderingspositie te plaatsen. Dat alleen oude mensen doodgingen, vaders die niet goed konden autorijden een ongeluk kregen. Maar dat klopte niet.

 

‘Houdt papa in de hemel nu van andere kinderen?’

‘Waarom vraag je dat?’

Hoger dan de blauwe luchten (…) woont je vader in de hemel die van alle kinderen houdt.’

‘Het is maar een liedje, dit gaat over een andere vader.’

‘De vader van Marcel?’

‘Marcel…?’

‘Ja, die heeft nu een andere vader.’

‘Eet je konijn nu maar.’

‘Maar Marcels vader woont hier…’

‘Papa houdt heel veel van jou.’

‘Had Jezus ook een opa?’

‘Dat weet ik niet.’

‘En een oma?’

‘Eet nu maar, anders wordt het koud.’

‘Het konijn is ook dood. Ik wil niet dat jij naar de hemel gaat.’

‘Ik blijf bij jou.’

‘Gaat een konijn naar de hemel?’

‘Nee, ga eten!’

‘Moest Jezus ook naar de naschoolse?’

 

De lucht verplaatst zich een beetje als ik aan de oude globe draai, precies een etmaal verder. Stel je voor dat dat kon. Dan zou ik me nu wéér moeten scheren. De andere kant op is leuker, want dan hoef ik dat nooit meer te doen: Ik sta weer in mijn korte broek. Bij een rotdag geef ik een slinger extra. Doodskisten zijn weer gewoon bomen, Sinterklaas wordt weer ouderwets gevierd. De Beatles hebben nog nooit Yesterday gezongen.

Met mijn wijsvinger beheer ik mijn eigen wereld waarin altijd tijd tekort is. Als ik doordraai dan draai ik door. Waar is toch het vijfentwintigste uur?

Je kunt draaien wat je wilt, maar meer dan een beetje lucht verplaatsen is het niet.

Niets meer te vragen over wat al besproken is. Op al mijn vragen krijg ik nog steeds geen antwoord.

‘In het kastje, je weet wel, waar je zakgeld vroeger altijd lag, ligt een envelop: ‘Voor later’. Welnu, doe er wat leuks mee, nu kan het nog. In het plastic tasje, duurzaam bestaat voor mij niet meer, zitten medicijnen die ik tot vannacht nooit meer gebruikte omdat ze toch niet hielpen. De huisarts moest tenslotte iets doen. Heeft hij mij toch nog geholpen.

Ik was noch een lafaard noch een held. Tot aan vannacht dan. Oordeel zelf maar.

Later is nu. De naam ‘Dageraad’ gonsde maar in mijn hoofd. Ik durfde de strijd met het einde niet aan. Waar ik aan hechtte was mijn zelfstandigheid.

Als de pijn na de dood was gekomen had ik een mooi leven gehad.’

Ook jouw mening is hier welkom!

Reacties:

04.01.21
Feedback:
Ontroerend en heel mooi Han. Domme antwoorden op goede vragen...
Show more
  • Han Maas 04.01.21
    Dank je. Dom... op moeilijke vragen is het vaak lastig antwoorden. Zeker als het om kinderen gaat.
    • Han Maas 04.01.21
      @Janneke Kinderen begrijpen nog niet alles. Lastig om het goed te doen.
    • Janneke De Leeuw van Weenen 04.01.21
      Ik denk dat je zeker tegen kinderen eerlijk moet zijn Han, maar dat is mijn mening... Soms weten zij de dood nog wel beter een plekje te geven als wij.
03.01.21
Feedback:
Prachtig!
Show more
03.01.21
Feedback:
Mooi geschreven, grappige dialoog tussen moeder en kind. Ik snap alleen niet waarom de teksten in verschillende weergave staan, dan weer cursief, dan weer niet.
Show more
  • Han Maas 03.01.21
    Het eerste is een gezongen liedje en het tweede een geschreven afscheidsbrief. Volgens de taalregels maak je op deze manier onderscheid. Dank je wel.

Meer van deze auteur:

Titel:Hits:Waardering:Link:
Column
Barbara Baarsma - hier moet de mattenklopper over
839
Lezen?
'Hij is niet een van ons'
809
Lezen?
Column
De huidskleur onder de vacht
757
Lezen?