SCHRIJFACTIVITEIT: KORT VERHAAL

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Fragmenten uit gepubliceerde manuscripten of vervolgverhalen zijn niet toegestaan!
Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.

Klik voor meer schrijfactiviteiten in het menu op SCHRIJFACTIVITEITEN.

Het Faillissement

Publicatie: 15.01.2022 | Trees Middelkoop

Ooit had hij veel geld te spenderen, nu geeft Willem zijn laatste geld uit.

 ‘Is het een cadeautje meneer? De verkoopster kijkt hem aan,

 ‘Doet u maar, dat maakt haar blij.’ Alsof ze straks nog blij kan zijn, schiet door zijn hoofd. Met een prachtig pakje gaat hij naar huis, waar de jarige Sonja op hem wacht.

 ‘Van harte mijn lief,  alsjeblieft.’

 ‘Oh ik hoop zo dat je gesnapt hebt wat ik wil hebben.’ Willem lacht zuur, hij kijkt de andere kant op, 

 ‘Oh Willem, dit is het niet, de opalen ketting die ik bedoel lag naast deze.’

 ‘Nou, dat wist ik niet, liefje. Luister Sonja, straks begint jouw feestje dus moet ik me snel verkleden. Ik zie dat jij al klaar bent, je ziet er oogverblindend uit, liefje’                                                                                                                                                                                                                                      

Later als Sonja het stralend middelpunt is van het grote feest, dat ze zelf heeft georganiseerd, pakt Willem de telefoon en belt met de accountant.

 ‘Hoi Bert. Morgenochtend bij het ontbijt vertel ik het haar en als jullie om twaalf hier komen wikkelen we de zaken direct af.’ Bert gaat hiermee akkoord.

Het feest is een succes. Als Sonja met moeite afscheid van haar gasten neemt, ligt  Willem wakker in bed. Slapen zal hij deze nacht zeker niet. De boodschap die hij morgen moet brengen houdt hem klaar wakker.

 

Hij zorgt voor het ontbijt. Het is bescheiden vergeleken bij anders. Willem drinkt alleen koffie.

 ‘Moet jij niet naar de zaak? Wat een raar ontbijt heb je gemaakt, Willem. Alleen yoghurt en een paar crackers. Ik ben echt niet aan de lijn hoor, Mijn gewicht is goed in balans. Trouwens ik ga zo weer terug naar bed, ben nog moe. Wat was het gezellig hé, en oh ja zaterdagavond…’

 ‘Lieve Sonja, ga zitten en luister! Ik moet je iets vertellen. Het is niet goed met de fabriek. Wij zijn failliet, helemaal failliet. We hebben geen orders meer, dus ook geen geld.  Vandaag komen de curators alles overnemen en ons failliet verklaren.’

Bleek kijkt Sonja naar Willem en dan naar buiten.

 ‘Dat kan niet, papa heeft ons een fantastische fabriek nagelaten, dus maak geen geintjes. Ik ga naar bed.’

Willem staat op, pakt haar bij de schouders, en dwingt haar naar hem te kijken.

 ‘Om twaalf uur komen hier mensen. Wij moeten dit huis verlaten, ze nemen alle inboedel mee en ja, ook jouw sieraden en kleding. Ik heb een kamer gehuurd in een pension, je mag één koffer kleding meenemen. Meer niet. Het is vreselijk Sonja, maar zo is het.’

Sonja is stil, rent naar de slaapkamer. Waar ze niet meer uit leek te komen.

Klokslag twaalf uur belt de accountant aan met de deurwaarders. Hij legt kalm de procedure uit aan Willem als Sonja opeens verschijnt.

 ‘Mijn koffer is gepakt, de rest zal ik volgende week ophalen.’

Het tafereel dat zich daarna afspeelt is dramatisch. Willem probeert zich flink te houden en Sonja stort in bij alles wat het huis uitgedragen wordt. Willem besluit daarom Sonja naar het pension te brengen om haar verder stress te besparen.

 Sonja schrikt van de eenvoud van dit onderkomen, en huilt voor de zoveelste keer.

 'Hier ga ik niet wonen, ik ga weg Willem. Je hebt het slecht gedaan. Ik ga Bea mijn vriendin bellen en dan daar logeren.' 

Willem staat op en geeft haar een kus op haar voorhoofd. Hij verlaat de kamer wat hun hele onderkomen is, voorlopig. Sonja zit uitgeput in een oude schommelstoel. Ze wil hier niet ‘wonen’. Ze zal een besluit moeten nemen, ze zal een beter onderkomen regelen. Ze gaat naar Bea, haar beste vriendin. Alleen hoe kom ik daar, vraagt ze zich af. Geld heeft ze nooit op zak, alleen een creditkaart. Die is haar afgenomen. Dus een taxi nemen zit er niet in. Ze heeft nog wel haar mobiel. Die heeft ze niet achtergelaten. Ze haar vriendin legt de situatie uit  en vraagt of  ze opgehaald kan worden. Bea zegt dat ze geen tijd heeft voor arme mensen en hangt op.

Sonja zit sprakeloos in een stoel en huilt.

WAARDERING

HITS:

103

AANGEPAST:

15 januari 2022

Enthousiast over deze inzending? Deel je enthousiasme op sociale media m.b.v. onderstaande buttons.

Commentaar en/of waardering voor dit artikel:

Geef s.v.p. alleen 5 sterren als het werk perfect is en jij geen verbeteringsmogelijkheden ziet. Schrijvers stellen jouw tips en opmerkingen vooral op prijs.
Naar boven

Ook meedoen aan een schrijfactiviteit? Meedoen is gratis. We publiceren je inzending voor minimaal 12 maanden. Meedoen is mogelijk door eerst in te loggen en dan bovenin de pagina op de rode balk te klikken. Nog geen lid? Aanmelden is gratis.