• Kort verhaal
  • Blog
  • Column
  • Cursiefje
  • Essay
  • Haiku
  • Poëzie
  • Senryu
  • Limerick
  • Vrij vers
  • 55 woorden
  • Kort verhaal
  • Flitsverhaal
  • Volksverhalen
  • SF & Fantasy
  • Proefstuk
  • Ik, schrijver
  • 3 kleuren
  • Schrijfopdracht
  • Mijn schrijftip
  • Kort verhaal

    973 gepubliceerde artikelen.
    Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! 
    Fragmenten uit gepubliceerde manuscripten of vervolgverhalen zijn niet toegestaan en verwijderen we! Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.
  • Blog

    254 gepubliceerde artikelen.
    Een blog is in feite een persoonlijke webpagina met verhalen over het leven van de schrijver. In een blog vertel je iets aan de lezer waar hij/zij wat aan heeft. Heel vaak is dat iets informatiefs (hoe kun je het beste....) maar het kan ook inspirerend zijn (een persoonlijk verhaal over hoe je omgaat met een scheiding).  Bij een blog hoort een losse en informele schrijfstijl. In een persoonlijke blog draait het erg om de verteller die opschrijft wat hij of zij zelf allemaal meemaakt. Dat kan bijvoorbeeld de dagelijkse beslommeringen als moeder van twee kleine kids (mamablog) zijn.
    Maximaal 1000 woorden. 
  • Column

    433 gepubliceerde artikelen.
    Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.
    Maximaal 750 woorden.
  • Cursiefje

    522 gepubliceerde artikelen.
    Bij cursiefjes verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon, relativeert de realiteit en verzacht de problemen. 
    Maximaal 750 woorden.
  • Essay

    1 gepubliceerde artikelen.
    Een essay is een beschouwende prozatekst of een artikel over een we­ten­schap­pe­lijk, cul­tu­reel of fi­lo­so­fisch on­der­werp, waarin de schrijver zijn persoonlijke visie geeft op hedendaagse verschijnselen, problemen of ontwikkelingen.
    Maximaal 1000 woorden.
  • Haiku

    278 gepubliceerde artikelen.
    Haiku is een vorm van Japanse dichtkunst waarin de natuur, of iets in de natuur, centraal staat, geschreven in drie regels van 5, 7 en 5 lettergrepen. We accepteren alleen gedichten in tekst en dus geen afbeelding van een gedicht..
  • Poëzie

    1147 gepubliceerde artikelen.
    Poëzie is de kunst van het dichten. Ook is poëzie een verzamelnaam voor gedichten en verzen. Poëzie is een taaluiting waarbij een grote nadruk ligt op vorm, klank en beeldspraak. Het geheel is meer dan de som der delen.
    Toen hem gevraagd werd een definitie van poëzie te geven, zei de dichter Robert Frost: "Poetry is the kind of thing poets write." - Poëzie is wat dichters schrijven .
  • Senryu

    412 gepubliceerde artikelen.
    Senryu is een vorm van Japanse dichtkunst over de onvolkomenheid van de mensen, geschreven in drie regels van 5, 7 en 5 lettergrepen. We accepteren alleen gedichten in tekst en dus geen afbeelding van een gedicht.
  • Limerick

    36 gepubliceerde artikelen.
    Een limerick is een gedicht van vijf regels met het rijmschema a a b b a. In de eerste regel wordt (meestal) een persoon of dier geïntroduceerd met een plaatsnaam die meestal gekozen wordt vanwege het rijm. Voorts heeft een limerick vaak humoristische of dubbelzinnige inhoud. De laatste regel is de clou.
  • Vrij vers

    25 gepubliceerde artikelen.

    Een vrij vers is een gedicht zonder regelmatige strofebouw. De eerste strofe telt bijvoorbeeld zes, de tweede twee, de derde vijf verzen. Het gaat om poëtische teksten die vooral een sfeer oproepen. De strofe in een vrij vers heeft veelal een eenheid van idee. Vrije verzen hebben vaak eveneens geen vast maatsysteem. Het ontbreken van (eind)rijm komt eveneens vrij vaak voor in het vrije vers. Daarentegen komt binnen- en middenrijm veel voor in vrije verzen en soms zelfs voorrijm.

  • 55 woorden

    1044 gepubliceerde artikelen.
    Waarom een verhaal in exact 55 woorden (incl. titel)? Omdat de vorm ons dwingt te schrappen tot de essentie van wat we willen zeggen. “In der Beschränkung zeigt sich erst der Meister”, of anders gezegd, in weer een andere taal: “Less Is More.” Alleen fictie komt in aanmerking. Dus een echt, afgerond prozaverhaal, met een begin, een midden en het liefst een verrassend eind en met één of meerdere personages , moet in exact 55 woorden, inclusief de titel, worden verteld.
  • Kort verhaal

    973 gepubliceerde artikelen.
    Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! 
    Fragmenten uit gepubliceerde manuscripten of vervolgverhalen zijn niet toegestaan en verwijderen we! Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.
  • Flitsverhaal

    122 gepubliceerde artikelen.
    Een flitsverhaal is, bij Schrijverspunt, een krachtig en compleet verhaal in het kleinst mogelijk (maximaal 150) aantal woorden. Het moet een begin, midden en einde hebben en bij voorkeur een draai of verrassing aan het einde. De voorkeur gaat uit naar een verhaal in een of slechts meerdere zinnen. Geen zgn quotes, wijsheden, gezegden, etc. Het meest beknopte en sprekend voorbeeld van een flitsverhaal is het verhaal dat Ernest Hemingway schreef.
    " Te koop: babyschoenen. Nooit gedragen."
  • Volksverhalen

    38 gepubliceerde artikelen.
    Sprookjes behoren tot een oude orale traditie en bevatten vaak een zedenles of diepere wijsheid. Het woord sprookje is afgeleid van het middeleeuwse 'sproke', dat verhaal of vertelling betekent. Als ongeschreven vertelling richtte een sproke zich tot ongeletterde volwassenen. De bekende sprookjes kennen we natuurlijk allemaal maar we lezen/horen ook graag verhalen die zelf verzonnen zijn. In deze schrijfactiviteit bieden we de mogelijkheid om zelf verzonnen sprookjes of een fabel toe te voegen. Gewoon om lekker voor te lezen voor kinderen of wie ze ook maar horen wil.
    Maximaal 1000 woorden.
  • SF & Fantasy

    13 gepubliceerde artikelen.
    Science fiction en Fantasy vallen beide onder een speculatief fictiegenre waarin veel elementen, personages en instellingen worden gecreëerd uit verbeeldingskracht en speculatie in plaats van uit de realiteit en het dagelijks leven. Er is echter een duidelijk verschil tussen science fiction en fantasy. Science fiction is gebaseerd op wetenschap en technologie en geeft daarom scenario's weer die op een dag waar zouden kunnen zijn. Fantasie daarentegen heeft betrekking op veel bovennatuurlijke elementen en vindt plaats in een wereld die niet bestaat en nooit kan bestaan.
    Bij een SF of Fantasyverhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.
  • Proefstuk

    19 gepubliceerde artikelen.
    Je schrijft veel en graag en bent meestal tevreden over je schrijfresultaten. Je deed al mee aan schrijfactiviteiten en schrijfwedstrijden maar je kunt nu ook een verhaal of gedicht laten zien waar je echt trots op bent of... waar je juist nog over twijfelt maar wat je wel graag aan anderen wilt laten zien. Dat is mogelijk in deze rubriek. Leden van Schrijverspunt kunnen in deze rubriek een schrijfresultaat tonen als een proefstuk van eigen kunnen. Er zijn geen voorwaarden voor genre, aantal woorden, etc. Het is jouw proefstuk wat jij graag aan anderen wilt laten lezen. Je mag max. 1 proefstuk insturen!
    Van lezers verwachten we respect voor de publicatie. Beloon de schrijver voor zijn/haar durf en inzet met serieuze feedback.
  • Ik, schrijver

    9 gepubliceerde artikelen.
    Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.
    Schrijf een fantasierijk verhaal met als onderwerp 'Ik, schrijver'. Waarheidsgetrouw of compleet fictief, het is aan jou als het maar de moeite waard is om te lezen. Probeer de lezer te boeien en mee te trekken in jouw wereld als schrijver.
  • 3 kleuren

    4 gepubliceerde artikelen.
    Een verhaal geschreven in maximaal 300 woorden waarbij 3 kleuren een rol spelen. De schrijver bepaalt zelf de kleuren. Het is echter niet de bedoeling om een kleur sec alleen als kleur te gebruiken maar ook als bv begrip, symbool of gemoedstoestand (Een blauwtje lopenZich groen en geel ergeren, wit wegtrekken, etc) .
  • Schrijfopdracht

    87 gepubliceerde artikelen.
    Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.
    Inzenden voor deze schrijfactiviteit is niet meer mogelijk. Op termijn beëindigen we deze mogelijkheid.
  • Mijn schrijftip

    Elke auteur heeft zo haar/zijn persoonlijke ervaringen met schrijven en weet vaak wat haar/hem beter, makkelijker, lezenswaardiger, spannender, etc. doet schrijven. Die ervaringen willen we hier graag delen met andere schrijvers. Zo beknopt mogelijk worden hier persoonlijke schrijftips voor schrijvers beschreven. Voor de een een ervaring, voor de ander wellicht een eye-opener.
    Maximaal 20 woorden.

Ook jouw artikel is welkom! Ga s.v.p. naar het overzicht van deze schrijfactiviteit om ook jouw verhaal/gedicht toe te voegen.

198 Hits

Publicatie op:
Meer van deze auteur:
Het raadsel van het vertrek

Met een gammel propellervliegtuigje land ik in Dodoma, de hoofdstad van Tanzania en de plek waar ik de komende maanden in een ziekenhuis zal werken. Op een paar Tanzaniaanse parlementsleden na is het vliegtuig leeg. Het Afrikaanse land is vlak en groen, onder het gras is de rode aarde zichtbaar. In de schaduw van een boom zitten mannen te backgammonnen.

In een beginnende schemering neem ik een taxi naar mijn nieuwe huis. We halen mannen in met sjaals om hun hoofd gewikkeld die karren zand voor zich uit duwen. Bananen, pinda's en rokende maïskolven worden aan de man gebracht, krantenverkopers proberen van hun laatste exemplaren af te komen, fietsenmakers onder bananenbomen plakken nog een band. Masai in roodgeblokte doeken tillen hun koopwaar op hun hoofd naar huis. Overvolle busjes halen ons toeterend in. Blikken staren naar buiten. We passeren een rotonde waarop een groot tv-scherm flikkert. "Timesquare of East Africa," zegt de chauffeur trots. Het beeld springt op koraalriffen voor de kunst van Zanzibar. ‘Visit Zanzibar’, staat er.

In het donker aankomen in een nieuw land is een vreemde ervaring. Het raadsel van de aankomst, noemde V.S. Naipaul het in zijn beroemde boek. Als voorbijganger snap je de codes van een nieuw land nog niet. ‘s Nachts stijgen de geluiden van jankende straathonden op. Vroeg in de ochtend klink een zingende muezzin vanuit een minaret. Ik heb heimwee.  

De eerste weken werk ik op de afdeling Interne Geneeskunde in ward 4, een barak met twintig verroeste bedden. Hier liggen enkel mannen. Klamboes hangen ongebruikt boven de bedden. Kakkerlakken lopen over de muur, vliegen nestelen zich in open wonden. Patiënten liggen kreunend in bed, familieleden hebben zich op het matras geïnstalleerd en voeren de zieke bonensoep. De patiënten in dit barak zijn doodziek. In Nederland zouden ze beademd worden op de Intensive Care, maar hier is die mogelijkheid er niet. Ze lijden aan ernstige longinfecties of hersenvliesontstekingen door bacteriën die de kop opsteken bij een HIV-besmetting.

Op bed 8 ligt een patiënt die mijn aandacht trekt. Een dertigjarige man met uitstekende botten staart roerloos naar het plafond. Zijn ogen zijn rood doorlopen en zijn rechterschouder ligt in een onnatuurlijke positie. Er zit nog weinig leven in zijn ziel. Zijn rechterenkel ligt geboeid aan het stalen bedframe. In zijn papieren dossier lees ik zijn naam: Ezra. Na een ongeluk in de gevangenis is hij verlamd geraakt. Wat er precies gebeurd is, wil een verveelde bewaker in uniform vol speldjes naast het bed niet vertellen. Hij kijkt me intimiderend aan. Een Kalasjnikov bungelt over zijn schouder.
 
