Voor schrijvers, door schrijvers

Kort verhaal

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! In deze schrijfactiviteit is ook ruimte voor reisverhalen en flitsverhalen.
 "Het meest beknopte en sprekend voorbeeld van een flitsverhaal is het verhaal dat Ernest Hemingway schreef.
" Te koop: babyschoenen. Nooit gedragen."
Aantal gepubliceerde inzendingen: 559
Klik op de profielnaam of -afbeelding van de schrijver voor meer informatie en een overzicht van zijn/haar schrijfactiviteiten.

Lange nacht

| Bastiaan Mellink

Gestommel in de gang, lawaai, te veel lawaai. Ze draait zich mopperend om en reikt op de tast naar het bedlampje. Hier hebben ze afspraken over gemaakt, blijkbaar is de boodschap niet overgekomen. Ze stapt slaperig uit bed en wrijft in haar ogen. Als ze de deurklink naar beneden duwt valt David over haar heen. Een penetrante stank van alcohol en rook komt haar tegemoet. David valt ongelukkig naast het bed en kijkt beduusd. Hij beseft dat hij fout zit… Weer eens goed verkloot. Ze had niet wakker moeten worden, hoe gaat hij zich hier uit lullen? Met haar armen over elkaar geslagen wacht ze op een verklaring. Hij boert, een oprisping van de shoarma, het beste “schappie” vlees van de stad.

‘David!’ roept ze harder dan ze wil. ‘Rustig maar’, stamelt hij met een dubbele tong. ‘Je bent bezopen en ligt op apegapen. Wat heb ik nou aan zo’n vent!’ Hij trekt zich omhoog aan de bedspijlen, hij wankelt. In plaats van hem opvangen stapt ze opzij. Zodat hij met zijn snufferd recht in het hoogpolige tapijt terecht komt. ‘Rot op!’ roept ze kwaad. ‘Slaap maar op de bank.’ Ze staat ergens in de ruimte, de wereld duizelt voor David zijn ogen. ‘Klootzak’, snauwt ze. Aan zijn armen trekt ze hem richting de bank. ‘Schatje toch…’ mompelt hij mat, zich niet beseffend dat ze hem versleept. ‘Met je stomme dronken kop’, vervolgt ze haar tirade. Ze kan zijn weinige hoofdharen wel uit zijn harses trekken. Hoe durft hij! Idioot dat hij is. ‘En de kleine dan…’ zegt ze vinnig. ‘Jij egoïstisch stuk stront!’ Hij krimpt in elkaar van haar vurigheid, de gal die ze over hem heen spuwt. Hij probeert te praten, maar zijn dubbele tong belet hem dat. Opnieuw een boer, een knoflookwalm waar hij misselijk van wordt.

Ze grist een zaklamp uit een lade en schijnt in zijn ogen. Hij probeert beschaamd weg te kijken. ‘Je hebt ook nog gebruikt!’ tiert ze buiten zinnen met haar handen in het haar. Ze smijt de zaklamp van haar af. Hoe durft hij? Die slappe zak. Wat denkt hij nou? ‘Één pilletje maar’, probeert hij tegen haar in te brengen. Natuurlijk kon hij de verleiding niet weerstaan, een feestje, even zonder verantwoordelijkheden, een uitvlucht. Toch sluimert er een gedachte die hij uit moeten spreken. ‘Wat bazel je nou schijnheilige muts, alsof je zelf niet gebruikt. Hoe vaak heb ik jou hier aangetroffen? In mijn toestand! Nou? Hoe vaak?’ Ze verstijfd alsof ze door een elektrische lading getroffen wordt. Een smaak van ijzer in haar mond, uit woede heeft ze haar onderlip stuk gebeten. ‘Ik mag geen feestje hebben?’ blaft ze terug. Ze is van haar stuk gebracht en daar baalt ze van. Hij houdt haar een spiegel voor, maar ze kan het niet hebben, niet nu. ‘Houdt gewoon je grote smoel en slaap je roes uit.’

Zijn pupillen draaien in zijn oogkassen, opnieuw een oprisping. ‘Morgen praten we verder’, mompelt hij bedeesd. Ziek van de alcohol en de pil, die zijn hoofd nog niet met rust laat, zijn vermoeidheid verdrijft. ‘Slapen kan altijd nog’, lijkt het pepmiddel hem in te fluisteren. Ze is stil, eindelijk. Huilend heeft ze zich teruggetrokken. Hij probeert zich bij elkaar te pakken en naar het bed te slepen. Troosten, hij moet haar troosten. Toch ontbreekt het hem aan de kracht of is het de wil? Dat tyfeswijf is minstens zo erg als hij… Als de kleine maar slaapt. Dat is het enige wat telt. Hij kruipt naar het balkon en duwt de schuifpui opzij, waaraan hij zich ophijst. Met een hand houdt hij de railing vast. Rits open en stralen maar…               

Dit artikel delen?

Graag je mening (waardering en/of commentaar) over deze inzending.
Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

Je waardering voor een artikel

Hits: 181

(De gemiddelde waardering is 4 door 1 stem(-men)

Login of registreer (gratis) om een reactie te plaatsen

Misschien wil je de volgende inzending ook wel lezen...

verloren ziel

Geschreven door Tharia van het Goor. Geplaatst in 55 woordenverhaal.
Hij praat tegen zichzelf, niet wetende dat zij hetzelfde doet. Verdwaald in de diepte van zijn ziel zoekt hij naar antwoorden, antwoorden die zij bezit zonder het te weten...
Actuele Top 3 van deze rubriek

Even iets anders in deze onzekere tijd.

23, mrt, 2020 Harry Boerkamp

 Een leugentje om bestwil.

15, mei, 2020 Jan Boxem

Een sprankje hoop

07, mei, 2020 Esther Goesinne
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen door bezoekers. Door een waardering (1-5 sterren) te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!