Kort verhaal

Het korte verhaal leent zich voor het type analyse waaraan literaire romans worden onderworpen, voor wat betreft bijvoorbeeld de verteltechniek. Een kort verhaal verschilt van de anekdote doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard. Poe vond dat een kort verhaal in een half uur tot twee uur, maar in elk geval in één keer moest kunnen worden uitgelezen en gericht moest zijn op het bereiken van een enkel effect.

De waarschijnlijk meest uitdagende vorm van een kort verhaal is het flitsverhaal. Een flitsverhaal is een compleet verhaal in het kleinst mogelijk aantal woorden. Het moet een begin, midden en einde hebben en bij voorkeur een draai of verrassing aan het einde. "Het meest beknopte en sprekend voorbeeld van een flitsverhaal is het verhaal dat Ernest Hemingway schreef."

Te koop: babyschoenen. Nooit gedragen.

Jouw zelf geschreven korte verhaal  of flitsverhaal is hier ook welkom. Een kort verhaal bij Schrijverspunt mag uit maximaal 500 woorden bestaan.

Korte verhalen

Jonathans examen

Dai Sifu Jonathan borg zijn reistas op in de persoonlijke bergruimte boven zijn vliegtuigstoel en nam plaats. Ondanks de meditatieve oefeningen die hij enkele uren voor het vertrek naar Hong Kong had uitgevoerd, hield hij er ernstig rekening mee dat de paniek vlak voordat het vliegtuig opsteeg, als de motoren bulderden, zou toeslaan. Meer nog dan dit geweld vreesde hij het moment dat het toestel de aarde verliet en hij het gevoel kreeg dat hij geen vaste grond meer onder zich voelde. Zuchtend probeerde hij te berekenen hoeveel kilometer hij tot nu toe vliegend had afgelegd. Misschien wel meer dan een miljoen, waarvan het merendeel tussen Amsterdam en Hong Kong.
Rustgevende middelen en alcohol nam hij nooit. Hij begon bewust met buikademhaling. Een signaal klonk, een paneeltje waarop een vliegtuiggordel stond afgebeeld lichtte op.  Een stewardess kwam langs om te  controleren of de passagiers hun riemen hadden dicht gegespt en geen losse bagage bij zich hadden. Zoals altijd vreesde Jonathan het onvermijdelijke van het vertrek. Alleen door heftig schreeuwend een scene te maken of geweld tegen personeel of medepassagiers te gebruiken, zou hij nog kunnen ontsnappen. Zijn handpalmen werden vochtig. Het toestel begon te taxiën, draaide vervolgens in de richting van de startbaan. Het gedaver, de acceleratie, het  loskomen, het gevoel te zweven en neer te gaan storten…Jonathan greep zich vast aan de stoelleuningen en sloot de ogen. Hij voelde zich licht in het hoofd.
Na enige tijd vloog het vliegtuig horizontaal. Het signaal klonk opnieuw. De riemen mochten los.
 ‘Gaat het een beetje?’ Hij keek in het gezicht van een oudere stewardess. Haar make up vertoonde barstjes. Jonathan knikte. ‘Ik zag dat u een beetje angstig was tijdens het opstijgen.’
‘Ja, maar dat is nu over.’
‘Wilt u misschien een kijkje in onze cockpit nemen? Dat werkt altijd heel geruststellend.’
‘Nee dank u. Heeft u misschien een kop thee voor mij?’ Zij knikte en verdween. Als een klein kind aan de hand van een stewardess naar de cockpit, dacht hij. Zodat iedereen kan zien dat ik bang ben geweest. Nooit van mijn leven.
Uit zijn handbagage haalde hij een laptop tevoorschijn. De stekker stak hij in de stroomvoorziening naast zijn privacy scherm. Hij beantwoordde enkele e mails en bezocht vervolgens de website van zijn eigen organisatie. Jonathan was eigenaar van vijf scholen waar het Wing Mei Kung Fu werd onderwezen. Deze uit het noorden van China afkomstige stijl leidde tot enkele jaren geleden een kwijnend bestaan, maar door de niet aflatende inspanningen van Jonathan kon men spreken van een snel groeiende Chinese vechtkunst. Als Dai Sifu (hoogste leraar) had hij scholen in Amsterdam, tevens zijn hoofdkwartier, Londen, Hamburg, Genua en Madrid. In totaal trainden meer dan elfhonderd mannen, vrouwen en kinderen op deze locaties. Jonathan was dan ook een rijk man geworden. Hij ontwikkelde plannen voor nieuwe scholen in Kopenhagen, Bordeaux en zelfs Hong Kong. Maar de mogelijkheden in deze laatste stad vormden niet de reden voor zijn reis: hij had over twee dagen een examen af te leggen, dat hem bij goed gevolg de op eén na hoogste te behalen graad zou opleveren. Voor de laatste graad was geen examen vereist, dit betrof een eretitel. Jonathan had zich voor dit allerlaatste examen uiteraard grondig voorbereid. Hij bezocht de website van de internationale Wing Mei organisatie en keek voor de zoveelste maal de exameneisen door:
Een gevecht van drie minuten tegen twee ongewapende tegenstanders, waarbij de kandidaat een blinddoek draagt. – Met metalen werpsterren een op een houten bord geschilderde cirkel raken, waarbij het bord op een afstand van zevenentwintig meter werd geplaatst. – Het zich onbeschermd van een stenen trap laten rollen- Het in het Mandarijn een mogelijke vijand ervan overtuigen geen gevecht maar vrede te wensen. – Het als bescherming tegen een schop in het kruis in het lichaam terugtrekken van de testikels.- Het plaatsnemen in een donkere ruimte, waarbij op een niet  van tevoren aangekondigd moment een mes in de richting van de kandidaat wordt geworpen.- Het met de schedel klieven van een eikenhouten kloostertafel.-
Dit laatste onderdeel had Jonathan slechts enkele malen beoefend, terwijl het toch binnen Kung Fu kringen als het gevaarlijkste werd beschouwd. Enkele kandidaten bleken na afloop niet meer bij hun volle verstand en werden als kwijlende idioten in een plaatselijk verzorgingshuis opgesloten. Vorig jaar nog was een Sifu overleden doordat hij met het voorhoofd weliswaar het tafelblad wist te splijten, maar de roestige spijker die in het hout verborgen omhoog stak over het hoofd zag. Hij was nooit meer overeind gekomen. Diens portret, omgeven door een wit lint, hing op een prominente plaats in Jonathans Amsterdamse school. Jonathan keek  dan ook niet bepaald naar dit examen onderdeel uit.
Ruim elf uur zou deze non stop vlucht duren. Hij bracht zijn stoel in horizontale toestand en vroeg de stewardess om een deken. Zijn angst was geheel verdwenen. Hij trok de deken over zijn gezicht. Al snel viel hij in slaap.

