• Kort verhaal
  • Blog
  • Column
  • Cursiefje
  • Essay
  • Haiku
  • Poëzie
  • Senryu
  • Limerick
  • Vrij vers
  • 55 woorden
  • Kort verhaal
  • Flitsverhaal
  • Volksverhalen
  • SF & Fantasy
  • Proefstuk
  • Ik, schrijver
  • 3 kleuren
  • Schrijfopdracht
  • Mijn schrijftip
  • Kort verhaal

    972 gepubliceerde artikelen.
    Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! 
    Fragmenten uit gepubliceerde manuscripten of vervolgverhalen zijn niet toegestaan en verwijderen we! Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.
  • Blog

    253 gepubliceerde artikelen.
    Een blog is in feite een persoonlijke webpagina met verhalen over het leven van de schrijver. In een blog vertel je iets aan de lezer waar hij/zij wat aan heeft. Heel vaak is dat iets informatiefs (hoe kun je het beste....) maar het kan ook inspirerend zijn (een persoonlijk verhaal over hoe je omgaat met een scheiding).  Bij een blog hoort een losse en informele schrijfstijl. In een persoonlijke blog draait het erg om de verteller die opschrijft wat hij of zij zelf allemaal meemaakt. Dat kan bijvoorbeeld de dagelijkse beslommeringen als moeder van twee kleine kids (mamablog) zijn.
    Maximaal 1000 woorden. 
  • Column

    433 gepubliceerde artikelen.
    Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.
    Maximaal 750 woorden.
  • Cursiefje

    522 gepubliceerde artikelen.
    Bij cursiefjes verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon, relativeert de realiteit en verzacht de problemen. 
    Maximaal 750 woorden.
  • Essay

    1 gepubliceerde artikelen.
    Een essay is een beschouwende prozatekst of een artikel over een we­ten­schap­pe­lijk, cul­tu­reel of fi­lo­so­fisch on­der­werp, waarin de schrijver zijn persoonlijke visie geeft op hedendaagse verschijnselen, problemen of ontwikkelingen.
    Maximaal 1000 woorden.
  • Haiku

    278 gepubliceerde artikelen.
    Haiku is een vorm van Japanse dichtkunst waarin de natuur, of iets in de natuur, centraal staat, geschreven in drie regels van 5, 7 en 5 lettergrepen. We accepteren alleen gedichten in tekst en dus geen afbeelding van een gedicht..
  • Poëzie

    1145 gepubliceerde artikelen.
    Poëzie is de kunst van het dichten. Ook is poëzie een verzamelnaam voor gedichten en verzen. Poëzie is een taaluiting waarbij een grote nadruk ligt op vorm, klank en beeldspraak. Het geheel is meer dan de som der delen.
    Toen hem gevraagd werd een definitie van poëzie te geven, zei de dichter Robert Frost: "Poetry is the kind of thing poets write." - Poëzie is wat dichters schrijven .
  • Senryu

    411 gepubliceerde artikelen.
    Senryu is een vorm van Japanse dichtkunst over de onvolkomenheid van de mensen, geschreven in drie regels van 5, 7 en 5 lettergrepen. We accepteren alleen gedichten in tekst en dus geen afbeelding van een gedicht.
  • Limerick

    35 gepubliceerde artikelen.
    Een limerick is een gedicht van vijf regels met het rijmschema a a b b a. In de eerste regel wordt (meestal) een persoon of dier geïntroduceerd met een plaatsnaam die meestal gekozen wordt vanwege het rijm. Voorts heeft een limerick vaak humoristische of dubbelzinnige inhoud. De laatste regel is de clou.
  • Vrij vers

    25 gepubliceerde artikelen.

    Een vrij vers is een gedicht zonder regelmatige strofebouw. De eerste strofe telt bijvoorbeeld zes, de tweede twee, de derde vijf verzen. Het gaat om poëtische teksten die vooral een sfeer oproepen. De strofe in een vrij vers heeft veelal een eenheid van idee. Vrije verzen hebben vaak eveneens geen vast maatsysteem. Het ontbreken van (eind)rijm komt eveneens vrij vaak voor in het vrije vers. Daarentegen komt binnen- en middenrijm veel voor in vrije verzen en soms zelfs voorrijm.

