1 post
  • images/deelname/kort_verhaal.jpg
    Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Fragmenten uit gepubliceerde manuscripten of vervolgverhalen zijn niet toegestaan!
    Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.
    951 gepubliceerde inzendingen
  • Ook jouw artikel is welkom! Inzenden van een verhaal/gedicht is mogelijk door eerst in te loggen. Registreren is gratis! Alleen door eerst in te loggen en op de knop hieronder te klikken kom je op een pagina waar je de schrijfactiviteit kunt selecteren waar je aan mee wilt doen. Op die pagina kun je ook de titel en tekst voor je artikel toevoegen. Lees vooraf de voorwaarden. Let op: Na inzending is wijziging van je tekst niet meer mogelijk (m.u.v. Plusleden)
    Je artikel is, na inzending, vrijwel direct te zien in de betreffende schrijfactiviteit en bij je profiel. We publiceren een artikel minimaal een jaar (plusleden langer!), daarna verwijderen we het artikel en de commentaren, etc. automatisch.
  • De publicatievoorwaarden

    • Inzendingen dienen te voldoen aan de voorwaarden zoals aangegeven bij de betreffende schrijfactiviteit, Nederlandstalig en van voldoende kwaliteit (grammaticaal en inhoudelijk) te zijn. We accepteren geen afbeeldingen van een tekst, maar alleen de daadwerkelijke tekst!
    • Agressieve, onwettelijke, lasterlijke, racistische, misleidende of anderszins ongepaste of irrelevante bijdragen, naar interpretatie van de redactie, zijn niet toegestaan. De redactie behoudt zich het recht voor om inzendingen, zonder opgave van redenen, niet te publiceren, resp. te verwijderen.
    • De auteursrechten van een inzending blijven te allen tijde bij de inzender. Schrijverspunt brengt geen wijzigingen aan in de tekst.
    • Inzenders mogen geen door rechten beschermde teksten of afbeeldingen plaatsen.
    • Het plaatsen van persoonlijke informatie zonder toestemming van de redactie (zoals e-mailadressen, website en/of telefoonnummers) is niet toegestaan evenals teksten, advertenties en links van promotionele dan wel commerciële aard.
    • De redactie is niet aansprakelijk voor de gevolgen, juridisch of in andere zin, van de activiteiten van leden op Schrijverspunt, noch in Nederland, noch daarbuiten. De inzender blijft als enige verantwoordelijk en aansprakelijk voor de inhoud van zijn/haar bericht(en).
    • Bij inzending hanteert Schrijverspunt de actuele privacyregels. Onze privacyverklaring is onderaan op elke pagina te vinden.
    • We publiceren een inzending in principe een jaar lang op onze website. Voor plusleden is die periode langer.
    • Door het insturen van je schrijfactiviteit stem je in met deze voorwaarden.

     

Publicatie: 31-08-2020

Hits: 293

Als een auteur geen behoefte heeft aan feedback verschijnt er geen mogelijkheid voor reacties.

Het complot

Aangepast: 31-08-2020

Het is ochtend. Ik sta op en loop naar beneden. Er klopt iets niet. Ik ben niet thuis, ik ben in het huis van mijn zus. Maar hoe kom ik hier? Mijn man zit beneden aan de keukentafel.
“Ik heb lekker ontbijt voor je gemaakt, schatje. Kopje koffie?”

Ik zeg dat ik dat lekker vind en eet gezellig met hem. Maar na het ontbijt vind ik het ook wel welletjes: ik wil naar huis.

“Maar je bent thuis,” zegt hij.

“Erg grappig. Ik meen het, ik wil naar huis.”

“Lieverd,” herhaalt hij, “je bent thuis.”

Ik begin chagrijnig te worden.

“Ik ben niet thuis! Ik zie toch zeker wel dat ik in het huis van mijn zus zit?!”

“Nee, schatje, wij wonen hier.”

“Je brengt me thuis en wel nu!”

Hij slaakt een diepe zucht maar doet uiteindelijk wat ik vraag. Hij helpt mij in mijn jas, trekt zijn eigen jas aan en we gaan, op weg naar huis. Gelukkig maar want ik voel me niet helemaal lekker.

Even later stoppen we. We gaan het huis van mijn zus weer in. Ik snap het niet helemaal maar volg hem. We kijken wat tv en eten weer wat.