Jonathan schrok wakker doordat het toestel in een luchtzak terecht kwam. Slaapdronken liet hij zijn stoelleuning omhoogkomen. Stewardess en purser serveerden maaltijden. Hij at weinig en keek hierna naar een avonturenfilm. Maar zijn gedachten dwaalden af.  Steeds vaker betrapte hij zichzelf erop dat de Chinese vechtkunst die hij tot levenswijze voor hem en vele van zijn leerlingen had verheven hem enigszins begon te vervelen. Jonathan was uitgeleerd. Hij beschikte over een ijzeren conditie, en onwaarschijnlijk snelle reflexen. Hij kon met eén klap iemand doden en was nog steeds in alle opzichten de door hem opgeleide zwarte bandhouders de baas. Met zwaard en speer behoorde hij tot de grootmeesters. Binnen en buiten de oefenzaal werd hij door menigeen gevreesd. Maar hij begon zich af te vragen wat hij met die enorme vaardigheden aan moest. Ja, leerlingen opleiden, maar dat werd in toenemende mate door leraren overgenomen die hij zelf had getraind. Hij trad steeds minder vaak nog zelf op als docent. Waarom, zo vroeg hij zich frequent af, heb ik me zo extreem getraind? Ik voel er mij zeer goed bij, dat is waar, maar ik heb een niveau bereikt met als enig doel dit niveau te handhaven. Beter worden kan ik niet meer. Volgend jaar word ik veertig. De afbraak van mijn lichaam heeft zich al jaren geleden ingezet. Ik haal dus mijn doel niet, want mijn niveau zal dalen, naarmate ik verouder.
Op één uitzondering na, had hij zichzelf nooit op straat of in enige openbare gelegenheid hoeven verdedigen. Een aantal jaar geleden gaf Jonathan met zijn Amsterdamse school een demonstratie op een vechtsportgala. Na afloop werd hij door een kickbokser uitgedaagd tot een vrij gevecht. Jonathan weigerde, waarna hij voor lafaard werd uitgemaakt. Om gezichtsverlies in de ogen van zijn leerlingen te vermijden zag hij zich genoodzaakt de mat te betreden. Zijn opponent, bijna een kop groter, ging meteen fanatiek in de aanval. Jonathan zag een lage schop op zijn rechterzijde afkomen, bracht het been met zijn knie uit balans zodat zijn tegenstander doorschoot en met de linkerzijde vrij kwam te staan. Onmiddellijk daarna gaf de Sifu hem zo’n enorme duw, dat de man de zaal doorvloog en zeer hard tegen een muur terecht kwam. Jonathan beschouwde het gevecht als beëindigd, maar daar dacht zijn uitdager anders over. Na enkele schermutselingen begon het hem te vervelen. Jonathan sloeg met zijn rechtervuist dwars door de verdediging van zijn opponent en won op knock-out. De kickbokser diende zich in het ziekenhuis te laten behandelen voor botbreuken in het gelaat en deed vervolgens aangifte wegens openbare geweldpleging. Jonathan werd op het politiebureau ontboden. Hij werd voor de keuze gesteld: ofwel zijn leerlingen leren om eerst met een tegenstander te praten ofwel zijn school in Amsterdam sluiten.

Een nieuwe e-mail. Léonore, een van zijn beginnende leerlingen wenste hem veel succes. Zij was het soort vrouw dat met een bescheiden en ingetogen houding toch alle mannen naar zich liet omkijken. Grote, lichtbruine ogen onder zwarte, boogvormige wenkbrauwen. Zij leek van gedeeltelijk Chinese afkomst. Jonathan begon zich al vanaf haar eerste les zo vaak met haar te bemoeien dat het begon op te vallen. Maar veel talent bezat zij niet. Hij nam zich voor om haar na terugkeer in Nederland tegen voordelig tarief privé lessen aan te bieden.

Hong Kong. Het toestel vloog over het reusachtige Boeddha beeld op het eiland Lantau en landde op Check Lap Kok. Zonder veel oponthoud kwam Jonathan door de douane controle heen. Ooit was hij meer dan vierentwintig uur op een Amerikaans vliegveld vastgehouden vanwege een ontdekt zwaard in zijn bagage, maar hij had ditmaal geen wapens meegenomen. Een taxi bracht hem naar Kowloon City en zette hem voor het hotel af waar hij een suite had gereserveerd. Hij voelde zich vermoeid en bestelde een masseuse, die hem in zijn hotelkamer uitgebreid  onder handen nam, zonder hierbij een happy end aan te bieden. Vervolgens nam hij een langdurig bad in de whirlpool. Aldus verkwikt begaf hij zich aan het begin van de avond naar het hoofdkwartier van de Wing Mei Associatie. Dit tempelachtige gebouw bevond zich op loopafstand van zijn hotel. Volkomen ontspannen wandelde hij door drukke straten. Het verkeer klonk oorverdovend. Verlichting in talrijke kleuren sprong aan. Een zwoele zeewind stak op. De westelijke hemel kleurde roze. Jonathan beklom de trappen naar het hoofdkwartier. Aan weerszijden van de hoofdingang hielden donkerrood gekleurde draken de wacht. Bij binnenkomst werd hij met alle egards bejegend. Hij herinnerde dat dit vroeger wel anders ging. Ooit was hij naar een eerste afspraak met zijn Dai Sifu gereisd om tevergeefs bijna twee uur op diens verschijning te wachten. Jonathan maakte een nieuwe afspraak die succesvol verliep. Xian Wan  ontving hem en luisterde naar zijn wens om de geheimen van het Wing Mei Kung Fu te leren doorgronden. Later begreep Jonathan dat Xian hem bij de eerste afspraak had bespied, zonder zich na afloop aan hem te vertonen. Zo testte hij Jonathans motivatie.
Chinezen waren gek op geheimzinnigdoenerij. Op het moment dat je dacht ze door te hebben, kwam er al weer een nieuwe complicatie als gevolg van verborgen overleg. Dit gedrag had hem even vaak gehinderd als geholpen bij het realiseren van zijn droom: zijn eigen Wing Mei organisatie. Sommige grootmeesters die hij bezocht om hun geheimen te leren, weigerden hem te onderwijzen omdat hij geen Chinees was. Anderen gingen met Jonathans ontdekkingen uit de geschiedenis van deze vechtkunst aan de haal om ze vervolgens zelf te exploiteren.

Jonathan hoefde niet lang te wachten. Een slanke, rijzige man van omstreeks zeventig jaar kwam op hem af. Hij droeg een dunne, grijze baard. Zij schudden handen. Jonathan ontving een schouderklopje. Xian ontving hem vervolgens in zijn kantoor. Deze ruimte was zakelijk en sober ingericht. Achter Xians bureaustoel hingen zwartwit foto’s van overleden grootmeesters. Jonathan vergat niet ervoor te buigen, waarbij hij de rechtervuist tegen de linkerhandpalm gedrukt hield. Gezamenlijk dronken zij thee, waarbij Jonathan geduldig met drinken wachtte tot Xian de eerste slok had genomen. Na de bespreking van Jonathans examen nodigde zijn Dai Sifu hem uit om de avond gezamenlijk met enkele andere  grootmeesters op gezellige wijze door te brengen. Jonathan, die het liefst naar zijn hotel was teruggekeerd, durfde niet te weigeren. Xian nam hem mee naar een vergaderzaal, waar vier grootmeesters met elkaar in gesprek waren. Zij begroetten Jonathan met enthousiasme. Hij begreep dat dit gezelschap de examencommissie vormde. Gezamenlijk bezochten zij een restaurant, waar Jonathan tijdens de maaltijd gefrituurd en gestoomd gedierte op zijn bord kreeg geserveerd, waarvan hij de naam niet eens wilde weten. Geroutineerd slokte hij het voedsel broksgewijs naar binnen. Het gezelschap converseerde op luidruchtige wijze in het Mandarijn. Zonder zeer actief aan het gesprek deel te nemen, kon Jonathan bijna alles verstaan. Maar na de avondmaaltijd ontstond het voornemen waarvoor Jonathan al had gevreesd: het bezoeken van een Karaoke bar. Iedere verdomde keer hier in Hong Kong was het raak. En telkens werd gedaan alsof het een spontaan opgekomen ingeving betrof. Jonathan besloot deze voorspelbare ontwikkeling te beschouwen als een examen onderdeel. Je moest er doorheen, maar daarna volgde de beloning. Tenzij… je wist het nooit met hen.