  • 55 woorden

    1044 gepubliceerde artikelen.
    Waarom een verhaal in exact 55 woorden (incl. titel)? Omdat de vorm ons dwingt te schrappen tot de essentie van wat we willen zeggen. “In der Beschränkung zeigt sich erst der Meister”, of anders gezegd, in weer een andere taal: “Less Is More.” Alleen fictie komt in aanmerking. Dus een echt, afgerond prozaverhaal, met een begin, een midden en het liefst een verrassend eind en met één of meerdere personages , moet in exact 55 woorden, inclusief de titel, worden verteld.
  • Kort verhaal

    972 gepubliceerde artikelen.
    Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! 
    Fragmenten uit gepubliceerde manuscripten of vervolgverhalen zijn niet toegestaan en verwijderen we! Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.
  • Flitsverhaal

    122 gepubliceerde artikelen.
    Een flitsverhaal is, bij Schrijverspunt, een krachtig en compleet verhaal in het kleinst mogelijk (maximaal 150) aantal woorden. Het moet een begin, midden en einde hebben en bij voorkeur een draai of verrassing aan het einde. De voorkeur gaat uit naar een verhaal in een of slechts meerdere zinnen. Geen zgn quotes, wijsheden, gezegden, etc. Het meest beknopte en sprekend voorbeeld van een flitsverhaal is het verhaal dat Ernest Hemingway schreef.
    " Te koop: babyschoenen. Nooit gedragen."
  • Volksverhalen

    38 gepubliceerde artikelen.
    Sprookjes behoren tot een oude orale traditie en bevatten vaak een zedenles of diepere wijsheid. Het woord sprookje is afgeleid van het middeleeuwse 'sproke', dat verhaal of vertelling betekent. Als ongeschreven vertelling richtte een sproke zich tot ongeletterde volwassenen. De bekende sprookjes kennen we natuurlijk allemaal maar we lezen/horen ook graag verhalen die zelf verzonnen zijn. In deze schrijfactiviteit bieden we de mogelijkheid om zelf verzonnen sprookjes of een fabel toe te voegen. Gewoon om lekker voor te lezen voor kinderen of wie ze ook maar horen wil.
    Maximaal 1000 woorden.
  • SF & Fantasy

    13 gepubliceerde artikelen.
    Science fiction en Fantasy vallen beide onder een speculatief fictiegenre waarin veel elementen, personages en instellingen worden gecreëerd uit verbeeldingskracht en speculatie in plaats van uit de realiteit en het dagelijks leven. Er is echter een duidelijk verschil tussen science fiction en fantasy. Science fiction is gebaseerd op wetenschap en technologie en geeft daarom scenario's weer die op een dag waar zouden kunnen zijn. Fantasie daarentegen heeft betrekking op veel bovennatuurlijke elementen en vindt plaats in een wereld die niet bestaat en nooit kan bestaan.
    Bij een SF of Fantasyverhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.
  • Proefstuk

    19 gepubliceerde artikelen.
    Je schrijft veel en graag en bent meestal tevreden over je schrijfresultaten. Je deed al mee aan schrijfactiviteiten en schrijfwedstrijden maar je kunt nu ook een verhaal of gedicht laten zien waar je echt trots op bent of... waar je juist nog over twijfelt maar wat je wel graag aan anderen wilt laten zien. Dat is mogelijk in deze rubriek. Leden van Schrijverspunt kunnen in deze rubriek een schrijfresultaat tonen als een proefstuk van eigen kunnen. Er zijn geen voorwaarden voor genre, aantal woorden, etc. Het is jouw proefstuk wat jij graag aan anderen wilt laten lezen. Je mag max. 1 proefstuk insturen!
    Van lezers verwachten we respect voor de publicatie. Beloon de schrijver voor zijn/haar durf en inzet met serieuze feedback.
  • Ik, schrijver

    9 gepubliceerde artikelen.
    Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.
    Schrijf een fantasierijk verhaal met als onderwerp 'Ik, schrijver'. Waarheidsgetrouw of compleet fictief, het is aan jou als het maar de moeite waard is om te lezen. Probeer de lezer te boeien en mee te trekken in jouw wereld als schrijver.
  • 3 kleuren

