Kort verhaal

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! 

367 Hits

Publicatie op:
Gecondoleerd
 
Collega Hans is overleden. Dit weekend. De baas vertelde het net, aan het einde van onze werkdag.
'Verdomd, hij stond niet op zijn plek vanmorgen,' zegt Snieder peinzend.
'Vreemd. Ik miste hem niet.' Hij neemt zijn dikke, zwarte jas van de kapstok en trekt een pakje zware Van Nelle uit zijn zak.
Ik grijns afkeurend.
Hij kijkt me aan.
'Jij wel dan?' Hij werpt me een ongelovige blik toe.
In gedachten probeer ik onze gestorven collega voor mij te halen.
Hij was ouder dan wij, had dun, vlassig haar, een ontwijkende blik, vale, donkere, makkelijk zittende kleding en een doorsnee postuur. Hij ging haast met pensioen. Denk ik. Misschien.
Maar, zijn naam was in elk geval Hans Zaag. Dat weet ik zeker.
Het erge is dat ik Hans niet miste vandaag. Niet bij de koffie, niet tijdens de schaft, en ook niet op de werkvloer.
'We moeten toch even condoleren,' zeg ik, wat ontwijkend en beschaamd.
'Je hebt hem dus niet gemist,' concludeert Snieder tevreden.
We fietsen op een slakkengangetje naar het huis van Hans. De baas wist het adres.
'Ik ben benieuwd hoe hij woont,' merkt Snieder nieuwsgierig op.
'Misschien heeft hij wel een heel knappe vrouw.'
Ik zwijg.
Het huis van Hans ziet er van buitenaf vervallen uit. De tuin is overwoekerd met hoog groeiend onkruid.
Zou dit zijn huis wel zijn?
'Er hangt wel een wit laken voor het raam,' merkt Snieder op, wijzend naar de voorruit.
We staan dralend voor de deur. Een witte, wazige figuur nadert. Het dikke glas toont de vage contouren van een kleine gestalte.
'Een kind,' sist Snieder, mij aanstotend.
Dus Hans had een kind. Of is het misschien een kleinkind.
Het kind, een jongen met kort, stekelig haar opent de deur een klein stukje, en steekt alleen zijn hoofd vragend om het hoekje.
'We komen voor Hans,' zeg ik ongemakkelijk.
'Waarom?' vraagt hij, me onderzoekend aanstarend. Zijn stem is vreemd hoog.
'Nou, om te condoleren,' verduidelijkt Snieder. Zijn stem klinkt onzeker, zoals meestal wanneer hij zich niet op zijn gemak voelt.
De deur wordt wat verder geopend en we betreden het huis, bukkend vanwege het plafond, dat verrassend laag hangt.
Het is benauwd in het huis.
'Is er verder niemand om te condoleren?' vraagt Snieder verwonderd.
'Nee. Niemand.'
Hij gaat ons vóór, de lange, kronkelende gang door.
'Is ie in de kamer?' wil Snieder weten.
De jongen zwijgt en loopt verder de gang door, waar hij halt houdt bij een kast.
Hij opent de deur en wijst naar binnen.
Het is er vrij donker, mijn ogen moeten wennen.
Ik zie blikken bonen, ketchup, potten pindakaas, allerlei potgroenten en bergen zakken paprika chips.
Dan valt mijn oog op de ruimte onder de potten en de blikken.
Het is Hans. Hij staat rechtop in de kist, half achterover gedrukt. Eigenlijk een beetje zoals we hem kennen.
Met het dunne, vlassige haar, nu dan keurig naar opzij gekamd.
Het slappe lijf gehuld in zijn oude, geliefde kloffie. De benen iets onnatuurlijk verbogen, alsof ze eigenlijk wat te lang waren geweest voor de kist.
'Gezien?' zegt de jongen, ons één voor één uitdrukkingsloos bekijkend.
Hij doet een pas naar achteren, sluit de kast en draait zich weer om.
We lopen gezamenlijk terug, de gang door, naar de deur.
Zwijgend werp ik nog een blik op het voorraam.
Door een flinke kier zie ik een oudere vrouw zitten op de bank. Ze eet paprika chips.
Snieder neemt zijn fiets van het hek en grijpt het stuur. Hij kijkt naar het huis.
'Tja, dus hij had ook geen knappe vrouw,' stelt hij meewarig vast.
Ik zucht en schud mijn hoofd.
Dan stappen we op en rijden terug naar huis.

Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Gecondoleerd"

© Nicole Schilder
06.04.21
Feedback:
Meeslepend verhaal, je moet het lezen tot het eind
  • Schrijfkwaliteit
    5.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
01.04.21
Feedback:
Hoe verzin je het, Nicole?! 😀 Een 'beetje' apart is het wel.
Met plezier gelezen. Groetjes Louise.

  • Schrijfkwaliteit
    5.0/5
Show more
1 van de 1 lezers vond deze review nuttig
01.04.21
Feedback:
Bijzonder verhaal vooral door de trieste ondertoon
  • Schrijfkwaliteit
    4.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
01.04.21
Feedback:
Een bijzonder en meeslepend verhaal Nicole.
  • Schrijfkwaliteit
    4.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
31.03.21
Feedback:
Origineel en een geinige twist: kist...kast.
  • Schrijfkwaliteit
    5.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig