1 post
  • images/deelname/kort_verhaal.jpg
    Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Fragmenten uit gepubliceerde manuscripten of vervolgverhalen zijn niet toegestaan!
    Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.
    970 gepubliceerde inzendingen
  • Ook jouw artikel is welkom! Inzenden van een verhaal/gedicht is mogelijk door eerst in te loggen. Registreren is gratis! Alleen door eerst in te loggen en op de knop hieronder te klikken kom je op een pagina waar je de schrijfactiviteit kunt selecteren waar je aan mee wilt doen. Op die pagina kun je ook de titel en tekst voor je artikel toevoegen. Lees vooraf de voorwaarden. Let op: Na inzending is wijziging van je tekst niet meer mogelijk (m.u.v. Plusleden)
    Je artikel is, na inzending, vrijwel direct te zien in de betreffende schrijfactiviteit en bij je profiel. We publiceren een artikel minimaal een jaar (plusleden langer!), daarna verwijderen we het artikel en de commentaren, etc. automatisch.
  • De publicatievoorwaarden

    • Inzendingen dienen te voldoen aan de voorwaarden zoals aangegeven bij de betreffende schrijfactiviteit, Nederlandstalig en van voldoende kwaliteit (grammaticaal en inhoudelijk) te zijn. We accepteren geen afbeeldingen van een tekst, maar alleen de daadwerkelijke tekst!
    • Agressieve, onwettelijke, lasterlijke, racistische, misleidende of anderszins ongepaste of irrelevante bijdragen, naar interpretatie van de redactie, zijn niet toegestaan. De redactie behoudt zich het recht voor om inzendingen, zonder opgave van redenen, niet te publiceren, resp. te verwijderen.
    • De auteursrechten van een inzending blijven te allen tijde bij de inzender. Schrijverspunt brengt geen wijzigingen aan in de tekst.
    • Inzenders mogen geen door rechten beschermde teksten of afbeeldingen plaatsen.
    • Het plaatsen van persoonlijke informatie zonder toestemming van de redactie (zoals e-mailadressen, website en/of telefoonnummers) is niet toegestaan evenals teksten, advertenties en links van promotionele dan wel commerciële aard.
    • De redactie is niet aansprakelijk voor de gevolgen, juridisch of in andere zin, van de activiteiten van leden op Schrijverspunt, noch in Nederland, noch daarbuiten. De inzender blijft als enige verantwoordelijk en aansprakelijk voor de inhoud van zijn/haar bericht(en).
    • Bij inzending hanteert Schrijverspunt de actuele privacyregels. Onze privacyverklaring is onderaan op elke pagina te vinden.
    • We publiceren een inzending in principe een jaar lang op onze website. Voor plusleden is die periode langer.
    • Door het insturen van je schrijfactiviteit stem je in met deze voorwaarden.

     

Jeanne d'Arc

Publicatie op : 17-05-2021

Als een auteur geen behoefte heeft aan feedback verschijnt er geen mogelijkheid voor reacties.