    4 gepubliceerde artikelen.
    Een verhaal geschreven in maximaal 300 woorden waarbij 3 kleuren een rol spelen. De schrijver bepaalt zelf de kleuren. Het is echter niet de bedoeling om een kleur sec alleen als kleur te gebruiken maar ook als bv begrip, symbool of gemoedstoestand (Een blauwtje lopenZich groen en geel ergeren, wit wegtrekken, etc) .
  • Schrijfopdracht

    87 gepubliceerde artikelen.
    Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.
    Inzenden voor deze schrijfactiviteit is niet meer mogelijk. Op termijn beëindigen we deze mogelijkheid.
  • Mijn schrijftip

    Elke auteur heeft zo haar/zijn persoonlijke ervaringen met schrijven en weet vaak wat haar/hem beter, makkelijker, lezenswaardiger, spannender, etc. doet schrijven. Die ervaringen willen we hier graag delen met andere schrijvers. Zo beknopt mogelijk worden hier persoonlijke schrijftips voor schrijvers beschreven. Voor de een een ervaring, voor de ander wellicht een eye-opener.
    Maximaal 20 woorden.

Ook jouw artikel is welkom! Ga s.v.p. naar het overzicht van deze schrijfactiviteit om ook jouw verhaal/gedicht toe te voegen.

Het verhaal van de ouwe deur

Ik wil toch effe iets kwijt. Een paar weken geleden hebben Ari en ik namelijk een ouwe deur gekocht. Waarom? In ons buitenverblijf in Landgraaf bevindt zich op de begane grond een kamer die wij in de toekomst, nabije toekomst moet ik helaas zeggen, willen gaan gebruiken als ‘senioren slaapkamer’. En de deur die er nu in zit, met glas, heeft een formaat van 82,5 x 199,5 cm. Dat is géén standaardmaat. Dus ik het internet afstruinen naar ‘deuren oude maten’, zonder glas, en zo kwam ik terecht bij de firma ‘Destijdsch’ in Den Bosch. Alleen die naam al sprak mij enorm aan. Destijdsch met ‘sch’, ja, dan is het wel goed hè, want vroeger was alles beter. Toen waren we nog jong en mooi en dit en dat, maar goed, dat is een ander verhaal... daar ligt inmiddels een flinke laag stof op.

Die firma Destijdsch heeft in elk geval enkele duizenden oude deuren, uit sloophuizen, huizen die van het gas af moeten, enzovoorts, op voorraad. En dus togen Ari en ik een zaterdagmiddag erop uit om binnen te treden in de wereld van ‘Destijdsch’. Een mooi, nostalgisch ogend pand met allerlei spullen ‘uit vroeger tijden’, waaronder ook houten tafelbladen, oude lampen, van die dikke balken enzovoorts. Je krijgt meteen zin om je hele huis met die ‘ouwe meuk’ in te richten. Je past er zelf ook steeds beter bij…… een volledige integratie. Geholpen door een lieftallige jonge dame – naarmate je ouder wordt krijgt het begrip ‘jong’ steeds ruimere proporties – kwamen we, via een moeilijk begaanbare ijzeren trap, terecht bij de afdeling ‘oude deuren’. En dan is het toch net alsof je in de jaren vijftig, zestig belandt. Met deuren met bovenin dat dikkige, gebobbelde glas waar je niet doorheen kunt kijken, van die klaslokaaldeurramen, en ook heel smalle deuren, want tja, in die tijd had men nog geen last van coronakilo’s. Men was slank en leefde in vrijheid. Iedereen stookte kolen en toch was er blijkbaar geen opwarming van de aarde, want daar sprak werkelijk niemand over…  Schoorstenen zaten destijdsch vol met roet en daardoor werden Pieten zwart.  En blijkbaar deed men in die tijd ook niet zo uit de hoogte, want een deur van pakweg twee meter was toen zo ongeveer de max. Frisdrank kreeg je toen ook nog in literflessen, nu minimaal anderhalf. Maar ja, ‘anderhalf’ is tegenwoordig sowieso de standaard.

