1 post
  • images/deelname/kort_verhaal.jpg
    Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Fragmenten uit gepubliceerde manuscripten of vervolgverhalen zijn niet toegestaan!
    Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.
    949 gepubliceerde inzendingen
  • Ook jouw artikel is welkom! Inzenden van een verhaal/gedicht is mogelijk door eerst in te loggen. Registreren is gratis! Alleen door eerst in te loggen en op de knop hieronder te klikken kom je op een pagina waar je de schrijfactiviteit kunt selecteren waar je aan mee wilt doen. Op die pagina kun je ook de titel en tekst voor je artikel toevoegen. Lees vooraf de voorwaarden. Let op: Na inzending is wijziging van je tekst niet meer mogelijk (m.u.v. Plusleden)
    Je artikel is, na inzending, vrijwel direct te zien in de betreffende schrijfactiviteit en bij je profiel. We publiceren een artikel minimaal een jaar (plusleden langer!), daarna verwijderen we het artikel en de commentaren, etc. automatisch.
  • De publicatievoorwaarden

    • Inzendingen dienen te voldoen aan de voorwaarden zoals aangegeven bij de betreffende schrijfactiviteit, Nederlandstalig en van voldoende kwaliteit (grammaticaal en inhoudelijk) te zijn. We accepteren geen afbeeldingen van een tekst, maar alleen de daadwerkelijke tekst!
    • Agressieve, onwettelijke, lasterlijke, racistische, misleidende of anderszins ongepaste of irrelevante bijdragen, naar interpretatie van de redactie, zijn niet toegestaan. De redactie behoudt zich het recht voor om inzendingen, zonder opgave van redenen, niet te publiceren, resp. te verwijderen.
    • De auteursrechten van een inzending blijven te allen tijde bij de inzender. Schrijverspunt brengt geen wijzigingen aan in de tekst.
    • Inzenders mogen geen door rechten beschermde teksten of afbeeldingen plaatsen.
    • Het plaatsen van persoonlijke informatie zonder toestemming van de redactie (zoals e-mailadressen, website en/of telefoonnummers) is niet toegestaan evenals teksten, advertenties en links van promotionele dan wel commerciële aard.
    • De redactie is niet aansprakelijk voor de gevolgen, juridisch of in andere zin, van de activiteiten van leden op Schrijverspunt, noch in Nederland, noch daarbuiten. De inzender blijft als enige verantwoordelijk en aansprakelijk voor de inhoud van zijn/haar bericht(en).
    • Bij inzending hanteert Schrijverspunt de actuele privacyregels. Onze privacyverklaring is onderaan op elke pagina te vinden.
    • We publiceren een inzending in principe een jaar lang op onze website. Voor plusleden is die periode langer.
    • Door het insturen van je schrijfactiviteit stem je in met deze voorwaarden.

     

Publicatie: 10-08-2021

Hits: 132

Als een auteur geen behoefte heeft aan feedback verschijnt er geen mogelijkheid voor reacties.

Kinderen

Aangepast: 10-08-2021

Kinderen zijn leuk en spontaan, ik heb er zelf een viertal!

Toen ik op een dag met één van de zoontjes door het park liep stelde hij me heel wat vragen zoals elk jong kind vaak doet.

“Papa, waarom is die boom zo groot?”

“Omdat die boom al heel oud is jongen!”

“Maar jij bent toch niet zo groot papa!”

“Neen, maar ik ben ook niet oud hee!”

“Trouwens mensen worden niet zo groot, maximum een meter of twee”

“Echt papa, en waarom is dat dan?”

“Omdat we dan anders niet door de deur zouden kunnen!”

“Maar dan kunnen ze die deuren toch groter maken!”

“Ja...maar dat is niet nodig!” zei ik.

We wandelden verder.

“Papa, wat heeft die mevrouw aan haar buik?” vroeg mijn zoontje, terwijl hij wees naar een zwangere vrouw.

