Korte verhalen

Kort verhaal

Het korte verhaal leent zich voor het type analyse waaraan literaire romans worden onderworpen, voor wat betreft bijvoorbeeld de verteltechniek. Een kort verhaal verschilt van de anekdote doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard. Poe vond dat een kort verhaal in een half uur tot twee uur, maar in elk geval in één keer moest kunnen worden uitgelezen en gericht moest zijn op het bereiken van een enkel effect.

De waarschijnlijk meest uitdagende vorm van een kort verhaal is het flitsverhaal. Een flitsverhaal is een compleet verhaal in het kleinst mogelijk aantal woorden. Het moet een begin, midden en einde hebben en bij voorkeur een draai of verrassing aan het einde. "Het meest beknopte en sprekend voorbeeld van een flitsverhaal is het verhaal dat Ernest Hemingway schreef."

Te koop: babyschoenen. Nooit gedragen.

Jouw zelf geschreven korte verhaal  of flitsverhaal is hier ook welkom. Een kort verhaal bij Schrijverspunt mag uit maximaal 500 woorden bestaan.

Schoolstress

 

 

 

'Mam. Vergeet je niet dat vanavond het tien minuten gesprek is.'

Ik ben bezig was in de machine te stoppen en kijk mijn dochter van veertien aan. Anja is lang voor haar leeftijd en sinds een half jaar draagt ze een bril. Ze fronst even haar voorhoofd als ik niet gelijk reageer.

'Je hebt toch wel het papier ingevuld dat ik je had gegeven vorige week.'

Koortsachtig probeer ik me te herinneren waar dat gebleven is. Ik laat de was even voor wat het is en loop naar de keukenla waar ik alle papieren van school bewaar.

Het ligt bovenop. Ik voel haar ogen prikken in mijn rug. Berustend draai ik me om en spreid mijn handen in een verontschuldigend gebaar.

'Het is helemaal langs me heen gegaan, liefje.'

'Nou, dat is mooi,'roept ze verontwaardigd.' Juf Wagenaar heeft al een hekel aan me. Na vanavond nog meer.'

Demonstratief draait ze zich om en loopt met veel kabaal de trap op.

'Ho, wacht eens even,'roep ik. Gelijk gaan bij mij alle alarmbellen rinkelen. Waarom heb ik daar nooit iets over gehoord.

Snel ren ik achter haar aan de trap op en klop op haar deur.

'Wat is er?'

'We moeten even praten,lieverd.'

Gelijk open ik de deur. Ze ligt op bed met haar gezicht weggestopt in haar kussen. Haar bril ligt naast haar. Ik weet dat ze graag contactlenzen wil, maar voorlopig kan ik die niet betalen.

Ik ga op het voeteneind zitten en leg een hand op haar been.

' Wat is dat met Juf Wagenaar. Waarom hoor ik dat nu pas.'

Met een betraand gezicht kijkt ze me aan. Haar lippen trillen en opeens barst ze uit in een huilbui.

Snel loop ik naar de wastafel, laat een glas vol lopen met koud water en geef het aan mijn dochter.

Haar tanden klapperen tegen het glas als ze een paar slokken neemt. Ze snikt nog na en wrijft met haar hand over haar ogen. De mascara is doorgelopen en trekt zwarte vegen over haar wangen. Ze slaat haar ogen neer en vermijd me aan te kijken.

' Ze zegt dat we rommelaars zijn en dat ik dom ben. Eerlijk, mam. Ik doe mijn best maar elke keer krijg ik van haar lage cijfers terug.'

Ik doe mijn uiterste best om mijn woede in bedwang te houden. Maar Anja hoort het in mijn stem.

' Ik wil niet dat je een scene gaat maken op school, mam. Het is voor mij zo al moeilijk genoeg.'

Ik haal diep adem en wacht tot mijn hartslag weer tot bedaren is gekomen.' Ik wil nu dat je me alles verteld, lieverd. Laat niets achter.'

 

 

Anderhalf uur later neem ik de telefoon op en bel de school.

'Met de receptie.'

'Goedemiddag, wilt u mij doorverbinden met con rectrix Mevrouw Wagenaar.'

'Wie kan ik zeggen dat er belt?'

De stem was beleefd en tegelijk afstandelijk.

'Iris Ter Berg. De moeder van Anja.'

'Ik verbind u door.'

Ik voelde mijn hartslag weer versnellen als ik terugdenk aan wat ik allemaal heb gehoord van Anja.

Mechanische ruis op de lijn, een paar klikken en dan opeens een heldere stem.' Met Wagenaar.'

Ik zie haar in gedachten zelfgenoegzaam aan het bureau zitten terwijl ze haar gemanicuurde nagels bekijkt.

'Goedemiddag. U spreekt met Iris, de moeder van Anja.'

Aan de andere kant blijft het afwachtend stil.

Ik schraap mijn keel en probeer me wanhopig te herinneren wat ik allemaal van plan was te gaan zeggen.

' Het gaat om vanavond. Anja had me een afsprakenbriefje gegeven voor een tien minuten gesprek, maar...'

' U bent het vergeten.'onderbreekt ze me op neerbuigende toon.' Tsja.'

' Ik hoop dat ik een andere afspraak met u kan maken. Ik denk dat we heel veel hebben te bespreken.'

Ik vang een schamper lachje op.

'Ongetwijfeld, mevrouw Ter Berg. Er zijn nogal wat klachten over uw dochter. Moment, ik pak even mijn agenda er bij.'

Ik hoor ritselen van papier en wat aanslagen op een toetsenbord.

' Nog een momentje hoor, de computer is een beetje traag.'

Ondertussen loop ik met de telefoon aan mijn oor naar het koffiezet apparaat en druk het aan.

'Morgenavond kan ik u nog als laatste inpassen. negen uur, schikt u dat?'

' Negen uur is prima. Dank u wel.'

' Het genoegen is geheel aan mijn kant, Mevrouw Ter Berg. Zorg dat u op tijd bent. Ik heb er een hekel aan als ouders te laat komen.'

Haar stem klinkt afgemeten.

'Ik zorg dat ik op tijd ben, Mevrouw Wagenaar. Een prettige avond verder.'

Boos druk ik haar weg en schenk een mok koffie in. De vrouw heeft ongetwijfeld talent om iemand op de kast te jagen.

Met de mok in mijn hand loop ik de kamer in en zie Anja geconcentreerd bezig met haar huiswerk. . De bril bungelt op haar neus en zwart piekhaar hangt voor haar ogen. Ze is al veertien maar nog steeds mager. Terwijl er andere meiden in haar klas zitten die al flinke borsten hebben moet het bij Anja allemaal nog groeien. Sinds de scheiding met Johan is het er allemaal niet makkelijker op geworden. Betaalde hij voorheen nog elke maand keurig de alimentatie, sinds twee maanden moest ik er zelf achter aan. Hij hing een zielig verhaal op dat hij was ontslagen en maar net genoeg had om zelf rond te komen.

Zelf werk ik drie dagen in de week als administratief medewerkster maar dat brengt niet genoeg op om alles te kunnen betalen. De laatste tijd heb ik slapeloze nachten als ik er aan denk hoe ik alles moet betalen.

 

Ik ga op de bank zitten, neem de laptop van tafel en open hem. Zacht zoemend start het apparaat op en na een paar minuten kom ik de website van school. Mijn vingers gaan naar de tab”Wie is wie op school” en zoek naar Wagenaar.

In een fractie van een seconde verschijnt ze op mijn scherm,compleet met foto en een volledig beschrijving.

Ze is ontegenzeggelijk knap. Grote bruine ogen en blond keurig gekapt haar tot op de schouders. Ze draagt een duur pakje waarbij haar decolleté goed uitkomt. Ze heeft een brede bestudeerde glimlach dat zicht bied op een perfect gebit. Ik ging naar haar cv en na vijf minuten lezen wist ik dat Margreet Wagenaar iemand was die het altijd voor de wind was gegaan. Ze lijkt me iemand die zich moeilijk kan verplaatsten in mensen die minder geluk hadden gehad dan zij. Ik vraag me af hoe het mogelijk is dat zo iemand op school zo'n positie kan bekleden.

' Mag ik wat drinken,mam?'

Anja kijkt me aan door haar bril waardoor haar ogen nog groter lijken.' Thee, alsjeblieft.'

Glimlachend zet ik de laptop naast me en loop naar de keuken. Toen ik de waterkoker had aangezet liep ik naar haar terug.

