Voor schrijvers, door schrijvers
Poëzie

Kort verhaal

Aantal gepubliceerde inzendingen: 650

Happy ending

Ze voelt een zacht stootje tegen de achterbumper van haar auto. Geïrriteerd kijkt ze in haar achteruitkijkspiegel. De fel schijnende koplampen ontnemen haar het zicht op de auto achter haar. Zuchtend parkeert ze haar auto een stukje in de berm en dwing daarmee de onbekende auto achter haar ook te stoppen. De smalle onverharde weg biedt geen enkele ruimte voor passerende auto’s. De weg is privéterrein en leidt naar haar huis. Het regent inmiddels niet meer zachtjes. In het schijnsel van de koplampen van haar auto ziet ze dat de gaten in het slechte wegdek worden opgevuld met regenwater. Ze twijfelt even en denkt aan haar mooie suède beige pumps. Dan stopt ze resoluut de motor, gooit de autodeur open en stap zonder verder na te denken de regen in. Haar pumps zakken direct weg in de drassige grond. Het suède is absoluut niet bestand tegen zoveel nattigheid. Op haar soppende pumps loopt ze naar de achterkant van haar auto en vervloekt zichzelf. Het is pikkedonker, de lichten van haar auto zijn uit en de koplampen van de onbekende donkere auto zijn gedoofd. Het is te donker om schade te kunnen zien. Met haar hand tast ze de bumper af. Een klein deukje net iets boven de kentekenplaat. De schade lijkt mee te vallen. Langzaam komt ze overeind en probeert in de auto te kijken, maar de donkergetinte ramen laten geen glimp van de bestuurder zien. Het zacht zoemende motorgeluid, de getinte ramen, het tikken van de regen op beiden auto’s en de eenzaamheid van de afgelegen weg doen haar beseffen dat ze zichzelf in een ongemakkelijke heeft gemanoeuvreerd.

Haar boosheid wint het van het ongeriefelijke omstandigheden waarin zij zich bevindt. Ze maakt aanstalten richting de donkere auto te lopen. Bij de eerste stap die ze zet geeft de bestuurder gas zonder dat de auto in beweging komt. Ze verstart en blijft geschrokken staan. Nog een keer wordt er gas gegeven, deze keer komt de auto zachtjes in beweging. Ze stapt achteruit en voelt de bumper van haar auto tegen de achterkant van haar benen. De naderende auto komt tot stilstand en de lichten van de koplampen gaan aan. In het volle licht van de koplampen maakt haar boosheid plaats voor angst. Hoe vaak is ze niet gewaarschuwd dat ze een keer in de problemen zou komen door haar opvliegend karakter.

Haar haar hart pompt het bloed met hoge snelheid door haar lichaam, haar ademhaling versnelt. Ze doet voorzichtig een stapje zijwaarts. Het geluid van de zoemende motor zwelt aan en de auto komt snel in beweging. Zonder na te denken gooit ze zichzelf opzij. De auto komt met een harde klap tot stilstand tegen haar auto. Ze voelt een stekende pijn in haar linkerbeen, de zijkant van haar been is volledig weggeslagen, het bot ligt bloot en met elke hartslag stroomt het bloed naar buiten. De pijn is verschrikkelijk. Ze probeert zich aan de auto omhoog te treken, maar staan gaat niet en ze valt voorover. Ze moet hier weg. Langzaam komt ze in beweging, tijgerend kruipt ze over de drassige grond, weg van de plek des onheils. Ze hoort de auto achteruitrijden en tot stilstand komen. Intimiderend wordt er gas gegeven zonder dat de auto in beweging komt. Dan geeft de bestuurder vol gas en rijdt met hoge snelheid in op haar auto. Haar auto schiet vooruit en komt tot stilstand in de berm. De weg is vrij, het enige obstakel op de weg is zij.

De auto rijdt een flink stuk achteruit en blijft vervolgens stilstaan. De koplampen zijn uit en verlichten niet langer de weg. Ze verbijt de pijn en kruip zo hard ze kan richting haar huis. In de verte ziet ze de lichten branden en in gedachte hoort ze de mopperende stemmen van haar man en dochtertje omdat ze weer te laat is voor het avondeten. De afstand tussen haar en de auto wordt groter. Het geluid van de draaiende motor komt van steeds verder, dan is het stil. Ze stopt met kruipen, haar ellebogen zijn ontveld, haar buik vol schrammen en haar linkerbeen voelt ze niet meer. Ze veegt met haar modderige handen haar tranen weg.

De stilte is indrukwekkend maar duurt maar even. De motor wordt gestart en de auto schiet vooruit. Het geluid van knarsende autobanden op de onverharde weg komt steeds dichterbij. Ze blijf stilliggen, het heeft geen zin meer om verder te kruipen. De auto is nu heel dichtbij. Ze voelt de warmte van de motor. Gelaten wacht ze af en denkt aan haar kleine meisje. De auto dendert over haar heen, de pijn is ondragelijk. De auto stopt, het geluid van de motor zwijgt. Ze hoort de autodeur van de donkere auto opengaan en iemand stapt uit. Zware voetstappen komen dichterbij en stoppen vlak voor de plek waar ze ligt. Met haar hoofd tussen haar armen en gezicht met gesloten ogen op de natte grond, houdt ze haar adem in en probeert de pijn te verbijten. Ze hoort zijn zwaar ademhaling. Angst heeft ze niet meer, langzaam komt ze met haar hoofd iets omhoog en gluurt voorzichtig tussen haar wimpers door naar haar aanvaller. Grote zwarte kaplaarzen en tanden van een hooivork…… 
‘En CUT’.
Er klinkt een daverend applaus. Ze glimlacht en kijk richting de regisseur. Tevreden steekt hij zijn duim omhoog.

Dit artikel delen?
Auteur: ©Anita Vlietman
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 290
Publicatie op .
 
  Meer van deze schrijver:

Geef een waardering voor: "Happy ending"

Geschreven door Anita Vlietman . Geplaatst in Kort verhaal.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!