Op een middag zit ik weer naar Ezra te kijken. Drie zusters proberen een katheter zijn penis in te brengen. Als de eerste het niet lukt, mag nummer twee het proberen, dan nummer drie. Zijn lijf wordt heen en weer gesjord. Na langer kijken zie ik zijn borstkas niet op en neer bewegen. Ik leg mijn stethoscoop op zijn magere borstkas. Een holle stilte. De meisjes kijken me aan. “Dead?” De druk in zijn oogbol is verdwenen. Dood. Een paar bedden naast Ezra gaan de dokters en studenten ongestoord door met hun ochtendvisite. Alleen de bewaker lijkt zich te bekommeren om de dood van zijn gevangene, want nu kan hij de kroeg in. We plaatsen een scherm om het bed en wikkelen de dode in zijn lakens. Een half uur later komen twee jolige mortuarium-medewerkers een rammelende kist op wieltjes binnenrijden. Ze schuiven het lijk in de kist, delen high fives uit en rijden lachend de kist de afdeling af. Tien minuten later heeft de volgende patiënt zijn plek ingenomen.

Ik werk ook op de Obstetrie. Deze afdeling krioelt van leven: hoogzwangere vrouwen waggelen af en aan, familieleden wachten buiten in de schaduw op nieuws, dokters in wapperende witte jassen lopen heen en weer tussen het gebouw en de kantine ertegenover. Het ruikt er naar vruchtwater. Als je het operatiecomplex wilt betreden, moet je kaplaarzen vol opgedroogd bloed en een linnen groene jurk tot de enkels aan. Buiten de afdeling hangen gewassen operatiejassen in de zon te drogen. Een zwangere vrouw ligt kermend te wachten tot de gynaecoloog een keizersnede bij haar komt doen, maar deze maakt nog geen aanstalten. Hij ligt in de koffiekamer op een bed met drie vrouwelijke operatieassistenten te flirten. Hij geeft ze beurtelings een tik op hun billen en de dames kirren. Ze maken luide grappen en schieten selfies.
Na een kwartier sjokt de anesthesist binnen. Hij draagt een muziek box op zijn schouder en een bekende Tanzaniaanse rapper klinkt uit de boxen. Hij gebaart haar de rug bol te maken en haar neus op haar knieën te plaatsen. Hij tast met zijn linkerhand haar wervelkolom af en prikt een dikke naald tussen haar ruggenwervels. De zwangere verkrimpt. Maar wonderbaarlijk glijdt de naald na een paar keer porren de epidurale ruimte in en druipt er een druppel hersenvocht uit. De anesthesist schreeuwt dat de gynaecoloog zich mag komen melden, en zo maakt deze eindelijk aanstalten zich te wassen. Op goed geluk lijkt de keizersnede te slagen en komt een nieuw kind ter wereld.

Maar later blijkt goed geluk niet het goede woord. Dagelijks worden er tientallen succesvolle keizersnede verricht, dag en nacht leveren gepassioneerde dokters en assistenten de beste zorg die ze kunnen bieden. Ondervoede kinderen verlaten na een paar weken het ziekenhuis met een volle toet. Elke dag rijden verpleegkundigen naar het platteland om kinderen te vaccineren. Het aantal gevaccineerde kinderen in Tanzania ligt inmiddels hoger dan in Nederland. 

De eerste weken dacht ik dat ik de Tanzanianen iets kwam leren over betere zorg. Ik verwarde cultuurverschil met minder goede zorg. Nu bewonder ik de Tanzaniaanse zorg, de manier hoe ze met weinig middelen veel levens redden en op basis van hun klinische blik diagnoses stellen. In essentie doen dokters wereldwijd hetzelfde. We vechten tegen de vergankelijkheid van het leven, ieder op zijn eigen manier. 

Nu weet ik niet meer wie het meest van de ander kan leren: het raadsel van het vertrek.