De Karaoke bar zat vol aangeschoten chinezen. Xian en zijn Sifu’s dronken geen alcohol, maar gedroegen zich alsof ze per persoon een fles rijstwijn in hun keel hadden gegoten. Talrijke wentelende spots wierpen harde kleuren naar het publiek. De melodie van allerlei zeer bekende liedjes dreunde door de zaal. Onder grote hilariteit werd de een na de ander naar voren geduwd. De betreffende zanger beklom een podium en begon een op een beeldscherm verschenen tekst die bij de muziek hoorde te zingen. Het gegil klonk dermate vals, dat Jonathans tenen er krom van gingen staan. En onvermijdelijk werd ook hij op zeker moment naar voren gedwongen. Eenmaal op het podium staand probeerde hij zo zuiver mogelijk in zijn microfoon  te zingen, hetgeen een ongehoord lachsalvo tot gevolg had. Na een paar coupletten hield Jonathan ermee op. Urenlang jengelde men door. Pas tegen middennacht wist Jonathan te ontsnappen. Met lichte hoofdpijn ging hij naar bed. De veelkleurige lichtjes uit de bar dansten nog geruime tijd voor zijn ogen.

Jonathan wandelde door de aankomsthal van Schiphol, zijn koffer op wieltjes achter zich aan trekkend. Een bericht op zijn telefoon gaf aan dat zijn taxi op hem stond te wachten. Hij voelde zich doodop doordat de terugreis veel langer dan voorzien had geduurd. Een tussenlanding in Dubai bracht een technisch defect aan het licht. Het had uren geduurd voordat het toestel vetrekken kon.  Nog een uur, dacht hij. En dan een douche en mijn bed. Mails van nieuwsgierige leerlingen liet hij voorlopig onbeantwoord. Maar tijdens de taxirit huiswaarts werd hij door Léonore gebeld. Zij vertelde hem graag te willen ontmoeten.  Zo vermoeid als hij was stelde hij voor te dineren in een fameus Amsterdams restaurant.
Eenmaal thuis schakelde hij zijn telefoon uit en stapte onder warme waterstralen. Half afgedroogd lag hij even later op zijn matras. De slaap kwam snel. Enigszins verkwikt ontwaakte hij bijna twee uur later. Meteen begon zij door zijn hoofd te spoken. Het kon toch haast niet anders of zij was in hem geïnteresseerd? Hij nam zich voor voorzichtig te zijn. Zorgvuldig schoor hij zich.
Even voor de afgesproken tijd kwam Jonathan het restaurant binnen. Léonore zwaaide, zittend aan een tafel bij het raam. Hij hief zijn rechterhand op en gaf zijn jas af. Voordat hij tegenover haar kon gaan zitten was zij al opgestaan om hem te omhelzen. Haar lange, bijna zwarte, golvende haar bedekte hierbij gedeeltelijk zijn gezicht. Zij droeg een zwarte avondjurk met glitters en rook verrukkelijk.  Aan haar oren had zij gouden hangers bevestigd. Haar ogen glansden. Bezorgd keek zij naar de blauwpaarse verkleuring op zijn voorhoofd.’ Heb je jezelf gestoten?’
‘Zo zou je het kunnen stellen.’ De ober kwam kaarsjes aansteken en hun keuze opnemen. Jonathan was niet bijzonder hongerig en bestelde uitsluitend een hoofdmaaltijd. Zij volgde zijn voorbeeld. Zij dronk witte wijn, hij thee. Léonore wilde alles over zijn examen weten, maar Jonathan maakte haar duidelijk vooral over haar te willen praten. Wat deed zij bijvoorbeeld voor werk, of volgde zij misschien een studie?  Enigszins verrast vertelde zij hem schoonheidsspecialiste te zijn en een eigen salon te bezitten. En waarom zij Wing Mei lessen volgde? Voor zelfverdediging uiteraard. Zo lukte het Jonathan haar voortdurend aan de praat te houden. Na de maaltijd legde zij haar rechterhand  op de zijne. Hij durfde haar bijna niet aan te kijken en stond op het punt om haar tegen voordelig tarief privélessen aan te bieden.
‘Ga je straks met mij mee?’ vroeg zij zachtjes. Haar grote bruine ogen leken hem de hemel te beloven. Jonathan zag het licht van de kaarsjes erin weerspiegeld.

Léonore woonde boven haar salon. Zonder aarzeling of oponthoud begaven zij zich naar haar slaapkamer. Léonore stak kaarsen aan. Zij verwijderde haar gouden hangers. Glimlachend kwam zij op hem af. Jonathan omhelsde haar.  Vervolgens begonnen  zij elkaar te ontkleden. Al zoenend kwamen zij op haar bed terecht. Net toen hij haar tegen zich aan probeerde te trekken, tastte zij hem in zijn kruis om hem vervolgens verbaasd aan te kijken.
‘Sifu, waar zijn je ballen?’
‘Dat is een vreemd verhaal.’ Hij kwam half overeind, leunde op zijn onderarmen.
‘Ik moest ze tijdens het betreffende examenonderdeel terugtrekken om ze tegen een schop te verdedigen. Dat lukte, maar ik heb ze nooit meer terug kunnen vinden.’
 Zij proestte het uit, waarbij rijen parelwitte tanden tevoorschijn kwamen.
‘Het is toch geen probleem?” vroeg hij. ‘Ik ben weliswaar hierdoor voor het examen gezakt, maar ze doen het volgens mij nog prima.’
‘Maar Jonathan, je bent een eunuch! Je hebt ze laten verwijderen! Dan hoor je toch niet met een vrouw in bed te liggen? Ik greep gewoon mis!’
 Jonathan ontdekte enige verontwaardiging in de manier waarop ze beurtelings naar haar teruggetrokken hand en naar hem keek. Van teleurstelling kon hij bijna geen woorden vinden. Zij liet hem los en schoof bij hem vandaan naar de rand van haar bed. Hij probeerde haar aan te raken, maar Léonore  weerde hem zachtjes af. Een rimpel was op  haar hoge voorhoofd verschenen. Zij begon zich aan te kleden.
‘Ik geloof het gewoon niet!’
‘Toch is het echt zo.’ Wanhopig vertelde hij haar over zijn examen. Bij het onderdeel eikenhouten kloostertafel aangekomen, verdween haar rimpel. Over zijn testikels stelde Jonathan dat deze organen toch ook op jeugdige leeftijd via de betreffende kanalen waren ingedaald.
‘Ik ben ze niet echt kwijt, maar waar ze precies zitten weet ik niet.’
 In haar ogen meende hij nu enig medelijden te bespeuren.
‘Ik wil je wel helpen zoeken Jonathan, maar waar moet ik beginnen?’ In een gebaar van machteloosheid spreidde zij haar handen zijwaarts. Jonathan had hierover een idee, maar durfde het haar niet voor te stellen. Zij liep bij hem vandaan, knipte een plafonniere aan en begon de kaarsjes uit te blazen.
Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 495
Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

