Voor schrijvers, door schrijvers
Kort verhaal

Kort verhaal

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! In deze schrijfactiviteit is ook ruimte voor reisverhalen en flitsverhalen.
 "Het meest beknopte en sprekend voorbeeld van een flitsverhaal is het verhaal dat Ernest Hemingway schreef.
" Te koop: babyschoenen. Nooit gedragen."
Aantal gepubliceerde inzendingen: 803

Hondenleven

Hondenleven
Misschien ben ik te laat geboren, maar toch ben ik gelukkig met mijn bestaan.
Ik ben een kooikerhondje. In vroegere tijden moesten mijn voorouders wilde eenden in de kooien binnenlokken. Ik heb nog iets behouden van mijn jachtinstinct maar ben au fond een gezelligheidshond. De kunstkenners kennen mij allemaal omdat ik op vrijwel elk feestelijk tafereel van de oude Hollandse meesters van de partij ben.
Toen ik nog klein was zag het er heel treurig voor mij uit. In mijn eerste levensjaren zat ik de hele dag opgesloten in een hok bij een dierenhandelaar. Er viel niets te beleven. Eten en drinken werden via een klein luikje naar binnen geschoven. Schraalhans was keukenmeester.
Een ongelukkige jeugd schijnt een garantie te zijn voor een succesvolle toekomst. Dat hoorde ik tenminste mijn nieuwe baasje zeggen die schrijver is, althans op weg is om dat te worden. In ieder geval had hij net als ik het tij mee van een slecht begin.

De weken sleepten zich voort in ledigheid maar ‘s zondags gingen we naar de markt, je zou het een verzetje kunnen noemen in de dagelijkse sleur. De bedoeling was dat ik van eigenaar zou wisselen. Mijn baas laadde zijn bestelwagen vol met exotische vogels, katten en konijnen. Met honden had hij niet veel op, die waren te aanhankelijk en kostten hem teveel aandacht. Hij moest zo snel mogelijk van mij af zien te komen. Vogels en konijnen verkochten goed, maar honden raakte hij moeilijk kwijt. Vloekend laadde hij aan het einde van de markt mijn kooi steeds weer in voor de terugtocht.
Behalve op de jaarmarkt op die eerste mooie zonnige lenteochtend van het jaar. De mensen hadden goede zin en het geld brandde hun in de zakken. Het was een vrolijke boel, er werd geschreeuwd en gelachen. Er klonk overal muziek, er werd met onbekrompen maat gegeten en gedronken. De zware lucht van geroosterd vlees deed mij voortdurend kwijlen.
Een man met een pagodehoed prees een wondermiddel aan tegen vlekken, ook van hondenpoep. Er was een kraam waar ze poenig hondenvoer verkochten van pedigree. Daar zag je voornamelijk hooggehakte geparfumeerde dames met aristocratische keffertjes onder hun arm.
Op die ochtend ontmoette ik mijn nieuwe baasje. Hij droeg een jasje van verschoten ribcord en een breedgerande hoed. Zijn gegroefde gezicht met namiddagbaard was grijsgrauw.
Hij stond minutenlang stil voor mijn kooi en keek mij vertederd aan. Ik begon te kwispelen en liet een beminnelijk blafje horen. Het klikte meteen tussen ons. Even later wandelde ik samen met hem naar zijn zolderverdieping op drie hoog. Eerst sjokte ik onzeker achter hem aan maar al snel trippelde ik opgewekt aan zijn zijde.
Doordeweeks at ik vaak wat er van tafel over bleef, of melk met brood en in het weekend soms een blikje pedigree. Wanneer hij stevig doordronk deed hij ook altijd een scheut jenever in mijn etensbakje. ‘Borreltijd’, riep hij dan. Als ik uitgeslobberd was kreeg ik een aangenaam dromerig gevoel en als hij eindelijk naar bed ging dan rolde ik mij op als een bal aan zijn voeteneinde.
Meestal zat hij tot diep in de nacht bij een klein lampje te schrijven waarbij onder veel gevloek de verfrommelde proppen papier zich ophoopten in de hoek van de kamer waar toevallig ook mijn mand stond. Bij iedere prop die mij onbedoeld raakte liet ik een afkeurend gegrom horen.
Toch kon ik me geen beter thuis voorstellen. Ik was zijn maatje waar hij alles mee deelde want echte vrienden had hij niet. Nou ja, in het café had hij zo zijn contacten.
Op vakantie mocht ik naast hem voorin de auto zitten. Waar zijn we samen al niet geweest en wat hebben we daar niet beleefd. Aan de kust van Biskaje werd ik door de razende golfslag metershoog de lucht in geworpen. We doorstonden vreselijke stormen tijdens een bootreis naar Noorwegen, waar ik kotsmisselijk op het dek stond. Zelfs op zijn eerste boekpresentatie mocht ik prominent aanwezig zijn.
Maar als er vrouwen over de vloer kwamen dan schopte hij mij de deur uit en moest ik op de mat onder aan de trap de nacht doorbrengen. De dames die ‘s morgens naar beneden kwamen aaiden mij altijd even over mijn kop. Dan liep ik schuchter naar boven om te kijken of ik weer welkom was.
Zo gingen de jaren voorbij en er kwam geen boek meer uit zijn handen. Hij was de hele dag aan het zuipen en kwam nog amper zijn kamer af.
Op zekere dag trof ik hem levenloos aan op bed. Ik heb toen de hele dag gejankt en geblaft. De onderburen kwamen naar boven om poolshoogte te nemen, waarna mensen in gifgroene pakken hem kwamen halen.
Alleen een paar vrienden uit het café waren op de begrafenis. Na terugkeer van het kerkhof kreeg ik mijn derde baasje. Een sjieke heer in een lange overjas, ook uit het café, nam mij mee naar een antiek gemeubileerd vierkamerappartement, waar het ruikt naar boenwas en sigaren. Daar lig ik nu op het haardkleedje en droom van mijn schrijversbaasje en onze mooie reizen.
 
Dit artikel delen?
Auteur van dit artikel:
© Arthur van Winsen
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 84
Publicatie op .
 
  Meer van deze schrijver:

Geef een waardering voor: "Hondenleven"

Geschreven door Arthur van Winsen . Geplaatst in Kort verhaal.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Grammatica & Spelling:
Passend in deze rubriek:
04.10.20
Feedback:
Ontzettend leuk verhaal Arthur, goed gedaan!
Grammatica & Spelling:
Goed
Passend in deze rubriek:
Ja
  • Lezenswaardig:
    100%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
04.10.20
Feedback:
Bijzonder mooi! Heel graag gelezen.
Passend in deze rubriek:
Ja
  • Lezenswaardig:
    100%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!