Klik hieronder op een van de mogelijkheden.

Het theelepelvrouwtje

In een klein dorpje aan de Middellandse sneeuw sneeuwt het. Sneeuwvlokjes dwarrelen naar beneden en maken dansjes met de grond. ‘Dit is in een jaar nog nooit gebeurd,’ zou de moeder van Vlinder de volgende ochtend zeggen, Het weer is helemaal in de war Vlinder.’

Het is dat Vlinder de slaap moeilijk kan vatten die nacht, anders had ze het spannende spel gemist.
Ze gaat rechtop in haar bedje zitten, doet haar pantoffels aan en loopt naar het raam. Ze grist de gordijnen open en drukt haar neus tegen het raam. Ze is dan misschien pas tien jaar, maar ze begrijpt al direct dat dit eigenlijk niet klopt. Zeker niet omdat ze gisterenavond nog een lange strandwandeling hadden gemaakt. Ze weet nog wel dat ze het koud had gehad die avond en dat haar moeder een beetje gemopperd had, maar dat het nu sneeuwde vond ze reuze raar.

Dan loopt ze stilletjes naar de slaapkamer van haar ouders en opent de deur op een kiertje. Ja, ze slapen diep, dat ziet ze zo want ze zijn flink aan het snurken. Mooi zo, denkt Vlinder en loopt terug naar haar slaapkamer waar ze haar nachtjapon uitdoet en in haar spijkerbroek schiet. Geen moonboots te vinden natuurlijk, die had haar moeder niet ingepakt. Maar wel regenlaarzen en die zijn nu superhandig. Ze trekt haar lievelingsvest aan, een groene met Mickey Mouse erop, en loopt naar beneden. Geruisloos trekt ze haar jas aan en probeert de buitendeur van het slot te krijgen. Ze is misschien tien jaar maar weet heel goed hoe papa dat altijd doet als hij de deur ’s avonds op slot doet. Papa! Konden ze nou maar samen gaan spelen in de sneeuw. Had ze maar een slee of schaatsen meegenomen.

Voorzichtig opent ze deur en moet even wennen aan de donkere heldere hemel. Dan stapt ze naar buiten. De grond is vrij glibberig en er ligt niet echt een diepe laag sneeuw, wat haar geruststelt omdat die slee dan ook niet hoeft. Dan ziet ze in de verte een gestalte. Een silhouet van een kleine vrouw. Wat zou zij op dit uur nog op straat doen? Langzaam loopt ze naar haar toe. De vrouw heeft een bezem in haar handen. Ze draagt een bruine sluier en een lange zwarte jurk.

‘Bonjour’, zegt de vrouw.

‘Bonjour,’ antwoordt Vlinder en dan: ‘Spreekt u soms ook Nederlands?’
De vrouw lijkt erg blij. ‘Kom je uit Nederland, wat leuk! Mijn zoon weet je woont in Amsterdam.’
‘In Turkije ook sneeuwen’ gaat ze verder.
‘Is dat zo?’ antwoordt Vlinder. ‘En waar ligt dat, Turkije?’

De vrouw begint te lachen. ‘Hoe oud ben jij lieve meid?’
‘Ik ben al tien jaar.’ antwoordt Vlinder trots. ‘En u?’
De vrouw legt haar bezem neer. ‘Ik al oud weet je?’’ En meisje wat is jouw naam?’ Vlinder plukt aan haar jas. ‘Vlinder,’ antwoordt ze zacht.
‘Vlinder? Wat een mooie naam.’ ‘Aangenaam mooie meisje en wat Vlinder doe zo laat in de avond?’
‘In mijn klas zit een meisje dat Selda heet en ze praat een beetje als u, kent u haar soms?’

Fatima wrijft over haar hoofd. ‘Ik denk van niet, maar wij zijn allemaal vrienden dus zeg je hallo tegen haar van mij?’
‘Bent u hier ook op vakantie?’ vraagt Vlinder dan en pakt wat sneeuwvlokjes in haar hand.
Fatima glimlacht. ‘Ik hier werken al zo lang maar Nederland, daar heb ik ook gewoond met mijn kinderen, grote zoon. Mohammed.’
‘En is dat een moeilijke taal die u spreekt?’ Fatima wrijft zachtjes met haar hand over het hoofd van Vlinder. ‘Iy ¡ günler’ Vlinder, dat wil zeggen ‘goedendag Vlinder, niet makkelijk hè? Maar Nederlands is een moeilijke taal voor ons. Ik naar school gegaan in Amsterdam. Heb jij trouwens broertjes en zusjes?’ Vlinder kijkt naar de grond. ‘Mijn vader wilde een hond en mijn moeder een cavia,’ zegt ze snel  ‘En nu heb ik een cavia. Weet u wat dat is een cavia?’
Fatima knikt.

‘Het is heus niet erg hoor, dat heeft papa me zelf gezegd maar balen is het wel.’ Fatima knikt. ‘Ik al grote kinderen en kleinkinderen ook, geen foto’s bij me nu.’ ‘En waar zijn je ouders nu?’ Vlinder kijkt naar de grond. ‘Oh die slapen nu, ik denk dat ik beter terug kan gaan, denkt u ook niet?’
‘Kind, je krijgt het anders veel te koud. Dan ga ik je een zinnetje in het Turks leren, vind je dat leuk?’
Dat vindt ze zeker.
‘Lieve Vlinder, zeg met mij ‘Ağac yas iken eğilir’. Een jonge boom heeft groene bladeren.’
‘Zullen we dat samen herhalen?’

Vlinder herhaalt de woorden van de vrouw. Ze kan goed onthouden dus als ze straks thuis is zal ze het opschrijven. Fatima loopt naar Vlinder toe en geeft haar een zoen op haar wang. ‘Het ga je goed lieve meisje maar nu moet je naar huis gaan, weet je de weg?’
Vlinder wijst met haar vinger in de verte. ‘We wonen drie huizen verder, het is niet ver.’
‘Ga met Allah,’ fluistert Fatima en pakt haar bezem weer op.
Vlinder doet iets waar ze zich later een beetje voor schaamt. Ze loopt naar de vrouw toe en geeft haar een zoen op haar wang.

Fatima slaat haar armen om haar heen. De stof van haar jurk voelt prettig tegen haar lijfje. ‘Dag mooie meisje, het ga je goed! Ağac yas iken eğilir, weet je het nog?’

Langzaam loopt Vlinder naar huis. Er vallen geen sneeuwvlokjes meer. Ze steekt de sleutel in het slot en loopt geruisloos naar binnen. Het is pikkedonker. Ze loopt naar boven en doet haar kleren uit.
! ‘Ağac yas iken eğilir’, ja ze wist het nog, ze hoeft het niet eens op te schrijven. Nu spreekt ze zelfs een beetje Turks. Zou Selda dit ook weten? Opeens mist ze haar vriendinnetjes van school. Maar het is heus niet erg. Papa heeft het zelf gezegd. En morgen gaan ze naar haar lievelingspretpark en daar zijn echte paarden. Ze had Fatima best nog wat willen vragen maar dat had ze niet zo goed gedurfd.

Een jonge boom heeft groene bladeren. Ze zou het aan papa vragen want die wist echt wel alles.
En ze is dan misschien maar tien maar ze had heus wel gezien dat Fatima soms wat zorgelijk kon kijken. Dit bedenkt ze allemaal als ze de sleutel zachtjes in het slot steekt en muisstil het huis inloopt. Opeens was ze echt wel heel er moe. Zou Fatima nu ook in haar bedje liggen? Nu heeft ze een geheim. Ze heeft een nieuwe vriendin. En ze houdt van geheimen.

