1 post
  • images/deelname/kort_verhaal.jpg
    Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Fragmenten uit gepubliceerde manuscripten of vervolgverhalen zijn niet toegestaan!
    Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.
    969 gepubliceerde inzendingen
  • Ook jouw artikel is welkom! Inzenden van een verhaal/gedicht is mogelijk door eerst in te loggen. Registreren is gratis! Alleen door eerst in te loggen en op de knop hieronder te klikken kom je op een pagina waar je de schrijfactiviteit kunt selecteren waar je aan mee wilt doen. Op die pagina kun je ook de titel en tekst voor je artikel toevoegen. Lees vooraf de voorwaarden. Let op: Na inzending is wijziging van je tekst niet meer mogelijk (m.u.v. Plusleden)
    Je artikel is, na inzending, vrijwel direct te zien in de betreffende schrijfactiviteit en bij je profiel. We publiceren een artikel minimaal een jaar (plusleden langer!), daarna verwijderen we het artikel en de commentaren, etc. automatisch.
  • De publicatievoorwaarden

    • Inzendingen dienen te voldoen aan de voorwaarden zoals aangegeven bij de betreffende schrijfactiviteit, Nederlandstalig en van voldoende kwaliteit (grammaticaal en inhoudelijk) te zijn. We accepteren geen afbeeldingen van een tekst, maar alleen de daadwerkelijke tekst!
    • Agressieve, onwettelijke, lasterlijke, racistische, misleidende of anderszins ongepaste of irrelevante bijdragen, naar interpretatie van de redactie, zijn niet toegestaan. De redactie behoudt zich het recht voor om inzendingen, zonder opgave van redenen, niet te publiceren, resp. te verwijderen.
    • De auteursrechten van een inzending blijven te allen tijde bij de inzender. Schrijverspunt brengt geen wijzigingen aan in de tekst.
    • Inzenders mogen geen door rechten beschermde teksten of afbeeldingen plaatsen.
    • Het plaatsen van persoonlijke informatie zonder toestemming van de redactie (zoals e-mailadressen, website en/of telefoonnummers) is niet toegestaan evenals teksten, advertenties en links van promotionele dan wel commerciële aard.
    • De redactie is niet aansprakelijk voor de gevolgen, juridisch of in andere zin, van de activiteiten van leden op Schrijverspunt, noch in Nederland, noch daarbuiten. De inzender blijft als enige verantwoordelijk en aansprakelijk voor de inhoud van zijn/haar bericht(en).
    • Bij inzending hanteert Schrijverspunt de actuele privacyregels. Onze privacyverklaring is onderaan op elke pagina te vinden.
    • We publiceren een inzending in principe een jaar lang op onze website. Voor plusleden is die periode langer.
    • Door het insturen van je schrijfactiviteit stem je in met deze voorwaarden.

     

Het geërfde schilderij

Publicatie op : 07-05-2021

Als een auteur geen behoefte heeft aan feedback verschijnt er geen mogelijkheid voor reacties.

Het geërfde schilderij

147 Hits.

Antoon staat op het krukje onder het schilderij, tilt een been op en stapt over de lijst het berglandschap in. Hij heeft geen plan, het gebeurt gewoon. Zijn andere been is amper binnenboord of hij zoeft al liggend op zijn rug een gang door, zijn voeten als stevige voelsprieten vooruit. Groentinten bewegen om hem heen in vormen die lijken op de bellen van een lavalamp. Uit voorzorg houdt hij zijn armen strak naast zijn lichaam, zoals hij vroeger deed op de glijbaan in het zwemparadijs, waar hij zijn neefjes mee naartoe nam.
Juist wanneer het groen over hem heen dreigt te golven, wordt hij gekatapulteerd, trapt in het luchtledige en voelt een warme wind langs zijn gezicht strijken. Op beide voeten belandt hij in het gras. Hij kijkt voor het eerst rond in het hem al dertig jaar zo vertrouwde berglandschap. Weer komt de gedachte op dat iemand met poedersuiker is uitgeschoten over de bergtoppen. De kleuren zijn helderder dan op het schilderij, hoewel dezelfde wolkenplukjes de lucht sieren. Een, twee, drie boten telt hij op het meer. Die rode met de Zwitserse vlag is nieuw. Hij likt aan zijn droge lippen. Eerst maar iets drinken voor hij verder loopt. Vanaf nu laat hij zich niet meer door de tijd dirigeren. Hij herinnert zich een uitspraak van zijn oom Wiz. Tijd dwingt mensen in een harnas en die onnozelaars laten het zich welgevallen. Zijn oom vloekte erbij voor hij verderging. Verzet je ertegen, Antoon. Zonder tijd wordt je leven een stuk rijker. Zit hier niet een kroeg, naast een huis met groene luiken? Daar.
Op het terras wringt hij zich achter de picknicktafel. De vrouw met haar schort is geen spat ouder geworden.
Hij kan zich niet inhouden: ‘Kent u mij?’
Ze staart hem aan.
‘Kennst du mich?’
Ze schudt haar hoofd en wacht op zijn bestelling.
‘Bier, bitte.’
Zonnestralen kietelen zijn gezicht. Zo is het dus om zonder agenda te leven, de wereld in kleur te zien. De serveerster zet een pul bier op tafel. Zijn portemonnee! Gelukkig loopt ze naar binnen, maar op zijn gemak voelt hij zich niet. Hij slaat het bier achterover en sluipt weg. Morgen betaalt hij haar. Rechts van de kroeg ontdekt hij een kiezelpaadje en volgt het omhoog. Nooit geweten dat hij de bloemen van naam kent, toch poppen ze op: Monnikskap, Alpendistel. Het gaat steeds steiler omhoog en dat terwijl zijn kantoorleven zijn conditie knock-out heeft geslagen. Een zwarte salamander zit bewegingsloos op een steen, kijkt hem kort aan en verdwijnt in het gras. Bezweet ploetert hij voort op schoenen die te glad zijn om goed grip te houden, zijn hartslag is onregelmatig, maar hij voelt ook een tinteling in zijn buik over wat hij achter de volgende bocht zal aantreffen. Boven hem cirkelt een slechtvalk. In een duikvlucht stort ze zich op een duif en vliegt onverstoord verder. Antoons lichaam smeekt om rust. Hijgend verlaat hij het paadje en laat zich in het gras vallen. De koeienbellen in de verte maken hem slaperig. Wat een luxe om overdag zijn ogen te sluiten.

