Voor schrijvers, door schrijvers
Kort verhaal

Kort verhaal

Aantal gepubliceerde inzendingen: 743

Een stap teveel

De Salamander

Midden in de jungle zat de salamander te drinken uit een poel. Na weken had het eindelijk weer eens flink geregend. Het beestje had enorme dorst en was hierdoor misschien wat minder alert voor zijn omgeving dan normaal. Opeens uit het niets een trilling in het water... En nog een... de salamander schrok, er was gevaar.

Hij kende deze trillingen niet. Het was geen roofdier, daar was het te hard voor. Het was ook geen op hol geslagen kudde, want het was te rustig. Onbekend, hij wist niet waar hij naar toe moest en bleef verstijfd staan.

Plotseling stampte nog geen tien centimeter naast de salamander een grote zwarte schoen neer in de modder. En nog één en nog één. Hij bleef stil totdat, één van deze zwarte schoenen bleef staan.

De salamander vluchtte, alsof hij wist wat er te wachten stond....

Op verkenning

John maakte deel uit van een verkenningspeloton, ze waren met vijf man naar voren gestuurd. Dit was zijn eerste missie en hij zou wel eens bewijzen wat hij waard was. Toen de sergeant om vrijwilligers vroeg was hij dan ook een van de eersten die zich melde.

Geboren en getogen in Ellingbrook, een klein stadje in het noorden van de rocky mountains, had John een goede jeugd gehad. Zijn vader werkte als auto monteur en zijn moeder was huisvrouw. Ellingbrook is een kleine, gesloten gemeenschap en de mensen die er wonen zien niet veel van de wereld.

Toen John zestien jaar oud was en opgeroepen werd om in dienst te gaan vond hij het niet erg. Hij wist dat hij naar Vietnam gestuurd zou worden, en dat was prima. Hij was Ellingbrook ontgroeid en dit was zijn kans om de wereld te gaan ontdekken.

Hij was een grote, stevige kerel. Charismatisch een zeer populair tijdens zijn training. Hij genoot van zijn tijd in het leger en hij had het gevoel echt iemand te zijn.

Eenmaal in Vietnam aangekomen moest hij weer bij het begin beginnen. Bij aankomst voelde het allemaal nog spannend en nieuw, maar na een paar dagen latrines schoonmaken en groentje genoemd te worden was hij erop gebrand zichzelf te bewijzen.

Hij liep in het midden op zijn eerste verkenningsmissie. Het was warm en benauwd en na de hevige regenval van eerder die dag was het erg vochtig en klam. Door de bladeren van de jungle banen de mannen zich voorzichtig een weg

Misstap

John keek naar beneden en zag een salamander verstijfd naast een waterpoel staan. Zijn rechtervoet kwam tien centimeter naast het beestje neer en hij vernam dat hij ergens op stapte en klik... John stond net zo verstijfd als de salamander.

John was op een mijn gestapt. En nu? Wat kon hij doen, hij was verstijfd van de angst, het zweet brak hem uit en hij merkte dat het hele peloton stil geworden was. Hij moest nadenken, maar dat lukte niet. Hij keek naar beneden en zag de salamander wegrennen. Hij keek het beestje na en wou zijn voorbeeld volgen: vluchten.

Maar wat zou er gebeuren als hij van de mijn afstapte, zou die dan exploderen. En wat nou als hij staan bleef, ging hij dan sowieso af?

“Blijf staan John, hulp is onderweg” hoorde hij achter zich, maar hoe lang moest hij blijven staan. De tijd leek wel stil te staan, het leken wel uren dat hij stond te wachten. Hij begon vermoeid te raken, alle spieren in zijn lijf waren aangespannen en zijn benen begonnen te trillen. Zijn stevige schoenen begonnen te glijden in de modderige grond waarin hij stond. Hoelang duurt het godverdomme wel niet, dacht hij, en zijn voeten begonnen meer en meer weg te glijden. “Hou vol jongen, het duurt niet lang meer”. Maar dat mocht niet baten, zijn linker voet gleed naar achteren en John verloor zijn evenwicht.

Een veilig heenkomen

De salamander had een veilig heenkomen gevonden, beschut in de bossen tweehonderd meter van die gevaarlijke schoen vandaan. Maar een nieuw gevaar dreigde.

Een flits, een oorverdovende knal en een drukgolf kwam de salamander voorbij en hij stond opnieuw stokstijf voor zich uit te kijken. De rust keerde weer en de salamander ging maar wat verder van al dat gevaar vandaan om nog maar eens wat te drinken.

En John, die lag op de grond, een paar meter van de mijn vandaan. Zijn hoofd onder de scherven, zijn rechterbeen verbrijzeld, leegbloedend op de modderige ondergrond van Vietnam. Hij blies hier zijn laatste adem uit… omgekomen door een stap teveel.

Dit artikel delen?
Auteur van dit artikel:
© Ronnie de Vries
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 93
Publicatie op .
 
  Meer van deze schrijver:

Geef een waardering voor: "Een stap teveel"

Geschreven door Ronnie de Vries . Geplaatst in Kort verhaal.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
06.09.20
Feedback:
Mooi geschreven vanuit die 2 perspectieven. Goed verhaal!
Grammatica & Spelling:
Goed
  • Lezenswaardig:
    100%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
06.09.20
Feedback:
Mooi.
Grammatica & Spelling:
Goed
  • Lezenswaardig:
    80%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!

Nu te koop...