Voor schrijvers, door schrijvers

Kort verhaal

Aantal gepubliceerde inzendingen: 700

Het blauwe huis

Het huis aan de overkant van de straat is blauw gekleurd. Als enige in de straat heeft de bewoner het huis blauw geschilderd. Dat geeft toch wel veel onrust in de meestal zo rustige Van Berge straat.
In het huis aan de overkant woont meneer Regenboog, tenminste zo worden hij genoemd sinds hij hier vier maanden geleden kwam wonen.
Ik kijk altijd naar buiten en zie dan het huis aan de overkant, al jaren zie ik dat huis.
Tot vier maanden geleden was het een gewoon stenen huis, een beetje saai dat was het wel. De eigenaar onderhield het pand niet zo best en toen de meneer Regenboog er kwam wonen sopte hij eerst alles goed om daarna een met grote potten verf aan de slag te gaan. Eerst binnen, ik weet niet hoe het daar uit ziet, en toen buiten, en dat werd blauw, korenblauw.
Eigenlijk ken ik hem niet en omdat ik bedacht heb daar verandering in te brengen ga ik naar het huis aan de overkant om mezelf voor te stellen.
De heer van het huis begroet me netjes maar blijft op een afstand en kijkt naar de bloemen in zijn tuin.
“ Ik ben Maarten van Vliet en ik hou van mijn tuin.”
Maarten is een man van eind dertig denk ik, jong , dus niet zoals ik een vijftiger.
“ Mooie planten heeft u. “ zeg ik want ik zie prachtige planten met bloemen.
“ Ze doen het goed. Toen ik hier kwam was het een bende, net als met het huis, dat leek ook wel een bouwval maar met veel opknappen is het prima geworden.. Alle huizen zijn hier saai, vindt u dat zelf ook niet?”
Ik voel me wat verrast door deze opmerking maar probeer er nonchalant op te reageren.
“ Ach weet u meneer, ik woon hier al twintig jaar, niets is veranderd in die tijd, alleen uw huis springt er nu wat uit, zou ik willen zeggen.”
“ Zeg toch gewoon Maarten, dat is veel aangenamer.”
“ Oké Maarten ik ben Tilly, de overbuurvrouw.”
“ Ja ik heb u al eens gezien op afstand, maar komt toch binnen dan drinken we een kopje thee.”
“ Nou daar zeg ik geen nee tegen, gezellig.” Opgewekt loop ik mee naar binnen en val van de ene verbazing in de andere. Alle ruimten zijn fel gekleurd, rood, blauw , oranje, paars ja zelfs de keldertrap is groen geverfd. Ik krijg een charmante rondleiding dan komen we in de keuken, die aardbeirood is. Het doet zeer aan mijn ogen denk ik, maar ik wordt er wel vrolijk van.
“ Tilly ga zitten en wil je thee of zullen we een wijntje nemen. Ik ben niet zo’n theedrinker maar wijn vind ik erg lekker.
“ Ja een wijntje waarom niet? Als je hebt wit graag, trouwens woon je hier alleen?`”
“ Ja, de dame die je hier regelmatig ziet is mijn oudste zus, die bemoeit zich overal mee, maar helpt me ook goed hoor. Zij heeft mijn slaapkamer geverfd en zelf de kleur gekozen, jij mag raden.”
Lachend kijkt hij mij aan en ik bloos terwijl ik niet weet waarom. Deze man is gevaarlijk schiet door mijn hoofd, hij is een verleider en oh wat wil ik graag verleid worden. Alleen is maar alleen.
“ Nou ik denk lila met geel dat past wel bij je. “ Maarten lacht nog harder, schenk ondertussen de wijn in, in grote glazen.
“ Je bent goed, je hebt het bijna geraden dat lila is goed maar geen geel, rood, rozerood echtwaar ik zal je je straks laten zien.” Hij kijkt me doordringend aan.
De wijn smaakt, we drinken een paar glazen en wij praten over alles. Maarten vertelt dat hij kunstenaar is en Ik vertel hem dat ik op een dood kantoor mijn dagen slijt. Het klinkt zuur vind ik zelf, nou is mijn leven zuur, ik beleef nooit iets behalve vandaag, ik geniet van mijn bezoek aan Maarten.
“ Je bent een mooie vrouw Tilly, “ zegt hij opeens.
“ Ik wil je graag mijn slaapkamer laten zien, wil jij dat?”
“ Oh Maarten dat wil ik wel ik wil dat lila wel eens zien.”
Ik voel me baldadig iets wat ik van mezelf niet ken, maar waarom zou ik niet met deze mooie man naar zijn slaapkamer gaan om de verf te bekijken? Niets dat me tegenhoud.
“ Entre kijk nu kun je het zelf zien, lila en rood, mooi he?”
Hij legt zijn arm om mijn schouder en laat merken meer te willen, ik leun tegen hem aan en voel me toch erg verlegen.
Hoe lang is het geleden dat ik met een man was? Zeker wel vijftien jaar en aan die nacht wil ik liever niet herinnerd worden.
“ Ik wil je beminnen lieve Tilly, ik val op rijpe vrouwen en jij en ik hebben wel iets met elkaar denk ik.”
Langzaam peutert hij aan mijn blouse en klikt mijn bh open. Ik kijk in zijn ogen en verdrink erin en laat hem begaan.
Als ik naakt op het brede met rode lakens bedekte bed lig ontdoet hij zich van zijn kleding en ligt snel naast me.
Zo bedrijven we de liefde op de middag waarop ik nieuwsgierig werd naar het blauwe huis.
Dit artikel delen?
Auteur: ©Trees Middelkoop
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 311
Publicatie op .
 
  Meer van deze schrijver:

Geef een waardering voor: "Het blauwe huis"

Geschreven door Trees Middelkoop . Geplaatst in Kort verhaal.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!