Voor schrijvers, door schrijvers

Kort verhaal

Aantal gepubliceerde inzendingen: 700

GELUKSVOGEL

‘Nee’, de man kucht even, ‘ik had nooit durven dromen dat zoveel geluk voor mij was weggelegd. Ik ben een geluksvogel. U vindt dat natuurlijk een vreemde opmerking, gelet op de omstandigheden, maar ik meen het vanuit het diepst van mijn hart.’ De man glimlacht naar mij. Zijn ogen zijn van een bijna doorschijnend blauw en heel even heeft hij iets weg van Robert Redford.

   ‘Ik was toen drieenvijftig jaar’ vervolgt hij, ‘mijn leven was op orde, onder controle, veilig. Natuurlijk, af en toe stuurde ik wat bij, maar heel wezenlijk was dat niet. Een tevreden mens met een hecht gezinsleven, grote sociale kring, ceo van multinational. Interessante, en boeiende perspectieven. Geen sprake van onvervulde wensen of verborgen verlangens. Althans, niet op bewust niveau. En tja, toen gebeurde het: de grote klap. Het leven stond abrupt stil.’

Even staart de man het dal in. Vanaf het terras van het hotel in Singapore strekt een oneindig tropisch landschap zich groen en weelderig voor ons uit, de bedwelmende geur van exotische bloemen stijgt naar ons op. Het is laat in de middag, de hemel kleurt rood, de bedienden zijn bezig de lantaarns aan te steken. Veel gasten hebben het terras al verlaten om zich om te kleden. Het getjilp van de krekels wordt langzaam heftiger en hun uitbarsting van levenslust zal al snel het gesprek schel gaan overstemmen. De schaduwen worden langer, het schemeruur is hier maar kort. Ik denk aan de lange galerij, die vanaf het terras dwars door de weelderige tuin naar mijn kamer voert. Gisteren, in het donker van de beginnende avond lag daar een slang, opgerold en zo te zien in slaap, maar ik was me doodgeschrokken. Verstijfd had ik daar gestaan tot een bediende was toegesneld die de slang met een stok had verwijderd. Voortaan vóór donker die galerij over, had ik mij voorgenomen. Maar juist nú opstappen kon echt niet.

De man kucht opnieuw. ‘Mijn leven werd niet langer ingevuld door deadlines en winstprognoses. Er was alleen maar stilte. Stilstand, dacht ik aanvankelijk. Nee, dít perspectief had ik niét voorzien. En toen, met het herstel, kwam ongemerkt de verandering. Nu pas begrijp ik dat ik de grens die de prestatiemaatschappij onverbiddelijk scheidt van de wereld waarin prestatie niet telt, ben overgestoken. Leven volgens een oeroud ritme, gebaseerd op werkelijk evenwicht tussen energie en daadkracht. Dat evenwicht raakt nu nooit meer verstoord. Er is, durf ik te zeggen, een perfecte balans ontstaan.’ De man fronst even en kijkt dan mij weer recht aan.

‘Kennelijk moest dat drama, want zo noemde ik het natuurlijk wél, eerst plaats vinden alvorens ik kon beseffen dat leven ook anders kan. Ik moest eerst deze opdonder krijgen. Dat besef kwam. Langzaam, tegenstribbelend, maar het kwam. En het schenkt mij nu immense voldoening. Ja, ik ben echt een geluksvogel.’

De man glimlacht weer, knikt mij vriendelijk toe en draait met de prothese aan zijn rechter onderarm zijn rolstoel naar de openslaande deuren, waarbij zijn lege broekspijpen een beetje heen en weer fladderen.

Dit artikel delen?
Auteur: ©Eleonora Reijn
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 368
Publicatie op .
 
  Meer van deze schrijver:

Geef een waardering voor: "GELUKSVOGEL"

Geschreven door Eleonora Reijn . Geplaatst in Kort verhaal.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!