• Kort verhaal
  • Blog
  • Column
  • Cursiefje
  • Essay
  • Haiku
  • Poëzie
  • Senryu
  • Limerick
  • Vrij vers
  • 55 woorden
  • Kort verhaal
  • Flitsverhaal
  • Volksverhalen
  • SF & Fantasy
  • Proefstuk
  • Ik, schrijver
  • 3 kleuren
  • Schrijfopdracht
  • Mijn schrijftip
  • Kort verhaal

    973 gepubliceerde artikelen.
    Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! 
    Fragmenten uit gepubliceerde manuscripten of vervolgverhalen zijn niet toegestaan en verwijderen we! Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.
  • Blog

    254 gepubliceerde artikelen.
    Een blog is in feite een persoonlijke webpagina met verhalen over het leven van de schrijver. In een blog vertel je iets aan de lezer waar hij/zij wat aan heeft. Heel vaak is dat iets informatiefs (hoe kun je het beste....) maar het kan ook inspirerend zijn (een persoonlijk verhaal over hoe je omgaat met een scheiding).  Bij een blog hoort een losse en informele schrijfstijl. In een persoonlijke blog draait het erg om de verteller die opschrijft wat hij of zij zelf allemaal meemaakt. Dat kan bijvoorbeeld de dagelijkse beslommeringen als moeder van twee kleine kids (mamablog) zijn.
    Maximaal 1000 woorden. 
  • Column

    433 gepubliceerde artikelen.
    Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.
    Maximaal 750 woorden.
  • Cursiefje

    522 gepubliceerde artikelen.
    Bij cursiefjes verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon, relativeert de realiteit en verzacht de problemen. 
    Maximaal 750 woorden.
  • Essay

    1 gepubliceerde artikelen.
    Een essay is een beschouwende prozatekst of een artikel over een we­ten­schap­pe­lijk, cul­tu­reel of fi­lo­so­fisch on­der­werp, waarin de schrijver zijn persoonlijke visie geeft op hedendaagse verschijnselen, problemen of ontwikkelingen.
    Maximaal 1000 woorden.
  • Haiku

    278 gepubliceerde artikelen.
    Haiku is een vorm van Japanse dichtkunst waarin de natuur, of iets in de natuur, centraal staat, geschreven in drie regels van 5, 7 en 5 lettergrepen. We accepteren alleen gedichten in tekst en dus geen afbeelding van een gedicht..
  • Poëzie

    1147 gepubliceerde artikelen.
    Poëzie is de kunst van het dichten. Ook is poëzie een verzamelnaam voor gedichten en verzen. Poëzie is een taaluiting waarbij een grote nadruk ligt op vorm, klank en beeldspraak. Het geheel is meer dan de som der delen.
    Toen hem gevraagd werd een definitie van poëzie te geven, zei de dichter Robert Frost: "Poetry is the kind of thing poets write." - Poëzie is wat dichters schrijven .
  • Senryu

    412 gepubliceerde artikelen.
    Senryu is een vorm van Japanse dichtkunst over de onvolkomenheid van de mensen, geschreven in drie regels van 5, 7 en 5 lettergrepen. We accepteren alleen gedichten in tekst en dus geen afbeelding van een gedicht.
  • Limerick

    36 gepubliceerde artikelen.
    Een limerick is een gedicht van vijf regels met het rijmschema a a b b a. In de eerste regel wordt (meestal) een persoon of dier geïntroduceerd met een plaatsnaam die meestal gekozen wordt vanwege het rijm. Voorts heeft een limerick vaak humoristische of dubbelzinnige inhoud. De laatste regel is de clou.
  • Vrij vers

    25 gepubliceerde artikelen.

    Een vrij vers is een gedicht zonder regelmatige strofebouw. De eerste strofe telt bijvoorbeeld zes, de tweede twee, de derde vijf verzen. Het gaat om poëtische teksten die vooral een sfeer oproepen. De strofe in een vrij vers heeft veelal een eenheid van idee. Vrije verzen hebben vaak eveneens geen vast maatsysteem. Het ontbreken van (eind)rijm komt eveneens vrij vaak voor in het vrije vers. Daarentegen komt binnen- en middenrijm veel voor in vrije verzen en soms zelfs voorrijm.

