Voor schrijvers, door schrijvers
Kort verhaal

Kort verhaal

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! In deze schrijfactiviteit is ook ruimte voor reisverhalen en flitsverhalen.
 "Het meest beknopte en sprekend voorbeeld van een flitsverhaal is het verhaal dat Ernest Hemingway schreef.
" Te koop: babyschoenen. Nooit gedragen."
Aantal gepubliceerde inzendingen: 657

Ergens in een stad

© Eduard Brand op .
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 42
Ergens in een stad, drukke stad, op de voorgrond van hoge, dure, grote flats, woont hij, is hij geboren, en opgevoed: een echte stedeling die nog nooit een koe heeft gezien. Opgegroeid, opgevoed in een buitenwijk, geschoold op een basisschool in een zelfde buitenwijk maar later op een middelbare school midden in stad, dat een gebouw was van drie vleugels, alle drie drie hoog.

Met z'n Ford Mustang, een rood-witte, gaat hij even rijden, even lekker rijden, gewoon, zoals iedere avond, de stad door, eventjes. De zon zou tegen de nacht aan pas ondergaan, over een paar uur. De lucht kleurt al glinsterend oranjeblauw, en dus ook de weerkaatsing op de matte, glanzende ramen van de torenhoge gebouwen. Bij het kruispunt, vlak bij de drievleugelige school waar hij op zat, zag hij het stoplicht net op rood springen, vlak voor hij aan kwam, en in plaats van op de rem trappen versnelt hij nog even, een snelle blik werpend links en rechts. Hij reed toch al te hard.

Weet je, dacht hij, ik neem eens een andere weg dan het rondje dat ik iedere avond al rij. Terug de buitenwijk in, waar hij woont, maar niet stoppen bij huis, nee, verder rijden. De landen in, de stad uit, waar hij eigenlijk gewoon niet thuis hoort. Eigenlijk, een soort prairie, of een roodzandwoestijn, waar af en toe een enkel dorpje staat met één sheriff en één saloon, waar cowboys op paarden horen te rijden en zelf zelfs verdwijnen tussen de cactussen. En die stedeling dan, wat heeft die hier te zoeken? Hoe zal die verdwalen?

Af en toe een simpel klein ijzeren molentje, roestend. En dan de zonsondergang. Misschien heeft hij die nog nooit zó duidelijk kunnen zien als nu door het vlakke gebied om zich heen. Als hij een foto zou nemen, zouden de silhouetten van een paar Amerikaanse koeien te zien zijn, als schaduwen, voor het oranje op de achtergrond. En het silhouet van een hekwerkje, ook zwart. Maar een zonsondergang is tijdelijk, en op geen enkel ander moment dan zonsopgang en -ondergang veranderen de hemelkleuren zo snel. De zon trekt weg. Hij in zijn Ford, verdwaald, op een willekeurige plek in het misschien mooie land, waar hij nog nooit is geweest. Alles wat hij nodig had, vond hij thuis al, en als hij de behoefte aan natuur had, ging hij samen met de Groenen in het park zitten, alleen, of anders samen, met zon, of tijdens het komen en gaan van de oranje cirkel. Maar nee, 's nachts niet, dan werd er gehandeld. En reizen kon trouwens altijd met het vliegtuig vanuit de luchthaven in zijn eigen stad, de metropool.

Buiten. Wolken trekken voor de zon en laten het duister eerder opdagen. Op de weg staan geen lantaarns, wel verkeersborden, maar die zijn toch niet te lezen. Verdwalen. De weg kwijt. Niemandsland. Gewoon omkeren, hoopt hij, en dan rechtdoor, maar hij belandt met z'n auto naast de koeien die net nog zo ver weg leken. Er brandt wel licht ergens, ziet hij, in een kleine boerderij, de enige boerderij, naast een waterput. Hij gaat ervoor, stapt uit, belt aan. Een boze vrouw komt naar buiten, en vraagt hem: 'Wat moet je?'

De stedeling vraagt in vloeiend Engels hoe hij terug de stad in komt, de weg terug naar huis.

De boerenvrouw, die hem wel heeft verstaan, zegt iets onverstaanbaars in een accent dat de stedeling nooit eerder heeft gehoord en niet herkent. Ze wijst een kant op, waar hij al naartoe reed voordat hij aanbelde, en ze gooit de deur dicht. Hij loopt terug naar de auto, gerealiseerd dat, hoe mooi leegte ook klonk, hij een warme douche wil nemen thuis, in zijn appartement, zeker nu de nacht kouder wordt, dat hij hier echt niet thuishoort, waarna hij de auto aan de kant zet en maar verwaarloosd achterover gaat liggen, in het licht van zijn dashboard als het licht van de reclameborden van Times Square, in de nacht.
Dit artikel delen?

De waardering voor: "Ergens in een stad"

Geschreven door Eduard Brand .
Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

Login of registreer (gratis) om een reactie te plaatsen

Ook jouw waardering hier?

Klik op het gewenste aantal sterren om een waardering te geven. Daarbij: 5 sterren = zeer de moeite waard, 4 sterren = de moeite waard, 3 sterren = lezenswaardig, etc..
In het tekstblok kun je een korte review toevoegen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!

A Taste of Talent ?

Elke keer, bij een nieuw bezoek aan deze pagina, een ander en actueel leespakket!
Wist je?

Random:

Mag ik...of toch liever niet?
| Nance (Adriana SA) vd Ruit | 55 woordenverhaal