Voor schrijvers, door schrijvers

Kort verhaal

Kort verhaal
Inzendingen: 893
Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! In deze schrijfactiviteit is ook ruimte voor reisverhalen en flitsverhalen.
 
 "Het meest beknopte en sprekend voorbeeld van een flitsverhaal is het verhaal dat Ernest Hemingway schreef.
" Te koop: babyschoenen. Nooit gedragen."

Een schooljuf

Op een bankje in het park zat juf Noor. Ze veegde met een zakdoek haar bezwete voorhoofd af. Vervolgens deed ze verwoede pogingen een peper-en-zout kleurige lok terug te stoppen, waar hij thuis hoorde. Ze zuchtte nog eens diep.

Juf Noor! Vroeger werd ze keurig met “juffrouw Bennekamp” aangesproken. Vroeger, toen regels nog voor iedereen duidelijk waren en kinderen van huis uit manieren meekregen. Alles was toen veel gemakkelijker geweest, toch? Rustiger, prettiger.                                                                                                                                    Tegenwoordig moest alles anders, moderner. Ze kon er nog steeds het nut niet van inzien. Maar ja, wie luisterde er nu nog naar een juf, die al bijna met pensioen ging?                                                                                          Afwezig haalde ze een schrift uit de zware tas, die naast haar stond en begon zichzelf koelte toe te wuiven. In het gebouw dat ze zojuist ontvlucht was, stegen de temperaturen naar subtropische hoogten. En mét de temperaturen, raakten ook de gemoederen verhit. Zelfs de jongste kinderen waren bijna niet meer te hanteren.                                Langzaam bladerde ze door het schrift, maar op de een of andere manier was de les die ze zocht niet te vinden. Haar gedachten dwaalden telkens af. Haar ogen wilden zich maar niet op de letters focussen.

Wat ze wel levendig voor zich zag, was het beeld van Marcia en Kevin, die elkaar door de klas achterna hadden gezeten.                                                                                                                                                           “Jongens, toe! Houd daar eens mee op!”                                                                                                                   Ze kon net zo goed midden in een woestijn tegen zandkorrels staan roepen. Inmiddels ontstond er een jacht over stoelen en tafels, waar nog meer kinderen aan meededen. Ze gilden zo hard, dat horen en zien je verging.                “Kinderen, alsjeblieft! Wat moeten ze hiernaast wel niet denken?”                                                                        Alsof dat ze ook maar iets kon schelen!                                                                                                                    Juf Noor drukte haar handen tegen haar oren en keek nerveus over haar schouder naar de gang. Straks kwam er nog een collega kijken. Ze schaamde zich gewoon dood.                                                                                        Toen de bel voor de lunchpauze ging, werkte ze de kinderen met een gevoel van opluchting naar buiten. Zelf wilde ze nu liever niemand zien. Dus stopte ze haastig een stapel schriften in haar tas en verliet de school.

En daar zat ze dan. Het schrift gebruikte ze nog maar eens als waaier. Wanneer was het toch allemaal mis gegaan? Vroeger hoefde ze een kind alleen maar aan te kijken. Ze hoefde zelfs niet eens te fronsen. Iedereen wist het gewoon: Als juffrouw Bennekamp op een bepaalde manier naar je keek, nou, dan was het niet best! En tegenwoordig? Tegenwoordig ging ze met lood in haar schoenen naar haar werk en telde de dagen tot ze eindelijk met pensioen mocht.

Met een schokje kwam ze overeind. Tussen de roerloze bladeren van de bomen door, viel haar blik op de torenklok. Het was alweer tijd…

Het was tijd. De wekker liep rinkelend af. Noor Bennekamp kwam met een schok overeind in haar bed. Een moment lang herinnerde ze zich een benauwde droom, maar toen was hij weg. Waarom had ze de wekker gisteravond ook alweer gezet? O, ja! Ze wist het weer.                                                                                                              Vandaag ging ze voor het eerst naar een stageschool. Ze zou een echte schooljuf worden!

Elna Wijnhard, 17 juli 2006

Dit artikel delen?

Publicatie op .
Hits: 120

geef een waardering voor: "Een schooljuf"

Geschreven door Elna Wijnhard . Geplaatst in Kort verhaal.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
16.07.20
Feedback:
Aanpassing n.a.v. oude waardering.
  • Lezenswaardig:
    60%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Emoticons: ;o = wink:d = bigsmile, :-$ = blush, (^) = cake, (h5) = clapping, 8) = cool, ;( = crying, (x) = handshake, :? = thinking, (hartje) = heart
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!

Snelmenu: Klik, voor belangrijke pagina's, aan de rechterkant op de blauwe button !