Voor schrijvers, door schrijvers

Kort verhaal

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! In deze schrijfactiviteit is ook ruimte voor reisverhalen en flitsverhalen.
 "Het meest beknopte en sprekend voorbeeld van een flitsverhaal is het verhaal dat Ernest Hemingway schreef.
" Te koop: babyschoenen. Nooit gedragen."
Aantal gepubliceerde inzendingen: 652

Haar blote knieën......

© Pieter Wouter Broekharst op .
[Klik op de profielnaam of -afbeelding voor een overzicht van zijn/haar schrijfactiviteiten.]

Haar blote knieën…..

Zij kwam bij de aanvang van het nieuwe schooljaar bij ons in de zesde klas van de Lagere School, zoals die in die tijd genoemd werd.

Het was september met aangename zomerse temperaturen en we speelden buiten op de kade langs de vliet waar het schoolgebouw stond, want een schoolplein was er niet.

Ze droeg een dun, maar gedistingeerd zomerjurkje met korte mouwtjes, waar haar blanke, welgevormde en slanke armen onder vandaan kwamen.

Het mooie ronde kraagje lag wat lager om haar slanke hals, zodat het halskuiltje zichtbaar was en het jurkje reikte niet verder dan een handbreedte boven knieën.

Haar gezicht was van een bijna doorschijnend witte blankheid en het halflange krullende haar, dat bijna tot op haar schouders viel, was van een graciel bleekwit met een rossige gloed erover.

Ze liep alsof ze danste met haar trotse, parmantig puntige borstjes op het fragiele bovenlijfje, die niet méér waren dan een handvol; maar een kinderhand is gauw gevuld; en haar mooi gevulde ronde knieën, die overgingen in slanke onderbenen.

Ze was veruit het mooiste meisje van de klas.

Zo’n stadsmeisje; ze was met haar ouders verhuisd vanuit een grote stad uit het oosten des lands; was nog eens iets anders dan de meisjes in ons dorp met hun recht afgeknipte, net over de oren reikende, groenteboerenpaardenhaar, dat als een natte dweil langs de rode konen over hun bolle hoofden hing.

Die dorpsmeisjes droegen stijve linnen bloesje, die hoog, tot en met de bovenste knoopje, tegen de kin gesloten waren en wijd over hun grove lijven slobberden. De dikke rokken, waaronder meestal nog een dunne onderrok, vielen ver over de knieën tot halverwege de bolle kuiten, die gehuld waren in gebreide kousen.

Iedere jongen leek verliefd op “de nieuwe” te zijn en in het speelkwartier probeerden zij met haar in aanvaring te komen.

Wat zij overigens behendig ontweek, want zij bewoog gracieuzer en eleganter dan die dorpsjongens met hun korte, tot op de knokige knieën reikende, broeken.

Ik deed er niet aan mee en stond alleen maar als versteend van verbazing over zoveel bevalligheid naar haar te kijken, want vooral al haar knieën fascineerden mij.

Maar mij zag ze niet eens staan.

In de jaren in en na de puberteit tot op de dag van vandaag heb ik menige knie gezien, bestast en gestreeld, waarbij ik het ook hogerop heb gezocht en gevonden.

Maar mijn belangstelling voor het vrouwelijke lichaam geldt slechts welgevormde borsten en  fraaie kniepartijen. Het gedeelte dat daartussen zit boeit me niet, maar daar zit je nu eenmaal aan vast!

Nu, zo’n zestig jaar later, ben ik na vele omzwervingen teruggekeerd naar het dorp, dat inmiddels is uitgegroeid tot een klein stadje met vele nieuwe wijken en een modern winkelcentrum.

Als tijdverdrijf ga ik af en toe naar dat overdekte winkelgebied voor, zoals we vroeger zeiden, “een half ons zure zult gesneden aan een stukje”, waarmee bedoeld werd een enkel boodschapje.

Het was dan ook een verrassing.

In een lange gang tussen de neringdoenden zag ik haar vanaf een afstand aan komen lopen, en ik bleef verstijfd midden in de gang staan.

Ze droeg een mooi en deftig zomerjurkje, dat tot een handbreedte boven haar knieën reikte, en ze liep nog net zo dansend als toen.

Ze droeg het haar nog steeds halflang, maar er lag nu een lichtgrijze schaduw over de bleekwitte krullen.

Ik staarde naar haar vooruitstrevende borsten, die niet méér waren dan een mannenhand vol, en haar volle, ronde knieën boven haar fraai gestileerde kuiten.

Ze liep langs me heen, en zag me niet eens staan.

Maar haar knieën zullen mij altijd bijblijven.

Dit artikel delen?
Waardering voor je inzending op Schrijverspunt

Graag je waardering voor : Haar blote knieën......

Aantal hits voor dit artikel: 461
 
KLIK OP HET GEWENSTE AANTAL STERREN (1-5)  OM EEN WAARDERING TE GEVEN EN/OF SCHRIJF SVP EEN KORTE REVIEW
5 sterren = zeer de moeite waard, 4 sterren = de moeite waard, 3 sterren = lezenswaardig, etc..
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen door bezoekers. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!
De waardering voor dit artikel:

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief
 

Login of registreer (gratis) om een reactie te plaatsen

A Taste of Talent ?

Elke keer, bij een nieuw bezoek aan deze pagina, een ander en actueel leespakket!
Wist je?

Random:

letterzetter *NARCIS*
| Elly Cat | Poëzie