'Ik heb voor morgenavond negen uur een afspraak met Mevrouw Wagenaar, liefje. Als er nog iets is wat je te binnen schiet, moet je het me vertellen.'

Ze legt haar pen neer en neemt haar bril af.

' Ik zou graag willen dat ik net als de andere kinderen in mijn klas mooie kleren en spullen kan kopen.'

Ze zucht diep en kijkt me smekend aan.

'Jessica heeft een nieuwe smartphone en ik heb nog steeds een ding uit het jaar nul.'

Ik sta op om haar thee te halen.

'Je weet dat we het niet breed hebben, liefje,'zeg ik, als ik de hete thee naast haar neer zet.'Als ik het had kunnen betalen, had je hem allang gehad van mij.'

Hoopvol kijkt ze me aan.

' Dat moet je juist bepreken met haar,mams. Ik weet dat er een schoolfonds is voor kinderen die het thuis niet zo breed hebben. Het is leuk in de klas,ma. En ik heb het er naar mijn zin. Maar ik wil graag mee kunnen doen met de anderen.'

Ik zucht en stel me voor dat Margreet Wagenaar me meewarig aankijk als ik mijn financiële problemen op tafel leg.

' Ik zal mijn best doen,' Beloof ik haar.

 

 

Ik zit samen met mijn zus Anna aan een tafeltje en nip van mijn koffie. Anna is alles wat ik niet ben. Ze is twee jaar jonger en vrijgezel. Ze is knap en moet de mannen van haar afslaan. Ze heeft een goede baan waar ze druk mee is,maar elke dinsdagmiddag drinken we samen koffie .

Ze trekt een wenkbrauw op en kijkt me aan.

'Vertel op zus, ik zie het als je iets dwars zit'

'Anja heeft problemen op school,'geef ik toe.'Vanavond heb ik een afspraak met de con rectrix en die...'

Anna luistert rustig als ik mijn hart bij haar uitstort.

' Hoe laat heb je die afspraak?'

' Negen uur,hoezo?'

Er verschijnt een brede glimlach op Anna's gezicht.

' Ik ga met je mee.'

Ze buigt zich naar me toe en kust me op beide wangen.

' En geloof me..na vanavond zal je geen last meer hebben van je con rectrix '

Anna schuift haar stoel aan en hangt haar tas aan haar schouder.

' Deze is voor mij, zus. Ga lekker naar huis en bereid je voor op vanavond.'

' Wat ben je van plan,'vraag ik wantrouwend.

Ze knipoogt. ' Hoe minder je weet, hoe beter het is, zus.'

 

 

Als ik parkeer voor school staat Anna er al. Op een paar andere auto's na is de parkeerplaats vrijwel verlaten. Er zijn in het hele gebouw nog een paar verlichtte ramen. In de fietsenstalling staan een paar verroeste fietsen broederlijk naast elkaar. Samen lopen we de trap op en gaan naar binnen.

Onze voetstappen weergalmen door de verlaten gangen. Ik zie dat Anna een grote tas bij zich heeft.

' Wat heb je daar in zitten.'

' Niets bijzonders,'antwoord ze ontwijkend.'Waar moeten we zijn .'

Ik kijk op een papiertje.' Tweede verdieping, kamer 231.'

We lopen vier trappen op en duwen de deur open op de tweede verdieping. Halverwege de gang is kamer 231. Binnen zijn een man en een vrouw in een amicaal gesprek verwikkeld met Margreet Wagenaar. Even kruisen onze blikken elkaar als ze ons ziet staan. Dan richt ze haar aandacht weer op de ouders. Op de gang staan twee stoeltjes met een tafeltje er tussen. Anna loopt heen en weer op de gang en kijkt in de andere lokalen. Schijnbaar tevreden gesteld loopt ze terug en kijkt op haar horloge. Het is twee minuten voor negen.

Ik kijk weer naar binnen en zie dat Wagenaar opstaat en de man en de vrouw een hand geeft. Ze heeft een dure broek aan en een mooi bewerkte trui. Ze loopt mee met het echtpaar en wenst ze een prettige avond. Dan kijkt ze mij aan alsof ik iets ben wat de kat mee naar binnen heeft genomen. 'Mevrouw Ter Berg, komt u binnen.'

Anna loopt samen met mij naar binnen.

'En u bent.'

' Ik ben haar zus, Anna.'

