Klik hieronder op een van de mogelijkheden.

Geknipt en geschoren

 

De deurbel gaat. Op anderhalve meter van de voordeur staat een postbezorger. “Ik heb drie pakketjes voor u! Ik zet ze hier neer. Fijne dag nog!” Ik weet nergens van. Het zullen wel bestellingen van Lieke zijn. Door de lockdown is regulier winkelen er niet meer bij en bevredigt ze haar koopjeshonger via het internet. Als ik de deur sluit staat ze al naast me.

“Dat is mooi op tijd geleverd. Ik heb ook iets heel nuttigs voor jou gekocht.” Ik kan niet iets bedenken waar ik verlegen om zit of waar ik om gevraagd heb. Lieke is al aan het uitpakken. Trots toont ze me een paar enkellaarsjes en een shirt. “Vind je ze niet prachtig. Koopjes met 50 % korting. Bijna voor een weggeefprijs!” verklaart ze enthousiast. “En dit pakje is voor jou. Daar gaan we vandaag nog mee aan de slag!” Het blijkt een tondeuse te zijn met een aantal opzetstukken.

“Je klaagt al wekenlang dat je naar de kapper wilt. Nou, dat kan nog wel even duren. Met dit apparaat kan ik je haar fatsoeneren.” De schrik slaat me meteen om het hart. Lieke is niet de meest handige met apparaten en dat is nog voorzichtig uitgedrukt. Ik stribbel meteen tegen: “Kapper zijn is een vak. Daar moet je voor leren en veel oefenen! Dat doe je niet zo maar even!” Ze lacht het weg. “Denk je nou echt dat ik niet weet waar ik aan begin? Via een programma op you tube word je stap voor de stap de weg gewezen. Met dit apparaat is het gemakkelijk te doen.”

Ik vind mijn weelderige krullenbos niet om aan te zien, maar om daar Lieke op los te laten? Dat is vragen om problemen of ben ik te zwartgallig? Veel tijd om daar over na te denken heb ik niet. Lieke heeft de bijkeuken al omgetoverd tot een kapsalon. Een stoel voor het raam en op de tafel liggen de tondeuse, scharen, een schouderdoek en staat de laptop met daarop startklaar het instructiefilmpje ‘Zelf je man knippen in coronatijd’.

Ik besluit om haar een kans te geven, maar wel met  voorwaarden. “Je mag er heel weinig van af halen. Alleen een beetje bijpunten en verder niet.” Lieke is het daar mee eens. Ze gaat meteen aan de slag, kiest een opzetstuk en zet de tondeuse aan. “Ik begin met een groot opzetstuk. Die haalt de puntjes eraf en dan kan ik stapsgewijs verder werken.” doceert Lieke. Ze voegt daad bij het woord, zet de tondeuse op mijn hoofd en gaat van boven naar beneden. Ik hoor het gezoem en afgeknipte haartjes vallen naar beneden.

Opeens schiet Lieke uit, het opzetstuk valt op mijn schoot en de tondeuse schiet door en  eindigt op mijn oor. De pijnscheut die volgt is venijnig, ik geef een gil en uit een krachtterm. Als ik naar mijn oor grijp zit mijn hand onder het bloed. Lieke grijpt een handdoek en drukt die tegen mijn oor. “Het opzetstuk schoot los. Kon ik niets aan doen!” verontschuldigt ze zich. “Haal die handdoek er maar af en kijk eens hoe erg de schade aan mijn oor is.” foeter ik. Het blijkt mee te vallen. Lieke doet er een pleister op.

 “Dit experiment is ten einde!” zeg ik boos, terwijl ik wil opstaan. Lieke drukt me terug in de stoel. “Daar ben ik niet zo zeker van.” zegt ze timide. “Wacht, ik pak een spiegel. Dan kun je het zelf zien.” De uitschieter heeft niet alleen schade aan mijn oor veroorzaakt. Boven het oor is een brede streep haar verdwenen tot op bijna de hoofdhuid. Lieke kijkt naar mijn beteuterde gezicht. “Oh jee, wat heb ik aangericht?” zegt ze half huilend, half lachend. Ik weet niet wat meer pijn doet, mijn oor of deze aanblik.

Na veel gesteggel, gevolgd door gezoek op internet om te kijken hoe er nog wat van te maken valt, gaat Lieke weer aan de slag. De zijkanten worden opgeschoren en boven blijft nog een pluk krullen staan. Ik ken mezelf niet terug en vind het afzichtelijk. “Zet die tondeuse maar op marktplaats. Dit was eens en nooit weer!” bries ik en verlaat de bijkeuken.

Met een petje op kom ik de woonkamer in en nestel me verongelijkt op de bank. De bijkeuken ligt er nog net zo bij als op het moment dat ik hem verlaten heb, maar Lieke is in geen velden of wegen te bekennen. Ik kijk uit het raam en zie dat ze pratend en druk gebarend makend bij de buurvrouw aan de overkant zit. Voor de komende tijd kan ik de lol weer op en weet zeker dat ik ook verbaal geknipt en geschoren ga worden.

© Henk van Duuren op .

Enthousiast over deze inzending? Deel je enthousiasme op sociale media m.b.v. onderstaande buttons.

Reacties:

Iedere bezoeker kan een reactie geven! Schrijvers stellen je tips en opmerkingen op prijs. Wil je automatisch een bericht ontvangen bij een reactie? Klik op de + boven de reacties.
06.11.22
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl van deze inzending.
Graag gelezen.
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig