Voor schrijvers, door schrijvers
Kort verhaal

Kort verhaal

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! In deze schrijfactiviteit is ook ruimte voor reisverhalen en flitsverhalen.
 "Het meest beknopte en sprekend voorbeeld van een flitsverhaal is het verhaal dat Ernest Hemingway schreef.
" Te koop: babyschoenen. Nooit gedragen."
Aantal gepubliceerde inzendingen: 809

Het Lek

Als Peter zijn ogen opent voelt hij zich nog steeds niet goed. De dag ervoor had hij nog lang getafeld met een collega van het radiostation waar hij werkte. Veel gegeten had hij niet, omdat ze weer eens van mening verschilden over wat hij juist niet met zijn collega wilde bespreken. Hij probeerde niet aan dat gesprek en het interview met André Bosman te denken. Hij loopt naar de badkamer en bekeek zichzelf in de spiegel. 'IJdeltuit',  had ze plagerig gezegd. Ik heb nog nooit zo’n ijdeltuit gezien. En dat was meteen de reden dat hij nooit aan een langdurende relatie begint. Waarom moest alles benoemd worden?  Als ze ruzie hebben gaat het altijd daarover. Wat ben je stil, is er iets? of weet je wat ik zo leuk aan je vind?

'Je wil toch niet zeggen dat je het vergeten hebt Peter?'  En had je niet hoeven te doen!' Dan zet hij snel een kop koffie en zette zijn laptop aan. Het scrollen van de nieuwsberichten neemt tien minuten in beslag dus hij had nog wat tijd. Waarom gaat hij hiermee verder? Soms komt hij vermoeider thuis dan voordat ze samen zijn. Dat is het, haar ogen! Ze doen hem denken aan de Siamese kat die hij vroeger thuis had. En die heerlijke naïviteit van haar. Zoals ze haar veters strikt. Opeens realiseert hij zich dat hij zich soms echt wel als een hufter gedraagt. Kan zij er iets aan doen dat ze dacht dat hij in de Efteling werkt? Vaak slenteren ze naar de havens en gaan gewoon zitten genieten van de vele boten op het water.  Maar voor haar is dat niet goed genoeg.

‘Het Lek’, een Antilliaanse radio zender met nieuws over de actualiteiten in Nederland. Peter heeft er nooit een speciale studie voor gedaan, hij is er als het ware zomaar ingerold en nu waren er zelfs plannen dat hij mee zal doen aan talkshows op de televisie. Het werken bij ‘Het Lek’ geeft hem toch een band met het land dat hij op zijn veertiende heeft moeten verlaten. Na een moeizame start was hij uiteindelijk leraar geworden op een basisschool en dankzij connecties van zijn vader was hij begonnen te werken bij het radiostation, waar hij een interne training kon volgen.

Hij keek nogmaals in de spiegel. Wat is hij oud geworden? Pas vijfenveertig en al een beginnend buikje. Misschien moet hij dan toch maar zijn haar verven, zoals zij had geopperd.  Hij wrijft over zijn hoofd. Valt het erg op die haargrens? Sexy? Hij kan het niet uitstaan dat Eva steeds in zijn hoofd zit. Het interview. Hij zucht diep. Wat denkt hij er nou werkelijk van?

Eerst had hij een gesprek gehad met het bestuur van De Europese Commissie tegen Racisme en Intolerantie en toen dus dat interview met Bosman. 

Hij houdt van de Antillen, van Curaçao en van de Antillianen. Het nieuwe wetsvoorstel van Bosman is gewoon niet goed te keuren. Dat kan hij zich ethisch niet verantwoorden. En als een journalist objectief moet blijven, soit. Wat had Bosman gezegd? Dat hij geen zeggenschap heeft over de toekomst van de Antillianen, omdat het niet onder zijn bevoegdheid valt. In Nederland zouden er twintig gemeenten bestaan met Antillianen die samenscholen in tegenstelling tot de Turken en Marokkanen. Dat was niet het hoofdprobleem maar wel het feit dat de Antillianen in de Antillen kansarm waren en dat niemand gebaat was bij de vestiging van deze bevolkingsgroep in Nederland. Waarop Peter  hem had gevraagd of als hij als Middelburger het normaal zou vinden als deze kwestie zich in Zeeland zou afspelen. Of er dan ook een wet tegen de Middelburgers zou komen. Het was die laatste vraag die de redactie onder druk heeft gezet en hem nu hoofdpijn heeft bezorgd. Bosman zelf reageert vrij laconiek. Hij antwoordt dat hij niet selecteert op ras maar op afkomst en dat het de taak was van de Antilliaanse regering zal zijn om de situatie in de Antillen te verbeteren. Daarmee is de kous af. Het interview heeft ongeveer vijftien minuten geduurd.  Wat zou hij die avond aandoen? En waar moet hij het in vredesnaam over hebben? Zijn vader wordt 78 en is nog even bij de tijd, dat wel maar soms kan hij hem niet plaatsen. Het had zeker te maken met het beroep dat hij heeft gehad. Bibliothecaris. Ja, zijn vader zit in de boeken. Ook nu nog. Eigenlijk heeft hij altijd het gevoel dat hij met Wikipedia in gesprek was en dat vond Peter erg vermoeiend. Ook altijd van die retorische vragen. Weet hij wat een syllogisme is? Nee dat weet hij niet. En of hij nog wel eens iets anders deed dan 'verhaaltjes voorlezen'.
En zijn moeder. Hij had inmiddels zes potten aardbeienjam in de koelkast staan.
'Pot niet weggooien hoor.'