  • 55 woorden

    1044 gepubliceerde artikelen.
    Waarom een verhaal in exact 55 woorden (incl. titel)? Omdat de vorm ons dwingt te schrappen tot de essentie van wat we willen zeggen. “In der Beschränkung zeigt sich erst der Meister”, of anders gezegd, in weer een andere taal: “Less Is More.” Alleen fictie komt in aanmerking. Dus een echt, afgerond prozaverhaal, met een begin, een midden en het liefst een verrassend eind en met één of meerdere personages , moet in exact 55 woorden, inclusief de titel, worden verteld.
  • Kort verhaal

    973 gepubliceerde artikelen.
    Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! 
    Fragmenten uit gepubliceerde manuscripten of vervolgverhalen zijn niet toegestaan en verwijderen we! Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.
  • Flitsverhaal

    122 gepubliceerde artikelen.
    Een flitsverhaal is, bij Schrijverspunt, een krachtig en compleet verhaal in het kleinst mogelijk (maximaal 150) aantal woorden. Het moet een begin, midden en einde hebben en bij voorkeur een draai of verrassing aan het einde. De voorkeur gaat uit naar een verhaal in een of slechts meerdere zinnen. Geen zgn quotes, wijsheden, gezegden, etc. Het meest beknopte en sprekend voorbeeld van een flitsverhaal is het verhaal dat Ernest Hemingway schreef.
    " Te koop: babyschoenen. Nooit gedragen."
  • Volksverhalen

    38 gepubliceerde artikelen.
    Sprookjes behoren tot een oude orale traditie en bevatten vaak een zedenles of diepere wijsheid. Het woord sprookje is afgeleid van het middeleeuwse 'sproke', dat verhaal of vertelling betekent. Als ongeschreven vertelling richtte een sproke zich tot ongeletterde volwassenen. De bekende sprookjes kennen we natuurlijk allemaal maar we lezen/horen ook graag verhalen die zelf verzonnen zijn. In deze schrijfactiviteit bieden we de mogelijkheid om zelf verzonnen sprookjes of een fabel toe te voegen. Gewoon om lekker voor te lezen voor kinderen of wie ze ook maar horen wil.
    Maximaal 1000 woorden.
  • SF & Fantasy

    13 gepubliceerde artikelen.
    Science fiction en Fantasy vallen beide onder een speculatief fictiegenre waarin veel elementen, personages en instellingen worden gecreëerd uit verbeeldingskracht en speculatie in plaats van uit de realiteit en het dagelijks leven. Er is echter een duidelijk verschil tussen science fiction en fantasy. Science fiction is gebaseerd op wetenschap en technologie en geeft daarom scenario's weer die op een dag waar zouden kunnen zijn. Fantasie daarentegen heeft betrekking op veel bovennatuurlijke elementen en vindt plaats in een wereld die niet bestaat en nooit kan bestaan.
    Bij een SF of Fantasyverhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.
  • Proefstuk

    19 gepubliceerde artikelen.
    Je schrijft veel en graag en bent meestal tevreden over je schrijfresultaten. Je deed al mee aan schrijfactiviteiten en schrijfwedstrijden maar je kunt nu ook een verhaal of gedicht laten zien waar je echt trots op bent of... waar je juist nog over twijfelt maar wat je wel graag aan anderen wilt laten zien. Dat is mogelijk in deze rubriek. Leden van Schrijverspunt kunnen in deze rubriek een schrijfresultaat tonen als een proefstuk van eigen kunnen. Er zijn geen voorwaarden voor genre, aantal woorden, etc. Het is jouw proefstuk wat jij graag aan anderen wilt laten lezen. Je mag max. 1 proefstuk insturen!
    Van lezers verwachten we respect voor de publicatie. Beloon de schrijver voor zijn/haar durf en inzet met serieuze feedback.
  • Ik, schrijver

    9 gepubliceerde artikelen.
    Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.
    Schrijf een fantasierijk verhaal met als onderwerp 'Ik, schrijver'. Waarheidsgetrouw of compleet fictief, het is aan jou als het maar de moeite waard is om te lezen. Probeer de lezer te boeien en mee te trekken in jouw wereld als schrijver.
  • 3 kleuren

    4 gepubliceerde artikelen.
    Een verhaal geschreven in maximaal 300 woorden waarbij 3 kleuren een rol spelen. De schrijver bepaalt zelf de kleuren. Het is echter niet de bedoeling om een kleur sec alleen als kleur te gebruiken maar ook als bv begrip, symbool of gemoedstoestand (Een blauwtje lopenZich groen en geel ergeren, wit wegtrekken, etc) .
  • Schrijfopdracht

    87 gepubliceerde artikelen.
    Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.
    Inzenden voor deze schrijfactiviteit is niet meer mogelijk. Op termijn beëindigen we deze mogelijkheid.
  • Mijn schrijftip

    Elke auteur heeft zo haar/zijn persoonlijke ervaringen met schrijven en weet vaak wat haar/hem beter, makkelijker, lezenswaardiger, spannender, etc. doet schrijven. Die ervaringen willen we hier graag delen met andere schrijvers. Zo beknopt mogelijk worden hier persoonlijke schrijftips voor schrijvers beschreven. Voor de een een ervaring, voor de ander wellicht een eye-opener.
    Maximaal 20 woorden.