Mevrouw Wagenaar loopt voor ons uit.

' Eigenlijk is het niet de gewoonte om familie mee te nemen op een oudergesprek.'

Ze gaat zitten achter haar bureau en maakt een uitnodigend gebaar naar de twee stoelen.

' Voor deze keer zal ik een uitzondering maken.'

Naast haar ligt een map die ze openslaat en in zichzelf fluisterend overleest. Dan kijkt ze mij met priemende ogen aan.

' Anja is een lief kind maar in de klas valt ze een beetje buiten de boot.'

' Hoe bedoelt u..buiten de boot.'vraag ik. Ik doe mijn best een glimlach op mijn gezicht te plakken.

Ik voel de hand van Anna op mijn been.

' Het leren op zich gaat, hoewel ook hier nog wel iets aan is te verbeteren, maar...'

Ze zwaait met haar vinger om haar woorden kracht bij te zetten.

' Ik heb gezien dat u niet de jaarlijkse verplichte ouderbijdrage hebt betaald.'

' Die is niet verplicht,'antwoord ik snel.

' En bovendien kan ik niet in een keer drie honderd vijftig euro neertellen.'

Ze lacht fijntjes en er komen rimpeltjes rond haar ogen.

'Dat is zo. Het is niet verplicht. Maar de keerzijde is dat Anja dan niet mee kan met de schooluitjes en de klas activiteiten.'

Ze zet de ellebogen op tafel en perst haar lippen op elkaar.

Ik kan mijn woede niet meer verbergen en kom half overeind.

'Als u Anja niet mee laat doen met de klas, dan..'

'Wat dan, Mevrouw Ter Berg, wat dan.'

Ze spert haar ogen wijd open.

'Gaat u me dreigen. Want als dat zo is,kan ik er ook voor zorgen dat uw dochter van school wordt verwijderd.'

Ik wil het niet maar ik voel tranen opkomen. Wanhopig knipper ik met mijn ogen om ze tegen te houden.

'Ik heb gehoord dat er een fonds is voor kinderen zoals Anja waar ik een beroep op kan doen.'

Mevrouw Wagenaar leunt ontspannen achterover in haar stoel , zwaaiend met een pen in haar hand.

' Ik weet niets van zo'n fonds,mevrouw Ter Berg. Maar als ik u er een plezier mee doe, wil ik er morgen met alle plezier naar kijken.'

' Wat is eigenlijk uw probleem met Anja,'vraagt Anna opeens.'Waarom wilt u haar en Iris niet tegemoet komen.'

Wagenaar leunt naar voren en wijst met haar pen naar Anna.' Laten we zeggen dat ik niet houd van armoedzaaiers in mijn klas.'

Ik spring overeind en had haar aangevlogen als Anna me niet had tegen gehouden.

' Ik denk dat we Mevrouw Wagenaar op andere gedachten moeten gaan brengen, zus.'

Ze antwoord niet,maar de blik in haar ogen spreekt boekdelen. 'Het is kwart over negen,'zegt ze kortaf.' Ons gesprek is afgelopen.'

Anna staat op en loopt rustig naar de ramen. Daar doet ze de luxaflex dicht en loopt naar de deur. Ze draait zich om en kijkt Mevrouw Wagenaar strak aan.

' We zijn nog niet uitgepraat. Integendeel. Ons gesprek begint pas.'

Ze draait de sleutel om , trekt die eruit en stopt die in haar zak.

Stomverbaasd kijkt de con rector Anna aan. Dan barst ze in lachen uit.

'Ik weet niet wat u van plan bent, maar u maakt het er voor uw zus en haar dochter niet beter op.'

Om Anna's lippen speelt een dunne glimlach. 'Dat zullen we nog wel eens zien, con rectrix.'

Mijn mond zakt open van verbazing.

' Anna, wat ga je in hemels naam doen.'

' Iets wat al veel eerder met deze mevrouw had moeten gebeuren, Iris. Ik ga haar een lesje leren dat ze niet snel zal vergeten.'

De kleur begint uit haar gezicht weg te trekken nu het tot haar doordringt dat er iets staat te gebeuren. Snel pakt ze haar tas onder tafel vandaan en ritst die open.

' Pak de tas van haar af , Iris,'beveelt Anna op kalme toon.'Ze mag niet bellen.'