Deze koeienbel klinkt anders. Scheller maar op een vreemde manier ook bekend. Nog tweemaal hoort hij het geluid. Hij gaat staan en voelt dat er aan hem getrokken wordt. Verontrust kijkt hij naar beneden, waar het meer niet groter oogt dan een plas water. Een onverwachte wervelwind laat hem draaien om zijn as, blaast zand in zijn ogen. Opnieuw duizelt het hem. De wind showt al zijn krachten in de uitdijende draaikolk. De druk op zijn borstkas neemt toe en hij komt als een raket los van de grond. Zijn broekspijpen fladderen tegen zijn schenen en de wind blaast een onaangenaam concert in zijn oren.
Plotseling vermindert de snelheid en is het stil, op een piepje in zijn oren na.
De landing overvalt hem alsnog. Al zand spugend krabbelt hij overeind, wrijft over zijn bil, en struikelt direct over een drempel. Hij tilt zijn been op en hoort het metaalachtige geluid van het krukje wanneer hij zijn voet neerzet. Weer klinkt de bel. Met tegenzin opent hij de deur.
‘Dag, broer. Deed je een dutje?’ Maureen houdt haar jas aan. ‘Ik moet zo verder, maar dank voor het lenen van je paraplu vorige week.’ Ze zet de paraplu in de paraplubak. ‘Bevalt je eerste week als gepensioneerde?’
‘Je moet eens weten hoe mooi de Alpen zijn.’
‘De Alpen?’ Ze kijkt hem aan alsof hij meer dan een pul bier heeft gedronken.
‘En het meer.’ Hij knikt naar het geërfde schilderij van oom Wiz.
‘Luister eens, Antoon, tuurlijk kun je een poosje naar dat schilderij staren, maar beloof me dat je er ook opuit gaat, een frisse neus haalt. Wat ruik ik toch?’ Ze snuffelt als een hond om hem heen. ‘Gadver, hoe komt die poep op je rug? En niet zo’n beetje ook. Antoon, ik maak me zorgen wanneer ik je zo zie. Ik wil niet dat je jezelf bevuilt. Is dit de eerste keer?’
Hij trekt zijn vest uit, ziet de restanten van een koeienvlaai en grinnikt.
‘Welja, lach er maar om. Ik kan jou er met mijn drukke baan niet bij hebben. Dat je dat weet.’
Ze kijkt de keuken in. Verwacht ze een vuilnisbelt aan te treffen?
‘Mijn vest gaat in de wasmachine en klaar is Kees. Maak je niet druk.’ Het is inderdaad een penetrante geur.
‘Hmm…’ Ze legt haar hand op zijn voorhoofd, maar voelt blijkbaar geen reden langer te blijven.
Hij loopt de trap op en zoekt in het ketelhok tussen de dozen.
‘Perfect.’ Hij had ze vroeger vaker willen gebruiken, alleen lag er voortdurend bureauwerk op hem te wachten. Hij tilt de bergschoenen op, blaast het stof weg en loopt ermee naar beneden. Op het krukje voor het schilderij zet hij ze klaar. Dan bestudeert hij het paadje dat steil naar boven slingert.

 
PS: Ik ontvang graag feedback

Alleen Plusleden kunnen een eigen artikel aanpassen na publicatie. KLIK HIER om alle voordelen van een pluslidmaatschap te bekijken.

Ook jouw mening is hier welkom!

Reacties:

08.05.21
Feedback:
Leuk verhaal met mooie beelden!
  • Waardering
    80%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
08.05.21
Feedback:
Heel mooi geschreven, prettige fantasie en met plezier gelezen.
  • Waardering
    80%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

Meer van deze auteur:

Titel:Hits:Waardering:Link:
55 woordenverhaal
Rat
937
Lezen?
Huis in beeld
754
Lezen?
55 woordenverhaal
Bezet
711
Lezen?
55 woordenverhaal
Moffenhoer
635
Lezen?
55 woordenverhaal
Kittens
594
Lezen?