Ook jouw artikel is welkom! Ga s.v.p. naar het overzicht van deze schrijfactiviteit om ook jouw verhaal/gedicht toe te voegen.

Hoe slecht ben jij?

Hoe slecht ben je?

Die vraag hoor ik plots iemand in mijn oor fluisteren. Verward kijk ik naar rechts. Een man , schat hem voor in de 30 , kijkt me aan.

Ik kijk terug, donkere ogen kijken me aan.

“Wat”?

“Hoe slecht ben je”?

Ik had de vraag dus blijkbaar de eerste keer al goed verstaan. “Wat bedoel je, waarin, slecht zijn, ik snap je niet, als dit een openingszin is, is hij goed beroerd”.

De man lacht, mooie rechte tanden komen tevoorschijn.

“Nee, ik doe niet aan openingszinnen, ik begin gewoon een gesprek over iets wat ik van iemand zou willen weten. En van jou zou ik graag willen weten hoe slecht je bent, want ik weet dat jij je slechte kant al kent. Dat je die al hebt meegemaakt”.

“Dus eigenlijk, eerlijke oprechte interesse in jou slechte kant”.

“Waarom, wil je dat weten en nog belangrijker waarom zou ik met jou in gesprek gaan überhaupt”?

“Zit hier gewoon lekker te genieten van de muziek, de zon en de mensen”.

Hij was inmiddels naast me gaan zitten. Lange benen strekten zich uit naast de mijne.

“Omdat jij wil weten waarom ik die vraag stel, daarom ga je het gesprek met me aan. Daarom loop je niet weg en daarom stuur je me niet weg”.

“Ik weet dat ik gelijk heb. Jij hebt je ergste kant van jezelf in de spiegel gezien. De kant die je nooit meer wilt zien, die je ontkent. Onderdrukt maar niet helemaal. De angst van je dat je nogmaals die kant van jezelf vrij moet laten. Ik kon het bijna voelen toen ik naast je stond. Je gereserveerde houding, de blik in je ogen, de onderdrukte angst en woede in je stem”.

Ik begin nu kwaad te worden. “Waarom ga je niet gewoon en laat je me met rust”.

“Oke, dan ga ik, maar dan zul je nooit weten waarom ik dit van je weet of hoe ik het merk. Zeg het maar”.

Hij pakte zijn rugzak, haalde er een flesje water uit en hing de hengsels over zijn schouder.

Het flesje gaf hij mij, hij stak zijn hand op en ging.

“Stop! Wacht”! Hij draaide zich niet om maar stopte wel.” Ik wil weten hoe je het weet. Als je mij iets vertelt, vertel ik jou hoe slecht ik ben geweest”.

Hij kwam terug, ging naast me zitten.

Haalde een tweede flesje water uit zijn rugzak draaide de dop eraf en nam een goede teug.

Hij stak zijn hand uit en ik gaf hem een hand. Het was vreemd, hij miste een vinger. Was me niet eerder opgevallen.

“Arjan” zei hij “en jij bent Gwen. Gwen Anderveen, aan elkaar geschreven die achternaam. Ja, ik weet wie je bent. Ik weet hoe slecht je bent. Ik weet wat je hebt gedaan ik heb jaren naar je gezocht”.

Paniek bekruipt me. Als hij het weet. Oh god, als hij het weet. Ik zie mezelf al voor de rechter staan. Zitten in een gevangenis, psychiatrische inrichting.

“Jij hebt een man vermoord, ongeveer 15 jaar geleden, je was toen 13 jaar oud. Niemand is er ooit achter gekomen. Iedereen dacht dat hij een natuurlijke dood was gestorven. Maar ik weet het, ik heb het je zien doen. Toen”.

Hij werd stil.

Nam nog een slok water. Hij keek me aan, lang.

“De man die gedood hebt, was mijn vader. Zie je geen gelijkenis”?

Ik begin te rillen, oncontroleerbaar. Dat was het. Altijd zat er in mijn achterhoofd dat iemand het zou weten, dat ik er niet mee weg kon komen. Al was het me 15 jaar lang gelukt. Nooit had ik erover gesproken. Nooit. Met niemand. Nu kwam deze man. Deze Arjan, die beweerde dat hij de zoon was van de man die ik vermoord had.

