Voor schrijvers, door schrijvers
968 inzendingen in deze rubriek

Ook jouw tekstbijdrage is welkom en meedoen is gratis.

Kort verhaal

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! In deze schrijfactiviteit is ook ruimte voor reisverhalen.
 
KLIK HIER om naar flitsverhalen te gaan.
Klik hier
Eerst inloggen of (gratis) aanmelden s.v.p. om je artikel in te zenden.
(klik op de button om in te loggen of je aan te melden)

172 Hits

Publicatie op:
Een heel karwei
 
Sylvia hing half over de toonbank en keek verveeld naar de mensen die langs de winkel liepen. Haar ouders waren er een paar dagen tussenuit en hadden gevraagd of ze de stomerij zolang wilde runnen.
Het zal niet echt hard werken worden, had pa nog lachend toegevoegd toen hij de kofferbak dichtgooide en toeterend wegreed.
Ze drukte op de knop om de kassala te openen en haalde de bonnetjes van de dag ervoor eruit. Zeven klanten op de hele dag. Drie zakenlieden die hun kostuum op kwamen halen , twee vrouwen voor een lakenpakket en twee meiden met een paardendeken. Ze zuchtte en zag zichzelf weerspiegeld in de winkelruit.
Een jonge leuke vrouw, kort blond haar, grote blauwe ogen die fris en onschuldig de wereld inkeken.
De deurbel rinkelde en een dame kwam binnen met het bonnetje voor de paardendeken.
'Hallo, ik hoop dat die mooi is geworden. Het is een te grote deken om het zelf te doen.'
Sylvia liep naar achteren en kwam terug met de deken. Ze vouwde hem open op de toonbank en bewonderend streelde mevrouw erover heen.
'Geweldig, heb je iets voor mij waar die in kan.'
Sylvia trok een grote plastic tas onder de toonbank vandaan en met enige moeite kreeg ze de grote deken erin.
'Dat is dan €35,00 euro.'
De kassa rinkelde toen ze het bedrag aansloeg en het geld opborg.
Het belletje aan de deur rinkelde weer toen de vrouw de winkel uitliep. Op dat moment stopte een auto voor de deur , een jongeman met kort piekerig zwart haar , een zonnebril op en een sportief jasje aan stapte uit.
Hij liep naar de kofferbak en haalde er een grote plastic zak uit. Even keek hij naar de gevel alsof hij zeker wilde weten dat hij voor de stomerij stond.
Met soepele, lange passen kwam hij binnen en deponeerde de zak op de toonbank.
'Hallo, ik hoop dat je dit schoon kan krijgen.'
Zijn joviale stem paste precies bij zijn uiterlijk. Hij schonk haar een stralende glimlach.'Het is mijn uniform, weet je. '
Hij tilde de zak op en schudde hem leeg. Een pak wat ooit legergroen was geweest plofte eruit.
Sylvia vouwde het open en floot zacht.' Dit wordt een hele klus. De modder en vuil zit er dik op,'zei ze.' Ik ga mijn best doen en dan kan je hem morgen op komen halen.'
Hij knikte en keek om zich heen.'Zijn je ouders er niet?'
Sylvia tilde het pak op en bracht het naar achteren.' Ze zijn er een paar dagen tussen uit.'
'Ik breng mijn pakken hier altijd en ze komen altijd keurig schoon terug.'
Hij nam zijn bril af en keek haar aan.
Gedecideerd tikte Sylvia het bedrag aan.' Ik kan het ook, hoor. Als je morgen komt is het keurig voor elkaar. Dat is dan €40,00. Betaal je nu of morgen.'
Hij knipoogde en Sylvia betrapte zich erop dat ze hem heel aantrekkelijk vond.
' Ik betaal nu.'
Hij trok een portemonnee uit zijn binnenzak en gaf twee briefjes van twintig.
'Alsjeblieft..?'
' Sylvia,' antwoordde ze glimlachend , nam het geld aan en gaf hem een ontvangstbonnetje.' Tot morgen.'
Hij streek wat losse haren voor zijn ogen weg.' Ja, tot morgen.'
Haar benen trilden en het voelde alsof ze er nauwelijks nog op kon staan. Even ontmoetten hun ogen elkaar, toen was hij de winkel uit. Rinkelend viel de deur achter hem dicht.
Een harde zoemtoon schudde Sylvia uit haar gedachten. Het centrifugeren was gestopt en met een zachte plof viel het uniform op de bodem van de trommel. Ze opende het deurtje, trok het jasje eruit en legde het op de tafel. Tot haar tevredenheid was alle vuil en modder verdwenen en rook het heerlijk. Nu kijken voor de broek. Met trillende handen legde ze die naast het jasje en ging met haar hand over de pijpen. Het was keurig, hij zou tevreden zijn. Ze nam het stoomstrijkijzer en streek de vouwen er perfect in. Na een kwartiertje nauwgezet werk trok ze de stekker eruit en nam een hanger van het rek. Ze stelde zich op voor de grote spiegel en hield het jasje voor.
Een spannende gedachte drong zich aan haar op. Ze vroeg zich af hoe ze eruit zou zien in zo'n uniform. Gelijk schudde ze haar hoofd om het idee te laten varen. Maar toch..wie zou het merken. Ze pakte de broek en hield die voor. Haar hart sloeg over.
Ze wierp een blik op de klok. Het was nog vroeg. De kans dat er nu al klanten kwamen was klein. Nerveus trok ze haar kleren uit en keek in de winkel. Als er nu iemand binnen kwam...
Met klamme handen trok ze de broek aan, gespte het ceintuur om en de rits omhoog.
Vervolgens het jasje, knoopjes dicht. De mouwen waren iets te lang en de broekspijpen hingen over haar voeten. Sylvia begon te giechelen toen ze zichzelf in de spiegel zag. Waar was ze in vredesnaam mee bezig. Ze rechtte haar rug, borst vooruit en hakken tegen elkaar. Strak salueerde ze en barstte in lachen uit. Eigenlijk miste ze nog een baret. Sylvia ging zo op in haar spel dat ze het rinkelen van de deurbel niet hoorde en ook niet de zware stappen die even inhielden en toen zacht verder liepen.
'Geef acht,'riep Sylvia en deed alsof ze exerceerde.
' Plaats rust, soldaat,' klonk een stem.
Sylvia sloeg haar hand voor haar mond en het schaamrood vloog haar naar de kaken.
'Oh, mijn God.'
Ze hapte naar adem en keek in de intens bruine ogen van de man die haar hoofdschuddend geamuseerd aankeek.
'Volgens mij heb je iets aan wat van mij is.'
Sylvia hakkelde verontschuldigingen en voelde zich zo ellendig dat ze ter plekke wilde verdwijnen.
' Ik trek het gelijk uit,'zei ze met trillende stem. Ze durfde hem niet aan te kijken.
Hij glimlachte en stond opeens voor haar, ze voelde de warmte van zijn ademhaling, zacht en teder drukte hij zijn lippen op haar mond.
' Het staat je geweldig, Sylvia,'fluisterde hij in haar oor.' Maar ik heb het toch nodig. Zal ik je helpen het uit te trekken.'
Het was een lichte kus geweest maar hij brandde op haar lippen. Haar hart bonsde luid en ze voelde haar knieën knikken. Ze voelde zich slap worden en zocht steun tegen zijn lichaam. Voorzichtig hielp hij Sylvia recht te gaan staan , maakte zonder haast de knoopjes los en hielp haar het jasje uit te trekken. Hij bukte zich, maakte de ceintuur los en trok de rits omlaag. Hij streelde over haar wang,kuste haar zacht in de nek en hielp haar toen uit de broek te stappen.
Sylvia besefte opeens hoe kwetsbaar ze was. Haar lichaam stond zo gespannen als een strak opgewonden veer. Een rilling liep over haar rug toen hij haar gezicht tussen zijn handen nam en haar warm begon te kussen. Zijn vingers woelden tussen haar haren. Hun lippen vonden elkaar. De adrenaline stroomde door haar aderen toen ze voelde hoe zijn vingers de weg vonden naar de sluiting van haar beha. Haar adem stokte en ze sloot haar ogen. Ze moest zichzelf niet voor de gek houden. Haar lichaam trilde van verlangen. En toen ze voelde dat haar borsten uit haar beha werden bevrijd wist ze dat er geen weg terug meer was...
 