“Wel, die heeft een kindje in haar buik!”

“Oei, papa, is dat erg?”

“Neen, da's niet erg, da's de natuur!”

“En wie heeft dat kindje er dan ingestopt?” vroeg hij.

Ik moest effe nadenken hoe ik hem dat best kon uitleggen.

“Wel de papa van dat kindje heeft dat er in gestopt!” zei ik.

“Maar waarom dan papa, had hij dan geen bedje voor dat kindje?”

“Jawel, maar dat kindje moet eerst groeien en daarom is dat in die buik terechtgekomen!”

“Waarom papa, hadden ze dat babietje dan niet ergens anders kunnen steken, want die mevrouw vindt dat persies niet echt leuk hee!”

“Jawel, jawel, die is blij maar het kindje moet eerst groeien in de buik en dan komt het er uit!”

“En waarom komt dat er dan terug uit?”

“Da's de natuur jongen!” zei ik.

“Papa, ik hoorde altijd dat de babies uit de bloemkolen komen!”

“Ja, dat zegt men!”

“Is dat dan niet waar papa?”

“Neen jongen, babies komen uit de buik van de mama!”

“En langs waar komen die er dan uit papa, langs de poep?”

Nu werd het moeilijk om een deftig antwoord te geven.

Ik twijfelde even!

“Neen, jongen, een meisje of en vrouw heeft ook een voorpoep en daaruit komen de babytjes!” zei ik.

Mijn zoontje trok zijn wenkbrauwen op.

 

 

 

 

 

“En waarom zeggen ze dan dat de ooievaar komt?”

“Die levert de babietjes in het ziekenhuis!”

“Ik heb nog nooit een ooievaar in het ziekenhuis gezien papa!”

“Ja, dat kan want die leveren de babies 's nachts, als iedereen slaapt!”

Mijn zoontje knikte en ik vroeg me af of hij me wel geloofde.

“Papa, wat doen die man en vrouw daar!” zei hij terwijl hij wees naar een vrijend koppeltje dat op het gras lag te stoeien.

“Wel die zijn verliefd jongen en die geven elkaar kusjes!”

“Ah verliefd!”

“Ben jij ook verliefd papa?”

“Ja, op mama natuurlijk!”

“Waarom?”

Wat moest ik daar nu weer op antwoorden, ik kon toch moeilijk zeggen omdat ze lekkere tieten heeft of een del in bed is...wat eigenlijk de waarheid was!

“Omdat mama altijd heel lief tegen me is en ik haar heel mooi vind!”

“Waarom papa?”

“Omdat ze mooi is of vind je van niet?”

“Mwaa...ik vind ze niet echt mooi, trouwens ze heeft een grote neus!”

“Ja, maar ik toch ook!”

“Ja da's waar!” knikte mijn zoontje.

We wandelden verder.

Dan zag hij een homofiel koppel wandelen die elkaars hand vasthielden.

“Papa waarom lopen die meneren hand in hand?”

Dit vond ik nu eens een lastige vraag.

“Papa????!!!”

“Ah...maar die zijn verliefd hee!”

“Twee mannen? En waarom papa? En maken die ook kindjes?!”

Het werd me allemaal wat teveel en ik leidde mijn zoontje zachtjes naar de ijskreemkar aan de ingang van het park.

“Wil je een ijsje?”

“Jaaa papa, jaaaa !” riep hij.

Even later zaten we beiden op een bank van ons ijsje te likken en zeiden we niks meer...

Ook jouw mening is hier welkom!

Reacties:

10.08.21
Feedback:
Leuk verhaal, met plezier gelezen!
  • Waardering
    100%
Show more
0 van de 1 lezers vond deze review nuttig

Meer van deze auteur:

Titel:Hits:Waardering:Link:
Ik ruik niks...
518
Lezen?
Manisch depressief
125
Lezen?
Een dagje strand
91
Lezen?