Voor schrijvers, door schrijvers
Kort verhaal

Kort verhaal

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! In deze schrijfactiviteit is ook ruimte voor reisverhalen en flitsverhalen.
 "Het meest beknopte en sprekend voorbeeld van een flitsverhaal is het verhaal dat Ernest Hemingway schreef.
" Te koop: babyschoenen. Nooit gedragen."
Aantal gepubliceerde inzendingen: 815

In stille aanbidding

Met glazige ogen ligt hij naar haar te staren. Wat is ze mooi, zijn uitverkorene. De zon speelt over haar zachte nog jonge vacht en doet de warme kleuren goed uitkomen tegen het heldere wit van haar befje. Plat op zijn buik om zo min mogelijk op te vallen houdt hij zich verscholen in het hoge gras. Zo vlak aan de grond hoort hij zijn hartslagen bonken en ongetwijfeld hoort zij ze ook. Kijkt ze zijn kant uit? Nee, verbeelding.

Genietend koestert zij zich in de zon. De warme stralen strelen haar wangen. Zo moet het leven altijd zijn, vredig en vriendelijk. Niet hoeven weg te schieten voor langs racende scholieren op fietsen waarvan de wielen zo lelijk over je staart kunnen rijden, al dan niet per ongeluk. Gewoon lekker op je dooie gemak kunnen lanterfanten tussen de kleurige veldbloemen. Zorgvuldig haalt ze haar voorpoot over haar snuitje en geeft zichzelf een speciale schoonheidsbeurt ook al heeft ze dat eigenlijk niet nodig. Menig mannetjeskat heeft haar zijn hart al in de pootjes geduwd. Diverse knipoogjes vertellen haar, dat ze er best mag zijn en ijdel als ze is, laat ze zich alle vleierijen en lieve woordjes graag aanleunen. Eens had ze mensenvrouwtje voor een hoog ding zien staan waarin zij -Femke- tot haar verrassing opeens twee vrouwtjes zag verschijnen, één op de rug en één in het gezicht. Achter die figuren verscheen een veel kleiner schepsel met opstaande oren, vier voeten en een staart. Zo zag zij,  Femke, er dus uit. Donkerbruin, lichtbruin, zwart en wit. Heel anders dan haar eigen bazin. Vele malen mooier eigenlijk met haar volumineuze staart, de smetteloos witte voeten en hals. Lange glanzende snorharen aan weerszijden van haar gave roze neus. Net marsepein, noemt de mensenvrouw haar  neus. Geen idee wat dat is, marsepein, maar het woord klinkt als een liefkozing en haar, Femke, absoluut als een compliment in de oren.

Aandachtig wast ze haar poten, rug en staart. De haarpunten glinsteren zo mooi in de zon, nog maar eens een haal met de tong er overheen halen. Vandaag moet ze er op haar best uitzien. Dat voelt ze  gewoon. Vandaag…

Ze schrikt op van een krakend geluid vlak achter zich. Zit die schuchtere rode aanbidder nog steeds achter haar? Het liefst kijkt ze even over haar schouder, nieuwsgierig al ze is. Toch durft ze niet goed, bang zich te verraden. O, ze heeft heel goed door, wanneer een kater gecharmeerd van haar is. Dat zijn ze bijna allemaal. Ze zucht. Beetje vermoeiend al die bewonderende mannelijke aandacht. Toch pakt deze kater het anders aan. Ze vindt het wel vertederend. Terwijl anderen haar allang in het nekvel zouden hebben gegrepen, zit hij haar nog altijd van een afstandje te bewonderen en zoekt geen enkele toenadering. Diep in haar hart vindt ze hem eigenlijk wel aardig, leuker dan al die charlatans bij elkaar. Zo schattig verlegen als hij is. Zo ingetogen. Een beetje te bedeesd en afwachtend, misschien, voor een kat. Ze kijkt even om, toch. Ja hoor, daar zit hij. Een fractie van een seconde ontmoeten twee paar kattenogen elkaar, haar groengele en zijn dromerige wat lichtblauwe ogen. Aparte ogen heeft die jongen. De meeste zijn gewoon groen, maar deze zijn echt blauw. Ze voelt zich wat verward onder zijn innige blik. Zoals hij kijken kan. Even maar, dan kijkt hij weer van haar weg. Toch is het oogcontact net lang genoeg geweest om te ontdekken, dat onder zijn rechteroog een zwart dus al wat ouder litteken zit. Zeker een keer gevochten. Dat valt haar mee van hem. Hij lijkt zo sloom, maar er zit dus meer pit in hem dan je zo op het oog zou verwachten.

Uitdagend zwaait ze met haar staart en maait met haar voorpoot naar een kleine mug, die om haar heen cirkelt. Vervelend beest. Ze werpt een geïrriteerde blik in de richting van die “rooie sufkop” op  steenworp afstand. Dat wordt nooit iets. Wel een kaffer eigenlijk om zo afstandelijk te doen. Als hij nu niet in actie komt, is ze weg. Dit wachten is puur tijd verknoeien.

In tussentijd heeft de suffe rooie kater een schamel beetje moed bij elkaar geraapt om dichterbij te schuifelen en misschien eindelijk eens kennis te maken met dat mooie kattenmeisje. Tot zijn schrik ziet hij haar overeind komen. Ach nee, nu is hij te laat. Hij ook met zijn getreuzel. Nu loopt ze van hem weg. O, wat is de liefde toch gecompliceerd. Hij zou haar willen vertellen hoeveel hij van haar hield, maar hij durft niet bang door haar te worden afgewezen. Teleurgesteld sloft hij met opgetrokken schouders door het gras. Mislukt. Hij vist ook altijd achter het net.

Naschrift: Zijn leven lang heeft deze kat zijn tijd voorbij gaan, durfde en waagde zelden iets. De elf jaar haalde hij net niet, maar hij leeft voort tot in eeuwigheid in het hart van de schrijfster. Daar heeft hij alle tijd van de wereld heeft, zijn wereld.

Dit artikel delen?
Auteur van dit artikel:
© Edith E
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 72
Publicatie op .

Geef een waardering voor: "In stille aanbidding"

Geschreven door Edith E . Geplaatst in Kort verhaal.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Grammatica & Spelling:
Passend in deze rubriek:
24.09.20
Feedback:
Liefdevol en met tederheid geschreven. Bravo!
Grammatica & Spelling:
Goed
Passend in deze rubriek:
Ja
  • Lezenswaardig:
    100%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • Edith E 02.10.20
    Ik zie nu pas je reactie, Annemarie. Hartelijk dank voor je mooie waardering. Je hebt dat goed aangevoeld.
    Bij deze proficiat met je eerste plaats in de poëzie battle. Ook zeer verdiend, want het is een warm gevoelvol gedicht dat erg diepgaat.
23.09.20
Feedback:
Mooi. Een plezier om te lezen
PS: Een keer teveel 'heeft' in de laatste zin
Grammatica & Spelling:
Goed
Passend in deze rubriek:
Ja
  • Lezenswaardig:
    80%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • Edith E 02.10.20
    Dank je voor je enthousiasme, Bert! Ik zal het extra woordje opzoeken en schrappen. Dank voor je oplettendheid.
  • Edith E 02.10.20
    Ik heb het gezien. Ik wil het woordje teveel weghalen als ik tenminste de knop zie om mijn tekst te bewerken. En die zie ik niet...Vreemd

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!