Korte verhalen

Kort verhaal

Het korte verhaal leent zich voor het type analyse waaraan literaire romans worden onderworpen, voor wat betreft bijvoorbeeld de verteltechniek. Een kort verhaal verschilt van de anekdote doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard. Poe vond dat een kort verhaal in een half uur tot twee uur, maar in elk geval in één keer moest kunnen worden uitgelezen en gericht moest zijn op het bereiken van een enkel effect.

De waarschijnlijk meest uitdagende vorm van een kort verhaal is het flitsverhaal. Een flitsverhaal is een compleet verhaal in het kleinst mogelijk aantal woorden. Het moet een begin, midden en einde hebben en bij voorkeur een draai of verrassing aan het einde. "Het meest beknopte en sprekend voorbeeld van een flitsverhaal is het verhaal dat Ernest Hemingway schreef."

Te koop: babyschoenen. Nooit gedragen.

Jouw zelf geschreven korte verhaal  of flitsverhaal is hier ook welkom. Een kort verhaal bij Schrijverspunt mag uit maximaal 500 woorden bestaan.

Haar blote knieën......

Haar blote knieën…..

Zij kwam bij de aanvang van het nieuwe schooljaar bij ons in de zesde klas van de Lagere School, zoals die in die tijd genoemd werd.

Het was september met aangename zomerse temperaturen en we speelden buiten op de kade langs de vliet waar het schoolgebouw stond, want een schoolplein was er niet.

Ze droeg een dun, maar gedistingeerd zomerjurkje met korte mouwtjes, waar haar blanke, welgevormde en slanke armen onder vandaan kwamen.

Het mooie ronde kraagje lag wat lager om haar slanke hals, zodat het halskuiltje zichtbaar was en het jurkje reikte niet verder dan een handbreedte boven knieën.

Haar gezicht was van een bijna doorschijnend witte blankheid en het halflange krullende haar, dat bijna tot op haar schouders viel, was van een graciel bleekwit met een rossige gloed erover.

Ze liep alsof ze danste met haar trotse, parmantig puntige borstjes op het fragiele bovenlijfje, die niet méér waren dan een handvol; maar een kinderhand is gauw gevuld; en haar mooi gevulde ronde knieën, die overgingen in slanke onderbenen.

Ze was veruit het mooiste meisje van de klas.

Zo’n stadsmeisje; ze was met haar ouders verhuisd vanuit een grote stad uit het oosten des lands; was nog eens iets anders dan de meisjes in ons dorp met hun recht afgeknipte, net over de oren reikende, groenteboerenpaardenhaar, dat als een natte dweil langs de rode konen over hun bolle hoofden hing.

Die dorpsmeisjes droegen stijve linnen bloesje, die hoog, tot en met de bovenste knoopje, tegen de kin gesloten waren en wijd over hun grove lijven slobberden. De dikke rokken, waaronder meestal nog een dunne onderrok, vielen ver over de knieën tot halverwege de bolle kuiten, die gehuld waren in gebreide kousen.

Iedere jongen leek verliefd op “de nieuwe” te zijn en in het speelkwartier probeerden zij met haar in aanvaring te komen.

Wat zij overigens behendig ontweek, want zij bewoog gracieuzer en eleganter dan die dorpsjongens met hun korte, tot op de knokige knieën reikende, broeken.

Ik deed er niet aan mee en stond alleen maar als versteend van verbazing over zoveel bevalligheid naar haar te kijken, want vooral al haar knieën fascineerden mij.

Maar mij zag ze niet eens staan.

In de jaren in en na de puberteit tot op de dag van vandaag heb ik menige knie gezien, bestast en gestreeld, waarbij ik het ook hogerop heb gezocht en gevonden.

Maar mijn belangstelling voor het vrouwelijke lichaam geldt slechts welgevormde borsten en  fraaie kniepartijen. Het gedeelte dat daartussen zit boeit me niet, maar daar zit je nu eenmaal aan vast!

Nu, zo’n zestig jaar later, ben ik na vele omzwervingen teruggekeerd naar het dorp, dat inmiddels is uitgegroeid tot een klein stadje met vele nieuwe wijken en een modern winkelcentrum.

Als tijdverdrijf ga ik af en toe naar dat overdekte winkelgebied voor, zoals we vroeger zeiden, “een half ons zure zult gesneden aan een stukje”, waarmee bedoeld werd een enkel boodschapje.

Het was dan ook een verrassing.

In een lange gang tussen de neringdoenden zag ik haar vanaf een afstand aan komen lopen, en ik bleef verstijfd midden in de gang staan.

Ze droeg een mooi en deftig zomerjurkje, dat tot een handbreedte boven haar knieën reikte, en ze liep nog net zo dansend als toen.

Ze droeg het haar nog steeds halflang, maar er lag nu een lichtgrijze schaduw over de bleekwitte krullen.

Ik staarde naar haar vooruitstrevende borsten, die niet méér waren dan een mannenhand vol, en haar volle, ronde knieën boven haar fraai gestileerde kuiten.

Ze liep langs me heen, en zag me niet eens staan.

Maar haar knieën zullen mij altijd bijblijven.

Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 156
(Gemiddelde waardering 5 met 1 waardering(-en)

Login of registreer om een reactie te plaatsen

Nomineer deze schrijver!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 verschillende schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de groene button te klikken.

Dank voor je nominatie!

Elke bezoeker van Schrijverspunt kan schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver. In totaal mag elke bezoeker 2 verschillende schrijvers nomineren over heel 2019. Nomineren is mogelijk tot 31 december 2019.

Omdat we streven naar een eerlijke nominatie voor Talentvolle schrijver 2019 controleren we elke nominatie op geldigheid. Ongeldige nominaties tellen niet mee in de score en verwijderen we.

Om de geldigheid van een nominatie te controleren vragen we je hieronder je e-mailadres in te vullen.  We garanderen dat we dit emailadres niet aan derden verstrekken en slechts gebruiken voor controle. Na afronding van de nominatie verwijderen we  dit e-mailadres.
Ongeldige invoer

Alle gepubliceerde inzendingen

Geef een waardering voor een artikel
Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

Hoogste beoordeelding:

Boekentip

Top 10 : Meest gelezen

BookBuster