Voor schrijvers, door schrijvers
962 inzendingen in deze rubriek

Ook jouw tekstbijdrage is welkom en meedoen is gratis.

Kort verhaal

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! In deze schrijfactiviteit is ook ruimte voor reisverhalen.
 
KLIK HIER om naar flitsverhalen te gaan.
Klik hier
Eerst inloggen of (gratis) aanmelden s.v.p. om je artikel in te zenden.
(klik op de button om in te loggen of je aan te melden)

53 Hits

Publicatie op:
Jong gezin uiteengerukt
Jong gezin uiteengerukt.
Die morgen van de eerste schooldag na de grote vakantie, leest ze het in de krant. Auto ramt in Eeklo een personenwagen, op zijn weg liet hij een spoor van vernieling achter. Het begon al in de stad daar reed een Chevrolet over het voetgangers pad sleurde een fiets mee, en raasde verder richting de watertoren.

Met een betraand gezicht leest zij dit artikel, ze beseft amper dat het hier over haar gezin gaat, over haar man, die deze nacht zwaargewond naar het ziekenhuis werd gebracht. Haar drie jonge kinderen moet ze wekken om naar school te gaan, maar hoe moet zij hen in hemelsnaam vertellen, dat hun papa in het ziekenhuis ligt. Dat een dronken bestuurder daar de oorzaak van is.
Paniek slaat toe. Ze kan dit niet. Maar het moet! Met een bang hart wekt zij haar oudste zoon, hij is tien geworden deze zomer, en ging dikwijls mee met zijn papa op de baan, hij is zelfstandig en legt centrale verwarming bij de mensen, Cas vindt het stoer om met zijn vader mee te helpen.
Cas voelt onmiddellijk dat er iets aan de hand is, als hij zijn mama met tranen in haar ogen ziet staan. Met een bang hartje vraagt hij waar zijn papa is.” Kom eens hier dicht bij mij, ik moet je iets ergs vertellen.” Cas roept en tiert en zegt dat het niet kan, hij rukt zich uit de armen van zijn mama, om naar de slaapkamer van zijn ouders te gaan. Tot zijn schrik is het grote bed leeg. Langzaam dringt het tot hem door, dat zijn papa inderdaad in het ziekenhuis ligt. Ondertussen zijn de twee jongsten wakker geworden door al het kabaal op de gang, ook zij vernemen het erge nieuws over hun papa.
Het hek is nu van de dam rondom haar staan nu drie huilende kinderen, ook over haar wangen rollen dikke tranen. Aan de school wordt niet meer gedacht. Rita probeert op al de angstige vragen van de kinderen te antwoorden, dat is zo moeilijk, want zelf weet zij nog niet hoe erg het gesteld is met haar man. Alleen hoort ze nog altijd die onheilspellende woorden van de spoedarts in haar oren” er zal een mirakel moeten gebeuren om dit te overleven.”

Ze loopt op automatische piloot deze dag, ze is bang en wacht op een telefoontje van het ziekenhuis. Ondertussen zijn de kindjes een beetje gekalmeerd en zitten voor de buis, dat geeft wat verstrooiing. Dit is een goed moment om het ziekenhuis op te bellen. Na een tweetal keren te zijn doorverbonden krijgt ze eindelijk de betreffende arts aan de lijn. Hij windt er geen doekjes om, mevrouw de toestand van uw man is heel ernstig, we hebben hem stabiel gekregen maar hij ligt in coma en aan het beademingsapparaat.
De grond zakt weg onder Rita’s voeten, de telefoon blijft nog even open maar dan heerst er stilte. Zo vindt Cas zijn mama die zichzelf naar de keukenstoel sleept. Samen ondergaan ze deze onheilsboodschap. Ondertussen is de hele familie op de hoogte, iedereen is diep onder de indruk.

Haar telefoon staat roodgloeiend van al die mensen die haar moed willen inspreken, maar telkens denkt ze bij elk telefoontje, dat dit wel eens het ziekenhuis kon zijn.
Zo beginnen voor haar verschrikkelijke dagen, weken. Elke dag gaat ze met een bang hart de draaideur van het ziekenhuis binnen. Telkens is er hoop, want zo lang als er hoop is, is er leven toch?

Haar man ligt op de intensieve zorgen, ze mag er maar een half uurtje bij. De kinderen mogen daar niet komen, dat kunnen ze maar moeilijk begrijpen.
Zo ligt haar man daar vele weken, tot twee maanden lang. Hij ligt daar zo hulpeloos tussen allerlei draden en machines. Rita heeft reeds zoveel geprobeerd om hem uit die diepe coma te halen. Zo had ze zijn lievelingsmuziek op een cassetje gezet om in het ziekenhuis af te spelen. Zelfs de kinderen spraken een lieve boodschap in. Zo zoekt Rita elke dag naar ieder verandering op zijn gelaat. Maar dit blijft onbewogen. Ze is de uitputting nabij. Maar nog gelooft ze op beterschap, tegen beter weten in.

De kindjes worden goed opgevangen door de tantes en vriendinnen. Ze zijn zo stilletjes geworden. Zo begon een lange lijdensweg voor iedereen. Een tijd van hopen wanhopen en vertwijfeling.
Uiteindelijk na een zware strijd van negen weken ging hij weg van ons. Zonder één enkel teken van herkenning, zonder enig teken van leven.
Nu begon voor haar pas een zware strijd. Ze besefte nog niet hoe zwaar.
 
 
 
 
 
Noot van de schrijver: Ik ontvang graag feedback

Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Jong gezin uiteengerukt"

06.04.21
Feedback schrijfkwaliteit
Heftig, goed geschreven verhaal.
  • Waardering schrijfkwaliteit
    80%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
Steun de boekhandel

Ook graag je review voor een van de oudere inzendingen...

  • De gedachtenavonturier (300) Martin Reekers 05-04-2020

    De dagen voelden leeg. Ewout kon geen geldige reden bedenken om uit bed te komen en was daardoor, na het ontwaken, minuten lang bezig moed te verzamelen om zich te gaan douchen en aankleden. Ondanks dat hij...

    Lees meer: De gedachtenavonturier