Met een triomfantelijke uitdrukking op mijn gezicht ruk ik de tas uit haar hand. Verbouwereerd staart ze me aan. Langzaam zakt haar mond open. Ik zie dat ze bezig is om te bedenken hoe ze hier uit komt.

Anna pakt me bij mijn elleboog en brengt me naar de deur.'Ga naar huis, zus. En zet haar tas aan het begin van de gang.'

Verward stribbel ik tegen als ik de groeiende paniek in de ogen van Margreet zie.

' Wat ben je van plan,'sis ik haar toe.' Morgen moet Anja hier weer terug op school.'

Anna draait het slot van de deur en duwt me bijna eruit.

' Het is beter dat je er niet bij bent,zus. Wat niet weet, wat niet deert.'

Het zelfde moment sta ik buiten en heeft Anna de deur weer op slot gedraaid. Ze glimlacht nog en maakt een gerust makend gebaar met haar hand. Dan laat ze de luxaflex zakken en draait die dicht. Ten prooi aan opperste verwarring sta ik voor de deur met de tas van Margreet Wagenaar in mijn hand. Als ik langzaam de gang uit loop hoor ik Margreet gillen...

 

 

'Zo, nu zijn we gezellig onder elkaar.'

Margreet loopt achteruit tot ze tegen een kast met boeken aanbotst.

' Ik waarschuw je,' sist ze met samen geknepen ogen.'Als je me aanraakt ga ik gillen.'

' Ga je gang, liefje. Niemand hoort je.'

Sneller dan Anna had verwacht rent ze naar de deur en legt haar hand op de deurkruk. Rustig loopt Anna achter haar aan en fluistert in haar oor.

' Ik heb de sleutel in mijn zak. Probeer hem maar te pakken.'

Tranen prikken achter haar ogen en ze schud haar hoofd.

' Ik weet niet wat je van plan bent, maar laat me alsjeblieft met rust. Ga weg.'

Haar mooie kapsel begint al door de war te raken en ze trilt over haar hele lichaam.

' Ik ga niet weg, we beginnen pas.'

En op het moment dat Anna de broek van Margreet omlaag trekt begint ze te gillen.

 

 

 

Het haar van Margreet hangt voor haar gezicht langs, van het permanent is niets meer over.

Haar polsen zijn door Anna met tape vastgemaakt aan de poten van de tafel waar ze op haar buik opligt. Haar benen zijn uit elkaar getrokken en de enkels zijn vast getapet aan de poten van de tafeltjes er naast.

Anna staat voor haar met de camera in haar hand. Ze gaat op haar hurken zodat haar hoofd op dezelfde hoogte is als die van Margreet.

' Je hebt nu je slip nog aan. Die kun je aanhouden als je een handtekening zet onder de financiële tegemoetkoming voor Anja.'

Margreet kijkt haar woest aan.

' Nooit...ik zwicht niet voor chantage. Ik ga naar de politie..jij komt hier niet mee weg.'

Anna richt zich weer op, loopt om haar heen en fotografeert haar uit verschillende hoeken.

'Jammer,'zegt ze dan. 'Daar gaat ie..'

Als ze de vingers van Anna op haar kont voelt probeert ze zich in een reflex los te trekken maar de tape houdt haar stevig op haar plaats. Ze begint weer te snikken als ze ziet dat Anna iets uit haar tas haalt en  glimlachend terug loopt. Ze hapt naar adem en op het moment dat het bij haar naar binnen dringt schreeuw ze het uit.

 

 

' Ik teken alles wat je wilt,'smeekt ze.

' Ga dan alsjeblieft weg en laat me met rust.'

Anna knikt tevreden en loopt naar haar bureau.

' Waar liggen die papieren?'

' Onderste la rechts. Maak me los en ga weg.'

Anna opent de la en ziet dat ze er liggen. Precies zoals ze zegt.

' Er is nog iets, liefje. Morgen geef jij Anja geld zodat het kind een nieuwe telefoon kan kopen en aan het einde van deze maand zorg je dat ze een nieuwe laptop heeft. Afgesproken?'

Margreet schudt haar hoofd, maar bedenkt zich dan.

' Waar moet ik dat geld vandaan halen?'

Anna loopt met de camera naar haar toe.

' Daar weer jij vast wel iets op te vinden.'

Een golf van nieuwe paniek trekt door Margreet heen, als Anna na het maken van de foto's weer naar haar tas loopt.

' Ja,ja...ik regel het. Ik beloof het,'roept ze uit.'Ik teken alles.'

Anna loopt naar haar toe en streelt over haar wang.

' Zie je nou dat het niet zo moeilijk was. Ik maak een hand los zodat je een krabbel kan zetten.'

Ze trekt een mesje uit haar zak en snijd de tape door. Opgelucht schud Margreet haar hand om de bloedsomloop weer op gang te brengen.

' Hier tekenen, hier en hier.'

De pen krast over de papieren .tevreden leest Anna het even over en stopt het in haar tas.

Margreet legt uitgeput haar hoofd op tafel en fluistert .

' Maak me nu los. Ik moet plassen.'

Anna strijkt het haar voor een oor weg en fluistert. ' Laat maar gewoon lopen, schat. Dan maak ik nog een foto. Doe maar alsof je weer een baby bent.'

Het gezicht van Margreet verkrampt en ze doet haar best om het op te houden maar het mag niet baten. Snel maakt Anna foto' s en lacht zachtjes.' Je hebt zo meteen genoeg tijd om het op te dweilen als ik weg ben.'

Ze doet haar tas dicht en zet die vast bij de deur.

Met een vies gezicht loopt ze voorzichtig om de steeds groter wordende plas heen.

' Ik heb foto's van je gemaakt, zoals je hebt gezien. Als jij je niet aan de afspraak houdt komen ze nog dezelfde dag overal te hangen in school en op alle socialmedia. Denk niet dat ik het niet doe..'

Ze legt het mesje voor Margreet neer op tafel. ' Snij jezelf los,liefje. Het mesje mag je houden als aandenken aan een gedenkwaardige avond.'

Anna liep naar de deur,haalde de sleutel uit haar zak en draaide de deur van het slot.

In de opening knipoogt ze nog naar Margreet. Dan is ze weg

 

 

Anja komt binnen en springt in mijn armen.'Ik kon het niet geloven,'juicht ze. Ze is zo opgewonden dat haar bril scheef op haar neus staat.' Mevrouw Wagenaar heeft een financiële regeling voor me getroffen. En..'

Met een melodramatisch gebaar steekt ze een hand in haar zak en kijkt me aan om even de spanning vast te houden.

'Een nieuwe smartphone.'

Ik sla mijn handen voor mijn mond en maak met mijn dochter een ronde dans om de tafel.

'En dat is nog niet alles,mam,'zegt ze naar adem happend.'Ze heeft me beloofd dat ik eind van de maand een echt goeie laptop krijg voor mijn huiswerk.'

Juichend rent ze de trap op naar boven, halverwege stopt ze.'Ik weet niet wat je tegen haar hebt gezegd gisteravond, maarre...'

Boven slaat de deur van haar kamer dicht. Ik schud verbijsterd mijn hoofd en pak de telefoon.

Anna neemt gelijk op.

' Hoe heb je dat voor elkaar gekregen ,zus. Anja is helemaal door het dolle heen.'

' Laten we maar zeggen dat ze open stond voor een goed gesprek,'antwoord Anna zacht.'Als vrouwen onder elkaar.'

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 134
(Gemiddelde waardering 4 met 1 waardering(-en)

Login of registreer om een reactie te plaatsen

Nomineer deze schrijver!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 verschillende schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de groene button te klikken.

Dank voor je nominatie!

Elke bezoeker van Schrijverspunt kan schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver. In totaal mag elke bezoeker 2 verschillende schrijvers nomineren over heel 2019. Nomineren is mogelijk tot 31 december 2019.

Omdat we streven naar een eerlijke nominatie voor Talentvolle schrijver 2019 controleren we elke nominatie op geldigheid. Ongeldige nominaties tellen niet mee in de score en verwijderen we.

Om de geldigheid van een nominatie te controleren vragen we je hieronder je e-mailadres in te vullen.  We garanderen dat we dit emailadres niet aan derden verstrekken en slechts gebruiken voor controle. Na afronding van de nominatie verwijderen we  dit e-mailadres.
Ongeldige invoer

Alle gepubliceerde inzendingen

Geef een waardering voor een artikel
Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

Hoogste beoordeelding:

Boekentip

Top 10 : Meest gelezen

BookBuster