SCHRIJFACTIVITEIT: KORT VERHAAL

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Fragmenten uit gepubliceerde manuscripten of vervolgverhalen zijn niet toegestaan!
Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.

Klik voor meer schrijfactiviteiten in het menu op SCHRIJFACTIVITEITEN.

Kinderachtig

Publicatie: 04.07.2021 | Bart Jongeling

Terwijl ik moeder met haar rolstoel aan het ronde tafeltje manoeuvreer-het is fijn dat we buiten kunnen zitten zodat ik haar eetgeluiden niet hoef te horen-wordt de rest van het terras aan de rivier in beslag genomen door leden van de motorclub ‘No Empathy’.

‘Ik vind het zo kínderachtig’, zegt moeder met haar hoge schrille stem. ‘Van die volwássen kerels in dezelfde pakjes, op kermisvoertuigen.’

‘Moeder….’, begin ik tevergeefs.

‘Vroem-vroem, wat maken we een herrie met elkander. Heel schlemielig allemaal.’

De serveerster biedt afleiding en neemt mijn bestelling op, als moeder haar aanklampt.

‘Zegt u eens….gesteld dat dat schoelje bij u bier bestelt, schenkt u het dan?’

De serveerster knikt met vuurrode wangen. 

‘Ma, de serveerster moet….’ begin ik.

‘Het is toch een gotspe. Bier in de morgen. Alsof ze een stel losgeslagen pubers zijn. Bier, boeren en blote billen.’

Het meest uit de kluiten gewassen lid van No Empathy, een kale man met een grijs sikje, komt op ons tafeltje afgeslenterd. Onderweg raapt hij een lipje van een blikje op en bekijkt het even, om het daarna weg te schieten in een keurig heggetje. Als hij bij ons tafeltje halt houdt, slaat hij zijn armen over elkaar en kijkt ons beurtelings aan.

‘Is dat jouw moeder?’ 

‘Ja’, knik ik. Ik zie mezelf als benauwde tweeling in de spiegelglazen van zijn zonnebril.

‘Zég meneer, ik zit hiér. U hoeft niet in de derde persoon te oreren als u het woord rechtstreeks…. protesteert mijn moeder. 

‘Zo, twee appeltaart met slagroom en twee koffie’, zegt het meisje van de uitspanning. Ze weet niet hoe snel ze moet uitserveren.

Even lijkt alles te bevriezen in een tableau vivant. Ik, mijn moeder, twee stukken appeltaart met slagroom, twee koffie en een heel grote beledigde man in denim en leder. Ik zie dat mijn moeders hoornen bril scheef staat.

‘Moeder, uw bril’, doorbreek ik de stilte. Ging de man maar weg.

‘Vind je je moeder grappig?’, gaat hij echter verder.

‘Soms’, zeg ik. ‘Maar trekt u zich maar niets van haar aan. Ze doet tegen iedereen zo.’

‘Ook tegen jou?’ De man buigt zich naar me toe.

Ik knik.

‘Wat zegt ze dan tegen jou? Dat je een bruinwerkende brillenjood bent? Want dan heeft ze namelijk gelijk.’

Ik adem een kegel van Zware Javaanse Jongens in.

‘Mijn zoon is Joods, net als ik’, zegt mijn moeder. ‘Hij werkt, dat klopt ook. Hij kreeg dit jaar een betrekking in het museum voor uitheemse kunst. Wat daar bruin aan is weet ik niet, deze racistische insinuatie is voor uw rekening. En dat mijn zoon passende arbeid heeft gevonden gaat voor sommigen duidelijk niet op.’ Als ze een muizenhapje van haar slagroom neemt en erop te lijkt te kauwen staart ze over de rivier, alsof wij er niet toe doen.  Ook al zitten we buiten, toch hoor ik het knakken van haar kaken.

Als door een daas gestoken kijkt de man even naar mijn moeder en dan weer naar mij.