“Kom, nu gaan we echt naar huis,” zeg ik tenslotte.

“Schatje, je bent thuis.”

Hij zoekt ruzie? Dan kan hij die krijgen! Ik geef hem de volle laag. Hoe kan hij hier nu doodleuk zitten en me zo proberen voor de gek te houden? Maar hij weigert halsstarrig naar huis te gaan. Ik zoek het nummer van mijn dochter maar kan dit niet vinden. Hij heeft het verstopt! Hij heeft alle telefoonnummers verstopt! Hoe moet ik mijn dochter nu zeggen wat hij aan het doen is? Hoe moet ik nu om hulp vragen?

Dagenlang houdt hij me gegijzeld in het huis van mijn zus. Waar is ze eigenlijk? En al die tijd beweert hij dat we thuis zijn. De hufter! Niet alleen dat, hij heeft ook al mijn geld afgepakt. Als ik het terugeis, zegt hij dat ik het alleen maar kwijtraak. Soms geeft hij me wat, maar zodra ik niet kijk pakt hij het af en heb ik weer niets. Ik voel me verdrietig, boos en enorm machteloos. Mijn bankrekeningpas heeft hij ook afgepakt.

Gelukkig weet mijn dochter me eindelijk te vinden. Ik vertel haar dat hij me gegijzeld houdt en dat ik een echtscheiding wil. Ik vraag haar om hulp. Ze kijkt me meelevend aan en zegt dat mijn man me niet gegijzeld houdt, dat ik wel degelijk thuis ben. Natuurlijk. Ze is zijn dochter, ze is trouw aan haar vader.

“Kijk naar de meubels, mam,” zegt ze. “Zijn dat jouw meubels?”

Ik knik. Ja, dat zijn mijn meubels. Hij heeft onze meubels in het huis van mijn zus gezet, dat is wel duidelijk. Maar ziet mijn dochter dan niet dat dit niet ons huis is? Weet ze dan niet dat dit niet eens mijn dorp is, maar het dorp van mijn zuster? Wanhopig vraag ik haar hiernaar.

“Mam, kijk eens naar achter, naar buiten. Je zuster en haar man hebben een moestuin, nietwaar? Met sla en andere groenten. Is er in deze tuin een moestuin? Dan weten we dat jij gelijk hebt.”

Ik kijk. Er is geen moestuin.

“Nee, dit lijkt op mijn tuin. Daar staat ook mijn roos. Die ken ik goed.”

“Mam, hoe denk je dat ik je gevonden heb? Ik ben de weg naar huis gereden. Ik kwam daarbij langs het bordje van jullie dorp, niet dat van je zus.”

“Dat zal wel,” grom ik. Ik weet tenslotte wel beter. Ik weet toch zeker wel dat dit niet mijn huis is? De zon staat verkeerd, de schaduwen vallen anders. Ze zit natuurlijk in het complot. Het complot van mijn man om me voor gek te laten verklaren zodat hij van me af is. Dat wil hij al heel lang. Daarom wil ik nu echt een echtscheiding.

Ik ben zo moe. Zo enorm moe, ik voel me niet erg lekker. Al wat ik wil is in mijn eigen bed slapen. Maar ik ben in het huis van mijn zus. Mijn zus is op vakantie, heeft mijn dochter gezegd. We moeten op het huis van mijn zus passen tot ze terug is. Ik heb nog steeds geen geld. Mijn man geeft me geld, maar pakt het steeds weer af. Ik probeer het te verstoppen maar hij vindt steeds mijn schuilplaatsen. Het is zo moeilijk, ik wil zo graag weer naar huis en mijn eigen leven weer leiden. Gewoon weer naar mijn werk in mijn eigen dorp, gewoon weer onder de mensen zijn. Kan iemand me alsjeblieft naar huis brengen?

Ook jouw mening is hier welkom!

Reacties:

01.07.21
Feedback:
Het spreekt me erg aan deze! Ik kan me de ontreddering van de vrouw goed voorstellen. Triest! Vier sterren! GrIngrid
  • Waardering
    80%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
05.05.21
Feedback:
Verrassende invalshoek!
  • Waardering
    60%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

Meer van deze auteur:

Titel:Hits:Waardering:Link:
De strijd
308
Lezen?
De uil van Minerva
197
Lezen?
Column
De grasstrijd
171
Lezen?