Het tennissen heeft haar lichaam zeker goed gedaan. Maar ja die oren hè? 'Het stormt in mijn hoofd' zei ze vaak 'en als ik mijn gehoorapparaat in doe hoor ik alles in drievoud.'
Televisie kijken kan alleen met teletekst en klassieke muziek moet gedoseerd. Gelukkig heeft zijn vader zo’n draagbaar cd ding en deed hij af en toe echt een poging om wat luider te spreken. Ze kon je zo indringend aankijken. Dan leek het net alsof ze aan het liplezen is. Zijn enige zus woonde alweer een tijdje in Nederland en dat vond hij niet direct vervelend. Het had nooit zo geboterd tussen hen. Kennelijk heeft ze het hem nog steeds niet vergeven dat hij haar 'bolletje' noemde toen ze vijftien was. Hij had toch grappige herinneringen. Als de kat van huis is. Hij naar de snackbar om hamburgers en patat te halen . En oh ja die cavia. Sprankie! Wat is ze verdrietig geweest. Hij heeft het beestje begraven in de tuin. En toen moet een hond. En die heette Happy. Zal hij haar niet een keer bellen? Zelf kan ze dat niet betalen. Hij zal haar minstens een mailtje kunnen sturen. Oké dat witte hemd dan maar en een spijkerbroek, hij hoeft zich echt niet uit te sloven. Dat heeft hij zijn hele leven al gedaan. Misschien toch even naar de kapper wat Eva zo graag wil.

God, hij kan toch wel een poging doen? En dan gebeurt het zomaar vanzelf. Hij loopt naar de telefoon. 'Hallo', klinkt het slaperig aan de andere kant van de wereld. 'Hee zusje.' Haal jij de patat of ik?'

Dit artikel delen?
Auteur van dit artikel:
© Ingrid Karsten
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 206
Publicatie op .

Geef een waardering voor: "Het Lek"

Geschreven door Ingrid Karsten . Geplaatst in Kort verhaal.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Grammatica & Spelling:
Passend in deze rubriek:
17.07.20
Feedback:
Correctie oude waardering
  • Lezenswaardig:
    60%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • W.J. (Hans) Villerius 04.07.20
    We hadden al over Het Lek gecorrespondeerd, voor je de tekst hier publiceerde. Daarom laat ik je langs deze weg weten, dat ik het gelezen heb. Ik vond dit niet een vijf-sterren-ve rhaal. Desgewenst kan ik mijn mening toelichten.
    • W.J. (Hans) Villerius 05.07.20
      @Ingrid Ai, Ingrid.... Wat zal ik ervan zeggen? Slecht is al te sterk uitgedrukt. Wel vind ik je schrijfsel net een gammel bootje met in de bodem een gat. Het dobbert op een oceaan van onbenutte mogelijkheden, waarin je held dreigt verzwolgen te worden. Wat mij betreft geen moment te vroeg: Hij is mij zeer antipathiek. Misschien verklaart de eerste zin veel (... voelt... zich niet goed).
      Daar komt bij, dat je zinnen niet altijd lekker lopen (werkwoordstijd en) en de logica soms ver te zoeken is (bibliothecaris met met connecties bij de radio). Hoop voor jou, dat anderen een gunstiger oordeel hebben.
    • Ingrid Karsten 05.07.20
      ik wil je mening graag weten Hans, je schrijft teleurstellend dus je vond het een slecht verhaal

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!