Op de zijkant van elke deur stond met een zwarte stift het formaat geschreven, en er was ook een bepaalde ordening zichtbaar. Deuren met glas, deuren zonder glas. Eerst de smalle en dan de iets bredere. Van arbeiderswijkjesdeur tot ‘crème de la caque’ deur. Na wat heen en weer gedraal vonden we enkele deuren, de ‘viervaksdeuren’ die dicht in de buurt kwamen bij het door ons gewenste formaat. Een paar millimeter te breed of te hoog, maar goed, omdat het in die tijd nog allemaal ‘volle deuren’ waren en niet van die eierdoosjesdeuren, kan een timmerman dat wel eraf schaven. Uiteraard dook de vraag op: is zo’n deur na al die jaren, die steeds op dezelfde plek moet blijven - ook een soort lockdown - nog wel geschikt? Is die niet hartstikke scheef? Mag je zo’n oude ‘boom’ nog wel verplaatsen, uit zijn oude vertrouwde omgeving halen? Wat blijft na zestig, zeventig jaar nog fier overeind staan en het vaderland dienen?

Om de beoogde kwaliteitscontrole uit te voeren moest een nauwkeurig door ons geselecteerde deur via de reeds eerder genoemde en ietwat moeilijk beloopbare ijzeren trap naar beneden gesleept worden om aldaar op de betonnen vloer neergevlijd en geïnspecteerd te worden. Het ‘moment suprème’ naderde. Zou de deur volledig plat liggen, dan was ie goed. Tenzij die vloer natuurlijk niet waterpas is. Het is ook altijd wat. Zou er ‘speling’ zijn in de hoeken, tja, jammer dan. De reeds eerder genoemde lieftallige jongedame had blijkbaar een vooruitziende blik en beschikte over een behoorlijke portie mensenkennis, want zij stelde ons, twee mannen met een nu niet nader te benoemen seksuele geaardheid, met vier linkerhanden, meteen voor om de door ons uitgezochte deur maar zelf naar beneden te torsen. Wij gingen meteen, zonder overleg, met dit voorstel akkoord. Wij twee zijn weer veilig beneden gekomen… en die jongedame trouwens ook. Het was toch een beetje raar gezicht dat wij, als stoere mannen, in vroeger tijden – destijdsch – nog met pijl en boog actief in onbegaanbare bossen om, met gevaar voor eigen leven, ‘wild en gevogelte’ te vangen, achter die vrouw aanliepen, die die loodzware deur voortsleepte. Gelukkig kende ons ter plekke verder niemand en hebben we, ons toch enigszins beschaamd voelend, ervan afgezien om datgene wat zich hier heeft afgespeeld, de omgedraaide wereld, ook maar aan enig persoon toe te vertrouwen. Ja, dit was best een lange en lastige zin, maar het was ook een lastige, om niet te zeggen onwezenlijke situatie! Ik hoop toch dat u, ik spreek maar even in de beleefdheidsvorm, hier volgt immers een verzoek, daar begrip voor kunt opbrengen. Enfin, de deur bleek kwalitatief in orde te zijn. Dat vermoeden hadden wij overigens al, want het bijzondere aan deze deur was dat ene zijde wél geverfd was en de andere zijde, je raadt het al, niet. Oftewel: ontegenzeggelijk is er hier sprake van een meterkastdeur. Voor lezers onder de vijfendertig jaar: vroeger, toen er nog geen ‘slimme meters waren’ belde wel eens iemand aan die beleefd vroeg of ie in jouw meterkast mocht kijken om de standen te noteren van water, gas en elektra. Met het oog op mogelijke pandemieën, zoals ook corona, is men daarmee gestopt, om zoveel mogelijk contactmomenten te vermijden. Tja, wie het verleden niet kent, zal nooit het heden begrijpen.

