Korte verhalen

55 woorden verhalen op Schrijverspunt
  • Het korte verhaal leent zich voor het type analyse waaraan literaire romans worden onderworpen, voor wat betreft bijvoorbeeld de verteltechniek. Een kort verhaal verschilt van de anekdote doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard. Poe vond dat een kort verhaal in een half uur tot twee uur, maar in elk geval in één keer moest kunnen worden uitgelezen en gericht moest zijn op het bereiken van een enkel effect.

    De waarschijnlijk meest uitdagende vorm van een kort verhaal is het flitsverhaal. Een flitsverhaal is een compleet verhaal in het kleinst mogelijk aantal woorden. Het moet een begin, midden en einde hebben en bij voorkeur een draai of verrassing aan het einde. "Het meest beknopte en sprekend voorbeeld van een flitsverhaal is het verhaal dat Ernest Hemingway schreef."

    Te koop: babyschoenen. Nooit gedragen.
  • Wil je ook een kort verhaal publiceren op Schrijverspunt? Jouw zelf geschreven korte verhaal  of flitsverhaal is hier ook welkom. Graag eerst even inloggen (lid worden is gratis). Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.
  • Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

    Een artikel beoordelen? Breng dan s.v.p. een stem uit  door op de gewenste(1-5) ster te klikken. (5 sterren is de hoogste waardering)

Een zachte plek

Hoe oud het kind was, viel moeilijk te zeggen. Het kon acht zijn, maar ook vijftien. Het had een heel groot hoofd met een vreemde, platte schedel. De zuster had uitgelegd dat in het midden nog steeds een zachte plek zat zoals bij pasgeboren baby's, de schedel was daar niet dichtgegroeid.

Meneer B. voelde zich op een eigenaardige manier aangetrokken door dat grote, platte hoofd. Wat zou hij graag even in die weke massa prikken, voelen hoe zacht het was en hoever het meegaf. Zijn vinger jeukte en hij kon zich maar nauwelijks bedwingen. Toen hij zelf nog een kind was, had hij vaak ook zo'n gevoel gehad wanneer hij zichzelf in de spiegel bekeek. De bijna onweerstaanbare neiging om een vinger in zijn oog te steken.

Er zaten vast heel veel hersens in dat hoofd. Misschien was dit monstrum wel een hoogbegaafd kind, een wonderkind.

Meneer B. kon zich niet langer beheersen. Hij verfrommelde een stuk papier en legde het voorzichtig op de schedel die zo plat was dat het er pas afrolde toen het kind zijn grote hoofd naar hem toedraaide. Twee uitdrukkingloze blauwe ogen keken hem strak aan.

- Dat mag u nooit, nooit, nooit meer doen, zei het kind heel rustig en zonder enige stemverheffing.

Meneer B. schrok. Hij voelde zich schuldig. Misschien kon die kwetsbare plek zelfs de druk van een prop papier niet verdragen. Hij had zich beter moeten beheersen. Hij wendde zich tot de vader van het kind, een jongensachtige man van een jaar of veertig met bolle ogen en een enorme onderkaak, waardoor hij op Popeye the Sailorman leek.

- Kan er niets aan gedaan worden? vroeg meneer B. en hij legde zoveel mogelijk medeleven in zijn stem.

- Wat wilt u dat er aan gedaan wordt? zei de vader. Ze kunnen bot uit zijn bekken halen en daarmee de schedel repareren, maar dat is een gevaarlijke operatie die het bekken ernstig kan verzwakken. Voor zo'n groot hoofd is veel botweefsel nodig. Dus dat zou tot gevolg hebben dat de kleine misschien nooit zal kunnen lopen.

Meneer B. wilde vragen of het kind dan nu wel kon lopen. Het was immers al die tijd nog niet van zijn plaats gekomen. Maar voordat hij die vraag kon stellen wendde de vader zich tot een van de andere aanwezigen - overigens allemaal mensen die hij niet kende - met wie hij een geanimeerd gesprek begon.

Ondertussen had het kind uit een grote mand vol speelgoed een klein kinderstrijkijzertje gepakt. Hij hield het boven zijn hoofd en streek er toen stevig mee over zijn platte schedel. Meneer B. was tegelijk verontwaardigd en opgelucht. Zo erg was die prop papier dus ook weer niet. Het kind zag er trouwens helemaal niet zo zwak of kwetsbaar uit. Het zat rustig te spelen en de vader scheen zich er niet om te bekommeren. Zaten ze hem hier soms een beetje in de maling te nemen?

© Ferenc Schneiders

Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 265
(Gemiddelde waardering 5 met 1 waardering(-en)

Login of registreer om een reactie te plaatsen

Wil je deze schrijver nomineren!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 verschillende schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de groene button te klikken.

Dank voor je nominatie!

Elke bezoeker van Schrijverspunt kan schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver. In totaal mag elke bezoeker 2 verschillende schrijvers nomineren over heel 2019. Nomineren is mogelijk tot 31 december 2019.

Omdat we streven naar een eerlijke nominatie voor Talentvolle schrijver 2019 controleren we elke nominatie op geldigheid. Ongeldige nominaties tellen niet mee in de score en verwijderen we.

Om de geldigheid van een nominatie te controleren vragen we je hieronder je e-mailadres in te vullen.  We garanderen dat we dit emailadres niet aan derden verstrekken en slechts gebruiken voor controle. Na afronding van de nominatie verwijderen we  dit e-mailadres.
Ongeldige invoer

Top 10: Hoogste beoordeelding in deze rubriek

Top 10 : Meest gelezen in deze rubriek

Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen door bezoekers. Door een waardering (1-5 sterren) te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!

Recente inzendingen voor schrijfactiviteiten met een hoge waardering van bezoekers.

Kortsluiting

okt 26, 2019 Schrijfopdracht Connie van Vuuren

DOOR WINTERMAGIE BEVANGEN

okt 30, 2019 Poëzie Rebelle van Reymerswael, schrijfgek

Michelles première

nov 18, 2019 Kort verhaal Antoinette Jarig

Het pluizenvisioen

nov 05, 2019 Column Reinder Veelinx

Meer schrijfactiviteiten