Op haar slaapkamer uit het raam ziet ze dat er geen sneeuwvlokjes meer op de koude vloer dwarrelen, haar moeder zou tevreden zijn. Even kan ze de slaap niet vatten. Ze mist Selda en haar cavia Sprankie. En wat ze verder mist weet ze niet. Voelt ze soms een traan? ‘Kom op Vlinder, je bent al tien,’ helpt even niet. En dat ze morgen Borus, het paard zal zien nog minder. Zou ze soms … nee ze kan het echt, papa slaapt en mama ook, het is goed zo. Fatima heeft het zelf gezegd. ‘Komt goed!’

En dan begint het weer te sneeuwen en valt de stilte in het hele huis. Misschien toch niet een slee morgen? Of is ze daar eigenlijk te oud voor? Al die vragen bezorgen haar vaak moeilijke nachten.
‘Doe je boek dicht’ zegt haar moeder soms. En dan gebeurt het gewoon vanzelf. Haar ogen worden zwaarder en even later is er geen enkel ander geluid meer te horen dan van een Turkse vrouw die met voorzichtige pasjes sneeuw aan het ruimen is.

En dat later zelfs ook niet meer…

© Ingrid Karsten op .

Enthousiast over deze inzending? Deel je enthousiasme op sociale media m.b.v. onderstaande buttons.

Reacties:

Iedere bezoeker kan een reactie geven! Schrijvers stellen je tips en opmerkingen op prijs. Wil je automatisch een bericht ontvangen bij een reactie? Klik op de + boven de reacties.
25.07.22
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl van deze inzending.
Aangenaam verhaal. Het zou misschien ook wel goed zijn om een link naar de titel in je verhaal te verwerken, bv. dat het vrouwtje je aan het theelepelvrouwtje van de tv doet denken (jeugdserie van een tijd geleden) of aan een boek dat je las. Ik had wel een beetje verwacht dat het einde iets surrealistisch zou suggereren doordat bv. de sneeuw ineens zou stoppen (wat je wat suggereert in de eerste zin van de tweede alinea) of dat er iets met dat Turkse zinnetje zou gebeuren. Hoeft niet natuurlijk. Je laatste zin klinkt een beetje onheilspellend t.o.v. de rest van het verhaal maar je bedoelt dat Vlinder in slaap valt vermoed ik (zoals Hans ook dacht)?
Een keer of twee herhaal je dezelfde zin of woorden kort na elkaar en dat valt wel op. Voorbeeld: zowel in de tweede als derde alinea zeg je dat ze 10 jaar is. Verderop herhaal je dat nog een keer wanneer ze het tegen Fatima zegt, maar daar stoort het niet vind ik. Zowel in de 7de als 8ste alinea zeg je 'Vlinder kijkt naar de grond', misschien moet je de tweede keer zeggen: 'Vlinder kijkt opnieuw naar de grond'. Je duidt wel niet waarom ze dit doet. Is ze verlegen? Is het omdat ze buiten loopt terwijl het niet mag? Verderop in de tekst bij het afscheid nemen staat ook vrij dicht na elkaar tweemaal 'Het ga je goed, meisje'.
Hans merkte al op dat in je eerste zin het zee moet zijn i.p.v. sneeuw, wellicht vergeten te veranderen. In de derde zin van de 2 de alinea spreek je over gordijnen open grissen. Op deze manier gebruikt ken ik dit woord niet, ik ken het alleen als 'meegrissen' in de betekenis van graaien, stelen, wegnemen. De zin 'Mijn zoon weet je woont in Amsterdam' wordt leesbaarder met leestekens. 'Mijn zoon, weet je, woont in Amsterdam'
In de 4de laatste alinea gaat ze iets aan papa vragen i.v.m. het Turkse zinnetje, maar je zegt niet wat ze gaat vragen. Verstaat ze de betekenis niet?
In de laatste alinea zeg je 'Misschien toch niet een slee morgen' Maar je bedoelt waarschijnlijk net wel? Dat blijkt m.i. uit de zin die volgt 'Of is ze daar eigenlijk te oud voor?' De laatste zin zou ik een tikkeltje anders formuleren zodat het duidelijker is dat Vlinder in slaapt valt.