Om een lang verhaal kort te maken besloten we om de, nog in te korten deur te kopen en enkele dagen later stond er voor slechts 20 euro extra, een bezorger op de stoep, die bijna letterlijk en figuurlijk met de deur in huis viel. Mooi zo. Daar kun je niet zelf voor gaan hannesen, en zeker Ari en ik niet, want achteruit rijden met een aanhanger en dat soort, met name voor andere in de nabijheid zijnde mensen, levensgevaarlijke manoeuvres, dat is iets dat niet op ons curriculum vitae staat bij de onderscheidende vaardigheden. Ari is trouwens ooit geslaagd voor zijn rijexamen terwijl hij bij het fileparkeren de auto met twee wielen op de stoep had gezet. De examinator vroeg toen nog aan Ari of hij vond dat de auto ‘goed’ stond, waarop Ari hem verbaasd aankeek en antwoordde: ”Helemaal goed, niks meer aan doen.” Ja mensen, de wereld zou een stuk eenvoudig zijn als we zouden leven naar de principes van Ari. Ik kan daar enorm jaloers op zijn. Nu, jaren later, vragen we ons trouwens nog geregeld af of die stoep, bij dat rijexamen, wel juist gepositioneerd was. Weet je, het is altijd zo gemakkelijk om dingen eenzijdig te beredeneren en iemand van fouten te betichten…

Dit verhaal krijgt toch nog een onverwachte wending, om niet te zeggen een cliffhanger. Twee weken ná de aankoop ‘bekroop’ mij, vanuit het niets, een gedachte die mij toch wel enigszins in vertwijfeling bracht. Ik zal proberen uit te leggen wat mijn brein mij, hoewel te laat, toch nog ingaf. Als je een oude ‘volle’ deur kunt inkorten, dan zal dat dus ook wel kunnen met een nieuwe ‘volle’ deur, zo fluisterde mijn grijze massa mij in. Oeps… conclusie: ik had net zo goed een nieuwe deur van 83 x 201,5 cm kunnen kopen en die iets kleiner laten schaven. Daar had ik nou net niet aan gedacht. Dom, dom, dom. Nu moest ik dus die oude ‘destijdsch’ deur gaan schuren, schuurmachientje kopen, plamuren, oplappen, in de grondverf zetten enzovoorts en dan maar hopen dat het uiteindelijk zou goed komen. Ik besloot de timmerman, die de deur uiteindelijk ook moet komen inhangen, te bellen om te vragen of ie effe kon langskomen, of beter gezegd aankomen, om te checken of de deur überhaupt kwalitatief goed genoeg is om er ‘iets’ van te maken. De timmerman kwam en belde aan. Wij hebben nog zo’n ouderwetse ‘indrukbel’. Ik hoorde ‘tring’. Heel bescheiden, niet te lang. Nu ik erover nadenk, het was zo kort, dat ik zelf 'ing' niet hoorde. Alleen maar 'tr'. Heel subtiel. Dat gaf mij al een goed gevoel moet ik zeggen. Je hebt ook van die mensen die zo’n bel drie, vier seconden ingedrukt houden. Van die ongeduldige types. Zo van: trrrrriiiiiiiiiinnnnngggggg.