'Daar zijn we weer,'riep moeder en stommelde met haar koffer de winkel in. 'Papa komt er zo aan, moet nog even de auto wegzetten.'
Sylvia kwam achter de toonbank vandaan en omhelsde haar hartelijk. ' Wat zijn jullie snel terug, Hebben jullie het wel leuk gehad?'
Moeder liep naar achteren en plofte neer op een stoel.' Geweldig, maar na een paar dagen wil ik naar huis terug. Je moeder is een rare hoor, wat dat betreft.'
Ze keek om zich heen. ' Heb je het nog druk gehad?'
Sylvia schudde haar hoofd.' Een paar kostuums, paardendeken,wat lakenpakketten
en een uniform. En de gewone klanten. '
Moeder liep naar het keukentje en ging koffie maken.' Een militair uniform?'
Sylvia liep achter haar aan en leunde met over elkaar geslagen armen tegen de deur.
'Ja, een heel karwei.'
Moeder glimlachte en haar handen trilden toen ze koffie in het zakje deed.
' Gisteren zeker.'
'Ja.'
Ze zette het apparaat aan en pruttelend begon het water door te lopen.
' Ben ik toch te laat terug gekomen,'mompelde ze voor zich uit.
 
 
 
 
 
 

Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Een heel karwei"

27.12.20
Feedback schrijfkwaliteit
Weer een leuk verhaal uit de Jane Doo koker. Moeder weet er meer van..haha. Graag gelezen.
  • Tevredenheid over de schrijfkwaliteit
    80%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

Ook graag je review voor een van de oudere inzendingen...

  • Op losse schroeven (368) H.o.p.e 24-04-2020

    Op losse schroeven... Zittend op een vreemd bed, denk ik na. Het kraakt. Er missen schroeven. Was het zoals ik het verwacht had? Was het zoals ik het gehoopt had? Was het zoals het me toegezegd was? Op...

    Lees meer: Op losse schroeven