Login of registreer om een reactie te plaatsen

Nomineer deze schrijver!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 verschillende schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de groene button te klikken.

Dank voor je nominatie!

Elke bezoeker van Schrijverspunt kan schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver. In totaal mag elke bezoeker 2 verschillende schrijvers nomineren over heel 2019. Nomineren is mogelijk tot 31 december 2019.

Omdat we streven naar een eerlijke nominatie voor Talentvolle schrijver 2019 controleren we elke nominatie op geldigheid. Ongeldige nominaties tellen niet mee in de score en verwijderen we.

Om de geldigheid van een nominatie te controleren vragen we je hieronder je e-mailadres in te vullen.  We garanderen dat we dit emailadres niet aan derden verstrekken en slechts gebruiken voor controle. Na afronding van de nominatie verwijderen we  dit e-mailadres.
Ongeldige invoer

Alle gepubliceerde inzendingen

  • juli 2019
    • Peter Madsen (64) Annemieke Spaander 15-07-2019

      Dat was toch die man die die journaliste had vermoord? Kom, hoe heet ze ook alweer, dacht Mimi...

      Lees meer...

    • Telefoon-analyse (39) Marie 76 14-07-2019

      "Het zou voor mij gemakkelijker zijn om over mijn gevoelens te praten als hij mij eens...

      Lees meer...

    • Afscheid (41) Marie 76 13-07-2019

      Wilfried bekeek het smalle steegje in zijn thuisstad Antwerpen. Hier was hij opgegroeid. Het was...

      Lees meer...

    • Lift (37) Marie 76 12-07-2019

      Met klamme handjes en een overhoop liggende maag, drukte ik op de liftknop. Het zou vast beter...

      Lees meer...

    • Doos (71) Marie 76 08-07-2019

      Ook dat nog. Vanmorgen overslapen, snel een beschuit in mijn mond gepropt en moeten hollen om de...

      Lees meer...

    • De rode knop (51) Marie 76 08-07-2019

      “U drukt op de rode knop.” Dat zou je niet verwachten, als je de job op het internet zag. Het werk...

      Lees meer...

    • Over de kop. (72) Jan Sluimer 08-07-2019

      Failliet verklaard, sorry voor het ongemak.

      Lees meer...

    • Omkerende angst (71) Annemieke Spaander 05-07-2019

      'Je bent niet goed bij je hoofd', snauwt hij haar toe. Angstig kijkt ze naar hem op. Zou hij  weer...

      Lees meer...

    • Rimpels in scheerlicht (86) Daan Kogelmans 03-07-2019

      Hij eet met grote happen. Zo bijvoorbeeld: hij balanceert de dot slagroom op het vorkje en schuift het...

      Lees meer...

    • Broze charme 64.0 (67) Annemieke Spaander 02-07-2019

      Wat gek, dacht Mimi terwijl ze de was ophing, die ze al talloze keren had uitgesteld. Dat je soms...

      Lees meer...

    • Schipbreuk. (69) Jan Sluimer 01-07-2019

      Het schip verdween onder de ozonlaag.

      Lees meer...

  • juni 2019
  • mei 2019
    • De verleiding. (116) Pieter Wouter Broekharst 28-05-2019

      De verleiding.     Vanmorgen ben ik wat later opgestaan dan gewoonlijk. Dat kwam doordat de...

      Lees meer...

    • Huis in beeld (117) Monique Cunnen 28-05-2019

      Ze willen dat ik vertrek uit ons huis vol herinneringen. Maar wat weten zij van het geluk en het...

      Lees meer...

    • Broze charme 15.5 (93) Annemieke Spaander 27-05-2019

      Er was een tijd dat alle mannen hongerig naar haar keken als Mimi binnenkwam. De gretige blikken...

      Lees meer...

    • Het vliegende nonnetje. (94) Pieter Wouter Broekharst 26-05-2019

      Het vliegende nonnetje. Als een boos beest stond het sombere klooster op de bergtop, en de grijze...

      Lees meer...

    • "Dicht die deur!" (119) Edith E (©Inspiratiewater) 25-05-2019

      Wat een vakantie! Had ik maar nooit ingestemd met het idee om elke dag een kasteel aan te doen,...