Pas op voor deze mensen zou ik zeggen. Te snel gestopt met borstvoeding, of te laat gestart met verkering krijgen, zoiets zal het zijn. Terug naar de timmerman die voor de deur stond. Voor alle duidelijkheid: niet voor dé deur, maar vóór de voordeur. Erg verwarrend allemaal, inderdaad. Waarom is het leven soms toch zo ingewikkeld? Ik zag dat de timmerman nog al zijn tien vingers had, waardoor ik begon te twijfelen of dit wel een échte timmerman is…. Een timmerman met tien vingers…. Nou, dan kun je wel op je vingers na…….. nee, dit is een beetje ongelukkige grap. Hij vouwde zijn meterstok uit, liep naar de ouwe deur en zei met duidelijke stem: “Die deur is niet breed genoeg….” De schrik sloeg mij om het hart. Dit kon toch echt niet waar zijn…. Had ik dan zo slecht gemeten? Al snel bleek dat de timmerman zijn duimstok verkeerd om had gehouden, en tja, dan krijg je andere uitslagen, die simpelweg niet kloppen. Beetje Trumpiaans, maar het houdt je wel bezig. Fakenews. De deur was ook volgens de timmerman in orde. Ik kon dus met een gerust hart overgaan tot het schuren en plamuren. En natuurlijk, ik mocht hierbij niet falen, want dan zou die domme fout van een ouwe deur kopen twee keer zo hard aankomen. Ik had nu dus toch nog een kans om mijn eer te redden, want nog een nieuwe deur moeten aanschaffen, nee, dat zou zogezegd ‘de deur dichtdoen’. Gewapend met mijn Black & Decker schuurmachine, ouwe trui, ouwe joggingbroek en mondkapje – maar dit keer niet voor de aerosolen - ging ik aan de slag. Ik ontdekte steeds meer deukjes, krasjes, butsen enzovoorts, maar goed, het is net als met make-up, met voldoende plamuur kom je een heel eind. En zeer zeker met sfeerlicht erbij. En toen ik zo met mijn eigen handen puur vakwerk aan het leveren was, vroeg ik mij af welke geschiedenis deze deur wel niet zou hebben. Bleef deze deur destijdsch voor velen gesloten, of vormde zij juist de entree tot weet-ik-wat, en dat tientallen jaren lang. Soms blijft een deur heel lang op een kier staan. Dat soort deuren zijn ook wel bekend als Brexit-deuren. Die kunnen alle kanten op. Ja, het werd mij duidelijk dat ik een deur had gekocht met een geschiedenis, met een ziel. Nu nog mijn zaligheid erin schuren….. Tijdens het plamuren werd dat gevoel nog sterker, want met grote finesse, de houtvuller klevend aan mijn vingertoppen, dichtte ik elk gaatje en groefje en kwam de ouwe deur opnieuw tot leven, herboren. Een schepping is wellicht een te groot woord, dat realiseer ik mij ook wel, maar toch. Hopelijk voelt die deur zich straks bij Ari en mij op zijn gemak. Dat ie niet dichtslaat, of zich laat hangen… Ik voelde mij als één van die onverschrokken kerels van de Hornbach reclame, die ken je wel. Hoe moeilijk kan het zijn? Precies, wij mannen klaren elke klus. En dan nog zo’n Tarzankreet erachter aan. Jippie-a-jee. Vanavond ga ik de deur voor de tweede keer in de grondverf zetten. Ja, het wordt iets, ‘mijn’ deur, en ik ben er toch wel een beetje trots op. Het voelt als een overwinning. Aan deze deur hangt een verhaal, deels mijn verhaal, en dat geeft een goed gevoel. Een deur, een opening naar een nieuwe toekomst. En natuurlijk, soms moet je in je leven een deur dichtdoen, zodat je weer een andere deur kunt openen. Dat geeft lucht. Soms een deur openen om je blikveld te verruimen. Eigenlijk is het hele leven als een deur. De ene keer klop je aan een dovemansdeur en de andere keer kun je zo zonder problemen met de deur in huis vallen. En ja, soms ben je zo zat als een deur, en de andere keer ben je nuchter genoeg om te beseffen dat je maar beter een achterdeurtje kunt openhouden. Hoe dan ook, ik vond het belangrijk om dit met jou te delen. Je staat in deze tijd, tijdens deze lockdown, namelijk toch vaak voor een gesloten deur en dan moet je op zoek naar andere mogelijkheden. Alhoewel…. met een gesloten deur hou je buiten wat je niet binnen wil laten. En dat geldt ook voor corona. Het is gezegd. En nog één tip: schrijf nooit je naam op een deur, want er is een oud gezegde dat luidt: gekken en dwazen schrijven hun namen op deuren en glazen.

Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Het verhaal van de ouwe deur"

© Ruud van Didden
19.12.20
Feedback:
Fijne humor!

PS: een dovemansdeur i.p.v. dovemans deur
  • Kwaliteit
    5.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
19.12.20
Feedback:
Prachtig verhaal Ruud. Ik ben alleen naar één ding nieuwsgierig: is de deuropening wel perfect recht? :)
  • Kwaliteit
    5.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
19.12.20
Feedback:
Leuk verhaal om te lezen, maar her en der wat schrappen zou het voor mij sterker hebben gemaakt.
  • Kwaliteit
    4.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
19.12.20
Feedback:
Met heel veel plezier gelezen Ruud! Blij dat je dit verhaal niet achter gesloten deuren hebt gehouden.
  • Kwaliteit
    5.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

In elke boekenwinkel: