SCHRIJFACTIVITEIT: KORT VERHAAL

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Fragmenten uit gepubliceerde manuscripten of vervolgverhalen zijn niet toegestaan!
Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.

Klik voor meer schrijfactiviteiten in het menu op SCHRIJFACTIVITEITEN.

Fabelhaft

Publicatie: 10.10.2020 | Elka Le Mair
 
De man liep in het woud, maar was er niet. Waar zijn gedachten waren, wist alleen hij, of niet, want hij liep en liep, stond stil, fronste, zuchtte … Zocht hij iets?
De boom Fabelhaft zag het aan en zuchtte vermoeid zijn takken. Hij was zo oud dat de blaadjes dit jaar niet wilden komen. Spijtig dacht hij terug aan zijn vroegere bladerdak. Alles ging voorbij. Wat is het leven? dacht Fabelhaft weemoedig. Je doet je stinkende best, maar uiteindelijk trek je aan het kortste eind. Hij herinnerde zich dat hij, jonger nog, voorbijgangers elkaar zag aanstoten. Hij hoorde hun bewonderende kreten, hun gefluister, alsof ze het moment niet wilden verstoren. Ze bleven staan, keken naar hem, in vervoering. Glanzend had hij zich gevoeld en trots. Ik ben me er eentje, had hij gedacht en hij ging nog wat rechter staan.
Het was stil geworden in het woud. De mensen kwamen niet meer en als ze kwamen, keken ze voortdurend naar iets in hun handen. Fabelhaft had geen idee, het slurpte hun volledige aandacht op. Deze meneer had niets in zijn handen, maar was verzonken in gepeins. Fabelhaft voelde een steek in zijn stam. Hij verlangde naar de tijd dat mensen nog feeën, trollen en kabouters zagen. Geloofden in toverkunsten en pratende bomen. Nog onderdeel waren van het sprookje.
De zon duwde een wolk voort. ‘Opzij, ik wil ruimte!’ Welja, dacht de wolk en dreef kalm verder. Fabelhaft voelde warmte en strekte zich eens behaaglijk uit. Geniet van wat is, Fabelhaft, sprak hij zichzelf vermanend toe en nooit eerder was hij zo mooi.
Ik moet alleen zijn, dacht de man en vluchtte het woud in. Een donderslag had hem verteld dat hij zijn baan zou verliezen. Zijn huis, zijn auto, zijn verre reizen, alles bestond bij de gratie van die baan. Trots was hij geweest mee te doen, iemand te zijn. Krom had hij gelegen voor méér, beter, mooier ... Wat nu? Een kleinere auto. Zijn verre reizen, minder, minder …
Getroffen bleef hij staan. De zon piepte door de takken en bescheen zijn gezicht. Ineens hoorde hij vogels, voelde stilte. Rust daalde over hem neer. Vlak voor hem zag hij het mooiste wat hij ooit gezien had: een oude boom, zijn kale takken reikhalzend naar de hemel alsof hij het leven zoals het is vol overgave omarmde. Het was alsof de boom tot hem sprak. Hij verstond het.
 

WAARDERING

HITS:

887

Enthousiast over deze inzending? Deel je enthousiasme op sociale media m.b.v. onderstaande buttons.

Commentaar en/of waardering voor dit artikel:

Iedere bezoeker (lid zijn is niet noodzakelijk) kan een waardering geven voor dit artikel! Schrijvers stellen je tips en opmerkingen op prijs.
20.11.20
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl a.u.b.
Mooi geschreven, goed verhaal. Het roept zeker emoties op bij mij :)
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • Elka Le Mair 16.01.22
    Ik was een tijd uit de groep, dus zie jouw reactie nu pas. Bedankt voor je feedback. Toch leuk dat nog iemand het waardeerde. Dat betekent wat voor mij.
17.11.20
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
Naar boven

Ook meedoen aan een schrijfactiviteit? Meedoen is gratis. We publiceren je inzending voor minimaal 12 maanden. Meedoen is mogelijk door eerst in te loggen en dan bovenin de pagina op de rode balk te klikken. Nog geen lid? Aanmelden is gratis.