Wel wat opmerkingen, maar ik vind het in de eerste plaats een fijn verhaal, waarbij je je heel goed hebt kunnen inleven in de leefwereld van een kind.
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • Ingrid Karstenx 25.07.22
    dank je wel Maryse, wat een fijn commerntaar zeg! Vier sterren en een analyse waar ik veel aan heb! Hoop dat je blijft kijken! Dank je wel
14.07.22
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl van deze inzending.
Leuk verhaal! Zeker om in te spreken., en er een podcast van te maken!
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • Ingrid Karstenx 14.07.22
    dank je wel Roef, ik zie niet in hoe ik een podcast moet maken maar dank je wel! Ben altijd erg blij met kritiek! Kom graag eens bij jou kijken
10.07.22
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl van deze inzending.
Geschreven vanuit een kinderhart! Heel mooi!
Nu weet ik niet goed wat aan te vangen met de titel en die laatste zin. Bedoel je dat Vlinder slaapt? Of zit hier meer achter?
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • Ingrid Karstenx 10.07.22
    de titel wil zeggen dat ik haar daar heb ontmoet hans
    • Hans Van Battel 29.07.22
      @Ingrid Juist, irritant, arrogant....
      Nu jij weer, en dan zijn we rond?
    • Ingrid Karstenx 29.07.22
      @Nemonia ik heb je vier sterren gegeven weet je hans en ik vind het niets dat je maar blijft doorgaan! Dus reageer dan niet meer! Je bent hartstikke arrogant
    • Hans Van Battel 29.07.22
      @Ingrid Besef je wel dat je reageert als een in het nauw gedreven criticus die zich gekwetst voelt, simpelweg doordat diens kritiek in vraag wordt gesteld?
      Vooraleer je cynische verwijten hier ontaarden in een scheldpartij of een koehandel in sterretjes: het ga je goed Ingrid.
    • Ingrid Karstenx 29.07.22
      @Nemonia jij moet niet zo kritisch zijn Hans! Ik geef je de hele tijd goede kritieken en ik vraag niet om aandacht dus je mag best welw at milder zijn! Ik vind dat je goed schrijft en dat heb ik al gezegd. Je hoeft niet bij mij te komen kijken dat vind ik niet belangrijk! Als je zo doorgaat dan blijf ik gewoon weg! Wat kun jij irritant zijn zeg! Sorry maar ik moest dit even kwijt! Groetjes
    • Hans Van Battel 25.07.22
      @Ingrid Ingrid, ik heb je nooit gevraagd om 'milder' met m'n werk om te gaan, maar om consequent je totaalscore (sterren) in lijn te brengen met je commentaar en vice versa! Anders krijg je een micmac waar niemand wat aan heeft. Als je een 'voldoende' geeft (dmv 3 sterren) en je schrijft dingen als: 'Knap!' en 'Mooi!' (niet alleen bij mij maar dat doe je bij andere schrijvers ook), met daarachter dan nog dikwijls de expliciete vraag om ook eens naar jouw schrijfsels te kijken, tja, dan heb ik zo m'n bedenkingen hé.
    • Ingrid Karstenx 25.07.22
      @Nemonia ja het sneeuwt en dat is niet normaal voor het jaar maar het sneeuwt echt, dat kan ook al is het zeldzaam! JAmmer dat je niet hele verhaal mooi vindt maar bedankt voor de sterren en ik zal milder met je werk omgaan! Groetjes
    • Ingrid Karstenx 11.07.22
      @Nemonia nee Hans, Vlinder slaapt niet, ze gaat in het holst van de nacht naar buiten in de sneeuw en ontmoet het theelepelvrouwtje. Dat is het verhaal ongeveer! Het kan sneeuwen hoor aan de middelandse kust! Dat heb ik gelezen al gebeurt het weinig! Vlinder is nog een jong meisje met een gouden hart. Fijn dat je het verhaal zo hebt gewaardeerd en jij schrijft ook er goed! Groetjes van Ingrid