Voor schrijvers, door schrijvers

Kort verhaal

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! 

427 Hits

Publicatie op:
GELUIDSOVERLAST

“Ga je huiswerk maken, Sanne. Het blijft niet altijd Pinksteren,” zei mijn vader.

Ik sms’te Bas-van-hiernaast om hulp. Hij arriveerde binnen tien minuten rechtstreeks vanuit het Westerpark. Daar had hij zitten oefenen. Oom Daan zag het direct: “Hallo, kerel. Heb jij daar een klarinet bij je? Laat eens kijken. Hoe heet je? O sorry, ik ben Daan. Wat voor muziek maak je? Zullen we samen spelen? Zou te gek zijn.” En Daan begon zijn eigen euphonium al bij voorbaat uit te pakken.

“Wanneer mag ik antwoord geven?”

“Nu meteen graag.”

“Ik heet Bas. Ik wil best. Maar niet hier.”

“Hoezo niet? Ik blaas zachte poepjes. Jij doet lange noten. Toe nou!”

Bas draalde. Ik wist waarom. Niet vanwege die rare woordkeus van Daan (‘poepjes’). Mijn vader, die Bas z’n terughoudendheid echter niet begreep, meende toegefelijk: “Moet kunnen. Het is nog geen acht uur.”

Bas is twaalf- even oud als ik, maar goediger. Hij plaatste gehoorzaam een riet op zijn mondstuk. “Welke toonsoort?”

“Klinkend G mineur. Begin maar op de kwint.”

Bas stak het blaasinstrument tussen zijn tanden. Hij produceerde een hese fluistering, eerder een zucht dan een toon. Die ademtocht werd gevolgd door een reeks korte nootjes van oom Daan. Van reserve merkte ik niks meer. Het klonk als een schroeiende woestijnbries en verkoelende regendruppels- gek, heel anders dan ik had verwacht. Ronduit schitterend. Goeie muziek doet pijn. Je wordt overvallen door heimwee- zelfs wanneer je al thuis bent. Dus hield ik mijn hart vast.

Te kort duurde deze toverij. Weldra vernamen wij- door ons plafond heen- een geagiteerd gedruis. Boven werd buurman nijdig. Hij vloekte. Wild schoof hij een raam open. Twee harde tikken volgden. Geel eierstruif droop aan de buitenkant langs onze glazen balkondeur. Mijn vriendje had zoiets eerder meegemaakt, wist ik. Daarom en niet enkel omwille van de flatterende echo in de fietstunnel oefende Bas zelden binnen in de flat, maar liever buiten onder de spoorbaan.

Aan het samenspel kwam een abrupt einde. Verontwaardigd verliet mijn vader onze etage om hogerop in het pand verhaal te halen. Hij keerde- tot mijn spijt-  niet zegevierend terug. “Houd maar op, mannen, voordat Ton het meubilair omlaag keilt. Weliswaar is hij volgens zijn echtgenote aan het slapen, maar ik durf te zweren, dat hij zich achter hun keukengordijn verstopt had. Ik zag blote mannenvoeten: een sterk staaltje van somnambulisme.”

“Hè?” vroeg ik.

“Dat hij slaapwandelt. Misschien. En ga jij nou eindelijk eens wat aan je Frans doen, Sanne.”

 “Samen met Bas, ja?”

“Voor mijn part. Maar doe het! Wat wil je drinken, Daan?”

Oom Daan bestelde pils. 

Ik verdween met Bas naar mijn slaapkamer. We hoorden door de tussenmuur, hoe de volwassenen bier dronken en zich steeds meer opwonden. Van huiswerk kwam die avond weinig terecht. Wel heb ik een hele reeks gloednieuwe krachttermen opgevangen. Ook leerzaam: er waren zelfs Duitse bij.


Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "GELUIDSOVERLAST"