Voor schrijvers, door schrijvers
968 inzendingen in deze rubriek

Ook jouw tekstbijdrage is welkom en meedoen is gratis.

Kort verhaal

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! In deze schrijfactiviteit is ook ruimte voor reisverhalen.
 
KLIK HIER om naar flitsverhalen te gaan.
Klik hier
Eerst inloggen of (gratis) aanmelden s.v.p. om je artikel in te zenden.
(klik op de button om in te loggen of je aan te melden)

298 Hits

Publicatie op:
Kerst in Corona tijd
Ondergaand verhaal heeft het helaas niet gehaald in de schrijfwedstrijd, dus kan ik het rustig hier plaatsen!
 

Amanda veegt het zweet van haar voorhoofd. Het wordt haar allemaal een beetje te veel. De thermostaat staat op 19 graden, omdat zij het voortdurend heet heeft. Bennie klaagt voor de zoveelste keer dat hij het koud heeft.

“Trek dan ook eens een warme trui aan,” bijt ze hem knorrig toe, om gelijk weer spijt te hebben. Het kind heeft nog geen opvliegers, zoals zij.

Mirte zit al weer achter de computer filmpjes te kijken. Dat heeft ze haar net toch nog verboden? Of heeft ze het alleen maar willen verbieden? Ze struikelt over een speelgoedauto van Bjorn, de jongste en hoort bijna op hetzelfde moment dat hij weer wakker is. Ze had nog zo veel willen doen tijdens zijn middagslaapje. Er hangt nog geen kerstversiering op en ze had ook nog willen bakken. Morgenavond is het Kerstavond.

Kerst, een feest waarop ze eigenlijk altijd samen thuis zijn. Gezellig samen zijn is het belangrijkste, heeft ze altijd volgehouden. Nou ja, ze kopen wel eens een cadeautje voor de kinderen en aan het eten besteedt ze ook wat extra aandacht. 's Ochtends gaan ze in mooie kleren naar de kerk en tweede Kerstdag is er altijd een etentje met haar schoonouders. Maar het allerbelangrijkste is dat ze samen vieren dat Jezus naar de met witte sneeuw bedekte aarde is gekomen. Hoewel het volgens haar man Arend onmogelijk gesneeuwd kan hebben in die tijd, maar zij vindt het mooier zo. Ook van de os en de ezel wil hij niet horen, dat staat niet in de Bijbel. Maar ze wil graag een mooi kerstverhaal omdat dit waarschijnlijk het enige is dat hen dit jaar blijft. De kerk is gesloten, het etentje afgezegd.

In plaats van sneeuw kleurt een motregentje de wolken grijs. Arend komt zuchtend van zijn zolderkamer naar beneden.

“Lukt het een beetje schat?” vraagt ze, hoewel ze eigenlijk niet echt geïnteresseerd is. Sinds de tweede lockdown vanwege het coronavirus zitten ze allemaal thuis, alsof het nu eeuwig Kerst is. Alleen het romantische gevoel ontbreekt compleet.

“Wat is het hier een rommel zeg,” merkt Arend op in plaats van te antwoorden.

Dat was fout, goed fout. Ze barst bijna uit elkaar van woede.

“Dat moet jij zeggen, je trekt je lekker terug op je kamertje om online met je vrienden te kletsen! Ik zit hier met drie kinderen en mijn huishouden en mijn opvliegers!”

Hij bijt op zijn wang om zijn lachen in te houden, hij weet het: één verkeerde opmerking en het gaat echt mis.

“Kan ik je helpen lieverd?”

“Nee!”

Chagrijnig kijkt ze voor zich uit. Een vervelende traan rolt langs haar wang naar beneden. Boven gilt Bjorn, die nu echt wakker is. Bennie loopt in een trui rond, die ze diezelfde ochtend in de wasmand had gestopt omdat hij vol met vlekken zat. Mirte computert nog steeds. Had ze er nou al wat van gezegd? Ze puft vanwege de volgende hittegolf die haar lichaam in brand zet.

Als Arend even later met een lachende Bjorn op zijn arm naar beneden komt, heeft ze zichzelf weer onder controle.

“Sorry,” mompelt ze wat beschaamd, “het zal wel door de overgang komen. Bij normale vrouwen begint die ook niet zo vroeg.”

Ze stopt de zuigfles met melk in het mondje van de kleine en negeert zoon met de vieze trui en de filmpjes kijkende dochter.

“Het is misschien niet het beste moment,” zegt manlief wat aarzelend, “maar Riet appte net dat ze zich heeft laten testen. Ze voelt zich beroerd en is haar geur en smaak kwijt.”

Ook dat nog. Riet, haar tweemaal gescheiden zus heeft twee kleine kinderen – een tweeling. Daar zullen zij dan wel voor moeten zorgen. Of toch niet? Wat als zij ook besmet zijn? En als Riet's toestand nou eens achteruit gaat? Iedereen weet dat de ziekenhuizen overvol zijn. Geen plaats in de herberg! Waar heeft ze dat ook al weer vandaan?

Als ze 's avonds aan een door Arend klaargemaakte macaronischotel zitten, gaat de deurbel. Een verlegen, goed uitziende kerel stelt zich voor als de vriend van Riet en levert twee huilende hummeltjes af.

“Riet zei dat jullie wel zouden helpen,” stamelt hij aarzelend.

Amanda staart hem aan en dan weer naar haar neefje en nichtje. Ze kunnen besmettelijk zijn, hij misschien ook wel als hij bij Riet is geweest. Ze weet zich geen houding te geven. Moet ze die man nou binnenvragen?

Maar hij maakt het haar niet moeilijk. Terwijl de ukkies de warmte opzoeken en door Arend uit hun jassen worden gepeld, belooft de nieuwe vriend dat hij goed op Riet zal passen. Ze is de liefde van zijn leven, zegt hij en met een “Prettige Kerst” is hij weer verdwenen.

Als er om negen uur 's avonds eindelijk 5 kinderen allemaal op een eigen bed in slaap zijn gevallen, ploft Amanda naast Arend op de bank neer. Ze is op, doodop. Overmorgen is het Kerst. Vijf kinderen om voor te zorgen. Vijf ukkies die allemaal graag een fijn feest gaan willen. Het feest dat gaat over dat ene kind dat geen plekje kreeg. Ineens wordt het warm bij haar van binnen. Geen opvlieger dit keer, maar een andere warmte. Ze besluit om haar gezeur en egoïsme aan de kant te zetten en plaats te bieden aan dat ene kind. Dat kerstkind, dat vanuit de perfecte hemel naar de gevallen aarde kwam uit liefde voor de mensen.

Terwijl de regen met bakken uit de hemel valt en kletterend tegen de ramen spat, vleit ze zich tegen Arend aan die liefkozend zijn hand door haar haren strijkt.

“Overmorgen is het Kerst”, zegt ze, alsof ze iets nieuws vertelt. “Weet je dat er in ons kerstverhaal echt een ezel zat? Dat was ik. Maar je hebt gelijk, hij hoort er niet in thuis. Morgen ga ik lekker bakken en het huis wat versieren. Fijn dat we samen zijn he? Laten we er een mooi feest van maken!”

 

Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Kerst in Corona tijd"

Elka Le Mair
  • 153
  • 127
  • 11
29.11.20
Feedback schrijfkwaliteit
Ik vind het een mooi verhaal, Janneke. Met plezier gelezen. Ik had wel mijn bedenkingen, zoals Lieven ook al zegt, bij een vrouw met een zuigeling in de overgang. Aan de andere kant: er zijn vrouwen die vroeg in de overgang komen, zoals je in je verhaal ook al zegt. Al met al een kerstverhaal dat me warme gevoelens gaf.
  • Tevredenheid over de schrijfkwaliteit
    100%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

Ook graag je review voor een van de oudere inzendingen...

  • Op losse schroeven (368) H.o.p.e 24-04-2020

    Op losse schroeven... Zittend op een vreemd bed, denk ik na. Het kraakt. Er missen schroeven. Was het zoals ik het verwacht had? Was het zoals ik het gehoopt had? Was het zoals het me toegezegd was? Op...

    Lees meer: Op losse schroeven