Voor schrijvers, door schrijvers
Kort verhaal

Kort verhaal

Aantal gepubliceerde inzendingen: 700

Inhaleer

Inhaleer, inhaleer, jij bent het slachtoffer. Adem uit, adem uit, adem uit.
Bam, ineens is de hele wereld daar, van recht voor je tot helemaal de uiteindes van je periferaal zicht. Ik vond er niks aan, veel té. Maar ik was een slachtoffer, dat wist ik. En ik wilde mij goed voelen, dat wist ik ook. Daarom deed ik het.
Ik zat in de zetel en verwerkte de realiteit die de hele woonkamer was van één van de vrienden van mijn vrienden, per milliseconde. Voelde mij zeker niet slecht, maar ik had die lekkere rush niet van het snuiven, voordien. 'Wil je nog es?' Vroeg de vriend van een vriend. 'Aja, natuurlijk,' zei ik.
Bam! Koppijn erbij. Hartkloppingen ook. Adem uit, adem uit, adem uit.
Ik zweette fel.
Ik zei niets meer, liet de anderen het woord voeren. Voelde angst, dat wel. Terwijl ik net het tegenovergestelde wilde voelen. Ik maakte alles ultrabewust mee, maar voelde mij daar niet goed bij. Ik wilde mij goed voelen.
Wil je nog es, vroeg de vriend van een vriend. 'Tuurlijk' zei ik.
Woef. Ik heb barstende koppijn, voel mijn hart veel te snel kloppen, Adem uit, adem uit, adem uit.
Mijn rug plakt, ik heb het echt heet. Waarom heb ik dat nu weer gedaan?
'Ik ga een wandelingetje maken,' zeg ik tegen niemand in het bijzonder.
'Ok, Jorre doe maar'.
Ik ga naar buiten en ik loop. Ik loop en loop en loop, ren echt de stukken uit mijn benen.
Ik ren de stad uit, langs een weg met enkel een afgelijnd fietspad. De auto's zoeven mij voorbij, ik blijf op snelheid. Ik haal een fietser in, en blijf rennen. Ik voel steken in mijn linkerarm en borststreek, maar ik blijf rennen.
Ik word duizelig, en vertraag. Het begint zwart te worden voor mijn ogen. Ik ga liggen op het fietspad, adem sneller dan ik ooit geademd heb. Neem mijn inhaler.
Adem uit, adem uit, adem uit. Mijn longen zijn al helemaal verwijd van de cocaine ... Ik rol mezelf het gras in en blijf daar liggen, ik kijk naar de sterren.
Ik denk niets meer. Ik zie het hemelgewelf, recht voor me. In de uiteindes van mijn periferaal zicht zie ik een donker bos en de drukke steenweg. Hang ik tussen leven en dood, vraag ik mij heel even af.
Ik lig en staar naar de sterren.
Dit artikel delen?
Auteur: ©Jorre Vanbaelen
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 50
Publicatie op .
 
  Meer van deze schrijver:

Geef een waardering voor: "Inhaleer"

Geschreven door Jorre Vanbaelen . Geplaatst in Kort verhaal.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!