Voor schrijvers, door schrijvers
Poëzie

Kort verhaal

Aantal gepubliceerde inzendingen: 700

Hok vol machteloosheid

Soms monster ik mijn zoon. Wanneer hij bijvoorbeeld in de zetel zit, tv te kijken. Na het avondmaal, dan lijkt hij het meest tevreden. Volstrekt zorgeloos en gelukkig ziet hij er dan uit. Alsof de hele wereld klopt en hij er perfect zijn plaats in gevonden heeft. Hier, bij ons, in de zetel.

Het komt mij voor dat deze aanblik mij een gevoel zou moeten geven dat het allemaal wel goed is: Mijn gezin, mijn leven. Dat ik vrede hoor te ervaren, en hierdoor zelfs vertrouwen hoor te vinden in mijn bestaan. Die jongen is gelukkig en hij hoort bij mij. Hij kan er perfect zijn, in deze wereld, met zijn geluk. Dus ik ook, met mijn bezorgdheden. En ik hou van hem en hij houdt van mij, of zo zou het toch moeten zijn. Zo zou het moeten zijn, maar hij geeft mij die gevoelens niet.

David is altijd meer een last geweest dan een lust. Van de eerste dag vroeg hij al buitensporig veel aandacht. Sarah en ik maken daar nu al jaren ruzie over. Zij wil werkelijk alles voor hem doen, maar hij moet toch leren zo zelfstandig mogelijk te leven, ook al heeft hij een beperking?

'Ik ga even rusten op bed.' zegt Sarah, 'Tot zo.'
Ze maakt zelfs geen oogcontact wanneer ze opstaat en naar de slaapkamer gaat. Soms denk ik dat ze moeite heeft met mij nog te verdragen. Ze is veranderd, alleszins, niet meer zo open sinds we die meningsverschillen hebben. Langzaam, maar zeker heeft ze zich afgesloten voor mij. We zijn uit elkaar gegroeid. Maanden zijn we al niet meer intiem. Soms tref ik haar
huilend aan, aan de telefoon met haar vriendin of haar moeder. Dan wil ze niet zeggen waarom.

En daar zit hij dan, met zijn domme gezicht. In mijn zetel. Ik verguis hem daarvoor. Een kleine mongoloïde indringer die mijn leven compleet verziekt heeft. We hielden van mekaar, Sarah en ik, en het leven lag voor ons open. Keihard heb ik ervoor gewerkt. Dan kwam David. Een onvolwaardig kind. Een mongooltje. Per ongeluk.

Het lijkt uitzichtloos. Gelukkig is het dat niet. Mijn baas wil dat ik in Singapore ga werken. Dat ga ik doen ook. Dit is niet het leven dat ik gewild heb. Niet het leven waar ik keihard voor heb gewerkt. En Sarah is ook niet de vrouw meer waar ik van hou. Ik verdien een nieuwe start.

Ik vertrek.

Dit artikel delen?
Auteur: ©Jorre Vanbaelen
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 211
Publicatie op .
 
  Meer van deze schrijver:

Geef een waardering voor: "Hok vol machteloosheid"

Geschreven door Jorre Vanbaelen . Geplaatst in Kort verhaal.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!