      Lees meer...

    • Als sneeuw voor de zon (90) Dave Koresh 25-05-2019

      Het was de ochtend nadat het voor het eerst gesneeuwd had. Hij stond buiten voor de voordeur en...

      Lees meer...

    • Truitje ( zomaar een voorleesverhaal voor jong én oud) (83) Guido Aerts 25-05-2019

      Het was hartstikke koud die winter. Toch moest mijnheertje Talon zijn warme huisje uit omdat hij...

      Lees meer...

    • Broze charme 14.0 (120) Annemieke Spaander 24-05-2019

      Mimi Na een week gaf hij haar mobiel terug. Mimi was teleurgesteld. Een week was bij lange na niet...

      Lees meer...

    • Oma denkt dat ik doof ben (96) Guido Aerts 22-05-2019

      (Inzending wedstrijd met als opdracht : maak van een 6-woord een 500-woord verhaal.)Uitbundig vieren wij haar...

      Lees meer...

    • Sp(r)ookverhaal (66) Guido Aerts 22-05-2019

      Niève Leblanc de Chasseur (of Sneeuw de Wit de Jaeger) is moe. Sinds haar huwelijk met prins...

      Lees meer...

    • Halfbakken houvast (83) Marieke Vos 21-05-2019

      Hans werkt half. Zijn schoorsteen moet roken, maar wel middels minimale inspanning.Nadat hij zijn...

      Lees meer...

    • Zomaar een morgen (82) Eleonora Reijn 21-05-2019

      Violet drukte op de bel en keek langs de gevel. Al die jaren had dit huis haar geïntrigeerd. Een...

      Lees meer...

    • vakantie emotie (64) Trees Middelkoop 20-05-2019

      Een vliegtuig landt op een tropisch eiland met aan boord verwachtingsvolle mensen, mensen die lang...

      Lees meer...

    • De beste koffiereclames (74) Guido Aerts 20-05-2019

      ‘Koffie, koffie, lekker bakkie koffieWat knapt een mens daar van op…..’ De (letterlijk) grote...

      Lees meer...

    • Broers. (67) Pieter Wouter Broekharst 20-05-2019

      In de achtertuin staan, met de openslaande tuindeuren op de achtergrond, mijn twee grote broers. De één...

      Lees meer...

    • Niet thuis. (72) Pieter Wouter Broekharst 19-05-2019

      Haar moeder nam de telefoon op, en herhaalde hardop mijn naam. Er viel een korte stilte. Toen zei...

      Lees meer...

    • De keuken van tante Marie (72) Trees Middelkoop 19-05-2019

      Toen werken nog werken voor hem betekende zat hij op dit tijdstip nog gewoon achter zijn pc op...

      Lees meer...

    • Spijt (88) Pieter Wouter Broekharst 18-05-2019

      Festoenen van klimopranken kronkelen langs de tuinmuur, boven naar omhoog reikende klimrozen. Mijn...

      Lees meer...

    • De prima ballerina (117) ruby thijs 18-05-2019

      Sierlijk danst ze in het rond. Haar voeten aaien zachtjes de grond. De prima ballerina danst vrij...

      Lees meer...

    • Oerknal (80) Dave Koresh 17-05-2019

      Dag 131 Door het matglazen raampje dat mijn vader er ooit zelf in heeft gezet zie ik dat het dag...

      Lees meer...

    • GELUKSVOGEL (61) Eleonora Reijn 17-05-2019

      ‘Nee’, de man kucht even, ‘ik had nooit durven dromen dat zoveel geluk voor mij was weggelegd. Ik...

      Lees meer...

    • Spijt. (63) 10-05-2019

      Festoenen van klimopranken kronkelen langs de tuinmuur, boven naar omhoog reikende klimrozen.Mijn...

      Lees meer...

    • Aan het lijntje (103) Dave Koresh 09-05-2019

      Je lange blonde haren wapperen terwijl je door het park heen huppelt. Het is herfst en een vers...

      Lees meer...

    • EINDELIJK (94) Eleonora Reijn 09-05-2019

      Ze zou die dag haar eerste liefde terugzien. Na 45 jaar. Het telefonisch contact was onverwacht en...

      Lees meer...

    • WAT JE WILT (78) Ferenc Schneiders 07-05-2019

      Kubus en Panda zitten op het muurtje. Ze laten hun benen bengelen en kijken verveeld. - Zullen we...

      Lees meer...

    • Transport (123) Marco Stroo 03-05-2019

      Angstig, verscheurd van binnen keek Claudia rond zich heen. Onopvallend. Ze had altijd geweten dat ze...

      Lees meer...

    • Charmant bij-effect (101) Dave Koresh 03-05-2019

      ‘Het prikt misschien een beetje’ sprak de stem vanachter het glazen masker dat naadloos overging...

      Lees meer...

    • Karper (90) Guido Aerts 03-05-2019

      Al zou ik mij er tegen werenSteeds meer dagen beelden opDe ene sterker dan de anderMaar ik weer ze...

      Lees meer...

    • Hupsakee ! (103) Guido Aerts 03-05-2019

      Toen hupsakee thuiskwam vond hij een briefje op de tafel dat zei: “Hei Hupsakee, heb jij zin om...

      Lees meer...

  • april 2019
    • Interim (105) Marieke Vos 29-04-2019

      In Huis ten Bosch is het vroeg dag op deze zaterdagochtend 27 april 2019. Koninklijke teckel Bea...

      Lees meer...

    • Dood (104) Jac Deuss 28-04-2019

      Liever dood dan sterven zei hij en toen trok hij de stekker eruit.

      Lees meer...

    • IK (131) Ferenc Schneiders 19-04-2019

       Kubus is aan het joggen in het park. Panda sluit zich bij hem aan. Ze hollen hijgend samen verder -...

      Lees meer...

    • (N)iemand (103) Guido Aerts 18-04-2019

      Ik schrik op en vraag of er iemand aan de deur heeft gebeld?Niemand antwoordt. Het kan ook niet...

      Lees meer...

    • De kater (125) MW Valkenburg 13-04-2019

      Rood of wit? Ik twijfel. Waarom de hele avond in een kanten kriebelstring lopen, terwijl ik niet...

      Lees meer...

    • Op de baan naar de Kapellekens (93) Guido Aerts 11-04-2019

      Waar men ging langs Vlaamse wegen, oude hoeve, huis of tronk….men kwam ze overal tegen: de...

      Lees meer...

    • Iets en niets (111) Ferenc Schneiders 10-04-2019

        Kubus en Panda zitten op het muurtje voor Panda's huis. Ze zitten daar al een hele tijd en hebben...

      Lees meer...

    • Huisje op de wei (159) ruby thijs 08-04-2019

      In vele verhalen heb je een goede tovenaar en een slechte tovenaar. Maar niemand staat stil waarom hij...

      Lees meer...

    • Nietmachine (148) Lucien Dewez 03-04-2019

      Willem kijkt naar de nietmachine die voor hem op de glazen salontafel staat. Hij zit al een uur in...

      Lees meer...

    • Het water was veel te diep (116) Ferenc Schneiders 03-04-2019

      Na weken van regen eindelijk weer een zonnige dag. Ik zit op de voorplecht van mijn woonboot met...

      Lees meer...

    • De advertentie (120) Suzette Boyer 02-04-2019

      Tsjilpende mussen. Was er een zomerser geluid denkbaar? Hij zette zijn handen op de armleuningen...

      Lees meer...

  • maart 2019
    • Een kleine reus (161) Ferenc Schneiders 28-03-2019

      Er was eens een hele kleine reus. Hij was heel ongelukkig, want omdat hij zo klein was, kon...

      Lees meer...

    • Geen keus (143) User ID 4551 27-03-2019

      Haar lange blonde haren wapperen woest in de wind. Dankzij de dikke winterjas heeft ze het warm,...

      Lees meer...

    • Donker licht (180) Ferenc Schneiders 24-03-2019

      Het liefst is hij buiten waar niemand hem kan zien. In het weiland dat nooit gemaaid wordt. Het...

      Lees meer...

    • Over 6 weken. (152) Jan Sluimer 23-03-2019

      De vader van Anna, Joris gaat boodschappen doen.'Ga je mee', vraagt hij aan Anna.'Nee, ik blijf...

      Lees meer...

    • Klokkengelui(den) in de nacht (105) Edith E (©Inspiratiewater) 21-03-2019

      Beneden schrikken de mensen wakker van het plotselinge klokgelui, dat eenmaal begonnen van geen...

      Lees meer...

    • Stof (121) Trees Middelkoop 19-03-2019

      Daar dwarrel ik door de kamer, van links naar rechts, omhoog en omlaag.Ik geniet van zo’n kamer...

      Lees meer...

    • Een zachte plek (137) Ferenc Schneiders 16-03-2019

      Hoe oud het kind was, viel moeilijk te zeggen. Het kon acht zijn, maar ook vijftien. Het had een...

      Lees meer...

    • De veldmuis (132) Ferenc Schneiders 15-03-2019

      Er zijn nog steeds mensen die denken dat dieren niet kunnen denken. Die denken dat denken iets is...

      Lees meer...

    • De zwarte aarde (158) Trees Middelkoop 10-03-2019

      Zwart diep donker zwart, is de aarde die door haar vingers glijdt. Hardnekkig werkt ze door, de...

      Lees meer...

    • Het plezier van de natuur - Hockney en van Gogh (154) Reinder Veelinx 10-03-2019

      ‘Wat bel je vroeg.’ ‘Ik dacht, dan heb je tijd voor me.’ ‘Je bent mijn favoriet, dat weet je...

      Lees meer...

    • Morgen (143) Ernie Maanzaad 06-03-2019

      Het is weer een dag waarop ik geen vooruitgang heb geboekt, niet veranderd ben, geen beter plan...

      Lees meer...

    • Bij God op de koffie (121) Ernie Maanzaad 05-03-2019

        Over smaak valt niet te twisten, maar het design van het behang in de hal leek erop te wijzen dat...

      Lees meer...

    • Rondtoer door Rome. (135) Jan Sluimer 05-03-2019

      Het hoogtepunt van twee weken Rome.Wij, als toeristen zitten in de bus en hebben een Nederlandse...

      Lees meer...

    • Terug in de tijd (201) Gerard Treffers 02-03-2019

      Treffers, de bekende astronoom en wetenschapper in moderne fysica, werd wakker in de pikdonkere...

      Lees meer...

    • In de bus (148) User ID 4551 02-03-2019

      Ik kan nooit ergens op tijd zijn. Of ik ben net te laat, of ik ben veel te vroeg. Die dag had ik...

      Lees meer...

    • Zwartje (114) User ID 4551 02-03-2019

      ZWARTJE Af en toe mochten mijn vriendin en ik met de baby van haar buren wandelen.  Van te voren...

      Lees meer...

  • februari 2019
    • Godenspijs (251) wilfred van Breda 11-02-2019

      'Ik wil graag dat u naar hem op zoek gaat.' John merkte dat hij er moeite mee had zijn blik van...

      Lees meer...

  • januari 2019
    • Een koud kunstje (235) Sylvie De Caluwe 30-01-2019

      “Godver!” roep ik terwijl ik mijn handen in een reflex omhoog gooi. Bijna was ik uitgegleden!De...

      Lees meer...

    • Johanna's hoop (127) Inge Sleegers 30-01-2019

      Johanna staarde wezenloos naar haar ontbijt. Ze begreep er geen snars van. Ze hadden het toch goed...

      Lees meer...

    • Sneeuwpret. (225) Jan Sluimer 22-01-2019

      Voor vannacht voorspellen ze sneeuw.Roos, 88 jaar is gek op een witte wereld.Op dinsdag is het de...

      Lees meer...

    • Dagje uit. (267) Jan Sluimer 15-01-2019

      Vandaag met de kinderen van groep 4 naar de dierentuin.We wachten op de trein, deze komt iets...

      Lees meer...

    • Je wilt ze toch helpen. (213) Jan Sluimer 12-01-2019

      Er valt een enveloppe in de brievenbus.Of je weer geld wilt storten voor een...

      Lees meer...

    • Het verwijderde einde (183) Frans Tolsma 10-01-2019

      Ik stond voor de hemelpoort en dacht dat ik droomde maar bij nader inzien besefte ik dat ik op weg was...

      Lees meer...

    • Versie 1.0 (156) Inge Sleegers 07-01-2019

      Ze keek naar de reflectie van haar spiegelbeeld in het water. Ze had zich verschanst aan de oever...

      Lees meer...

  • december 2018
    • Avontuur (355) Japke Weij 28-12-2018

      De meeste fotoshoots, fittings (kleren passen) en castings van onze modeldochter verlopen...

      Lees meer...

    • Kerstdiner (300) wilfred van Breda 22-12-2018

      De SUV ploegde zich moeizaam vooruit. Toen ze twee uur geleden vertrokken scheen een stralende zon aan...

      Lees meer...

    • Angstig vermoeden (161) wilfred van Breda 16-12-2018

      De telefoon gaat vier keer over voor Marjan het doorheeft. Zonder haar ogen van de televisie af te...

      Lees meer...

    • Verslaafd... (264) wilfred van Breda 05-12-2018

      Anna is stomdronken en hangt meer in haar stoel dan dat ze zit. Haar make up is uitgelopen en haar...

      Lees meer...

  • november 2018
    • Kees cross (153) Lousette Blekendaal 24-11-2018

      Daar lag hij, even draaide de hele wereld om hem heen. Zijn fiets was een paar heuvels verder...

      Lees meer...

    • Twee baby's (188) Inge Sleegers 23-11-2018

      Twee baby’s in hetzelfde ziekenhuis. Bijna gelijktijdig geboren. De ene als eerste en enige kind. De...

      Lees meer...

    • Tijdloze liefdesbrief (213) Kristel Klein Hesselink 15-11-2018

      Eigenzinnige, beruchte, egocentrische en verrukkelijke Nadia, Een vlaagje sprankelende zoete geur...

      Lees meer...

    • Mausje's (192) Maudy Kruiswijk 12-11-2018

      Mijn vader was een voorleesvader. Iedere avond voor het slapen gaan zat hij op één van onze bedden en...

      Lees meer...

    • Twee! (245) Maudy Kruiswijk 12-11-2018

      Twee....... !! Ik heb m'n camera bij me, maar de zon schijnt niet echt. Jammer.Ik kom bij een...

      Lees meer...

    • Weer 2 (165) Maudy Kruiswijk 11-11-2018

      Op vrijdag doe ik altijd wat boodschappen bij Lidl.In de parkeergarage boven het winkelcentrum is...

      Lees meer...

  • oktober 2018
  • september 2018
    • Mijn zoon? (184) Noortje Bruins 22-09-2018

      ‘Toen ik nog in Luxemburg woonde’, begon mijn zoontje al spelend met de blokken zijn verhaal. Ik...

      Lees meer...

    • Afrekening (240) wilfred van Breda 11-09-2018

        Gecondoleerd.   De jongeman bevond zich achter in de steeg onder het zwakke schijnsel van de...

      Lees meer...

    • Rust (291) Cor Johma 05-09-2018

      Hij kijkt om zich heen. Hij ziet de rust. De rust heeft geen kleur. De rust is in elk opzicht een...

      Lees meer...

    • Slayer (218) Bas Broekhoven 02-09-2018

      Op dit verhaal heb ik veel haat reacties gehad dus heb ik een politiek correcte versie en...

      Lees meer...

  • augustus 2018
  • juli 2018

Hoogste beoordeelding:

Boekentip

Top 10 : Meest gelezen

BookBuster