‘Trakteert jouw moeder op dit alles?’, wijst de man naar onze tafel.

‘Neem nu die infantiele huidschilderingen in uw nek. Ik chargeer niet als ik u met een schemerlamp vergelijk’, zegt mijn moeder. ‘Verrast het u dat u geen emplooi weet te vinden?’ Nu is ze vol aandacht en priemt met haar vorkje, alsof ze een stukje stierennek als toetje wil.

‘Ga je nog eten, dan?’, fluistert de man in mijn oor. ‘Beetje respectloos, niet? Trakteert je moeder op taart…’

‘Weet u, u bent het schoolplein nimmer ontgroeid. Uw emotionele leeftijd is twaalf jaar. U loopt nog steeds op basis van domme kracht de boel te koeioneren!’, zegt mijn moeder, met haar knokige handen haar woorden ritmisch ondersteunend op het aluminium van de tafel.

De man duwt mij in mijn taartpunt en houdt me vast. Even krijg ik geen adem, totdat ik een stukje taart afbijt en wegspuug.

‘Zie eens aan, wat een flinkerd. En weldra bestijgt u triomfantelijk uw chromen bromfiets. En hebt u wederom een verhaal voor in uw soos gebouw.’

‘En nou je koffie nog, azkenazische  aarstoerist’, zegt de man. Hij opent de kraag van mijn witte overhemd en giet de koffie erin. Dan slaat hij het katoen tegen de hete plas op mijn rug. 

De taart is vermorzeld, de koffie verspild, dus mijn moeder staakt haar sneren.

De man draait zich om.

‘Kom mee’, grauwt hij tegen zijn metgezellen.

‘Eigenlijk was het die verlepte kwel die jou beledigde’, mompelt een man met hanenkam tegen mijn belager.

‘Ik ga geen oude mensen slaan’, zegt hij.

Met een donderend geraas vertrekt de groep.

Alles lijkt weer als voorheen. Ik hoor het pesterig lachen van een aalscholver, het gerinkel van bestek, en het getuf van een voorbijvarende rijnaak.

Mijn moeder heeft haar grote handtas op haar schoot gezet en de klep los geklikt. Ze haalt er een pakje tissues uit en reikt ze mij aan.

‘Wees toch eens als je broer. Hij had het nooit zo ver laten komen. Je bent nu zes en vijftig jaar, en nog steeds moet moeder dit soort ordinaire conflicten voor je oplossen.’

Even wil ik mijn kopje naar haar hoofd gooien. Maar ik denk aan de erfenis.

‘En wees eens een schat. Neem me volgende week mee naar het voetbal. Het eerste team van Ajax speelt in ‘s Gravenhage. Ik kan met jou altijd zo lekker mensen kijken.’

WAARDERING

HITS:

417

Enthousiast over deze inzending? Deel je enthousiasme op sociale media m.b.v. onderstaande buttons.

Commentaar en/of waardering voor dit artikel:

Iedere bezoeker (lid zijn is niet noodzakelijk) kan een waardering geven voor dit artikel! Schrijvers stellen je tips en opmerkingen op prijs.
11.08.21
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl a.u.b.
Leuk geschreven!!!!?
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
19.07.21
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl a.u.b.
De irritatie en frustratie van die zoon druipt van het verhaal. Goed geschreven!
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
09.07.21
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl a.u.b.
Geweldig!!
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
06.07.21
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl a.u.b.
Ik zie het zo voor me. Zou gewoon de realiteit kunnen zijn. Vooral je laatste zin, schitterend in het geheel.
Show more
1 van de 1 lezers vond deze review nuttig
Naar boven

Ook meedoen aan een schrijfactiviteit? Meedoen is gratis. We publiceren je inzending voor minimaal 12 maanden. Meedoen is mogelijk door eerst in te loggen en dan bovenin de pagina op de rode balk te klikken. Nog geen lid? Aanmelden is gratis.