Jeanne d'Arc

189 Hits.
Jeanne d’Arc

De deur van haar appartement staat op een kiertje. Ik klop aan om mezelf aan te kondigen en hoor haar stem: ‘Ben jij het, kom binnen jongen?’
Mijn moeder houdt van kiertjes, een kiertje bij de deur en een fris kiertje bij haar balkon waar de wind door zucht.
‘Waar bleef je nou? ‘ dreint ze dwingend als een klein kind vanaf haar fauteuil, ‘ik zat al zo lang op je te wachten!’ Ik geef haar een kus en neem plaats aan tafel.
Als een vis op het droge hapt ze naar lucht en vervolgt: ‘De dokter is geweest. Hij weet precies wat ik heb’. Betekenisvol kijkt ze me aan. ‘Maar ze kunnen er niets meer aan doen.’ Een stilte volgt.
Demonstratief verzamelt ze adem voor een nieuwe zin. ’Ik krijg geen lucht meer. Ik kan steeds slechter slikken en praten. Het is duivels werk’.
Arme huisarts, denk ik, daar zijn geen pillen tegen!.
‘Verzorgen ze je hier niet goed, ma ?’ vraag ik. ‘Ach jongen, ze weten hier helemaal niets, ik moet alles voorzeggen. Gisteren hadden ze mijn slaappil weer vergeten!’, klaagt ze nadrukkelijk als een klein kind.
Ze zwijgt en kijkt me vastberaden aan van onder haar borstelige wenkbrauwen en de gekerfde jaarringen in haar voorhoofd. De sloophamer van de tijd heeft geen medelijden getoond. Negentig jaar oud, nog veertig kilo zwaar en voorover gedwongen door een wrede bochel die de lucht uit haar longen knelt.
Tegenover mij aan de muur hangt een afbeelding van de Heer. Uit de openingen in zijn handen stromen watervalletjes vol genade haar appartement in.
‘Ga je nog wel eens naar beneden naar de eetzaal?’ vraag ik belangstellend.
‘Jongen, al die ouwe mensen hier zijn dement’, antwoordt ze fel terwijl ze meewarig haar hoofd schudt. Niemand die haar waarschuwingen begrijpt, laat staan onthoudt. Haar gemalen maaltijd wordt boven gebracht.
’Ontvang je nog wel eens bezoek?’ vervolg ik. Het bezoek wordt echter ongewenst getrakteerd op het einde der tijden. Vriendinnen zijn dood. Voor de engel die met regelmaat in haar slaap verschijnt, krijgt ze haldol van de huisarts. Het is even stil en meteen verandert ze ons gesprek van koers.
Ze zet een leesbril op en slaat haar Bijbel open. Met haar vinger bibbert ze langs de regels. ‘Hier staat het ! Genesis 3. De slang is onder ons! De wereld wankelt, de mensen moeten bidden ,bidden, bidden!!’
Haar bevel echoot in mijn dovemans oren. Ze kijkt me fel aan met een triomfantelijke geloofsglimlach van het onomstotelijke gelijk. Het bewijs is geleverd! Is haar zoon de enige idioot die dat niet begrijpt?
Jaren geleden heeft ze rotsvast ingezet op het einde der tijden. De boodschap van Gods liefde werd vervangen door zijn straffende hand . Met Bijbelse profetieën berekent ze de jaartallen van zijn duistere apocalyptische plannen. Ze krijgt ook boodschappen! Waar dat allemaal toe kan leiden werd duidelijk bij het uitruimen van haar huisje.
Door een onfortuinlijke val moest ze verhuizen naar het woon zorgappartement .
Een week sjouwen was nodig om haar hamstervoorraad van de afgelopen twintig jaar uit de kasten te ruimen. Zakken met rijst, meel en droogproducten maar ook bolstaande blikken bacon en gegiste blikken fruit op sap gingen in de kliko. Voorbereid op Armageddon. Volle dozen met visioenen ,onheilsprofetieën en heilige boeken zijn bij het oude papier geëindigd. Tot pulp vermalen.
Maar ze weet van geen wijken en strijdbaar zit ze in de kamer als Jeane d’ Arc op haar zelfgekozen brandstapel met haar magere lijf, grijze krullen en vastberaden blik. Ze staart op de klok en wacht geduldig tot Hij haar komt halen. Maar die afspraak kan nog even duren want sinds kort heeft ze een pacemaker gekregen van de cardioloog.
Terwijl ik mijn jas aantrek na een afscheidskus vraagt ze zoals altijd oprecht bezorgd:
‘Je bidt toch nog wel, hé jongen? ‘
En als ik de deur uitga roept ze me na met volle stem:
‘Laat je de deur op een kiertje open staan?’
Twee weken later word ik door de noodarts van het verpleegtehuis uit mijn bed gebeld. Of ik snel wil komen want het gaat slecht met mijn moeder. Ik kleed me aan en rijdt naar het verzorgingstehuis wat slechts een paar kilometer verwijderd is van mijn woonplaats. Een zuster zit liefdevol aan haar zijde en houdt haar hand vast.
“Ze ademt nog” .Ik neem de hand over. Hij is nog warm, maar haar ademhaling oppervlakkig en onregelmatig .
‘Ma .’ Probeer ik. Geen reactie. De zuster schudt haar hoofd. Ik schuif wat dichter bij en fluister nog snel in haar oor: ‘Doe pa de groeten’! Rotsvast vertrouwen had ze in hun hereniging maar de felle ogen blijven dicht. Ik observeer haar een minuut nauwlettend en stel me voor hoe een engel haar in de armen neemt, van het bed aftilt en met haar door het kiertje van de deuropening ontsnapt , maar het enige wat ik voel is de warmte die uit haar hand vloeit.
Binnen een half uur is ze koud en star en we moeten ons haasten om haar te verkleden voordat de stijfheid het overneemt van het slappe hoopje vlees wat eens mijn dappere moeder was.
De overlijdensakte wordt getekend en sneller dan verwacht schuiven de kraaien van de begrafenis onderneming het lichaam van mijn moeder als een dood vogeltje op het paarse velours van de lijkbaar. Zo klein kan ik me haar niet meer herinneren .Een verhuisdoos lijkt me voor haar meer van toepassing dan een kist. Met de stille trom wordt ze door de achteruitgang van het verzorgingstehuis afgevoerd en in de zwarte wagen geschoven. Respectvol maar roemloos . Binnen een week moet het huurappartement weer in zijn oorspronkelijke staat opgeleverd worden., weet ik.
Boven mag mijn moeder ongetwijfeld een brede stoel uitzoeken! Priority boarding voor zijn trouwste werkneemster, neem ik aan.

Maar hoe moet het nu in hemelsnaam verder met de wereld?
 
Ook jouw mening is hier welkom!

Reacties:

19.05.21
Feedback:
Hele mooie schets van een broos mens. Wel storend dat de leestekens zo vaak verkeerd staan en dat het één lap tekst is.
  • Waardering
    80%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
18.05.21
Feedback:
Heel erg mooi geschreven, ik hoop nog meer van je te lezen!
Ik ben het wel met Lieven eens dat er nog wat schrijffoutjes instaan.
  • Waardering
    100%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
17.05.21
Feedback:
Zeer mooie tekst.
PS: hier en daar wat taalfoutjes.
  • Waardering
    100%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

Meer van deze auteur:

Titel:Hits:Waardering:Link:
Spinneke
210
Lezen?
Droomvrouw
195
Lezen?
Nachtvlinder
190
Lezen?