Zolang had ik het weggestopt. Zo lang dat zelfs de “openingszin" me niet had gewaarschuwd.

Ik was het vergeten. Die zin. Hoe kon ik die zin vergeten.

Arjan keek me aan, die ogen, die zin.

Ik probeerde op te staan. Wankelend maar Arjan trok me weer terug.

“Kom ik ben nog niet klaar, niet weglopen nu, je weet nog niets.

Luister naar alles en vertel me dan het missende deel”.

Ik zak terug op de grond. Flitsen van 15 jaar geleden schieten aan me voorbij. De stem, de vraag, de ogen, de pijn, oh god, de pijn. De vernedering en uiteindelijk de verlossing.

Arjan ziet me worstelen met mezelf en geeft me de tijd tot mezelf te komen.

Dan gaat hij verder. “Ik volg je nu ongeveer een jaar. Op afstand meestal. Soms wat dichterbij maar vandaag kon ik het niet meer aanzien. Je komt vrolijk over, doet je normale sociale ding, maar die onderhuidse dreiging, spanning is zo voelbaar dat elke vriendschap al dood is voor hij echt is begonnen. Niemand snapt waarom. Jij niet en de mensen die je in de steek hebben gelaten ook niet. Het is gewoon een feit. Jij wijdt je gebrek aan vrienden aan het vele verhuizen. Maar diep in je hart weet je dat het niet zo is. Ik weet het, ik heb hetzelfde”.

Jij hebt mijn vader gedood, maar uiteindelijk ben ik de schuldige. Ik heb je de middelen gegeven. Het was mijn epi-pen, mijn adrelinespuit, mijn allergie die hem heeft doen heengaan. Ik wist wat er met jou zou gebeuren. Ik heb meer dan eens moeten toekijken. Eens heb ik geweigerd. Het kostte me mijn ringvinger. Zonder pardon, excuus of maar met zijn ogen te knipperen pakte hij een tang en knipte mijn vinger weg. Ik zag hem erop kauwen terwijl hij een meisje verkrachte en vermoorde. Drie dagen lang was hij met haar bezig. Drie dagen heeft hij geknauwd op mijn vingerkootjes. Het meisje ging eindelijk dood. Ik was zo blij voor haar, je kunt niet weten hoe blij ik was.                                                                            

Toen kwam hij met jou thuis. Er zat nog geen week tussen.

Ik wilde je helpen, maar wist niet goed hoe. Ik kon niet te dicht bij je in de buurt komen, dan kreeg mijn vader argwaan.

Oh ja, op de vraag waar of wie mijn moeder was of is. Niemand weet het. Ze verdween uit het ziekenhuis een paar dagen na mijn geboorte . Dat terzijde.

Ik wist wat mijn vader met je ging doen. Ik hoorde hem diezelfde vraag al aan meerdere meisjes stellen. Ik moest erbij zijn van hem, vanaf mijn 14de heb ik hem meisjes zien vernederen, mishandelen tot hun dood een verlossing was.

Altijd met de vraag: hoe slecht ben jij. Als de meisjes eenmaal dood waren moest ik ze begraven in de tuin en ging hij op zoek naar een nieuw meisje.

Toen kwam hij met jou op de proppen. Jij, je gaf niet op, je huilde niet, gilde niet. Je schopte en probeerde te bijten. Ik keek naar je, vanachter een spleet in de schuur. Jouw vechtlust was nieuw voor mij. Ik had maar eenmaal in mijn leven tegengestribbeld en het kostte me mijn ringvinger, daarna was ik tam, luisterde en deed wat hij vroeg.

Jij niet. Ik wist dat je inmiddels drie tenen kwijt was, dat je geen vingernagels meer had, maar nog gaf je niet op. Ik wilde je helpen, maar durfde geen risico te nemen.

Bij het avondeten gaf mijn vader aan dat je nog twee dagen had, anders zou hij een voor een zo mogelijk nog pijnlijkere dood zorgen. Hij had daar wel ideeën over. Hij vroeg mijn hulp met je, ik moest je ertoe zetten je over te geven aan hem, zoals hij het wilde, dan zou hij ervoor zorgen dat je rustig kon inslapen.

Ik wilde weigeren. Ik was bijna 17, maar ik durfde niet. Ik was niet zo sterk als jij.

De volgende dag was het een schitterende lentedag. Gezien mijn enorme allergie voor bijen en wespen, gaf mijn vader mij mijn epi-pen mee met de woorden: Ik ben bezig. Mocht je gestoken worden, prik dat ding in je arm en je hart red het wel. In de keukenla ligt er nog een, gebruik ze nooit tegelijk jong, dan bezwijkt je hart van de hoeveelheid adrenaline.

Nu, wegwezen. En, eh, vanmiddag ga jij naar die griet en vertelt haar hoe het er voorstaat. Ben haar gezeik zat.

Gezien het feit dat jij een watje bent zul je haar niet langer willen zien lijden, dus doe wat ik verteld heb, dan lijdt ze het minst.

‘s Middags heb ik beide epi-pennen bij je neergelegd, ik hoopte dat je ze zou gebruiken. Dat je snapte wat de opzet was. Je hebt mij nooit gezien. Ben gegaan toen je probeerde uit je dichtgeslagen ogen naar me op te kijken.

“Ja”, zei ik. “Je zei nog iets tegen me. Ik kon het niet verstaan. Het leek belangrijk maar de wolken in mijn hoofd waren te zwaar om je te kunnen volgen”.

Ik zei: beide voor verlossing, hij of jij.

Daarop ben je vertrokken. Je deed de deur achter je weer op slot. Het deed zo’n pijn. Ik hoorde je de deur weer op slot doen, mijn enige uitweg. En jij deed hem op slot. Ik werd zo boos op je. Zo ontzettend kwaad. Alles wat me gebeurde kwam door jou, jij was mijn folteraar, mijn gijzelaar. Ik haalde kracht uit die woede, die razernij. Toen je vader binnenkwam en hij aan mijn pijnlijke voet met ontbrekende tenen trok en vroeg: hoe slecht ben jij, had ik de kracht om overeind te komen en de beide prikpennen direct in zijn hals te prikken. Hij reageerde direct, sloeg me in mijn gezicht en trok de naalden uit zijn hals. Vrijwel direct daarna zag ik hem blauw aanlopen, schokken en neervallen. Ik heb gewacht, voor mijn gevoel uren. Maar je kwam niet. Daarop heb ik me eerst op mijn knieën en later op mijn kapotte voeten een weg uit die schuur gezocht. Ik heb nog zeker een halve week buiten lopen dwalen voor ik gevonden werd. Ze hebben nooit achterhaalt wat er met mij is gebeurd. Behalve de fysieke verwondingen dan. Ik heb nooit iemand iets verteld, nooit. Later heb ik in de krant gelezen dat er een man in een afgelegen boerderij dood was aangetroffen na een anonieme melding.

Jij bent nooit ergens ter sprake gekomen. Nergens.

Arjan knikte. Klopt. Net als jij ben ik gevlucht. Ik bleek niet eens te bestaan. Er was nooit een geboorteaangifte gedaan van mij.

Jaren heb ik geprobeerd me te scholen, een bestaan op te bouwen en een normaal leven te lijden. Jij bleef echter door mijn hoofd spoken en uiteindelijk ben ik je gaan zoeken.

Eerst om te weten te komen of je het had overleefd, nadien om erachter te komen hoe je het had overleefd.

Ik kwam achter je gegevens, uiteindelijk.

Nu ben ik hier.

Ik kom om je te vertellen hoe slecht je bent.

Jij bent niet slechter dan ieder ander mens die vecht voor zijn of haar leven.

Door jou toedoen heb je twee levens gered.

Het jouwe en het mijne. En wie weet van hoeveel andere jonge meisjes die mijn vader nog mee zou hebben genomen eer hij zou zijn gepakt.

Dus….

Hoe slecht ben je?…

Note van de schrijver: Dit verhaal is geschreven naar aanleiding van de zin: Hoe slecht ben jij?- Deze zin werd mij als schrijfopdracht gegeven door een vriend

Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Hoe slecht ben jij?"

© Ingrid Bruggink
08.04.20
Feedback:
Boeiend, luguber verhaal.
Ik vind de vraag intrigerend, dacht eerst dat de man zo'n huis-tuin-keuke n filosoof was. Wat mij verbaast is dat hij tegen haar zegt dat ze slecht is. Het is zelfbehoud. En is het geloofwaardig dat hij man nooit de politie heeft ingeschakeld?
Schrijffoutje: slechter dan.
  • Kwaliteit
    4/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • Ingrid Bruggink 08.04.20
    Schrijffout heb ik aangepast.
    Dank je voor je commentaar. Ik schrok er zelf van hoe luguber het werd tijdens het schrijven ;-). Maar zo ontsnapte het nu eenmaal uit mijn pen. Ik weet niet af het geloofwaardiger wordt als de politie ingeseind zou worden door hem. Angst en schaamte zouden daarin een grote rol kunnen spelen. In wezen zegt hij tegen haar dat ze niet slechter is als ieder ander mens die voor zichzelf opkomt.

In elke boekenwinkel: